Atos 9
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NAA
1 Ăzzăman-en-dăɣ, a dd-iggăd Sawəl, isamădad, isamăhaḍ, wăr t-illa anəzjum ila săl wa n-iji n-iman n-inəṭṭulab n-Ɣisa. Dăɣ-isălan n-a-wen-dăɣ a dăɣ-ikka ămănokal n-kăl-tikutawen
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 i-ad-t-ăkf tikarḍiwen issəknă dăɣ-ihănan n-ăddin wi n-kăl-Ălyăhud hănen Dămašăq i-ad-ijrəw s-asəttărməs n-e d t-illăm ere ăllilăn tabarăt-ten-dăɣ n-Emăli, jer-ăhaləs wăla tamăḍt, i-ad-t-dd-awəy dăɣ-tišəm s-Yărussălam.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, tanto homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Ăssookal Sawəl dăɣ-a-wen a-s hin-ohăẓ aɣrəm wa n-Dămašăq. A ənḍărrăn, ămlăwlăw ănnur-i-dăɣ ăṣṣoohen dd-ifalăn išənnawăn;
3 Enquanto seguia pelo caminho, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 ihă-dd oḍa, islʼ ălwăqq-wen-dăɣ i-emăsli has-innăn: «Sawəl, Sawəl, ma kăy-orămăn săr-i tiɣəzzəbud-ahi?»
4 Ele caiu por terra e ouviu uma voz que lhe dizia:
5 Innʼ-as Sawəl: «Mi tămoosăd Emăli?» Innʼ-as Emăli: «A-wa năkk Ɣisa wa tiɣəzzəbud, ad-hak-indăr amẓəẓẓaj dăr-i hărkuk.
5 Ele perguntou: — Senhor, quem é você? E a resposta foi:
6 Ămăra, əbdəd, əjjəš aɣrəm wa n-Dămašăq, ad hak-itwənn dihen a-wa s-led s-ad-t-təjəd.»
6 Mas levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que você deve fazer.
7 Ǝqqălăn-dd ɣas meddən wi ăddewnen d-Sawəl oran imawăn, ăbas əssanăn a he-ənnən ed əslan i-emăsli-wənnin-dăɣ măšan, wăr t-illa ere hannăyăn.
7 Os homens que viajavam com Saulo pararam emudecidos, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Ibdăd Sawəl ḍarăt-a-wen făll-iman-net, ittăr ad-arr tiṭṭawen-net măšan, wăr t-illa a ihannăy. Ǝlwăyăn-t imidiwăn-net har dăr-s əjjăšăn aɣrəm wa əkkăn.
8 Então Saulo se levantou do chão e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 Ija kăraḍ išilan ḍarăt-a-wen dărɣal, wăr-ikša, wăr-iswa.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 Aɣrəm wa n-Dămašăq, ihʼ-e ănăṭṭalib n-Ɣisa s-isəm-net Ănanyas, ănfalăl-as-dd Măssinăɣ, innʼ-as: «Ănanyas!» Innʼ-as Ănanyas: «Năkk da Emăli.»
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor lhe apareceu numa visão e disse: Ao que ele respondeu: — Eis-me aqui, Senhor!
11 Innʼ-as Emăli: «Ăkk tăšarrit ta s-itawănna ‹ta toɣădăt›, təjjəšăd ehăn wa n-Yăhudəs, səstənăd d-ăhaləs n-taɣrəmt ta n-Tarša s-isəm-net Sawəl.» A-s ităjj a-wen-dăɣ, itəddal Sawəl Măssinăɣ,
11 Então o Senhor lhe disse:
12 ănfalăl-as-dd dăɣ-a-wen-dăɣ a-s ikkʼ-e-hi-dd ăhaləs s-isəm-net Ănanyas-i t-madăn-isəwăr ifassăn-net i-ad-t-dd-iqqəl ahănay-net.
12 e, numa visão, viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Innă Ănanyas: «Emăli, əsleɣ a ăjjeen făll-ăhaləs-i-dăɣ, əllăɣen-ahi ăddinăt ăjjootnen erk əmmək wa issəkna iməššeddəjăn wi hănen Yărussălam,
13 Ananias, porém, respondeu: — Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quanto mal tem feito aos teus santos em Jerusalém.
14 wăla Dămašăq-i dd-ikka, ikkʼ-et-dd ăwway tikarḍiwen t-dd-əkfan imănokalăn n-kăl-tikutawen has-əjrawnen ad-isəttărməs e d t-illăm ere iɣarrăn isəm-năk.»
14 E aqui em Damasco ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos os que invocam o teu nome.
15 Innʼ-as Emăli: «Ǝgləw, ăhaləs-di, năkk a t-ăsnăfrănăn i-ad-awəy isəm-in, isəlməd tiwsaten ti n-inəẓẓulam d-imănokalăn d-kăl-Iṣrayil a-wa ămoosăɣ,
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 ad-t-săknăɣ aɣăna wa mad-inhəy dăɣ-təssəba-nin.»
16 Pois eu mesmo vou mostrar a ele quanto deve sofrer pelo meu nome.
17 Iglʼ Ănanyas, ikkʼ ehăn wa s-has-ătwănna ihʼ-e Sawəl, osʼ-in, ăswăr-t ifassăn-net, innʼ-as: «Ăŋŋa-ɣ Sawəl, Emăli Ɣisa-i hak-dd-ănfalălăn dăɣ-tabarăt ta dd-jed, ənta a hi-dd-ăšmašălăn săr-k i-ad-kăy-dd-iqqəl ahănay-năk, iḍnəy-kăy Unfas Šăddijăn.»
17 Então Ananias foi e, entrando na casa, impôs as mãos sobre Saulo, dizendo: — Saulo, irmão, o Senhor Jesus, que apareceu a você no caminho para cá, me enviou para que você volte a ver e fique cheio do Espírito Santo.
18 Tamăzăyyat-ten-dăɣ a dăɣ-dd-ătrăkkăt a olăhăn d-tifrənkawen dăɣ-tiṭṭawen n-Sawəl təzzar iqqăl-t-dd ahănay-net,
18 Imediatamente caíram dos olhos de Saulo umas coisas parecidas com escamas, e ele voltou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 ibdăd ḍarăt-a-wen, ătwăsălmaɣ dăɣ-aman, immənsăw, iqqăl-t-dd ăṣṣahăt-net, izzăɣ Sawəl ɣur-inəṭṭulab wi n-aɣrəm-en-dăɣ har ɣur-săn ăssakăy a lăn išilan.
19 E, depois de comer, sentiu-se fortalecido. Saulo permaneceu alguns dias com os discípulos em Damasco.
20 Wăr-ăhoja a-s issəntă axăṭab n-isălan n-Ɣisa dăɣ-ihănan n-ăddin wi n-kăl-Ălyăhud, isatbat dat-tamətte iket-net a-s, Ɣisa a-s, Rure-s n-Măssinăɣ.
20 E logo, nas sinagogas, proclamava Jesus, afirmando que ele é o Filho de Deus.
21 Ăkunăn ăddinăt wi has-sallănen, əqqălăn-dd ɣas, jannen: «A-wa, wădden Sawəl wa izzănăn s-wi ɣarrănen isəm wa n-Ɣisa hănen Yărussălam? Ajăn wădden ass-net i-aɣrəm-wa-dăɣ, i n-təssəba n-ad-tăn-isəttărməs, ăjʼ-en dăɣ-ifassăn n-ămănokal n-kăl-tikutawen?»
21 Todos os que ouviam Saulo estavam atônitos e diziam: — Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus e veio para cá precisamente para prender e levá-los aos principais sacerdotes?
22 Sawəl ənta, itiiṣuhut immun-net s-Măssinăɣ hak ašăl, isimxəlxil kăl-Ălyăhud wi əzzăɣnen Dămašăq, isikus-tăn ăššăk a-s Ɣisa a-s Ălmasex.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Okăy ăzzăman ɣas, ănmănnakăn kăl-Ălyăhud făll-əmmək wa s-t-mad-săɣdărăn, ănɣən-t kərəf. Ǝssəbdădăn ḍarăt-a-wen meddən dăɣ-imawăn n-aɣrəm iket-net i-ad-ăqqaymən has-ăɣtafăn i-ad-əjrəwăn əmmək s-t-ănɣăn
23 Decorridos muitos dias, os judeus resolveram matar Saulo,
24 măšan, əjjăšăn-t isălan n-taɣdărt ta s-ăbokăn ad-has-tăt-əjən.
24 mas ele ficou sabendo do plano deles. Dia e noite guardavam também os portões da cidade, para o matar.
25 Ǝnkărăn inəṭṭulab s-ehăḍ, jăn Sawəl dăɣ-deke hərəwăn, ăstărarăn-t s-ašrut n-ăɣalla wa iyyăḍăn iɣlăyăn aɣrəm, əssəjmăḍăn-t, ikkă Yărussălam.
25 Mas os discípulos de Saulo tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Iwwăḍ-in ɣas, ikkă inəṭṭulab wi iyyăḍnen i-ad-dăr-săn irtəy măšan, ăksuḍăn-t iket-năsăn ed wăr-əflesăn hărwa a-s iyyăn dăɣ-săn a ămoos.
26 Quando chegou a Jerusalém, Saulo procurou juntar-se aos discípulos de Jesus. Porém todos tinham medo dele, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Irmăs-t-dd Bărnăbbas s-iman-net, ilwăy-t s-inəmmušal, illăɣăt-asăn əmmək wa s-inhăy Sawəl Emăli Ɣisa dăɣ-tabarăt ta n-Dămašăq d-əmmək wa s-has-imməjrăd Măssinăɣ d-turhajăt ta t-ikfa n-ad-ămmăjrăd s-ənniyăt ozjan dăɣ-ihănan n-ăddin wi n-kăl-Ălyăhud i-ad-ăjjăyh a-s Ɣisa a-s Ălmasex.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos. Contou-lhes como Saulo tinha visto o Senhor no caminho, e que o Senhor tinha falado com ele. Também contou como, em Damasco, Saulo tinha pregado ousadamente em nome de Jesus.
28 Ăsbărrăkăn-t ălwăqq-wen-dăɣ, irtăy dăr-săn; edăgg əkkăn dăɣ-Yărussălam-dăɣ, ăddeew dăr-săn, itajăyha s-ənniyăt ozjan ənta-dăɣ făll-isəm n-Emăli,
28 E Saulo ficou com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 itidwənnit, itamăzaɣ d-kăl-Ălyăhud wi sawalnen Tălyunanit măšan, əggădăn-dd săr-s, ad-tammăɣăn əntăneḍ-dăɣ i-tašləlt s-əjăn iman-net.
29 Falava e discutia com os helenistas, mas eles procuravam matá-lo.
30 Ǝslăn ayətma-s dăɣ-ăddin i-a-wen ɣas, əssəjmăḍăn-t s-aɣrəm wa n-Qăyṣăra təzzar, ikkă ḍarăt-a-wen wa n-Tarša.
30 Quando isto chegou ao conhecimento dos irmãos, levaram Saulo até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Ăzzăman-en, təjraw ălkănisăt ălɣafyăt dăɣ-tajiwen ti n-Ălyăhudəyăt d-Galila d-Sămari, tiṣuhun inəṭṭulab dăɣ-immun-năsăn, tinməkfin tayətte, tamašalăn hărăt iket-net dăɣ-tuksəḍa n-Emăli, idhal-tăn Unfas Šăddijăn, isawaḍ-dd fălla-săn hak ašăl ăddinăt wi iɣlăs Măssinăɣ.
31 Assim, a igreja tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor; e, no consolo do Espírito Santo, crescia em número.
32 Ălliil Bəṭrus ənta ăkall iket-net har dd-osa iməššeddəjăn wi əzzăɣnen tadăbayt ta n-Ludd.
32 Passando Pedro por toda parte, foi também visitar os santos que moravam em Lida.
33 Illʼ-e dihen ăhaləs s-isəm-net Inyas s-a ilan əttam iwətyan ibdan, wăr kăla ifăl asəftăɣ-net.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Osʼ-e-hi-dd Bəṭrus, innʼ-as: «Inyas, ăzozăy-kăy Ɣisa Ălmasex, əbdəd, aḍh asəftăɣ-năk.» Ibdăd Inyas ăssaɣăt-wen-dăɣ.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume a sua cama. Ele imediatamente se levantou.
35 Ǝnhăyăn kăl-Ludd əntăneḍ d-ăddinăt wi əzzăɣnen telămse ta n-Sarun a-wen ɣas, omănăn s-Emăli iket-dăɣ-năsăn.
35 Todos os habitantes de Lida e da região de Sarom viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 A-s ităjj a-wen-dăɣ, təzzaɣ tănăṭṭalibt s-isəm-net Tăbita aɣrəm wa n-Žafa, tawăɣra daɣ s-isəm wa n-Dorkas, a-wen ălmăɣna-net: «Tašənkăḍt.» Tămoos tamăḍt n-wălăt-ălxer, tajj imărkedăn ăjjootnen, təkkat.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita, nome este que, traduzido, é Dorcas. Ela era notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Išilan-en-dăɣ ad-tărhin, ăba-tăt, əknăn ăddinăt tafəkka-net, əssənsăn-tăt dăɣ-ehăn n-soro.
37 Aconteceu que, naqueles dias, ela adoeceu e veio a morrer. Depois de a lavarem, puseram o corpo num quarto do andar superior.
38 Ǝslăn inəṭṭulab wi hănen taɣrəmt-en wărăt tănmăjjaj d-Ludd a-s dd-ijjaš Bəṭrus ăkall ɣas, ăšmašălăn săr-s əssin meddən i-ad-dăr-săn dd-idaw šik.
38 Como Lida ficava perto de Jope, os discípulos, ouvindo que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens com o seguinte pedido: — Não se demore em vir até nós.
39 Ăddew dăr-săn Bəṭrus, əwwăḍăn-dd ɣas, əlwăyăn-t s-soro wa dăɣ-tənsa tafəkka n-tamăḍt, əlkăḍnăt-as-dd tinuḍăfen əṭṭafnăt iba-net, hallănăt, saknenăt isəlsa wi hasnăt-təẓẓəẓmăy Dorkas dăɣ-a-wa təkkăs təllʼ-e jere-snăt.
39 Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram ao quarto do andar superior. Todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas tinha feito enquanto estava com elas.
40 Izzəzjăr-tănăt əntănăteḍ d-tamətte iket-net, irkăɣ ḍarăt-a-wen jənnəj-s, idăl Măssinăɣ. Issəmdă tittar ɣas, innăḍ-dd săr-s, innʼ-as: «Tăbita, ənkăr-dd!» Toră-dd tiṭṭawen-net ălwăqq-wen-dăɣ, tənhăy Bəṭrus, tăqqimă-dd.
40 Mas Pedro mandou que todos saíssem, ajoelhou-se e orou; depois, voltando-se para o corpo, disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Ăshătăl-as-dd s-ăfuss-net, issəbdăd-tăt, iɣră-dd iməššeddəjăn d-tinuḍăfen ḍarăt-a-wen, issəknʼ-asăn-tăt, təddar.
41 Ele, dando-lhe a mão, ajudou-a a ficar em pé; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Šik-dăɣ a-s dd-əssăɣlăyăn isălan n-a-wen-dăɣ aɣrəm wa n-Žafa iket-net, omănăn ăddinăt ăjjootnen s-Emăli.
42 Isto se tornou conhecido em toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Ija Bəṭrus ăzzăman dăɣ-Žafa izzaɣ dăɣ-ehăn n-Simyon wa isafalăn ilămawăn.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, na casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.