Atos 4
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARC
1 Ămmiijrăd Bəṭrus d-Exya hărwa i-tamətte a-s tăn-dd-osăn hărăt dăɣ-kăl-tikutawen, ăddewăn d-emănnăhăḍ n-ehăn n-ămudd wa măqqărăn d-kăl-sadus.
1 E, estando eles falando ao povo, sobrevieram os sacerdotes, e o capitão do templo, e os saduceus,
2 Ăsɣăf-tăn asəɣăr wa tăjjăn inəmmušal i-tamətte ed, jannen i-ăddinăt a-s Ɣisa Ălmasex, inkăr-dd jer-inəmmuttan,
2 doendo-se muito de que ensinassem o povo e anunciassem em Jesus a ressurreição dos mortos.
3 ărmăsăn-tăn, jăn-tăn dăɣ-takărmut har ăffăw ed a-s ităjj a-wen-dăɣ, ijjaš-dd ehăḍ.
3 E lançaram mão deles e os encerraram na prisão até ao dia seguinte, pois era já tarde.
4 Omănăn ăddinăt ăjjootnen əslanen i-măjrăd wa jăn, a-wa ătubăn dăɣ-ašăl-wen-dăɣ, iwwăḍ səmmos afḍăn n-ăwadəm.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra creram, e chegou o número desses homens a quase cinco mil.
5 Ăffăw ɣas, əžžəmmăɣăn-dd imizărăn n-kăl-Ălyăhud d-inušămăn d-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt wi hănen Yărussălam
5 E aconteceu, no dia seguinte, reunirem-se em Jerusalém os seus principais, os anciãos, os escribas,
6 d-Hənnan wa n-ămănokal n-kăl-tikutawen d-Qayăf d-Exya d-Ălxaḍer d-kăl-ehăn n-ămănokal n-kăl-tikutawen iket-năsăn.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, e João, e Alexandre, e todos quantos havia da linhagem do sumo sacerdote.
7 Ǝssəbdădăn-dd Exya d-Bəṭrus jere-săn, ənnăn-asăn: «Kăwăneḍ, ma tămoos tărna d-isəm wa s-tăjjăm a-wa tăjjăm?»
7 E, pondo-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Ăzzubbăt-dd Unfas Šăddijăn s-ăṣṣahăt făll-Bəṭrus ăssaɣăt-wen-dăɣ, innʼ-asăn: «Imizărăn n-kăl-Ălyăhud, kăwăneḍ-i n-inušămăn,
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Principais do povo e vós, anciãos de Israel,
9 asəstan a hanăɣ-tajjăm ašăl-i-dăɣ, dăɣ-isălan n-a-wa ăhusken ătwăjjăn i-anăbdon d-əmmək wa s-iɣlăs.
9 visto que hoje somos interrogados acerca do benefício feito a um homem enfermo e do modo como foi curado,
10 Nărha ad-təlmədăm iket-năwăn, kăwăneḍ hakd kăl-Iṣrayil wi iyyăḍnen a-s tărna n-isəm n-Ɣisa Ălmasex wa n-Năṣirăt təṣlăbăm făll-tajəttewt măšan, issənkăr t-dd Măssinăɣ jer-inəmmuttan, tărna-net ənta-en-dăɣ a tăzozăyăt ăhaləs wa hannăyăm ibdad data-wăn.
10 seja conhecido de vós todos e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dos mortos, em nome desse é que este está são diante de vós.
11 Ɣisa, ənta a-s tăhunt ta hin-jărăm
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta por cabeça de esquina.
12 Wăr t-illa əlɣəllas ar s-isəm wa-net făl-a-s wăr t-illa isəm ikfa Măssinăɣ daw-išənnawăn i-əlɣəllas n-dăgg-adəm săl wa-net.»
12 E em nenhum outro há salvação, porque também debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Islă ălžămaɣăt i-əṣṣuhu n-măjrăd wa hasăn-ija Bəṭrus d-Exya ɣas, tofʼ-en tăkunt-năsăn, ed jan-tăn ăddinăt əžhalnen wăren əɣra măšan, əlmădăn a-s Bəṭrus d-Exya, ămoosăn inalkimăn n-Ɣisa.
13 Então, eles, vendo a ousadia de Pedro e João e informados de que eram homens sem letras e indoutos, se maravilharam; e tinham conhecimento de que eles haviam estado com Jesus.
14 Ḍarăt-a-wen daɣ, anăbdon-wa izzăyăn, ənta-da-dăɣ ibdădăn edes-hasăn, ăbas əssanăn a mad-ənnən.
14 E, vendo estar com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Ǝzzəzjărăn Bəṭrus d-Exya ehăn wa dăɣ-ɣattăsăn ăššăreɣa iket-di d-tamănhayăn əntăneḍ.
15 Todavia, mandando-os sair fora do conselho, conferenciaram entre si,
16 Dăɣ-taɣimit-năsăn, ənnăn: «Wi ăddinăt, ma hasăn-e-năj? Iji n-Măssinăɣ wa ijăn, wăr t-iha ăššăk ed əssanăn săr-s kăl-Yărussălam iket-dăɣ-năsăn, wăr năddoobăt akuddəl-net.
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? Porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar;
17 Ămăra, i-ad-wăr səməlsin isălan-wi-dăɣ făll-tamətte, nəsəmmăhăḍet fălla-săn i-ad-ăbas ilkam ad-jan isălan n-isəm n-Ɣisa i-ăwadəm wălʼ iyyăn, olasăn ɣas, ămminănhayăn d-iman-năsăn.»
17 mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que não falem mais nesse nome a homem algum.
18 Ǝssăɣrăn-dd Bəṭrus d-Exya ḍarăt-a-wen, ăsmăqqăn fălla-săn i-ad-ăbas ilkam ad-ăɣran wăla ăssiɣrăn isəm n-Ɣisa i-ăwadəm wălʼ iyyăn.
18 E, chamando-os, disseram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem, no nome de Jesus.
19 Ăwwežăbăn-asăn, innʼ-asăn Bəṭrus d-Exya: «Ǝssənăt kăwăneḍ iman-năwăn kunta ma ufăn asjəd-hawăn kăwăneḍ, meɣ asjəd i-Măssinăɣ?
19 Respondendo, porém, Pedro e João, lhes disseram: Julgai vós se é justo, diante de Deus, ouvir-vos antes a vós do que a Deus;
20 Dăɣ-a-wa hanăɣ-dd-iqqălăn năkkăneḍ, wăr năddobăt asusəm făll-isălan nənhay, nəslʼ-asăn.»
20 porque não podemos deixar de falar do que temos visto e ouvido.
21 Olăs ălžămaɣăt asəmmăhəḍ dăɣ-săn təzzar, oyyăn-tăn-in ed wăr t-illa uḍlem fălla-săn əjrawăn. Tăqqăl-dd tamətte iket-net, tiiməl Măssinăɣ făl təssəba n-a-wa ija.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais e, não achando motivo para os castigar, deixaram-nos ir por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera,
22 Anăbdon-wa izzăyăn, ăhaləs ilan a okăyăn əkkoẓăt timərwen n-awătay.
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara aquele milagre de saúde.
23 Ătwăyyăn-in inəmmušal ɣas, əkkăn imidiwăn-năsăn, əjăn dăɣ-săn isălan n-a-wa ənnăn imănokalăn n-kăl-tikutawen d-inušămăn.
23 E, soltos eles, foram para os seus e contaram tudo o que lhes disseram os principais dos sacerdotes e os anciãos.
24 Ǝslăn i-isălan-en-dăɣ ɣas, əṭṭăfăn iyyăn n-emm, ad-təddalăn Măssinăɣ s-afălla, jannen: «Emăli, kăyy a dd-ixlăkăn išənnawăn d-ăkall d-ejărew wa səmmăn d-a-wa tăn-ihăn iket-net,
24 E, ouvindo eles isto, unânimes levantaram a voz a Deus e disseram: Senhor, tu és o que fizeste o céu, e a terra, e o mar, e tudo o que neles há;
25 kăyy a innăn s-tărna n-Unfas Šăddijăn s-emm n-abba-nănăɣ Dawəd-i n-akli-năk:
25 que disseste pela boca de Davi, teu servo: Por que bramaram as gentes, e os povos pensaram coisas vãs?
26 Ma ăsihălăn imănokalăn əššənju-năk,
26 Levantaram-se os reis da terra, e os príncipes se ajuntaram à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 Itbat a-s ijăḍ Bunəs Bilatəs d-Harudəs akli-năk Ɣisa Wa n-Eməššeddəj tăsnăfrănăd i-ad-umas Ălmasex. Ohărăn fălla-s emm əntăneḍ d-tiwsaten ti n-inəẓẓulam d-kăl-Iṣrayil dăɣ-Yărussălam.
27 Porque, verdadeiramente, contra o teu santo Filho Jesus, que tu ungiste, se ajuntaram, não só Herodes, mas Pôncio Pilatos, com os gentios e os povos de Israel,
28 A-wen jăn-t i-ad-itbat erhet-năk d-a-wa s-ăru t-dd-tăɣtăsăd.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho tinham anteriormente determinado que se havia de fazer.
29 Ămăra Emăli, agəẓ-anăɣ dăɣ-ăššar-năsăn, təkfəd eklan-năk ənniyăt ozjan s-ăxṭăbăn măjrăd-năk.
29 Agora, pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que falem com toda a ousadia a tua palavra,
30 Ilal-anăɣ s-tărna n-ăfuss-năk i-ad-nəzizuy ăddinăt, năj tikunen d-tišušab s-isəm n-akli-năk Ɣisa Wa Šăddijăn.»
30 enquanto estendes a mão para curar, e para que se façam sinais e prodígios pelo nome do teu santo Filho Jesus.
31 Diha-dăɣ d-əssəmdăn tamădilt n-Măssinăɣ, ad-ăškăḍkăḍ edăgg-wənnin-dăɣ dăɣ-ăžžiimmăɣăn, iḍnay-tăn Unfas Šăddijăn iket-năsăn, ad-xaṭṭăbăn măjrăd n-Măssinăɣ s-ənniyăt ozjan.
31 E, tendo eles orado, moveu-se o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo e anunciavam com ousadia a palavra de Deus.
32 Iṭṭaf ălžămaɣăt wa n-imumənăn iyyăn n-ulh d-iyyăn n-ənniyăt, wăr tăn-iha făw ere ijannen a-wa i-nin wăla a-wa i-nin, ănn-ak tihərən a-wa lăn iket-net jer-iman-năsăn.
32 E era um o coração e a alma da multidão dos que criam, e ninguém dizia que coisa alguma do que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Tajăyhen inəmmušal s-tărna tăṣṣohet, xaṭṭăbăn i-ăddinăt tanăkra-ta dd-ija Emăli Ɣisa jer-inəmmuttan, ăssinsa daɣ Măssinăɣ ănnuɣmăt-net s-ăṣṣahăt fălla-săn iket-năsăn.
33 E os apóstolos davam, com grande poder, testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Wăr tăn-iha făw ere ămiɣatărăn s-hărăt, žănšʼ-en-in dăɣ-săn wi lănen išəkraš d-ihănan,
34 Não havia, pois, entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam herdades ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que fora vendido e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 tiwəyən-dd ălqim n-a-wa tăn-in-əžžənšăn, sansʼ-en-t dat-inəmmušal i-ad-t-uẓanăn jer-imumənăn. Hak ăwadəm, ijraw s-a-wa dăr-ogdăhnăt timɣutar-net.
35 E repartia-se a cada um, segundo a necessidade que cada um tinha.
36 Osă-dd Yusəf wa n-ahăya n-Lewi, ilʼ ăkall wa n-Qəbrus, ɣarrăn-t inəmmušal s-isəm Bărnăbbas, a-wen ălmăɣna-net: enəssesmăḍ n-talɣiwen. Ižžənša-hin ašəkrəš-net,
36 Então, José, cognominado, pelos apóstolos, Barnabé (que, traduzido, é Filho da Consolação), levita, natural de Chipre,
37 iwwăy-dd a-wa t-in-ižžənša, ikfʼ-e inəmmušal.
37 possuindo uma herdade, vendeu-a, e trouxe o preço, e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.