Filipenses 3
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NVT
1 Ḍarăt-a-wen, ayətma-ɣ, səddəwətet-kăwăn tassaɣt ta jăm d-Emăli. Wăr hi-ikma ad-hawăn-sənniləsăɣ măjrăd wa s-ăru d-hawăn-in-əktăbăɣ dăɣ-isălan-net. Tănfo-năwăn a ihan a-wen i-ad-taɣədăm.
1 Por fim, meus irmãos, alegrem-se no Senhor. Nunca me canso de dizer-lhes estas coisas, e o faço para protegê-los.
2 Agəẓăt iman-năwăn dăɣ-erk inaxdimăn, olăhăn ɣas d-iyyăḍan ənsaynen, agəẓăt iman-năwăn dăɣ-săn; agəẓăt iman-năwăn dăɣ-erk ăddinăt-win-dăɣ ɣur-ija s-bahu a-s amili a itajjăn ăwadəm dăɣ-tamətte n-Măssinăɣ.
2 Cuidado com os cães, aqueles que praticam o mal, os mutiladores que exigem a circuncisão.
3 Ǝnhəywăt! Năkkăneḍ-i-dăɣ a-s ăddinăt wi jănen amili wa n-tidət s-ənta Măssinăɣ a-s əssəbab-net, nəɣabbăd-t s-tărna n-Unfas, abăraj-nănăɣ ƔisaĂlmasex wădden fărəḍăn wăla ălɣadatăn ăssiibdădăn dăgg-adəm.
3 Pois nós, que adoramos por meio do Espírito de Deus, somos os verdadeiros circuncidados. Alegramo-nos no que Cristo Jesus fez por nós. Não colocamos nenhuma confiança nos esforços humanos,
4 Ǝnnăr t-illa ere ăddooben ad-isəffullət iman-net făll-fărəḍăn wăla ălɣadatăn ăssiibdădăn dăgg-adəm, adiš năkk a he-izarăn s-əlɣəllas. Lăɣătăt-ahi ɣas ere hi-ojărăn dăɣ-isălan-win-dăɣ?
4 ainda que, se outros pensam ter motivos para confiar nos próprios esforços, eu teria ainda mais!
5 Năkk, ămelăyăɣ ašăl wa s-əttam ḍarăt tiwit-in, ăgg-Iṣrayil wa n-tidət a ămoosăɣ, la-hi tawset ta n-Bănyamin, ămoosăɣ Ɣăbrani orawăn Ɣăbranităn. Dăɣ-a-wa ămoosăn alămăr wa n-ănnăbi Mosa, kăla heɣ taggayt ta n-kăl-faris;
5 Fui circuncidado com oito dias de vida. Sou israelita de nascimento, da tribo de Benjamim, um verdadeiro hebreu. Era membro dos fariseus, extremamente obediente à lei judaica.
6 wăr t-illa ere hi-ojărăn əjjəluyăt wăla akfor, ăqquzzăbeɣ ălkănisăt; dăɣ-isălan n-a-wa ifrăḍ alămăr făll-ăgg-adəm d-iqqud-has, wăr t-illa uḍlem hi-iwarăn.
6 Era tão zeloso que persegui a igreja. E, quanto à justiça, cumpria a lei com todo rigor.
7 Ămăra, hărătăn-win-dăɣ jeɣ ibda abăraj, ăbas dat-i əẓlayăn d-a wărăn infa hărăt dăɣ-təssəba n-Ălmasex,
7 Pensava que essas coisas eram valiosas, mas agora as considero insignificantes por causa de Cristo.
8 əgleɣ făw har ašăl-i-dăɣ, ija ɣur-i a-s wăr t-illa a hi-infan s-hărăt făl təssəba n-azəzăr-i jeɣ i-muzəyăt wa jeɣ i-Ɣisa Ălmasex-i n-Emăli-nin, ufʼ-ahi muzəyăt-net hărăt iket-net. Təssəba n-a-wen-dăɣ a făl ăsserădăɣ ifassăn-in dăɣ-a-wa-dăɣ s-kăla hi-ămoos abăraj iket-net, ăbas săr-i iẓlay d-ănnikal ed wăr t-illa a ărheɣ ar ad-təntəm tămudre ta n-Ălmasex dăɣ-ta-nin,
8 Sim, todas as outras coisas são insignificantes comparadas ao ganho inestimável de conhecer a Cristo Jesus, meu Senhor. Por causa dele, deixei de lado todas as coisas e as considero menos que lixo, a fim de poder ganhar a Cristo
9 ăqqaymăɣ daɣ osaɣăɣ dăr-s hak ašăl, ăttăjrăwăɣet ăsifăllăɣ iqqud-in făll-alkum-has ənta uhən iqqud i-alkum i-a-wa innă alămăr ed ɣur-Măssinăɣ, wăr t-illa iqqud ilan idəm data-s săl wa ihăkk immun s-Ălmasex.
9 e nele ser encontrado. Não conto mais com minha própria justiça, que vem da obediência à lei, mas sim com a justiça que vem pela fé em Cristo, pois é com base na fé que Deus nos declara justos.
10 Wăr t-illa a ăsidărhănăɣ a săl muzəyăt-net ənta, ăknăɣ daɣ muzəyăt n-tărna ta t-dd-təssənkărăt jer-inəmmuttan, ăhərăɣ dăr-s tersəmmawen ti inhăy, alăhăɣ dăr-s tamăttant ta ija
10 Quero conhecer a Cristo e experimentar o grande poder que o ressuscitou. Quero sofrer com ele, participando de sua morte,
11 ed a ijăn-dăɣ, jarăɣ ăṭṭăma n-ad-dd-aləsăɣ năkk-dăɣ tanăkra jer-inəmmuttan, əjrəwăɣ tămudre ta tăynayăt.
11 para, de alguma forma, alcançar a ressurreição dos mortos!
12 A-wen janneɣ-awăn-t wădden i n-a-s innin əssəmdăɣ azzal wa heɣ, meɣ daɣ i n-a-s innin ăsisăgdăhăɣ dăɣ-hărăt iket-net; ăbo! Ănn-ak, diha t-əlleɣ, osasăɣ hullan dăɣ-azzal-wen-dăɣ i-ad-əjrəwăɣ marušăt wa hi-itwăr Măssinăɣ ed năkk, ijrăw-ahi ƔisaĂlmasex.
12 Não estou dizendo que já obtive tudo isso, que já alcancei a perfeição. Mas prossigo a fim de conquistar essa perfeição para a qual Cristo Jesus me conquistou.
13 Ayətma-ɣ, wăr-ordeɣ hărwa a-s năkk-i-dăɣ, hărătăn-win-dăɣ, ăzizăbbeɣ-tăn măšan, hărăt iyyăn ɣas a iwwayăn inəzjam-in: əkfeɣ ărori-nin i-a-wa s-kăla hi-išla ibda iket-net, wăr t-illa a dăɣ-ədgaẓăɣ ar a-wa t-illăn dat-i.
13 Não, irmãos, não a alcancei, mas concentro todos os meus esforços nisto: esquecendo-me do passado e olhando para o que está adiante,
14 A-wen-dăɣ a făl əjlayăɣ hullan dăɣ-a-wa hi-išlăn i-ad-əjrəwăɣ marušăt wa hanăɣ-itwăr Măssinăɣ dăɣ-išənnawăn s-hanăɣ-ija Măssinăɣ ărkăwăl-net dăɣ-idəm n-Ɣisa Ălmasex.
14 prossigo para o final da corrida, a fim de receber o prêmio celestial para o qual Deus nos chama em Cristo Jesus.
15 Ămăra, năkkăneḍ-i ămoosnen meddən əmdanen dăɣ-isălan wi n-immun s-Măssinăɣ, nəṭṭəfet ălxal-wen-dăɣ hak ašăl, kunta daɣ təllʼ-e talɣa tămiišăkkem, ədəlăt Măssinăɣ i-ad-arr tiṭṭawen-năwăn dăɣ-isălan-win-dăɣ.
15 Todos nós que alcançamos a maturidade devemos concordar quanto a essas coisas. Se discordam em algum ponto, confio que Deus o esclarecerá para vocês.
16 Hakd a-wen-dăɣ, a ijăn-dăɣ, šămad nărmăs tabarăt-ten-dăɣ toɣădăt, adiš nəjləyet dăɣ-s, nəmsidăɣet dăɣ-tekle-nănăɣ.
16 Contudo, devemos prosseguir de maneira coerente com o que já alcançamos.
17 Ayətma-ɣ, tălălăt tămudre ta əṭṭăfăɣ, səjrăhăm daɣ tămudre n-meddən-wi əlkămnen i-ălmital wa tăn-nəkfă, tălălăm-tăn əntăneḍ-dăɣ.
17 Irmãos, sejam meus imitadores e aprendam com aqueles que seguem nosso exemplo.
18 Ǝllan-t ăddinăt ăjjootnen wăren əja tamăttant ta ija Ălmasex făll-tajəttewt hărăt. Ăddinăt-en, ăru d-kăwăn-ăsmătărăɣ i-ad-hasăn-təjəm ənniyăt, ărheeɣ daɣ ămăra ad-kăwăn-aləsăɣ aɣătal fălla-săn. Ăsninăn iman-in a-s hawăn-janneɣ a-wa-dăɣ.
18 Pois, como lhes disse muitas vezes, e o digo novamente com lágrimas nos olhos, há muitos cuja conduta mostra que são, na verdade, inimigos da cruz de Cristo.
19 Ilkam dăɣ-săn erk ajilal, əšlăyăn i-Măssinăɣ, ənnăhăḍnăt dăɣ-săn tisatten-năsăn. A-wa s-kăla inăqq, ăbas tăn-ăsikărakăḍ, jăn-t abăraj; wăr-əlkemăn inəzjam-năsăn ar i-a-wa făll-təglʼ ăddunya.
19 Estão rumando para a destruição. O deus deles é seu próprio apetite. Vangloriam-se de coisas vergonhosas e pensam apenas na vida terrena.
20 Win-ăddinăt, wăr dăr-săn noleh ed năkkăneḍ, ăkall-nănăɣ wa ăynayăn, išənnawăn a iha. Išənnawăn-en-dăɣ a-s ilkam ad-hanăɣ-tăn-dd ifəl Emăli ƔisaĂlmasex-i n-Ămaɣlas-nănăɣ.
20 Nossa cidadania, no entanto, vem do céu, e de lá aguardamos ansiosamente a volta do Salvador, o Senhor Jesus Cristo.
21 Ǝnta a iha ăṭṭăma-nănăɣ ed afăl dd-iqqăl, ad-fălla-năɣ-in-ikkəs taɣəssa-ta-dăɣ tărna tamăttant, ăkfʼ-anăɣ tiyyăt tăynayăt lat ălxurmăt šund ta-net ed ila tărna s-innăhăḍ dăɣ-hărăt iket-net.
21 Ele tomará nosso frágil corpo mortal e o transformará num corpo glorioso como o dele, usando o mesmo poder com o qual submeterá todas as coisas a seu domínio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Filipenses 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.