Atos 4
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NAA
1 Ămmiijrăd Bəṭrus d-Exya hărwa i-tamətte a-s tăn-dd-osăn hărăt dăɣ-kăl-tikutawen, ăddewăn d-emănnăhăḍ n-ehăn n-ămudd wa măqqărăn d-kăl-sadus.
1 Enquanto Pedro e João ainda falavam ao povo, chegaram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Ăsɣăf-tăn asəɣăr wa tăjjăn inəmmušal i-tamətte ed, jannen i-ăddinăt a-s Ɣisa Ălmasex, inkăr-dd jer-inəmmuttan,
2 ressentidos porque os apóstolos estavam ensinando o povo e anunciando, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos.
3 ărmăsăn-tăn, jăn-tăn dăɣ-takărmut har ăffăw ed a-s ităjj a-wen-dăɣ, ijjaš-dd ehăḍ.
3 Prenderam Pedro e João e os recolheram ao cárcere até o dia seguinte, pois já era tarde.
4 Omănăn ăddinăt ăjjootnen əslanen i-măjrăd wa jăn, a-wa ătubăn dăɣ-ašăl-wen-dăɣ, iwwăḍ səmmos afḍăn n-ăwadəm.
4 Porém muitos dos que ouviram a palavra creram, subindo o número desses homens a quase cinco mil.
5 Ăffăw ɣas, əžžəmmăɣăn-dd imizărăn n-kăl-Ălyăhud d-inušămăn d-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt wi hănen Yărussălam
5 No dia seguinte, as autoridades, os anciãos e os escribas se reuniram em Jerusalém
6 d-Hənnan wa n-ămănokal n-kăl-tikutawen d-Qayăf d-Exya d-Ălxaḍer d-kăl-ehăn n-ămănokal n-kăl-tikutawen iket-năsăn.
6 com o sumo sacerdote Anás, com Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Ǝssəbdădăn-dd Exya d-Bəṭrus jere-săn, ənnăn-asăn: «Kăwăneḍ, ma tămoos tărna d-isəm wa s-tăjjăm a-wa tăjjăm?»
7 E, colocando os apóstolos diante deles, perguntaram: — Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso?
8 Ăzzubbăt-dd Unfas Šăddijăn s-ăṣṣahăt făll-Bəṭrus ăssaɣăt-wen-dăɣ, innʼ-asăn: «Imizărăn n-kăl-Ălyăhud, kăwăneḍ-i n-inušămăn,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: — Autoridades do povo e anciãos,
9 asəstan a hanăɣ-tajjăm ašăl-i-dăɣ, dăɣ-isălan n-a-wa ăhusken ătwăjjăn i-anăbdon d-əmmək wa s-iɣlăs.
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo como ele foi curado,
10 Nărha ad-təlmədăm iket-năwăn, kăwăneḍ hakd kăl-Iṣrayil wi iyyăḍnen a-s tărna n-isəm n-Ɣisa Ălmasex wa n-Năṣirăt təṣlăbăm făll-tajəttewt măšan, issənkăr t-dd Măssinăɣ jer-inəmmuttan, tărna-net ənta-en-dăɣ a tăzozăyăt ăhaləs wa hannăyăm ibdad data-wăn.
10 saibam os senhores todos e todo o povo de Israel que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vocês crucificaram e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado na presença de vocês.
11 Ɣisa, ənta a-s tăhunt ta hin-jărăm
11 Este Jesus é a pedra que vocês, os construtores, rejeitaram, mas ele veio a ser a pedra angular.
12 Wăr t-illa əlɣəllas ar s-isəm wa-net făl-a-s wăr t-illa isəm ikfa Măssinăɣ daw-išənnawăn i-əlɣəllas n-dăgg-adəm săl wa-net.»
12 E não há salvação em nenhum outro, porque debaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Islă ălžămaɣăt i-əṣṣuhu n-măjrăd wa hasăn-ija Bəṭrus d-Exya ɣas, tofʼ-en tăkunt-năsăn, ed jan-tăn ăddinăt əžhalnen wăren əɣra măšan, əlmădăn a-s Bəṭrus d-Exya, ămoosăn inalkimăn n-Ɣisa.
13 Ao verem a ousadia de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, ficaram admirados; e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Ḍarăt-a-wen daɣ, anăbdon-wa izzăyăn, ənta-da-dăɣ ibdădăn edes-hasăn, ăbas əssanăn a mad-ənnən.
14 Vendo que o homem que havia sido curado estava com eles, nada tinham a dizer em contrário.
15 Ǝzzəzjărăn Bəṭrus d-Exya ehăn wa dăɣ-ɣattăsăn ăššăreɣa iket-di d-tamănhayăn əntăneḍ.
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, discutiam entre si,
16 Dăɣ-taɣimit-năsăn, ənnăn: «Wi ăddinăt, ma hasăn-e-năj? Iji n-Măssinăɣ wa ijăn, wăr t-iha ăššăk ed əssanăn săr-s kăl-Yărussălam iket-dăɣ-năsăn, wăr năddoobăt akuddəl-net.
16 dizendo: — Que faremos com estes homens? Pois todos os moradores de Jerusalém sabem que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar.
17 Ămăra, i-ad-wăr səməlsin isălan-wi-dăɣ făll-tamətte, nəsəmmăhăḍet fălla-săn i-ad-ăbas ilkam ad-jan isălan n-isəm n-Ɣisa i-ăwadəm wălʼ iyyăn, olasăn ɣas, ămminănhayăn d-iman-năsăn.»
17 Mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, vamos ameaçá-los para não falarem mais neste nome a quem quer que seja.
18 Ǝssăɣrăn-dd Bəṭrus d-Exya ḍarăt-a-wen, ăsmăqqăn fălla-săn i-ad-ăbas ilkam ad-ăɣran wăla ăssiɣrăn isəm n-Ɣisa i-ăwadəm wălʼ iyyăn.
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que de modo nenhum falassem nem ensinassem no nome de Jesus.
19 Ăwwežăbăn-asăn, innʼ-asăn Bəṭrus d-Exya: «Ǝssənăt kăwăneḍ iman-năwăn kunta ma ufăn asjəd-hawăn kăwăneḍ, meɣ asjəd i-Măssinăɣ?
19 Mas Pedro e João responderam: — Os senhores mesmos julguem se é justo diante de Deus ouvirmos antes aos senhores do que a Deus;
20 Dăɣ-a-wa hanăɣ-dd-iqqălăn năkkăneḍ, wăr năddobăt asusəm făll-isălan nənhay, nəslʼ-asăn.»
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 Olăs ălžămaɣăt asəmmăhəḍ dăɣ-săn təzzar, oyyăn-tăn-in ed wăr t-illa uḍlem fălla-săn əjrawăn. Tăqqăl-dd tamətte iket-net, tiiməl Măssinăɣ făl təssəba n-a-wa ija.
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Anăbdon-wa izzăyăn, ăhaləs ilan a okăyăn əkkoẓăt timərwen n-awătay.
22 Ora, o homem em quem tinha sido operado esse milagre de cura tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Ătwăyyăn-in inəmmušal ɣas, əkkăn imidiwăn-năsăn, əjăn dăɣ-săn isălan n-a-wa ənnăn imănokalăn n-kăl-tikutawen d-inušămăn.
23 Uma vez soltos, Pedro e João procuraram os irmãos e lhes contaram tudo o que os principais sacerdotes e os anciãos lhes tinham falado.
24 Ǝslăn i-isălan-en-dăɣ ɣas, əṭṭăfăn iyyăn n-emm, ad-təddalăn Măssinăɣ s-afălla, jannen: «Emăli, kăyy a dd-ixlăkăn išənnawăn d-ăkall d-ejărew wa səmmăn d-a-wa tăn-ihăn iket-net,
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: — Tu, Soberano Senhor, fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há!
25 kăyy a innăn s-tărna n-Unfas Šăddijăn s-emm n-abba-nănăɣ Dawəd-i n-akli-năk:
25 Disseste por meio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: “Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Ma ăsihălăn imănokalăn əššənju-năk,
26 Os reis da terra se levantaram, e as autoridades se juntaram contra o Senhor e contra o seu Ungido.”
27 Itbat a-s ijăḍ Bunəs Bilatəs d-Harudəs akli-năk Ɣisa Wa n-Eməššeddəj tăsnăfrănăd i-ad-umas Ălmasex. Ohărăn fălla-s emm əntăneḍ d-tiwsaten ti n-inəẓẓulam d-kăl-Iṣrayil dăɣ-Yărussălam.
27 — Porque de fato, nesta cidade, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel, se juntaram contra o teu santo Servo Jesus, a quem ungiste,
28 A-wen jăn-t i-ad-itbat erhet-năk d-a-wa s-ăru t-dd-tăɣtăsăd.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram.
29 Ămăra Emăli, agəẓ-anăɣ dăɣ-ăššar-năsăn, təkfəd eklan-năk ənniyăt ozjan s-ăxṭăbăn măjrăd-năk.
29 Agora, Senhor, olha para as ameaças deles e concede aos teus servos que anunciem a tua palavra com toda a ousadia,
30 Ilal-anăɣ s-tărna n-ăfuss-năk i-ad-nəzizuy ăddinăt, năj tikunen d-tišušab s-isəm n-akli-năk Ɣisa Wa Šăddijăn.»
30 enquanto estendes a tua mão para fazer curas, sinais e prodígios por meio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 Diha-dăɣ d-əssəmdăn tamădilt n-Măssinăɣ, ad-ăškăḍkăḍ edăgg-wənnin-dăɣ dăɣ-ăžžiimmăɣăn, iḍnay-tăn Unfas Šăddijăn iket-năsăn, ad-xaṭṭăbăn măjrăd n-Măssinăɣ s-ənniyăt ozjan.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos. Todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com ousadia, anunciavam a palavra de Deus.
32 Iṭṭaf ălžămaɣăt wa n-imumənăn iyyăn n-ulh d-iyyăn n-ənniyăt, wăr tăn-iha făw ere ijannen a-wa i-nin wăla a-wa i-nin, ănn-ak tihərən a-wa lăn iket-net jer-iman-năsăn.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Tajăyhen inəmmušal s-tărna tăṣṣohet, xaṭṭăbăn i-ăddinăt tanăkra-ta dd-ija Emăli Ɣisa jer-inəmmuttan, ăssinsa daɣ Măssinăɣ ănnuɣmăt-net s-ăṣṣahăt fălla-săn iket-năsăn.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Wăr tăn-iha făw ere ămiɣatărăn s-hărăt, žănšʼ-en-in dăɣ-săn wi lănen išəkraš d-ihănan,
34 Não havia nenhum necessitado entre eles, porque os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 tiwəyən-dd ălqim n-a-wa tăn-in-əžžənšăn, sansʼ-en-t dat-inəmmušal i-ad-t-uẓanăn jer-imumənăn. Hak ăwadəm, ijraw s-a-wa dăr-ogdăhnăt timɣutar-net.
35 e os depositavam aos pés dos apóstolos; então se distribuía a cada um conforme a sua necessidade.
36 Osă-dd Yusəf wa n-ahăya n-Lewi, ilʼ ăkall wa n-Qəbrus, ɣarrăn-t inəmmušal s-isəm Bărnăbbas, a-wen ălmăɣna-net: enəssesmăḍ n-talɣiwen. Ižžənša-hin ašəkrəš-net,
36 Então José, a quem os apóstolos chamavam de Barnabé, que quer dizer filho da consolação, um levita natural de Chipre,
37 iwwăy-dd a-wa t-in-ižžənša, ikfʼ-e inəmmušal.
37 vendeu um campo que possuía, trouxe o dinheiro e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.