Hebreus 7
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NAA
1 Mălkăssăddiq, ənta a-s kăla ămoos ămănokal n-aɣrəm wa n-Saləm, ənta a-s u-tikutawen n-Măssinăɣ-i iknăn aḍkul. Dăɣ-ăzzăman-net ad-ijăḍ Ibrahim imănokalăn n-ikallăn iyyăḍ, irẓʼ-en-dd. Ălwăqq wa dd-iqqăl Ibrahim ifal-dd akənnas, ilkăḍ-as Mălkăssăddiq, ittăr-as dăɣ-Măssinăɣ a dăɣ-s ijăn ălbărăka.
1 Porque este Melquisedeque, rei de Salém, sacerdote do Deus Altíssimo, foi ao encontro de Abraão, quando este voltava da matança dos reis, e o abençoou.
2 Dăɣ-a-wen-dăɣ ad-t-ikfa Ibrahim tămukăst n-a-wa ila dăɣ-ehăre. Mălkăssăddiq, ălmăɣna n-isəm-net: «Ămănokal n-iqqud»; aɣrəm daɣ wa n-Saləm-i făll-ăminakal, ălmăɣna-net: «Ămănokal n-ălxer.»
2 Foi para ele que Abraão separou o dízimo de tudo. Primeiramente o nome dele significa “rei da justiça”; depois também é “rei de Salém”, ou seja, “rei da paz”.
3 Mălkăssăddiq, wăr hanăɣ-jen əlkəttabăn isălan n-abba-net wăla anna-net wăla ăṭṭarex-net; wăr-ătwăssăn əmmək wa s-iwa wăla əmmək wa s-ijmăḍ ăddunya, ătiwăssăn ɣas a-s olăh d-Rure-s n-Măssinăɣ ed tumast-net i-u-tikutawen, tăɣlal.
3 Sem pai, sem mãe, sem genealogia, ele não teve princípio de dias nem fim de existência, mas, feito semelhante ao Filho de Deus, permanece sacerdote para sempre.
4 Ăhaləs-i-dăɣ, tidət-dăɣ a-s i măqqărăn. Təmɣăre-net a dd-torăwăt a-s wăla Ibrahim-i n-amɣar n-amăzzaɣ, ikkăs-as tămukăst n-a-wa dd-ohăɣ dăɣ-akənnas iket-net.
4 Vejam como era grande esse a quem Abraão, o patriarca, pagou o dízimo tirado dos melhores despojos.
5 Dăgg-Lewi-i n-kăl-tikutawen, innă alămăr wa n-ănnăbi Mosa, əntăneḍ a he-rammăsnen timukăsen n-tamətte ta n-kăl-Iṣrayil-i n-temiḍt-năsăn kud-dăɣ iket-dăɣ-năsăn ijəllan n-Ibrahim a dd-əzjarăn.
5 Ora, os que dentre os filhos de Levi recebem o sacerdócio têm ordem, de acordo com a lei, de recolher os dízimos do povo, ou seja, dos seus irmãos, embora estes sejam descendentes de Abraão.
6 Mălkăssăddiq ənta, kud-dăɣ, wăr-ihʼ ăṭṭarex wa dd-itrăn tumast n-u-tikutawen, irmăs dăɣ-Ibrahim-i s-ijjăš Măssinăɣ ărkăwăl, tămukăst, olăs daɣ ḍarăt-a-wen, ittăr dăɣ-Măssinăɣ a ijăn ălbăraka dăɣ-Ibrahim.
6 Entretanto, aquele cuja genealogia não se inclui entre os filhos de Levi recebeu dízimos de Abraão e abençoou aquele que havia recebido as promessas.
7 Wăr t-ihʼ ăššăk a-wen a-s ăwadəm wa ojărăn, a itajjăn ălbăraka dăɣ-wa ojăr.
7 Evidentemente, não há dúvida de que o inferior é abençoado pelo superior.
8 Dăgg-Lewi i-n-kăl-tikutawen, tidət, əntăneḍ a rammăsnen timukăsen măšan dăgg-adəm ɣas a ămoosăn făll-la tamăttant tărna, a-s ija a-wen, Mălkăssăddiq-i irmăsăn tămukăst făll-Ibrahim, ənnăn-anăɣ əlkəttabăn a-s iddar hărkuk.
8 Aliás, aqui os que recebem dízimos são homens mortais, porém ali o dízimo foi recebido por aquele de quem se testifica que vive.
9 Năddoobăt făw ămăra-dăɣ ad-nănn a-s dăgg-Lewi-i rammăsnen tămukăst, əntăneḍ iman-năsăn, əkkasăn-tăt i-Mălkăssăddiq ed ikkăs-as-tăt Ibrahim-i tăn-dd-ăshăyăwăn.
9 E, por assim dizer, também Levi, que recebe dízimos, pagou-os na pessoa de Abraão.
10 A-wen, ma t-ijăn? Ijʼ-e a-wa s-a-s ităjj a-wen-dăɣ, iha Lewi tiktukar n-ti-s Ibrahim ăzzăman wa d-ămmoqqăs d-Mălkăssăddiq.
10 Porque Levi, por assim dizer, já estava no corpo de seu pai Abraão, quando Melquisedeque foi ao encontro deste.
11 Alămăr wa ikfă Măssinăɣ tamətte ta n-kăl-Iṣrayil, tikutawen ti tăjjăn kăl-Lewi-i n-kăl-tikutawen, a făl igla. Ǝnnăr əjrawnăt tikutawen-tin-dăɣ tenăšše n-ibăkkaḍăn, iket-di, wăr-itəmɣutor Măssinăɣ s-asəssiwi n-u-tikutawen iyyăn dăr-săn iẓlayăn ijan alădăb wa n-Mălkăssăddiq, ănn-ak, ad-ăqqayəm-wen-dăɣ ilkămăn i-Lewi-i dd-ijmăḍăn alădăb wa n-Harun.
11 Portanto, se a perfeição fosse possível por meio do sacerdócio levítico — pois foi com base nele que o povo recebeu a lei —, que necessidade haveria ainda de que se levantasse outro sacerdote, segundo a ordem de Melquisedeque, e não segundo a ordem de Arão?
12 Ămăra, šămad imməskăl ălxal wa n-kăl-tikutawen, adiš, ăhhuušsăl daɣ ad-ămmăskăl alămăr wa tăn-dd-iqqălăn.
12 Pois, quando se muda o sacerdócio, necessariamente muda também a lei.
13 Emăli-i s-hawăn-nəha ti-net, isălan-net hakd-dăɣ tawset ta dd-izjăr, wăr tăt-iha ere s-kăla iqqăl u-tikutawen; wăr t-illa ere ihan temiḍt-net s-kăla ăshaha aḍutăn wi n-tikutawen dăɣ-edăgg wa dăɣ-raqqănăt.
13 Porque aquele de quem são ditas estas coisas pertence a outra tribo, da qual ninguém prestou serviço diante do altar.
14 Ădduuttăt a-s Emăli-nănăɣ, tawset ta n-Yăhuda ad-dd-izjăr. Ăzzăman daɣ wa d-imməjrăd ănnăbi Mosa dăɣ-isălan n-kăl-tikutawen, wăr dd-iḍkel isălan n-tawset ta n-Yăhuda.
14 Pois é evidente que nosso Senhor procedeu de Judá, tribo à qual Moisés nunca falou nada a respeito de sacerdócio.
15 Tumast n-Ɣisa i-u-tikutawen, tămoos a iglan făll-tumast ta n-Mălkăssăddiq; ăssiitbăt a-wen a-s ənta d-Lewi, wăr-olehăn.
15 E isto é ainda muito mais evidente, quando, à semelhança de Melquisedeque, surge outro sacerdote,
16 Tumast-net i-u-tikutawen, wădden erhet n-ăgg-adəm a tăt-dd-orăwăn; ijrăw-tăt s-ăṣṣahăt n-tămudre-net ta tăɣlălăt.
16 constituído não conforme a lei de mandamento carnal, mas segundo o poder de vida que não tem fim.
17 Ăjjəyha Măssinăɣ dăɣ-isălan-net dăɣ-əlkəttab a-s innă:
17 Porque dele se testifica: “Você é sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.”
18 Alămăr wa dd-ăzzarăn, izjăr-in ed wăr-ila tărna s-iɣlăs ăddinăt dăɣ-ibăkkaḍăn-năsăn, wăr t-illa ălfăyda t-ihan.
18 Portanto, por um lado, se revoga a ordenança anterior, por causa de sua fraqueza e inutilidade,
19 Alămăr wa n-ănnăbi Mosa, indăr-as ad-săr-năɣ dd-isəmdəw təšədje, a-wen-dăɣ a făl ămăra, nəkrăš ăṭṭăma ufăn wa hanăɣ-ăsjăr alămăr. Ǝnta-den-dăɣ a-wa hanăɣ-ikfăn turhajăt d-ad-nənmihăẓ d-Măssinăɣ.
19 pois a lei nunca aperfeiçoou coisa alguma; e, por outro lado, se introduz esperança superior, pela qual nos chegamos a Deus.
20 Ḍarăt-a-wen daɣ, Măssinăɣ iman-net a ihăḍăn n-a-s ad-umas Ɣisa u-tikutawen wa măqqărăn. Tahuḍe šund ten-dăɣ, wăr t-illa u-tikutawen s-kăla has-tăt-ija.
20 E isto não se deu sem juramento. Porque os outros são feitos sacerdotes sem juramento,
21 A-wen-dăɣ a făl ašăl wa d-ămoos Ɣisa u-tikutawen, ihăḍ-as Măssinăɣ, innʼ-as: «Năkk Emăli a ihăḍăn, a-wa ənneɣ daɣ wăr-ilkem ad-săr-s ăqqalăɣ: ad-tumasăd u-tikutawen iɣlalăn.»
21 mas este foi feito sacerdote com juramento, por aquele que lhe disse: “O Senhor jurou e não se arrependerá: ‘Você é sacerdote para sempre.’”
22 Ămăra, Ɣisa a-s tasətbat n-tassaɣt ta nəja d-Măssinăɣ, ənta a hanăɣ iḍmănăn ărkăwăl n-tassaɣt ufăn wa n-ibda.
22 Por isso mesmo, Jesus se tornou fiador de superior aliança.
23 Kăl-tikutawen, əjjətăn, nəssan a-s wăr tăn-iha-i ăhojăn dăɣ-tumast n-u-tikutawen, ed təgdal-asăn tamăttant a-wen.
23 Ora, os outros são feitos sacerdotes em maior número, porque a morte os impede de continuar;
24 Ɣisa ənta, iddar hărkuk. A-wen-dăɣ a făl tumast-net i-u-tikutawen, wăr-ilkem ad-t-təjmaḍ tăɣlal.
24 Jesus, no entanto, porque continua para sempre, tem o seu sacerdócio imutável.
25 A-wen-dăɣ a făl ăddinăt wi jănen Ɣisa əssəbab n-tassaɣt-năsăn d-Măssinăɣ, ila tărna s-tăn-dd-iɣlăs dăɣ-e d t-illăm abăkkaḍ ed hărkuk iddar, itəddal-asăn daɣ Măssinăɣ.
25 Por isso, também pode salvar totalmente os que por ele se aproximam de Deus, vivendo sempre para interceder por eles.
26 Ijmaḍ-t ăššăk a-s ămănokal n-kăl-tikutawen šund-wen-dăɣ a-s nămiɣatăr itəmmalăn jere-năɣ d-Măssinăɣ. Ɣisa, ăddoobăt a-wen ed šăddiij, wăr t-illa iššaki t-iwarăn, wăr-ilʼ ălɣib, ibḍʼ-e Măssinăɣ d-inăsbăkkaḍăn, iḍkăl-t s-diha dd-əmdăn išənnawăn.
26 Porque nos convinha um sumo sacerdote como este, santo, inculpável, sem mácula, separado dos pecadores e exaltado acima dos céus,
27 Wăr-ămɣatăr daɣ šund a-wa jăn kăl-tikutawen wi iyyăḍnen-i s-ămoos fărəḍ ad-təkkatăn făll-ibăkkaḍăn-năsăn hak ašăl təzzar, əkətăn făll-wi n-tamətte. Ɣisa ənta, ikfʼ-iman-net s-iyyăt, takute ta ija təgdăh hărkuk, ăbas təlkam daɣ tiyyăt săl ten-dăɣ.
27 que não tem necessidade, como os outros sumos sacerdotes, de oferecer sacrifícios todos os dias, primeiro, por seus próprios pecados, depois, pelos do povo; porque fez isto uma vez por todas, quando a si mesmo ofereceu.
28 Ăddinăt wi ija Ăṭṭăwrăt wa n-ănnăbi Mosa kăl-tikutawen wi măqqornen, han-tăn ăddinăt rəkkəmnen măšan, măjrăd wa ija Măssinăɣ a-s ihăḍ ḍarăt a-s dd-ăzzăbbăt alămăr, măjrăd-wen-dăɣ a-s əssəbab wa dd-orăwăn a-s ămoos Rure-s n-Măssinăɣ u-tikutawen wa măqqărăn iɣlalăn s-wăr t-illa ălɣib t-iwarăn.
28 Porque a lei constitui homens sujeitos a fraquezas como sumos sacerdotes, mas a palavra do juramento, que foi posterior à lei, constitui o Filho, perfeito para sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.