Hebreus 9
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ACF
1 Ărkăwăl wa ăzzarăn, ila alămărăn-net tiɣədnen tamətte dăɣ-isălan n-ălɣibadăt d-edăgg wa s-irha Măssinăɣ ad-t-tăɣbəd tamətte dăɣ-s.
1 Ora, também a primeira tinha ordenanças de culto divino, e um santuário terrestre.
2 Edăgg n-ălɣibadăt ăzzăman-en, a has-itawănnen: ehăket wa n-tămuqqest. Ehăket-en, ija sănatăt tiẓunawen: tăẓune ta s-itizar ăwadəm, isəm-net: edăgg wa šăddijăn. Ǝnsanăt dăɣ-s tisəskar n-imămmălăn əẓwaynen d-tasəskărt tiyyăt făll-ənsanăt tijəlwen n-tikutawen i-Măssinăɣ.
2 Porque um tabernáculo estava preparado, o primeiro, em que havia o candeeiro, e a mesa, e os pães da proposição; ao que se chama o santuário.
3 Illa-hin i-edăgg-en, illʼ-e ărido wa s-əssin ḍarăt t-illa edăgg wa s-itawănna: Wa iknăn təšədje.
3 Mas depois do segundo véu estava o tabernáculo que se chama o santo dos santos,
4 Insa ăkoss n-orăɣ wa dăɣ-răqq matălxer ta n-ălɣibadăt. Dăɣ-ammas n-edăgg wa iknăn təšədje, tənsa takbat ta n-ărkăwălăn n-tassaɣt s-ilsa orăɣ ifăyyăn-net. Takbat-en n-ărkăwăl, ənta a iha ăkoss n-orăɣ wa iha mana, talimmiẓt n-Măssinăɣ ta dd-ăzzăbbăt făll-kăl-Iṣrayil ăzzăman wa d-əzzăɣăn tanəẓruft. Tənsa dăɣ-s tăborit ta dd-tənšărăt s-kăla tăt-iṭṭăf Harun d-isəllumăn n-tihun wi făll-iktab a-wa innă Măssinăɣ.
4 Que tinha o incensário de ouro, e a arca da aliança, coberta de ouro toda em redor; em que estava um vaso de ouro, que continha o maná, e a vara de Arão, que tinha florescido, e as tábuas da aliança;
5 Jənnəj-takbat-en, ăṣṣiiwărăn əssin ănjălosăn n-ălxurmăt janen tele s-afrewăn-năsăn i-ashăr n-takbat ta n-ărkăwăl. A-wen a isalmadăn tamətte s-ălxurmăt n-Măssinăɣ d-emel-net. Ashăr n-takbat n-ărkăwăl en-dăɣ a făll inaqqăl ašni n-tikutawen i-tenăšše n-ibăkkaḍăn-năsăn. Măšan, wăr hawăn-e-əjjəšăɣ asiḍən n-hărătăn wi hănen edăgg-en ămăra.
5 E sobre a arca os querubins da glória, que faziam sombra no propiciatório; das quais coisas não falaremos agora particularmente.
6 Ǝmmək-wen-dăɣ a-s ənsan hărătăn dăɣ-ehăket wa n-tămuqqest. Edăgg wa ăzzarăn, tajjăšăn-t kăl-tikutawen hak ašăl i-ad-əjən ălxidmăt-năsăn
6 Ora, estando estas coisas assim preparadas, a todo o tempo entravam os sacerdotes no primeiro tabernáculo, cumprindo os serviços;
7 măšan edăgg wa iknăn təšədje, u-tikutawen wa măqqărăn ɣas a ilan s-ujəš-net iyyăn n-ašăl dăɣ-awătay, wăr has-t-illa daɣ ujəš n-edăgg-en ar s-ad-ăssinɣăl ašni dăɣ-təssəba n-ibăkkaḍăn wi-net hakd-dăɣ dăɣ-təssəba n-inməšriyăn wi s-wăr totes tamətte amišəl-năsăn.
7 Mas, no segundo, só o sumo sacerdote, uma vez no ano, não sem sangue, que oferecia por si mesmo e pelas culpas do povo;
8 Ǝnta den-dăɣ daɣ əmmək wa s-hanăɣ-isalmad Unfas Šăddijăn a-s dăɣ-ăzzăman-en a ikkăs ehăket n-tămuqqest-wen-dăɣ illʼ-e, wăr tămera tabarăt s-edăgg wa iknăn təšədje.
8 Dando nisto a entender o Espírito Santo que ainda o caminho do santuário não estava descoberto enquanto se conservava em pé o primeiro tabernáculo,
9 Ămoos a-wen tele dd-tăssiktăt ăzzăman-wa-dăɣ nəha, isalmad-anăɣ a-wen a-s ăddinăt wi sănɣalnen ašni wăla wi tajjănen tikutawen ti iyyăḍnen, wăr hasăn-ijrew a-wen iba n-iššaki n-iman-năsăn wăla təšədje n-ulhawăn.
9 Que é uma alegoria para o tempo presente, em que se oferecem dons e sacrifícios que, quanto à consciência, não podem aperfeiçoar aquele que faz o serviço;
10 Ălɣibadăt-năsăn, insa făll-ălɣadatăn n-dăgg-adəm har ašăl wa d-isimtəttəy Măssinăɣ hărăt iket-net. Ălɣadatăn-en, ənsan făll-ălwăḷḷatăn d-isălan n-a-wa s-ila ăwadəm s-ad-t-ăkš d-a-wa s-ila s-ad-t-isəw.
10 Consistindo somente em comidas, e bebidas, e várias abluções e justificações da carne, impostas até ao tempo da correção.
11 Igla a-wen-dăɣ s-əmmək-en-dăɣ har dd-osa ăzzăman wa d-ăsmăttăy Măssinăɣ talɣa, išrăy-dd a ăynayăn. Osă-dd Ălmasex, ənta a-s ămănokal n-kăl-tikutawen wa hanăɣ-ijrăwăn a-wa s-hanăɣ-ijjăš Măssinăɣ ărkăwăl-net, ənta a ijjăšăn ehăn n-ămudd wa ojărăn ufăn wa ăzzarăn ikrăs ăgg-adəm; wen-hi, wăr t-la daɣ ăddunya-ta-dăɣ dd-tătwăxlăkăt.
11 Mas, vindo Cristo, o sumo sacerdote dos bens futuros, por um maior e mais perfeito tabernáculo, não feito por mãos, isto é, não desta criação,
12 Ehăn-en-hi, iyyăn n-ujəš a has-ija Ălmasex, wăr t-ijješ s-ašni n-išulaɣ wăla iwdesăn, ašni-net ənta iman-net a inɣălăn i-ad-hanăɣ-išəšdəj, nəjrəw tenăšše n-ibăkkaḍăn təmdat.
12 Nem por sangue de bodes e bezerros, mas por seu próprio sangue, entrou uma vez no santuário, havendo efetuado uma eterna redenção.
13 Ăddinăt wi ănmăšrăynen, təšədje ta fălla-săn ifrăḍ alămăr, ašni n-išulaɣ d-iwdesăn d-iməkkărora n-iwan a fălla-săn inaqqălăn i-ad-išdajăn dăɣ-ibăkkaḍăn-năsăn,
13 Porque, se o sangue dos touros e bodes, e a cinza de uma novilha esparzida sobre os imundos, os santifica, quanto à purificação da carne,
14 ăbʼ ăṭṭăma n-ămăra-i s-ašni n-Ălmasex-i ojărăn a-wen a hanăɣ-iššəšdăjăn dăɣ-ibăkkaḍăn-nănăɣ. Tărna n-Unfas Šăddijăn-i iɣlălăn a t-ikfăn tădabit ta s-ikfʼ iman-net, ămoos takute wăr iwer ălɣib. Ašni-net ənta-en-dăɣ a ăddooben ad-hanăɣ-ikkəs dăɣ-iššaki n-iman-nănăɣ d-erk imojjan wi wăr hanăɣ-iha a săl tamăttant, nudabăt ălxidmăt i-Măssinăɣ-i iddărăn.
14 Quanto mais o sangue de Cristo, que pelo Espírito eterno se ofereceu a si mesmo imaculado a Deus, purificará as vossas consciências das obras mortas, para servirdes ao Deus vivo?
15 A-wen-dăɣ a făl ărkăwăl n-tassaɣt wa ăynayăn, Ɣisa a ămmun i-ad-umas ănabdid-nănăɣ dat-Măssinăɣ i-ad-iɣləs dăgg-adəm dăɣ-ibăkkaḍăn wi ămešălăn dăɣ-ărkăwăl wa ăzzarăn, əmmək-wen-dăɣ a-s ikfa Măssinăɣ ăddinăt wi dd-iɣră d-wi s-ijjăš ărkăwăl turhajăt n-ad-əjrəwăn ɣur-Măssinăɣ tăkasit tăɣlalăt.
15 E por isso é Mediador de um novo testamento, para que, intervindo a morte para remissão das transgressões que havia debaixo do primeiro testamento, os chamados recebam a promessa da herança eterna.
16 Ămăra, isălan n-tăkasit a nəha. Tăkasit ya, nəssan a-s wăr t-illa əmmək s-tăẓun ar s-ad-iba ăwadəm wa itətwəkusun təzzar dihen, ad-e-tuẓan s-a-wa innă.
16 Porque onde há testamento, é necessário que intervenha a morte do testador.
17 Ălmăɣna n-a-wen a-s a ikkʼ ăwadəm iddar, wăr dd-iḍəkkəl iyyăn isălan n-əlkənnaš wa n-tăkasit, har t-iba təzzar.
17 Porque um testamento tem força onde houve morte; ou terá ele algum valor enquanto o testador vive?
18 A-wen-dăɣ a făl ărkăwăl n-tassaɣt wa ăzzarăn, wăr t-illa a infa dăɣ-ăzzamăn-net ar s-ašni wa sănɣalăn ăddinăt.
18 Por isso também o primeiro não foi consagrado sem sangue;
19 Ăzzăman wa n-ănnăbi Mosa, iffəssăr i-tamətte tijəttewen n-alămăr n-Măssinăɣ təzzar iḍkăl ašni n-iwdesăn d-išulaɣ d-ălxărer wa šăggăɣăn, issărtăy a-wen-dăɣ iket-net d-aman, təzzar ănfăsnăfăs săr-s s-tisiḍseḍen əlkəttab wa n-alămăr hakd tamətte iket-net.
19 Porque, havendo Moisés anunciado a todo o povo todos os mandamentos segundo a lei, tomou o sangue dos bezerros e dos bodes, com água, lã purpúrea e hissopo, e aspergiu tanto o mesmo livro como todo o povo,
20 Innă i-tamətte ḍarăt-a-wen: «Ǝnta da ašni n-ărkăwăl n-tassaɣt ta dăr-wăn ija Măssinăɣ i-ad-tumasăm tamətte-nin.»
20 Dizendo: Este é o sangue do testamento que Deus vos tem mandado.
21 Ănfăsnăfăs daɣ Mosa ḍarăt-a-wen ehăket wa n-tămuqqest d-ikassăn wi n-ălɣibadăt iket-năsăn s-ašni.
21 E semelhantemente aspergiu com sangue o tabernáculo e todos os vasos do ministério.
22 Ašni, iẓẓəwăt a t-illan wăr-išəšdəj, a ikka daɣ ašni wăr-inɣel, wăr t-təlla tenăšše n-ibăkkaḍăn.
22 E quase todas as coisas, segundo a lei, se purificam com sangue; e sem derramamento de sangue não há remissão.
23 Hărătăn-wi-dăɣ dd-nokăy iket-dăɣ-năsăn, taliwen a ămoosăn ănifăqqănen d-hărătăn wi hănen išənnawăn, a-wa ihăn ehăn wa n-tămuqqest, ašni a t-išašdajăn, əmmək-wen-dăɣ daɣ a-s hărătăn wi hănen išənnawăn, ămiɣatărăn əntăneḍ-dăɣ s-ad-tăn-šəšdəj takute tojărăt ta jăt făll-ărori n-ăkall.
23 De sorte que era bem necessário que as figuras das coisas que estão no céu assim se purificassem; mas as próprias coisas celestiais com sacrifícios melhores do que estes.
24 Ălmasex, wădden ehăn n-ămudd dayăn ifassăn n-dăgg-adəm ănifăqqăn d-wa ihăn išənnawăn a ijjăš, ănn-ak, ehăn n-ămudd wa n-tidət ihăn išənnawăn a ijjăš i-ad-umas ănabdid-nănăɣ dat-Măssinăɣ.
24 Porque Cristo não entrou num santuário feito por mãos, figura do verdadeiro, porém no mesmo céu, para agora comparecer por nós perante a face de Deus;
25 Ɣur-kăl-Ălyăhud, U-tikutawen wa măqqărăn, wăr has-t-illa ar iyyăn n-ujəš dăɣ-awătay i-edăgg wa iknăn təšədje-i s-a-s t-itajjăš daɣ, ăwway ašni măšan, Ălmasex, wăr-ămɣatăr s-ad-itajjăš dihen hak awătay; iyyăn n-ujəš a has-ija, iknă-dd əššăɣəl.
25 Nem também para a si mesmo se oferecer muitas vezes, como o sumo sacerdote cada ano entra no santuário com sangue alheio;
26 Ǝnnar wăr ija a-wen, adiš, ad-dd-tənta ăddunya har ašăl-i-dăɣ, wăr has-təgdeh tiyyăt tamăttant; adiš, ăhhuuššăl-as ad-wăr t-itəffil aɣăna măšan Ălmasex, dăɣ-ajilal n-ăddunya-i-dăɣ, iyyăn n-ass ɣas a dd-ijă, ikfă iman-net, ămoos takute ta jarrăwăt tenăšše n-ibăkkaḍăn.
26 De outra maneira, necessário lhe fora padecer muitas vezes desde a fundação do mundo. Mas agora na consumação dos séculos uma vez se manifestou, para aniquilar o pecado pelo sacrifício de si mesmo.
27 Dăgg-adəm, tiyyăt tamăttant a hasăn-tăqqalăt, ḍara-s tebădde dat-Măssinăɣ.
27 E, como aos homens está ordenado morrerem uma vez, vindo depois disso o juízo,
28 Dăɣ-isălan n-a-wen-dăɣ a făl, Ălmasex, ikfʼ iman-net s-iyyăt i-ad-dd-ikkəs dăgg-adəm ăjjootnen dăɣ-ibăkkaḍăn, wăr dăɣ-s təlkem tiyyăt săl-ten-dăɣ. Ilkam dăɣ-s ad-dd-ăj ass wa s-əssin măšan ăsihe-wa, wădden dăɣ-isălan n-tenăšše n-ibăkkaḍăn, ăddinăt wi has-ăqqălnen a-s dd-e-ass i-ad-tăn-iɣləs.
28 Assim também Cristo, oferecendo-se uma vez para tirar os pecados de muitos, aparecerá segunda vez, sem pecado, aos que o esperam para salvação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.