Atos 5
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARC
1 Dăɣ-a-wen-dăɣ a dd-iggăd Ănanyas ənta d-hănne-s Săfiɣa, ižžənša-hin ašəkrəš-net
1 Mas um certo varão chamado Ananias, com Safira, sua mulher, vendeu uma propriedade
2 măšan, ănmănnăk d-hănne-s făll-ad-hin-iṭṭəf aɣil n-ălqim n-inăzzan-net, awəy-dd a-wa iyyăḍăn i-inəmmušal.
2 e reteve parte do preço, sabendo-o também sua mulher; e, levando uma parte, a depositou aos pés dos apóstolos.
3 Osă-dd ɣas, innʼ-as Bəṭrus: «Ănanyas! Mafăl təyyəd Iblis itajj erk ənniyăt ogdăhăn d-a-wa-dăɣ dăɣ ulh-năk? Ma kăy-isawănnen bahu i-Unfas Šăddijăn a-s hin-taṭṭăfăd aɣil n-ălqim n-ašəkrəš-năk?
3 Disse, então, Pedro: Ananias, por que encheu Satanás o teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e retivesses parte do preço da herdade?
4 Mi kăy-ăšhăššălăn inăzzan-net? Ajăn wădden jer-inša-hin wăla, i n-năk ɣas, tăddobed ad-has-təjəd a-wa s-tărhed. Ma dd-orăwăn săr-k erk əššăɣəl-wa-dăɣ? Ǝlməd a-s wădden dăgg-adəm a-s tənned bahu, Măssinăɣ a-s tăn-tənned.»
4 Guardando-a, não ficava para ti? E, vendida, não estava em teu poder? Por que formaste este desígnio em teu coração? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Islă Ănanyas i-tifer-tin-dăɣ ɣas, oḍa, əjmăḍăn-t iman. Ămoos a-wen isəksaḍ i-ăddinăt wi əslănen i-a-wen-dăɣ.
5 E Ananias, ouvindo estas palavras, caiu e expirou. E um grande temor veio sobre todos os que isto ouviram.
6 Osăn-dd hărăt dăɣ-imawaḍăn, əssəlsăn-in tafəkka-net, əglăn dăr-s, ənbălăn-t-in.
6 E, levantando-se os jovens, cobriram o morto e, transportando- o para fora, o sepultaram.
7 Okăy a iwwăḍăn kăraḍ ăssaɣătăn ḍarăt-a-wen ɣas, tosă-dd hănne-s n-Ănanyas, wăr tăt-təha tijya n-a-wa ijăn.
7 E, passando um espaço quase de três horas, entrou também sua mulher, não sabendo o que havia acontecido.
8 Təjjăš-dd ɣas, issəstăn-tăt Bəṭrus, innʼ-as: «Săfiɣa, lăɣăt-ahi, ak ajăn ălqim-wa-dăɣ a-s hin-təžžənšăm ašəkrəš meɣ?» Tənnʼ-as: «Ǝyya!»
8 E disse-lhe Pedro: Dize-me, vendestes por tanto aquela herdade? E ela disse: Sim, por tanto.
9 Innʼ-as Bəṭrus: «Ma săr-wăn dd-orăwăn tanmənnakt šund-ta-dăɣ, tiirəməm Unfas Šăddijăn? Ǝnhəy adăriš n-ăddinăt wi s-iket hin-ənbălăn ăhaləs-năm, əqqalăn-dd, əbdadăn dat-emm n-ehăn i-ad-kăm-awəyăn kămm-dăɣ.»
9 Então, Pedro lhe disse: Por que é que entre vós vos concertastes para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e também te levarão a ti.
10 Toḍă ălwăqq-wen-dăɣ daw-iḍarăn n-Bəṭrus, tămmut ənta-dăɣ s-iyyăt. Ǝḍkălăn-tăt imawaḍăn, əẓkăn-tăt edes i-ăhaləs-net.
10 E logo caiu aos seus pés e expirou. E, entrando os jovens, acharam-na morta e a sepultaram junto de seu marido.
11 Orăw-dd a-wen-dăɣ taksăḍt-i-dăɣ măqqărăt făll-ălkănisăt iket-net d-ăddinăt wi iyyăḍnen əslănen i-a-wa ijăn.
11 E houve um grande temor em toda a igreja e em todos os que ouviram estas coisas.
12 Ǝjăn inəmmušal ijităn n-Măssinăɣ d-hărătăn ăssuksăḍnen ăjjootnen dat-ăddinăt. Tažămmaɣăn imumənăn n-Ɣisa hak ašăl dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqărăn edes i-tăfala ta s-itawănna ta n-Sulăyman. Ǝknan tassaɣt, əṭṭafăn iyyăn n-emm,
12 E muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E estavam todos unanimemente no alpendre de Salomão.
13 wădden ere dd-iggădăn-dăɣ, ad-fălla-săn dd-iwwaḍ, ăssiimɣărăn-tăn ăddinăt.
13 Quanto aos outros, ninguém ousava ajuntar-se com eles; mas o povo tinha-os em grande estima.
14 Tiwwaḍăn-dd fălla-săn meddən d-tiḍeḍen ăjjootnen omannen s-Emăli.
14 E a multidão dos que criam no Senhor, tanto homens como mulheres, crescia cada vez mais,
15 Tiwəyăn-dd săr-săn ăddinăt imarhinăn, sănsʼ-en-tăn făll-isəftaɣ dăɣ-ittus n-ad-tăn-tăls kud-dăɣ tele n-Bəṭrus afăl okăy, ed ere təlsa tele-net dăɣ, ad-izzəy.
15 de sorte que transportavam os enfermos para as ruas e os punham em leitos e em camilhas, para que ao menos a sombra de Pedro, quando este passasse, cobrisse alguns deles.
16 Təffalăn-dd ăddinăt iɣărman wi ohăẓnen, tišələn-dd s-Yărussălam ăwwayăn imarhinăn d-iməlšan, zizuyăn-tăn inəmmušal iket-dăɣ-năsăn.
16 E até das cidades circunvizinhas concorria muita gente a Jerusalém, conduzindo enfermos e atormentados de espíritos imundos, os quais todos eram curados.
17 Iggăd-dd ămănokal n-kăl-tikutawen, osăm hullan ənta d-iyyăḍ săr-s oraknen n-taggayt ta təglăt făll-tidət n-iman-net, s-itawănna ta n-kăl-sadus, ănmănnakăn i-ad-əjrəwăn əmmək s-ăɣšădăn hărăt i-inəmmušal.
17 E, levantando-se o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele (e eram eles da seita dos saduceus), encheram-se de inveja,
18 Ăstărmăsăn-tăn, əjăn-tăn dăɣ-takărmut ta măqqărăt.
18 e lançaram mão dos apóstolos, e os puseram na prisão pública.
19 Măšan, osă-dd ănjălos dd-ăšimašăl Măssinăɣ s-ehăḍ, ora tishar n-takărmut, izzəzjăr-tăn-dd təzzar, innʼ-asăn:
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas da prisão e, tirando-os para fora, disse:
20 «Ăkkăt ehăn n-ămudd wa măqqărăn, tăxṭəbăm i-tamətte isălan n-tămudre ta tăɣlălăt.»
20 Ide, apresentai-vos no templo e dizei ao povo todas as palavras desta vida.
21 Ǝjăn inəmmušal a-wa hasăn-ătwănnăn, ənšăyăn ehăn n-ămudd wa măqqărăn ad-dăɣ-s saɣren ăddinăt. Ălwăqq wa dd-osa ămănokal n-kăl-tikutawen ənta d-ăddinăt wi săr-s orăknen, issăɣră-dd kăl-Sinhidrin wi n-imizărăn n-kăl-Ălyăhud ɣattăsnen ăššăreɣa, d-inušămăn n-kăl-Iṣrayil wi iyyăḍnen, omărăn s-ad-dd-ăttălwăyăn inəmmušal dăɣ-takărmut.
21 E, ouvindo eles isto, entraram de manhã cedo no templo e ensinavam. Chegando, porém, o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o conselho e a todos os anciãos dos filhos de Israel e enviaram
22 Ǝglăn əssărdusa măšan wăr tăn-in-ogeẓăn dăɣ-səllul-năsăn, əqqălăn-dd, əjăn isălan dăɣ-ălžămaɣăt wa ăqqimăn, ənnăn-asăn:
22 Mas, tendo lá ido os servidores, não os acharam na prisão e, voltando, lho anunciaram,
23 «A-s hin-nosa takărmut, ăṭṭubben imawăn-net, əbdadăn əssardusa wi tăt-ăɣlăfnen dăɣ-idăggan-năsăn măšan, ălwăqq wa d-nora səllul, wăr t-təha tiṭṭ.»
23 dizendo: Achamos realmente o cárcere fechado, com toda a segurança, e os guardas, que estavam fora, diante das portas; mas, quando abrimos, ninguém achamos dentro.
24 Islă kumănda wa ănniihăḍăn dăɣ-əssărdusa wi jănen ənniyăt i-ehăn n-ămudd wa măqqărăn d-ămănokal n-kăl-tikutawen i-a-wen ɣas, ăqqănăn iɣăfawăn-năsăn har ăbas əssanăn a mad-ənnən.
24 Então, o capitão do templo e os principais dos sacerdotes, ouvindo estas palavras, estavam perplexos acerca deles e do que viria a ser aquilo.
25 Osă-dd ămaway n-isălan, innʼ-asăn: «Meddən wi jăm dăɣ-takărmut, han ehăn n-ămudd wa măqqărăn, saɣren dăɣ-s tamətte.»
25 E, chegando um, anunciou-lhes, dizendo: Eis que os homens que encerrastes na prisão estão no templo e ensinam ao povo.
26 Iggăd-dd kumănda ăddew d-ejhăn n-əssărdusa, əlwăyăn-dd inəmmušal s-tilăqqad, ed ăksuḍăn ad-fălla-săn dd-təggəd tamətte əntăneḍ-en-dăɣ, tăkfʼ-en sămmăjori n-tihun.
26 Então, foi o capitão com os servidores e os trouxe, não com violência (porque temiam ser apedrejados pelo povo).
27 Osăn-dd ɣas, ăššojăšăn-tăn ehăn wa dăɣ-ăqqiima ălžămaɣăt wa n-imănokalăn. Iḍkăl ămănokal n-kăl-tikutawen măjrăd, innă i-inəmmušal:
27 E, trazendo-os, os apresentaram ao conselho. E o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 «Ajăn wădden ăru d-fălla-wăn năsmăhăḍ i-ad-ăbas ilkam ad-tăssiɣrăm ăwadəm wălʼ iyyăn s-isəm-wa-dăɣ? Ǝnhəywăt ɣas a-wa jăm ămăra, təḍkărăm-anăɣ Yărussălam iket-net teɣăre-năwăn, tărham daɣ ḍarăt-a-wen, ad-hanăɣ-səwərəm iman n-ăhaləs wa s-jannem.»
28 Não vos admoestamos nós expressamente que não ensinásseis nesse nome? E eis que enchestes Jerusalém dessa vossa doutrina e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Ăwwežăb-asăn Bəṭrus d-inəmmušal: «Ufa amišəl n-a-wa innă Măssinăɣ uhən asjəd i-a-wa jănnen dăgg-adəm.
29 Porém, respondendo Pedro e os apóstolos, disseram: Mais importa obedecer a Deus do que aos homens.
30 Măssi-s n-abbatăn-nănăɣ, ad-dd-issənkărăn Ɣisa wa s-jăm iman-net a-s t-təṣlăbăm făll-tajəttewt,
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, ao qual vós matastes, suspendendo- o no madeiro.
31 təzzar iḍkăl-t s-iman-net, ăsɣăymʼ-e daw-aɣil-net i-ad-imnukəl, umas Ămaɣlas făll-hărăt iket-net. A-wen ijʼ-e Măssinăɣ i-ad-utabăn kăl-Iṣrayil, əjrəwăn tenăšše n-ibăkkaḍăn-năsăn.
31 Deus, com a sua destra, o elevou a Príncipe e Salvador, para dar a Israel o arrependimento e remissão dos pecados.
32 A-wen, năjjəyhʼ-as iket-net, ăjjəyhʼ-as daɣ Unfas Šăddijăn-i ikfă ăddinăt wi tamašalnen erhet-net.»
32 E nós somos testemunhas acerca destas palavras, nós e também o Espírito Santo, que Deus deu àqueles que lhe obedecem.
33 Ăfḍănḍărrăy ălžămaɣăt dăɣ-ălhăm a-s islă i-a-wen-dăɣ, ad-tattărăn əmmək s-tăn-in-olămăn făll-ărori n-ăkall.
33 Porém, ouvindo eles isto, se enfureceram e deliberaram matá-los.
34 Kittəwăn a-wen-dăɣ a-s, dd-ibdăd jere-săn iyyăn dăɣ-săn la taggayt ta n-kăl-faris s-isəm-net Gamălyăl, ălɣalim ăzizăbben alămăr wa n-ănnăbi Mosa a ămoos, tăssiimɣăr-t daɣ tamətte iket-net. Omăr s-ad-zəzjărăn inəmmušal i-hărăt n-ăssaɣăt təzzar, innʼ-asăn:
34 Mas, levantando-se no conselho um certo fariseu chamado Gamaliel, doutor da lei, venerado por todo o povo, mandou que, por um pouco, levassem para fora os apóstolos;
35 «Kăl-Iṣrayil, ăjăt ənniyăt i-a-wa s-tăbokăm ad-t-təjəm i-meddən-wi-dăɣ;
35 e disse-lhes: Varões israelitas, acautelai-vos a respeito do que haveis de fazer a estes homens.
36 əktəwăt-dd ɣas Tadi wa s-a ilan ăzzăman dd-osa, iji iman-net hărăt dat-ăddinăt, ăslăl ḍara-s a iwwăḍăn əkkoẓăt timaḍ n-ăwadəm măšan, wăr-ăhoja a-s ătwăjjăn iman-net, əmmăhăšăn inalkimăn-net, ăbă-dd isălan-năsăn ḍarăt-a-wen.
36 Porque, antes destes dias, levantou-se Teudas, dizendo ser alguém; a este se ajuntou o número de uns quatrocentos homens; o qual foi morto, e todos os que lhe deram ouvidos foram dispersos e reduzidos a nada.
37 Ḍara-s daɣ, dăɣ-ăzzăman wa n-tăḍint n-ăddinăt, osă-dd Yăhudəs wa n-Galila, ăslăl ənta-dăɣ tamətte tăjjeet ḍara-s măšan, ămmut ənta-dăɣ, əmmăhăšăn inalkimăn-net.
37 Depois deste, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do alistamento, e levou muito povo após si; mas também este pereceu, e todos os que lhe deram ouvidos foram dispersos.
38 Ămăra, ăyyăt-ahi ad-hawăn-ăjăɣ ăddăbara: əjmăḍăt isălan n-ăddinăt-wi-dăɣ, ăkfăt-tăn ălɣafyăt, təyyəm-tăn ad-əglun făl-a-s tiyyăt-i-dăɣ, kunta a-wa tăn-išlăn, erhet n-ăgg-adəm meɣ a dd-ifalăn dăgg-adəm, adiš, ad-t-in-iba
38 E agora digo-vos: Dai de mão a estes homens, e deixai-os, porque, se este conselho ou esta obra é de homens, se desfará,
39 măšan, kunta Măssinăɣ ad-dd-ifal a-wa tăn-išlăn, adiš, wăr has-lem tărna. He kăwăneḍ! Wăr-itumaset a-s Măssinăɣ a dăr-tăt-jam.» Ăsjăd ălžămaɣăt iket-net i-ăddăbara-wen-dăɣ hasăn-ija Gamălyăl.
39 mas, se é de Deus, não podereis desfazê-la, para que não aconteça serdes também achados combatendo contra Deus.
40 Ǝssăɣrăn-dd inəmmušal, ăswăjjăn dăɣ-săn tiwit s-ibărtăkăn, ăsmăhăḍăn dăɣ-săn i-ad-ăbas ilkam ad-ămmijrădăn s-isəm n-Ɣisa təzzar, ăswăyyăn-tăn-in.
40 E concordaram com ele. E, chamando os apóstolos e tendo- os açoitado, mandaram que não falassem no nome de Jesus e os deixaram ir.
41 A-s fălăn inəmmušal ehăn-en-dăɣ, əknan dăɣ-tedăwit făl təssəba n-turhajăt ta tăn-ikfa Măssinăɣ n-ad-ənhəyăn erk əmmək šund wa-dăɣ, dăɣ-idəm n-Ɣisa.
41 Retiraram-se, pois, da presença do conselho, regozijando-se de terem sido julgados dignos de padecer afronta pelo nome de Jesus.
42 Tažămmaɣăn ḍarăt-a-wen hak ašăl dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqărăn, d-ihănan n-imumənăn wi iyyăḍnen. Wăr t-illa edăgg s-wădden xaṭṭăbăn dăɣ-s, saɣren dăɣ-s Ălənžil n-ƔisaĂlmasex.
42 E todos os dias, no templo e nas casas, não cessavam de ensinar e de anunciar a Jesus Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.