Atos 8

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 A-wa ijăn ašăl-wen-dăɣ iket-net issan-as Sawəl hărăt, iqqăs i-tamăttant ta ija Stifan. Ɣur-ašăl-wen-dăɣ, ad-intă ălɣizabăt səmmăn făll-ălkănisăt ta təhăt Yărussălam, əmmăhăšăn imumənăn dăɣ-tajiwen ti n-Ălyăhudəyăt d-Sămari, inəmmušal ɣas a dd-ăqqimănen dăɣ-Yărussălam.
1 E Saulo consentia na sua morte. Naquele dia, levantou-se grande perseguição contra a igreja em Jerusalém; e todos, exceto os apóstolos, foram dispersos pelas regiões da Judeia e Samaria.
2 Osăn-dd meddən ăddinnen, əṣtărăn-in Stifan, əṭṭăfăn iba-net dăɣ-tisnant.
2 Alguns homens piedosos sepultaram Estêvão e fizeram grande pranto sobre ele.
3 Iggăd-dd Sawəl dăɣ-a-wen-dăɣ, ad-itammăɣ i-əmmək s-hin-olăm ălkănisăt edăgg t-təlla-dăɣ, wăr t-illa ehăn wăr-ijješ, isatărmas ăddinăt wi omănnen s-Ɣisa jer-ămoosăn meddən wăla tiḍeḍen, itəjjar-tăn-in dăɣ-tikărmuten.
3 Saulo, porém, assolava a igreja, entrando pelas casas; e, arrastando homens e mulheres, encerrava-os no cárcere.
4 Imumənăn wi dd-əzjărnen Yărussălam, əmmăhăšăn ɣas, ăllilăn ăkall iket-net, xaṭṭăbăn Ălənžil i-ăddinăt.
4 Entrementes, os que foram dispersos iam por toda parte pregando a palavra.
5 Dăɣ-a-wen-dăɣ ad-ikkă Fəlibb aɣrəm iyyăn ihan teje ta n-Sămari ad-dăɣ-s ixaṭṭăb i-tamətte isălan n-Ălmasex.
5 Filipe, descendo à cidade de Samaria, anunciava-lhes a Cristo.
6 Sajadăn-as ăddinăt ăjjootnen s-ijraẓ măjrăd wa ităjj d-ijităn n-Măssinăɣ wi itamašal data-săn,
6 As multidões atendiam, unânimes, às coisas que Filipe dizia, ouvindo-as e vendo os sinais que ele operava.
7 itakkăs alšinăn naḍḍăwnen iɣăran dăɣ-ăddinăt, izizuy daɣ inaɣyabăn d-inəbdan ăjjootnen.
7 Pois os espíritos imundos de muitos possessos saíam gritando em alta voz; e muitos paralíticos e coxos foram curados.
8 Ja tedăwit măqqoorăt dăɣ-aɣrəm-wen-dăɣ.
8 E houve grande alegria naquela cidade.
9 Izzaɣ dihen ăhaləs n-emăssăxăr s-isəm-net Simon, ămoos a-wa ităjj awnaf i-kăl-Sămari, ăssimɣăr iman-net hullan,
9 Ora, havia certo homem, chamado Simão, que ali praticava a mágica, iludindo o povo de Samaria, insinuando ser ele grande vulto;
10 əltaɣăn-t wi măḍroynen hakd wi wăššarnen, jannen fălla-s: «Wa ăhaləs, tărna ta tojărăt n-Măssinăɣ a iṭṭaf.»
10 ao qual todos davam ouvidos, do menor ao maior, dizendo: Este homem é o poder de Deus, chamado o Grande Poder.
11 Ǝltăɣăn-t ya ăddinăt ăjjootnen dăɣ-təssəba n-əssăxăr wa ităjj, itaqqăn iɣăfawăn-năsăn.
11 Aderiam a ele porque havia muito os iludira com mágicas.
12 Inhăy Simon a-s omănăn ăddinăt s-Ălənžil wa hasăn-ixaṭṭăb Fəlibb făl Təmmənəya n-Măssinăɣ d-Ɣisa Ălmasex ɣas, ad-titwəsəlmiɣăn meddən hakd tiḍeḍen dăɣ-aman,
12 Quando, porém, deram crédito a Filipe, que os evangelizava a respeito do reino de Deus e do nome de Jesus Cristo, iam sendo batizados, assim homens como mulheres.
13 omăn ənta-dăɣ, ătwăsălmăɣ dăɣ-aman. Iltăɣ ya Fəlibb ḍarăt-a-wen făl təssəba n-ijităn n-Măssinăɣ d-tikunen ti s-t-ihannăy itajjʼ-enăt, ăqqănnen eɣăf-net ənta-dăɣ.
13 O próprio Simão abraçou a fé; e, tendo sido batizado, acompanhava a Filipe de perto, observando extasiado os sinais e grandes milagres praticados.
14 Ǝslăn inəmmušal wi hănen Yărussălam a-s kăl-Sămari-dăɣ omănăn s-măjrăd n-Măssinăɣ ɣas, ăšmašălăn-dd săr-săn Bəṭrus d-Exya.
14 Ouvindo os apóstolos, que estavam em Jerusalém, que Samaria recebera a palavra de Deus, enviaram-lhe Pedro e João;
15 Ǝwwăḍăn-in ɣas, dălăn Măssinăɣ i-ad-dd-izəzzubbət Unfas Šăddijăn făll-ăddinăt wi ătubnen dihen
15 os quais, descendo para lá, oraram por eles para que recebessem o Espírito Santo;
16 ed, dat-a-wen-dăɣ, wăr tăn-iha-i făll-dd-ăzzubbăt Unfas Šăddijăn, atwəsəlmaɣ ɣas a ătwăjjăn dăɣ-aman s-isəm n-Emăli Ɣisa.
16 porquanto não havia ainda descido sobre nenhum deles, mas somente haviam sido batizados em o nome do Senhor Jesus.
17 Ăswăr-tăn Bəṭrus d-Exya ifassăn-năsăn, ăzzubbăt-dd fălla-săn Unfas Šăddijăn.
17 Então, lhes impunham as mãos, e recebiam estes o Espírito Santo.
18 Inhăy Simon a-s šămad tăn-ăsiwărăn inəmmušal ifassăn-năsăn, ad-fălla-săn dd-ăzzubbăt Unfas Šăddijăn ɣas, ittăr ad-tăn-ăkf aẓrəf, ijannʼ-asăn:
18 Vendo, porém, Simão que, pelo fato de imporem os apóstolos as mãos, era concedido o Espírito [Santo], ofereceu-lhes dinheiro,
19 «Ăkfăt-ahi năkk-dăɣ tădabit-ta-dăɣ i-ad-umas a-s ere ăswărăɣ ifassăn-in năkk-dăɣ, ad-fălla-s dd-izzubbət Unfas Šăddijăn.»
19 propondo: Concedei-me também a mim este poder, para que aquele sobre quem eu impuser as mãos receba o Espírito Santo.
20 Innʼ-as Bəṭrus: «Təkšăfăd, kăyy hakd aẓrəf-năk ed torded a-s a-wa ikfa Măssinăɣ bănnan, tăddoobed ažənš-net.
20 Pedro, porém, lhe respondeu: O teu dinheiro seja contigo para perdição, pois julgaste adquirir, por meio dele, o dom de Deus.
21 Šămad kăyy ənniyăt-năk da-dăɣ, əlməd a-s a-wa ijăn, ăbas t-iha folăt-năk ed ifraɣ ulh-năk dat-Măssinăɣ.
21 Não tens parte nem sorte neste ministério, porque o teu coração não é reto diante de Deus.
22 A-wen-dăɣ a făl utab dăɣ-amsud-năk iket-di, tədəlăd Emăli kunta ămmukkăn a-wen, ad-hak-ănš erk ənniyăt wa innăhăḍăn dăɣ-ulh-năk
22 Arrepende-te, pois, da tua maldade e roga ao Senhor; talvez te seja perdoado o intento do coração;
23 ed, hannăyăɣ a-s ulh-năk, wăr-iḍney a săl tăllăbăst d-iba n-iqqud.»
23 pois vejo que estás em fel de amargura e laço de iniquidade.
24 Ăwwežăb Simon, innʼ-asăn: «Ǝttărăt-ahi-in kăwăneḍ-di-dăɣ dăɣ-Emăli i-ad-wăr hi-irəmməs a-wa s-tənnăm.»
24 Respondendo, porém, Simão lhes pediu: Rogai vós por mim ao Senhor, para que nada do que dissestes sobrevenha a mim.
25 Ăjjəyhăn inəmmušal, ăxṭăbăn măjrăd n-Emăli i-ăddinăt ăjjootnen təzzar, əqqălăn Yărussălam. Dăɣ-asikəl-năsăn, tajjăn isălan n-Ălənžil dăɣ-tidbi ăjjootnen n-Sămari.
25 Eles, porém, havendo testificado e falado a palavra do Senhor, voltaram para Jerusalém e evangelizavam muitas aldeias dos samaritanos.
26 Imməjrăd ḍarăt-a-wen ănjălos n-Emăli i-Fəlibb, innʼ-as: «Fəlibb, tărur, təjəd tabarăt ta fălăt Yărussălam təkka Gaza ed wăr dăɣ-s əjjətăn iməssukal ămăra-dăɣ.»
26 Um anjo do Senhor falou a Filipe, dizendo: Dispõe-te e vai para o lado do Sul, no caminho que desce de Jerusalém a Gaza; este se acha deserto. Ele se levantou e foi.
27 Iglă, wăr-ăhoja a-s ăhaləs iyyăn n-ămudăš n-minəstăr-da-dăɣ, ənta a ănnihăḍăn dăɣ-a-wa la Kăndas ta n-tămănokalt n-ăkall wa n-Ityobya. Ăhhujjăjj-dd ənta-dăɣ s-Yărussălam i-ad-dăɣ-s iɣbəd Măssinăɣ.
27 Eis que um etíope, eunuco, alto oficial de Candace, rainha dos etíopes, o qual era superintendente de todo o seu tesouro, que viera adorar em Jerusalém,
28 Issəmda ăhujjəj ɣas, iqqăl ăkall-net dăɣ-turăft-net əlwayăn ibəjwan. Ăssookal minəstăr-di iɣarr əlkəttab wa n-ănnăbi Saya a-s dăr-s ămmuqqăs Fəlibb.
28 estava de volta e, assentado no seu carro, vinha lendo o profeta Isaías.
29 Innă Unfas Šăddijăn i-Fəlibb ad-hin-ahəẓ turăft-net.
29 Então, disse o Espírito a Filipe: Aproxima-te desse carro e acompanha-o.
30 Ošăl Fəlibb har dăr-s ămsadăɣ, islʼ-as iɣarr əlkəttab wa n-ănnăbi Saya ɣas, innʼ-as: «Ăhaləs, ak a-wa ɣarrăd, təjrahăd ălmăɣna-net meɣ?»
30 Correndo Filipe, ouviu-o ler o profeta Isaías e perguntou: Compreendes o que vens lendo?
31 Innʼ-as ăhaləs: «Ǝndek a-wa he-ăjăɣ əjrăhăɣ-t a-s wăr t-illa ere hi-t-iffəssărăn.»
31 Ele respondeu: Como poderei entender, se alguém não me explicar? E convidou Filipe a subir e a sentar-se junto a ele.
32 Ăsnăy-t-dd ăhaləs edes-has ad-has-iɣarr edăgg wa dăɣ-iktăb a-s:
32 Ora, a passagem da Escritura que estava lendo era esta: Foi levado como ovelha ao matadouro; e, como um cordeiro mudo perante o seu tosquiador, assim ele não abriu a boca.
33 imməḍrăy bănnan,
33 Na sua humilhação, lhe negaram justiça; quem lhe poderá descrever a geração? Porque da terra a sua vida é tirada.
34 Issəstăn ăhaləs wa n-ămudăš n-Ityobya Fəlibb, innʼ-as: «Lăɣăt-ahi, mi s-iha ănnăbi ti-net dăɣ-edăgg-wa-dăɣ? Ak iman-net a dăɣ-ămmijrăd meɣ isălan n-ere s-ilkam ad-dd-ass a-s iha ti-net?»
34 Então, o eunuco disse a Filipe: Peço-te que me expliques a quem se refere o profeta. Fala de si mesmo ou de algum outro?
35 Irmăs-as-dd Fəlibb tifer-ti-dăɣ, ad-has-itafăssar a-wa inna Ălənžil n-Ɣisa.
35 Então, Filipe explicou; e, começando por esta passagem da Escritura, anunciou-lhe a Jesus.
36 Ǝglan har dd-əkkăn edes i-edăgg han aman ɣas, innʼ-as ăhaləs wa n-ămudăš: «Aman da, ma igdalăn ad-ətwəsəlmăɣăɣ?» [
36 Seguindo eles caminho fora, chegando a certo lugar onde havia água, disse o eunuco: Eis aqui água; que impede que seja eu batizado?
37 Innʼ-as Fəlibb: «Amən ɣas s-ulh imdan.»] Innʼ-as ăhaləs wa n-ămudăš: «Omanăɣ a-s Ɣisa Ălmasex a-s Rure-s n-Măssinăɣ.»
37 [Filipe respondeu: É lícito, se crês de todo o coração. E, respondendo ele, disse: Creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.]
38 Omăr ălwăqq-wen-dăɣ i-ad-təbdəd turăft, ijjăš dăr-s Fəlibb aman, issəlmăɣ-t.
38 Então, mandou parar o carro, ambos desceram à água, e Filipe batizou o eunuco.
39 Diha-dăɣ dd-əzjărăn aman ad-iḍkăl Unfas n-Emăli Fəlibb, wăr t-oles ămudăš-ənnin-dăɣ ahănay, iglă ənta dăɣ-zăbo-net, ikna tedăwit.
39 Quando saíram da água, o Espírito do Senhor arrebatou a Filipe, não o vendo mais o eunuco; e este foi seguindo o seu caminho, cheio de júbilo.
40 A-s hin-ijrăh Fəlibb iman-net ḍarăt-a-wen, iha ăkall wa n-Ašdud, ifăl dihen, ikkʼ aɣrəm wa n-Qăyṣăra. Tadăbayt immăr-dăɣ, ad-dăɣ-s ăj isălan n-Ălənžil.
40 Mas Filipe veio a achar-se em Azoto; e, passando além, evangelizava todas as cidades até chegar a Cesareia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.