João 18
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs BKJ
1 Issəmda Ɣisa d-tittar-tin-dăɣ ɣas, iglă ənta d-inəṭṭulab-net, əjlăyăn tasənjit ta s-itawănna ta n-Šădron, əjjăšăn ammas n-ašəkrəš n-ihəškan ihan asălim n-aman,
1 Tendo Jesus dito essas palavras, saiu com os seus discípulos para além do ribeiro de Cedrom, onde havia um jardim, no qual ele entrou com os seus discípulos.
2 a-wen edăgg s-issan Yăhudəs-i t-madăn-isəssăɣdăr a-s itakkʼ-e-hi-dd Ɣisa d-inəṭṭulab-net.
2 E também Judas, que o traía, conhecia aquele lugar; porque muitas vezes Jesus se reunira ali com os seus discípulos.
3 Iha Ɣisa ammas n-ašəkrəš-en-dăɣ a-s Yăhudəs-da-dăɣ ăddew d-əssărdusa d-ălgomităn n-ehăn n-ămudd wa măqqărăn dd-ăssiglăn imănokalăn n-kăl-tikutawen d-kăl-faris ăwwayăn tiftəl d-imămmălăn, əšlajăn tikobawen.
3 Tendo, então, Judas recebido um destacamento de homens e oficiais dos principais sacerdotes e fariseus, veio para ali com lanternas, e tochas, e armas.
4 Issan Ɣisa ɣur-iman-net a-wa has-iqqălăn, izjăr-dd săr-săn, innʼ-asăn: «Mi s-tammăɣăm?»
4 Jesus, portanto, sabendo todas as coisas que lhe aconteceria, saiu, e disse-lhes: A quem buscais?
5 Ǝnnăn-as: «Ɣisa wa n-Năṣirăt.» Innʼ-asăn Ɣisa: «Năkk da.» Ăddinăt-en, ihʼ-en Yăhudəs-i t-e-isəssăɣdărăn.
5 Eles responderam-lhe: A Jesus de Nazaré. Disse-lhes Jesus: Eu Sou Ele. E Judas, que o traía, estava também com eles.
6 Diha-dăɣ d-hasăn-innă: «Năkk da», issəknʼ-en iman-net, ad-ăškătarăšăn, təwăt-tăn tarəmmeɣt s-ăkall ălwăqq-wen-dăɣ.
6 Quando, pois, lhes disse: Eu Sou Ele, eles recuaram, e caíram no chão.
7 Olăs-tăn asəstan, innʼ-asăn: «Ak kăwăneḍ, mi s-tammăɣăm?» Ǝnnăn-as daɣ: «Ɣisa wa-n Năṣirăt.»
7 Então, ele perguntou novamente: A quem buscais? E eles disseram: A Jesus de Nazaré.
8 Innʼ-asăn: «Wădden ənneɣ-awăn: ‹Năkk da.› Kunta tidət-dăɣ a-s năkk a-s təmmaɣăm adiš, ăyyăt inəṭṭulab-in ad-əglun.»
8 Jesus respondeu: Eu tenho dito que Eu Sou Ele; se, portanto vós me buscais, deixe-os seguir seu caminho;
9 Ijă Ɣisa măjrăd-wen-dăɣ i-ad-umas a ăsidătten a-wa s-kăla tăn-innă a-s innă: «Abba, wi hi-təkfed, wăr dăɣ-săn ănmăšrăy wălʼ iyyăn.»
9 para se cumprir a palavra que ele tinha dito: Dos que me deste nenhum deles eu perdi.
10 Ilbăy-dd ălwăqq-wen-dăɣ Simyon wa s-itawănna Bəṭrus tăkoba-net, iwăt săr-s Malkus wa n-akli n-ămănokal n-kăl-tikutawen, inkăḍ-dd taməẓẓujt-net ta n-aɣil.
10 Então Simão Pedro, que tinha uma espada, desembainhou-a e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha direita. E o nome do servo era Malco.
11 Iɣtăl Ɣisa Bəṭrus, innʼ-as: «Suɣəl tăkoba-năk titar; wăr t-illa əmmək s-unjăyăɣ s-tesăse n-kara n-tisnant wa hi-iẓẓăl Abba ăssaɣăt-wa-dăɣ.»
11 Disse, então, Jesus a Pedro: Coloca a tua espada na bainha; o cálice que meu Pai me deu, não devo beber?
12 Irmăs kumănda d-əssărdusa-net d-ălgomităn-wi dd-ăšmašălăn imănokalăn n-kăl-Ălyăhud Ɣisa, əkrădăn-t,
12 Então, o destacamento, o capitão e os oficiais dos judeus prenderam a Jesus, e ataram-no,
13 əlwăyăn-t s-tizarăt s-ehăn n-Xăna wa n-aḍăggal n-Qayăf-i n-ămănokal n-kăl-tikutawen awătay-wen-dăɣ.
13 e conduziram-no primeiramente a Anás, porque era o sogro de Caifás, que era o sumo sacerdote naquele ano.
14 Qayăf-en-dăɣ a-s kăla innă i-imănokalăn n-kăl-Ălyăhud dăɣ-isălan n-Ɣisa: «Ufa ămmut ăhaləs iyyăn uhən təlhăs tamətte iket-net.»
14 Ora, Caifás era quem tinha aconselhado aos judeus que convinha que um homem morresse pelo povo.
15 A-s ităjj a-wen-dăɣ, ăddeew Simyon Bəṭrus d-ănăṭṭalib iyyăn, əjan alkum šəjren i-Ɣisa. Ănăṭṭalib-en dăr-ăddew Simyon, izzay-t ămănokal n-kăl-tikutawen, ijrăw-as a-wen-dăɣ ad-imzəyyət d-Ɣisa ujəš n-ăɣalla n-ehăn n-ămănokal n-kăl-tikutawen
15 E Simão Pedro seguia a Jesus, e o mesmo fazia outro discípulo; este discípulo era conhecido do sumo sacerdote, e foi e entrou com Jesus no palácio do sumo sacerdote.
16 măšan, ăqqima-hin Bəṭrus ənta ibdad dăɣ-təfărre dat-emm n-ăɣalla. Ăhoja ănăṭṭalib wa izzăy ămănokal n-kăl-tikutawen ɣas, izjăr-dd, imməjrăd i-tamăḍt ta təṭṭăfăt emm n-ăɣalla, toyyʼ-e, ăššojăš-dd Bəṭrus.
16 Mas Pedro ficou parado do lado de fora do portão. Saiu, então, o outro discípulo que era conhecido do sumo sacerdote, e falou àquela que guardava a porta, e trouxe Pedro.
17 Təkyăd tănaxdimt ta təṭṭăfăt emm n-ăɣalla dăɣ-Bəṭrus, tənnʼ-as: «Ajăn kăyy wădden iyyăn dăɣ-inəṭṭulab n-ăhaləs-wa-dăɣ s-iket ittărmăs?» Innʼ-as Bəṭrus: «Wăr t-ămoosăɣ.»
17 Então, a donzela que guardava a porta, disse a Pedro: Não és tu também um dos discípulos deste homem? Disse ele: Eu não sou.
18 Itajj a-wen s-ăzzăman n-tajrəst, ăssiirɣăn inaxdimăn n-ămănokal n-kăl-tikutawen d-ălgomităn wi ăɣlăfnen ehăn n-ămudd wa măqqărăn efew, əzzahăn săr-s, ibdăd-dd Bəṭrus edes-hasăn, ad-itazzăh ənta-dăɣ.
18 E estavam ali os servos e os oficiais, tendo feito uma fogueira com carvão, porque fazia frio, e eles estavam se aquecendo. Também Pedro estava parado junto deles se aquecendo.
19 Issəstăn ămănokal n-kăl-tikutawen Ɣisa, ittăr dăɣ-s ad-has-ăj isălan n-inəṭṭulab-net d-a-wa tăn-isăɣra.
19 Então, o sumo sacerdote interrogou Jesus acerca dos seus discípulos, e da sua doutrina.
20 Ăwwežăb-as Ɣisa, innʼ-as: «Năkk, wăr kăla ənneɣ hărăt făw i-ăddinăt dăɣ-ufăr, əssăɣrăɣ dăɣ-ihănan n-ăddin wi n-kăl-Ălyăhud d-ehăn n-ămudd wa măqqărăn-i dăɣ-tažămmaɣăn kăl-Ălyăhud, wăr t-illa a ăssiɣrăɣ dăɣ-ufăr ɣas,
20 Jesus lhe respondeu: Eu falei abertamente ao mundo; eu sempre ensinei na sinagoga e no templo, onde os judeus sempre se reúnem, e eu nada falei em oculto.
21 mafăl hi-sastanăd? Səstən ăddinăt-wi əslănen i-a-wa əssăɣrăɣ, əssanăn a-wa hasăn-ənneɣ.»
21 Por que me interrogas? Pergunta aos que me ouviram o que lhes falei; eis que eles sabem o que eu disse.
22 Diha-dăɣ d-innă Ɣisa a-wen-dăɣ ad-has-istăɣ iyyăn dăɣ-ălgomităn n-ehăn n-ămudd wa măqqărăn, innʼ-as: «Kăyy, ma kăy-ăsihălăn a təjəd erk măjrăd i-amănokăl n-kăl-tikutawen?»
22 E, havendo ele falado isso, um dos oficiais que ali estavam bateu em Jesus com a palma da sua mão, dizendo: Assim que tu respondes ao sumo sacerdote?
23 Innʼ-as Ɣisa: «Kunta jeɣ erk măjrăd, săkənăt-ahi a-wa dăɣ-ănmăšrăyăɣ, kunta daɣ măjrăd oɣadăn a jeɣ adiš, mafăl tamătteɣ?»
23 Respondeu-lhe Jesus: Se eu falei mal, dá testemunho do mal; mas, se bem, porque tu me feres?
24 Issəgdăh Xăna dăɣ-isəstanăn n-Ɣisa ɣas, ikrăd-t, ăssawăy-t i-Qayăf-i n-ămănokal n-kăl-tikutawen.
24 Então, Anás o enviara, manietado, ao sumo sacerdote Caifás.
25 A-s ităjj a-wen-dăɣ, ăqqiima Simyon Bəṭrus hărwa s-efew, itazzăh. A ənḍărrăn, ăkrăttăt-t ăwadəm iyyăn, innʼ-as: «Wădden kăyy-dăɣ iyyăn dăɣ-inəṭṭulab-net?» Ăkkuddăl Bəṭrus a-wen, innă: «Wăr t-ămoosăɣ.»
25 E Simão Pedro estava ali se aquecendo. Disseram-lhe, então: Não és também tu um dos seus discípulos? Ele negou e disse: Não sou eu.
26 Iggăd-dd iyyăn dăɣ-inaxdimăn n-ămănokal n-kăl-tikutawen, ămoosăn ašăqqaɣ n-ăhaləs wa s-dd-ifrăs Bəṭrus taməẓẓujt-net s-tăkoba, innă i-Bəṭrus: «Kăyy-i-dăɣ, ənhayăɣ-kăy tăddewăd d-Ɣisa dăɣ-ašəkrəš n-ihəškan wa-dăɣ ittărmăs?»
26 E um dos servos do sumo sacerdote, parente daquele a quem Pedro cortara a orelha, disse: Eu não te vi no jardim com ele?
27 Olăs daɣ Bəṭrus akuddəl n-a-wen. Tamăzăyyat-ten-dăɣ, ad-iwăt ekăz ăɣora.
27 Pedro, então, negou outra vez, e imediatamente o galo cantou.
28 Hărwa tifawt ad-fălăn d-Ɣisa ehăn wa n-Qayăf, əkkăn dăr-s ehăn wa n-gəfăr măšan, unjăyăn s-ad-əjjəšăn ammas-net făl tuksəḍa n-ad-səmməḍəsăn iman-năsăn, igdəl-asăn a-wen-dăɣ tetăte n-isan n-taɣsiwen-ti lănen s-ad-ăɣrəsnăt ašăl wa n-ămudd wa n-Faṣka.
28 Então eles conduziram Jesus de Caifás para a sala de julgamento, e era cedo, e eles não entraram na sala de julgamento, para não se contaminarem, mas poderem comer a Páscoa.
29 Ǝbdadăn dăɣ-ajăma n-ehăn-en-dăɣ a-s săr-săn dd-izjăr Bilatəs, innʼ-asăn: «Ma ămoos uḍlem wa tăsiwărăm ăhaləs wa təlwăyăm?»
29 Então chegou Pilatos diante deles, e disse-lhes: Que acusação trazeis contra este homem?
30 Ǝnnăn-as: «Ǝnnăr a-s ija a lăbasăn, wăr t-dd-nələwwəy săr-k.»
30 Eles responderam e disseram-lhe: Se este não fosse malfeitor, nós não o entregaríamos para ti.
31 Innʼ-asăn Bilatəs: «Ăglăt, əšrăɣăt-t s-a-wa innă ălqanun-năwăn.» Ǝnnăn-as imănokalăn n-kăl-Ălyăhud: «Năkkăneḍ, dăɣ-a-wa innă ălqanun-nănăɣ, wăr hanăɣ-t-illa ad-năj iman n-ăwadəm.»
31 Disse-lhes, então, Pilatos: Levai-o vós e julgai-o segundo a vossa lei. Disseram-lhe, então, os judeus: Não nos é lícito matar homem algum;
32 Wăr hasăn-ijrew ălqanun-năsăn tenăɣe n-ăwadəm i-ad-tədduttət tənna n-Ɣisa făl tamăttant ta mad-ăj.
32 para que se cumprisse a palavra que Jesus tinha dito, significando de que morte havia de morrer.
33 Olăs Bilatəs ujəš n-ehăn-net, iɣră-dd Ɣisa təzzar, innʼ-as: «Ak, kăyy a-s ămănokal n-kăl-Ălyăhud meɣ?»
33 Então Pilatos entrou novamente na sala de julgamento, e chamou a Jesus, e disse-lhe: És tu o Rei dos Judeus?
34 Innʼ-as Ɣisa: «Ak tifer-ti-dăɣ jed ămăra-dăɣ, ad-dd-təkkasăd dăɣ-eɣăf-năk meɣ măsăllăt a tănăt-jed?»
34 Respondeu-lhe Jesus: Dizes estas coisas de ti mesmo, ou foram os outros que te contaram de mim?
35 Innʼ-as Bilatəs: «Năkk-š ma ăkkulăɣ, ajăn ăgg-Ălyăhud a ămoosăɣ, tăjjăšăn-ahi isălan-năk? Tumast-năk d-imănokalăn n-kăl-tikutawen a kăy-dd-ăwwăynen săr-i, ɣas, lăɣăt-ahi, ma tăɣšădăd?»
35 Pilatos respondeu: Eu sou um judeu? A tua própria nação e os principais sacerdotes entregaram-te a mim, o que tu fizeste?
36 Innʼ-as Ɣisa: «Təmmənəya-nin, wăr tăt-təla ăddunya-ta-dăɣ, ənnăr tăt-təla ăddunya-ta-dăɣ, iket-di, əknəsăn inəṭṭulab-in i-ad-wăr hi-jen imănokalăn n-kăl-Ălyăhud dăɣ-ifassăn-năk, ămăra, Təmmənəya-nin, wăr tăt-təla ăddunya-ta-dăɣ.»
36 Respondeu Jesus: O meu reino não é deste mundo; se o meu reino fosse deste mundo, então os meus servos lutariam, para que eu não fosse entregue aos judeus; mas agora o meu reino não é daqui.
37 Innʼ-as Bilatəs ălwăqq-wen: «Adiš tidət-dăɣ a-s ămănokal a tămoosăd?» Innʼ-as Ɣisa: «Kăyy iman-năk tənned-tăn, ămănokal a ămoosăɣ. Năkk, ămešălăɣ-dd s-ăddunya-ta-dăɣ, weɣ-dd dăɣ-s i-ad-umasăɣ tajuhe i-tidət, ere wa ilkămăn i-tidət iket-net, ad-isəjəd i-a-wa jănneɣ.»
37 Disse-lhe, então, Pilatos: Então és tu um rei? Jesus respondeu: Tu dizes que eu sou rei. Eu para isso nasci, e para isso vim ao mundo, a fim de dar testemunho da verdade. Todo aquele que é da verdade ouve a minha voz.
38 Innă Ɣisa a-wen ɣas, innʼ-as Bilatəs: «Tidət-i-dăɣ făw, əndek-tăt?» Innă Bilatəs a-wen ɣas, izjăr-dd daɣ s-imănokalăn n-kăl-Ălyăhud, innʼ-asăn: «Ăhaləs wa hi-dd-tăwwăyăm, wăr fălla-s əjrewăɣ uḍlem t-ăsinăhăjjăn d-tamăttant măšan,
38 Disse-lhe Pilatos: O que é a verdade? E, dizendo isso, ele foi novamente até os judeus e disse-lhes: Eu não acho nenhuma culpa nele.
39 šămad ăssilmădăɣ-kăwăn a-s hak ămudd n-Faṣka, ăsiwăyyăɣ-awăn-in u-takărmut iyyăn, əssənăt tenʼ-i-dăɣ tărham ad-hawăn-in-səwwəyyăɣ ămănokal n-kăl-Ălyăhud meɣ?»
39 Mas vós tendes por costume que eu vos solte alguém por ocasião da páscoa; quereis, então, que vos solte o REI DOS JUDEUS?
40 Ǝslăn i-a-wen ɣas, ăsɣăren dăɣ-išənnawăn, ənnăn-as: «Făw, wăr hanăɣ-t-dd-toyyed, ănn-ak, səwwəyy-anăɣ-dd Bărɣăbbas.» Bărɣăbbas-i s-ărhan a hasăn-t-dd-isəwwəyy, ătiwăssan a-s ănaɣtaf a ămoos.
40 Então, todos gritaram novamente, dizendo: Este homem não, mas Barrabás. Ora, Barrabás era um ladrão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.