Atos 9
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARIB
1 Ăzzăman-en-dăɣ, a dd-iggăd Sawəl, isamădad, isamăhaḍ, wăr t-illa anəzjum ila săl wa n-iji n-iman n-inəṭṭulab n-Ɣisa. Dăɣ-isălan n-a-wen-dăɣ a dăɣ-ikka ămănokal n-kăl-tikutawen
1 Saulo, porém, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote,
2 i-ad-t-ăkf tikarḍiwen issəknă dăɣ-ihănan n-ăddin wi n-kăl-Ălyăhud hănen Dămašăq i-ad-ijrəw s-asəttărməs n-e d t-illăm ere ăllilăn tabarăt-ten-dăɣ n-Emăli, jer-ăhaləs wăla tamăḍt, i-ad-t-dd-awəy dăɣ-tišəm s-Yărussălam.
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, caso encontrasse alguns do Caminho, quer homens quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Ăssookal Sawəl dăɣ-a-wen a-s hin-ohăẓ aɣrəm wa n-Dămašăq. A ənḍărrăn, ămlăwlăw ănnur-i-dăɣ ăṣṣoohen dd-ifalăn išənnawăn;
3 Mas, seguindo ele viagem e aproximando-se de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu;
4 ihă-dd oḍa, islʼ ălwăqq-wen-dăɣ i-emăsli has-innăn: «Sawəl, Sawəl, ma kăy-orămăn săr-i tiɣəzzəbud-ahi?»
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Innʼ-as Sawəl: «Mi tămoosăd Emăli?» Innʼ-as Emăli: «A-wa năkk Ɣisa wa tiɣəzzəbud, ad-hak-indăr amẓəẓẓaj dăr-i hărkuk.
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Ămăra, əbdəd, əjjəš aɣrəm wa n-Dămašăq, ad hak-itwənn dihen a-wa s-led s-ad-t-təjəd.»
6 mas levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te cumpre fazer.
7 Ǝqqălăn-dd ɣas meddən wi ăddewnen d-Sawəl oran imawăn, ăbas əssanăn a he-ənnən ed əslan i-emăsli-wənnin-dăɣ măšan, wăr t-illa ere hannăyăn.
7 Os homens que viajavam com ele quedaram-se emudecidos, ouvindo, na verdade, a voz, mas não vendo ninguém.
8 Ibdăd Sawəl ḍarăt-a-wen făll-iman-net, ittăr ad-arr tiṭṭawen-net măšan, wăr t-illa a ihannăy. Ǝlwăyăn-t imidiwăn-net har dăr-s əjjăšăn aɣrəm wa əkkăn.
8 Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via coisa alguma; e, guiando-o pela mão, conduziram-no a Damasco.
9 Ija kăraḍ išilan ḍarăt-a-wen dărɣal, wăr-ikša, wăr-iswa.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu nem bebeu.
10 Aɣrəm wa n-Dămašăq, ihʼ-e ănăṭṭalib n-Ɣisa s-isəm-net Ănanyas, ănfalăl-as-dd Măssinăɣ, innʼ-as: «Ănanyas!» Innʼ-as Ănanyas: «Năkk da Emăli.»
10 Ora, havia em Damasco certo discípulo chamado Ananias; e disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! Respondeu ele: Eis-me aqui, Senhor.
11 Innʼ-as Emăli: «Ăkk tăšarrit ta s-itawănna ‹ta toɣădăt›, təjjəšăd ehăn wa n-Yăhudəs, səstənăd d-ăhaləs n-taɣrəmt ta n-Tarša s-isəm-net Sawəl.» A-s ităjj a-wen-dăɣ, itəddal Sawəl Măssinăɣ,
11 Ordenou-lhe o Senhor: Levanta-te, vai à rua chamada Direita e procura em casa de Judas um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 ănfalăl-as-dd dăɣ-a-wen-dăɣ a-s ikkʼ-e-hi-dd ăhaləs s-isəm-net Ănanyas-i t-madăn-isəwăr ifassăn-net i-ad-t-dd-iqqəl ahănay-net.
12 e viu um homem chamado Ananias entrar e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Innă Ănanyas: «Emăli, əsleɣ a ăjjeen făll-ăhaləs-i-dăɣ, əllăɣen-ahi ăddinăt ăjjootnen erk əmmək wa issəkna iməššeddəjăn wi hănen Yărussălam,
13 Respondeu Ananias: Senhor, a muitos ouvi acerca desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 wăla Dămašăq-i dd-ikka, ikkʼ-et-dd ăwway tikarḍiwen t-dd-əkfan imănokalăn n-kăl-tikutawen has-əjrawnen ad-isəttărməs e d t-illăm ere iɣarrăn isəm-năk.»
14 e aqui tem poder dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Innʼ-as Emăli: «Ǝgləw, ăhaləs-di, năkk a t-ăsnăfrănăn i-ad-awəy isəm-in, isəlməd tiwsaten ti n-inəẓẓulam d-imănokalăn d-kăl-Iṣrayil a-wa ămoosăɣ,
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido, para levar o meu nome perante os gentios, e os reis, e os filhos de Israel;
16 ad-t-săknăɣ aɣăna wa mad-inhəy dăɣ-təssəba-nin.»
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe cumpre padecer pelo meu nome.
17 Iglʼ Ănanyas, ikkʼ ehăn wa s-has-ătwănna ihʼ-e Sawəl, osʼ-in, ăswăr-t ifassăn-net, innʼ-as: «Ăŋŋa-ɣ Sawəl, Emăli Ɣisa-i hak-dd-ănfalălăn dăɣ-tabarăt ta dd-jed, ənta a hi-dd-ăšmašălăn săr-k i-ad-kăy-dd-iqqəl ahănay-năk, iḍnəy-kăy Unfas Šăddijăn.»
17 Partiu Ananias e entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, enviou-me para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Tamăzăyyat-ten-dăɣ a dăɣ-dd-ătrăkkăt a olăhăn d-tifrənkawen dăɣ-tiṭṭawen n-Sawəl təzzar iqqăl-t-dd ahănay-net,
18 Logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista: então, levantando-se, foi batizado.
19 ibdăd ḍarăt-a-wen, ătwăsălmaɣ dăɣ-aman, immənsăw, iqqăl-t-dd ăṣṣahăt-net, izzăɣ Sawəl ɣur-inəṭṭulab wi n-aɣrəm-en-dăɣ har ɣur-săn ăssakăy a lăn išilan.
19 E, tendo tomado alimento, ficou fortalecido. Depois demorou-se alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco;
20 Wăr-ăhoja a-s issəntă axăṭab n-isălan n-Ɣisa dăɣ-ihănan n-ăddin wi n-kăl-Ălyăhud, isatbat dat-tamətte iket-net a-s, Ɣisa a-s, Rure-s n-Măssinăɣ.
20 e logo nas sinagogas pregava a Jesus, que este era o filho de Deus.
21 Ăkunăn ăddinăt wi has-sallănen, əqqălăn-dd ɣas, jannen: «A-wa, wădden Sawəl wa izzănăn s-wi ɣarrănen isəm wa n-Ɣisa hănen Yărussălam? Ajăn wădden ass-net i-aɣrəm-wa-dăɣ, i n-təssəba n-ad-tăn-isəttărməs, ăjʼ-en dăɣ-ifassăn n-ămănokal n-kăl-tikutawen?»
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam esse nome, e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais sacerdotes?
22 Sawəl ənta, itiiṣuhut immun-net s-Măssinăɣ hak ašăl, isimxəlxil kăl-Ălyăhud wi əzzăɣnen Dămašăq, isikus-tăn ăššăk a-s Ɣisa a-s Ălmasex.
22 Saulo, porém, se fortalecia cada vez mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que Jesus era o Cristo.
23 Okăy ăzzăman ɣas, ănmănnakăn kăl-Ălyăhud făll-əmmək wa s-t-mad-săɣdărăn, ănɣən-t kərəf. Ǝssəbdădăn ḍarăt-a-wen meddən dăɣ-imawăn n-aɣrəm iket-net i-ad-ăqqaymən has-ăɣtafăn i-ad-əjrəwăn əmmək s-t-ănɣăn
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si matá-lo.
24 măšan, əjjăšăn-t isălan n-taɣdărt ta s-ăbokăn ad-has-tăt-əjən.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo. E como eles guardavam as portas de dia e de noite para tirar-lhe a vida,
25 Ǝnkărăn inəṭṭulab s-ehăḍ, jăn Sawəl dăɣ-deke hərəwăn, ăstărarăn-t s-ašrut n-ăɣalla wa iyyăḍăn iɣlăyăn aɣrəm, əssəjmăḍăn-t, ikkă Yărussălam.
25 os discípulos, tomando-o de noite, desceram-no pelo muro, dentro de um cesto.
26 Iwwăḍ-in ɣas, ikkă inəṭṭulab wi iyyăḍnen i-ad-dăr-săn irtəy măšan, ăksuḍăn-t iket-năsăn ed wăr-əflesăn hărwa a-s iyyăn dăɣ-săn a ămoos.
26 Tendo Saulo chegado a Jerusalém, procurava juntar-se aos discípulos; mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Irmăs-t-dd Bărnăbbas s-iman-net, ilwăy-t s-inəmmušal, illăɣăt-asăn əmmək wa s-inhăy Sawəl Emăli Ɣisa dăɣ-tabarăt ta n-Dămašăq d-əmmək wa s-has-imməjrăd Măssinăɣ d-turhajăt ta t-ikfa n-ad-ămmăjrăd s-ənniyăt ozjan dăɣ-ihănan n-ăddin wi n-kăl-Ălyăhud i-ad-ăjjăyh a-s Ɣisa a-s Ălmasex.
27 Então Barnabé, tomando-o consigo, o levou aos apóstolos, e lhes contou como no caminho ele vira o Senhor e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Ăsbărrăkăn-t ălwăqq-wen-dăɣ, irtăy dăr-săn; edăgg əkkăn dăɣ-Yărussălam-dăɣ, ăddeew dăr-săn, itajăyha s-ənniyăt ozjan ənta-dăɣ făll-isəm n-Emăli,
28 Assim andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo,
29 itidwənnit, itamăzaɣ d-kăl-Ălyăhud wi sawalnen Tălyunanit măšan, əggădăn-dd săr-s, ad-tammăɣăn əntăneḍ-dăɣ i-tašləlt s-əjăn iman-net.
29 e pregando ousadamente em nome do Senhor. Falava e disputava também com os helenistas; mas procuravam matá-lo.
30 Ǝslăn ayətma-s dăɣ-ăddin i-a-wen ɣas, əssəjmăḍăn-t s-aɣrəm wa n-Qăyṣăra təzzar, ikkă ḍarăt-a-wen wa n-Tarša.
30 Os irmãos, porém, quando o souberam, acompanharam-no até Cesaréia e o enviaram a Tarso.
31 Ăzzăman-en, təjraw ălkănisăt ălɣafyăt dăɣ-tajiwen ti n-Ălyăhudəyăt d-Galila d-Sămari, tiṣuhun inəṭṭulab dăɣ-immun-năsăn, tinməkfin tayətte, tamašalăn hărăt iket-net dăɣ-tuksəḍa n-Emăli, idhal-tăn Unfas Šăddijăn, isawaḍ-dd fălla-săn hak ašăl ăddinăt wi iɣlăs Măssinăɣ.
31 Assim, pois, a igreja em toda a Judéia, Galiléia e Samária, tinha paz, sendo edificada, e andando no temor do Senhor; e, pelo auxílio do Espírito Santo, se multiplicava.
32 Ălliil Bəṭrus ənta ăkall iket-net har dd-osa iməššeddəjăn wi əzzăɣnen tadăbayt ta n-Ludd.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Illʼ-e dihen ăhaləs s-isəm-net Inyas s-a ilan əttam iwətyan ibdan, wăr kăla ifăl asəftăɣ-net.
33 Achou ali certo homem, chamado Enéias, que havia oito anos jazia numa cama, porque era paralítico.
34 Osʼ-e-hi-dd Bəṭrus, innʼ-as: «Inyas, ăzozăy-kăy Ɣisa Ălmasex, əbdəd, aḍh asəftăɣ-năk.» Ibdăd Inyas ăssaɣăt-wen-dăɣ.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura; levanta e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Ǝnhăyăn kăl-Ludd əntăneḍ d-ăddinăt wi əzzăɣnen telămse ta n-Sarun a-wen ɣas, omănăn s-Emăli iket-dăɣ-năsăn.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 A-s ităjj a-wen-dăɣ, təzzaɣ tănăṭṭalibt s-isəm-net Tăbita aɣrəm wa n-Žafa, tawăɣra daɣ s-isəm wa n-Dorkas, a-wen ălmăɣna-net: «Tašənkăḍt.» Tămoos tamăḍt n-wălăt-ălxer, tajj imărkedăn ăjjootnen, təkkat.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, que traduzido quer dizer Dorcas, a qual estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Išilan-en-dăɣ ad-tărhin, ăba-tăt, əknăn ăddinăt tafəkka-net, əssənsăn-tăt dăɣ-ehăn n-soro.
37 Ora, aconteceu naqueles dias que ela, adoecendo, morreu; e, tendo-a lavado, a colocaram no cenáculo.
38 Ǝslăn inəṭṭulab wi hănen taɣrəmt-en wărăt tănmăjjaj d-Ludd a-s dd-ijjaš Bəṭrus ăkall ɣas, ăšmašălăn săr-s əssin meddən i-ad-dăr-săn dd-idaw šik.
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Ăddew dăr-săn Bəṭrus, əwwăḍăn-dd ɣas, əlwăyăn-t s-soro wa dăɣ-tənsa tafəkka n-tamăḍt, əlkăḍnăt-as-dd tinuḍăfen əṭṭafnăt iba-net, hallănăt, saknenăt isəlsa wi hasnăt-təẓẓəẓmăy Dorkas dăɣ-a-wa təkkăs təllʼ-e jere-snăt.
39 Pedro levantou-se e foi com eles; quando chegou, levaram-no ao cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe as túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Izzəzjăr-tănăt əntănăteḍ d-tamətte iket-net, irkăɣ ḍarăt-a-wen jənnəj-s, idăl Măssinăɣ. Issəmdă tittar ɣas, innăḍ-dd săr-s, innʼ-as: «Tăbita, ənkăr-dd!» Toră-dd tiṭṭawen-net ălwăqq-wen-dăɣ, tənhăy Bəṭrus, tăqqimă-dd.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pôs-se de joelhos e orou; e voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Ăshătăl-as-dd s-ăfuss-net, issəbdăd-tăt, iɣră-dd iməššeddəjăn d-tinuḍăfen ḍarăt-a-wen, issəknʼ-asăn-tăt, təddar.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Šik-dăɣ a-s dd-əssăɣlăyăn isălan n-a-wen-dăɣ aɣrəm wa n-Žafa iket-net, omănăn ăddinăt ăjjootnen s-Emăli.
42 Tornou-se isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Ija Bəṭrus ăzzăman dăɣ-Žafa izzaɣ dăɣ-ehăn n-Simyon wa isafalăn ilămawăn.
43 Pedro ficou muitos dias em Jope, em casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.