Atos 2
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARA
1 A-s dd-iwwăḍ ašăl n-ămudd n-kăl-Ălyăhud wa s-itawănna Fantăkawt, ăžžiimmăɣăn inəṭṭulab iket-dăɣ-năsăn dăɣ-iyyăn n-edăgg.
1 Ao cumprir-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar;
2 Wăla a hin-əjrăhăn a-s dd-ifăl emăsli iyyăn olăhăn d-i n-tamăḍalt tăṣṣoohet išənnawăn, ănhăynăhăy edăgg-ənnin-dăɣ dăɣ-ăqqiimăn iket-net;
2 de repente, veio do céu um som, como de um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam assentados.
3 ibdăd-dd făll-hak iyyăn dăɣ-săn a olăhăn d-ilsawăn n-imămmălăn n-efew əbḍanen,
3 E apareceram, distribuídas entre eles, línguas, como de fogo, e pousou uma sobre cada um deles.
4 iḍnăy-tăn Unfas Šăddijăn ălwăqq-wen-dăɣ, ad-tamăjradăn awalăn ăynaynen s-əmmək wa s-hasăn-issărɣăs Unfas turhajăt n-a-wen.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e passaram a falar em outras línguas, segundo o Espírito lhes concedia que falassem.
5 A-s ităjj a-wen-dăɣ, ăhhujjăjăn-dd kăl-Ălyăhud ăjjootnen ăddinnen s-Yărussălam, wăr t-illa ăkall s-wădden falăn-t-dd.
5 Ora, estavam habitando em Jerusalém judeus, homens piedosos, vindos de todas as nações debaixo do céu.
6 Təslă tamətte n-aɣrəm i-emăsli wa ijăn, tošăl-dd iket-net s-edăgg wa dăɣ-ija, təjraw-tăt tăkunt n-emăsli-wa-dăɣ d-a-wa s-hak ăwadəm-dăɣ, isall i-inəmmušal ămmijrădăn tawalt n-ăkall-wa-dăɣ dd-ifăl.
6 Quando, pois, se fez ouvir aquela voz, afluiu a multidão, que se possuiu de perplexidade, porquanto cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Ǝqqălăn-dd ăddinăt ɣas, oran imawăn, təjraw-tăn tăkunt, jannen: «Kăhh! Wi ăddinăt hanăɣ-ămmiijrădnen, ajăn wădden teje ta n-Galila a tăn-lăt?
7 Estavam, pois, atônitos e se admiravam, dizendo: Vede! Não são, porventura, galileus todos esses que aí estão falando?
8 Ma n-əmmək n-a-s hasăn-nəsall ămmiijrădăn tawalen-nănăɣ?
8 E como os ouvimos falar, cada um em nossa própria língua materna?
9 Han-anăɣ ăddinăt dd-falnen Bartas, Midyas, Ilam, Mizəbbuṭamya, Ălyăhudəyăt, Kafadusya, Fon, Azya;
9 Somos partos, medos, elamitas e os naturais da Mesopotâmia, Judeia, Capadócia, Ponto e Ásia,
10 Frižya, Banfilya, Miṣra, Libya, Qərwan, Roma,
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e das regiões da Líbia, nas imediações de Cirene, e romanos que aqui residem,
11 iyyăḍ dăɣ-năɣ kăl-Ălyăhud s-alăṣăl, iyyăḍ inalkimăn n-ăddin wa n-kăl-Ălyăhud, iyyăḍ dăɣ-năɣ kăl-Kritus, iyyăḍ Arabăn; măšan, nəsallʼ-asăn iket-dăɣ-nănăɣ tiimələn tihusay n-ijităn n-Măssinăɣ dăɣ-tawalen-nănăɣ.»
11 tanto judeus como prosélitos, cretenses e arábios. Como os ouvimos falar em nossas próprias línguas as grandezas de Deus?
12 Ǝqqălăn-dd ăddinăt ɣas oran imawăn, iqqan a-wa ijăn iɣăfawăn-năsăn, tinmənnin: «Ma ămoos ălmăɣna n-a-wa-dăɣ?»
12 Todos, atônitos e perplexos, interpelavam uns aos outros: Que quer isto dizer?
13 Ǝggădăn-dd iyyăḍ, jăn inəṭṭulab tekăškăšt, ad-jannen: «A-di, asməd a dăɣ-ăyyiwănăn.»
13 Outros, porém, zombando, diziam: Estão embriagados!
14 Ibdăd-dd Bəṭrus jer-imidiwăn-net wi n-măraw d-iyyăn, iḍkăl emăsli-net, innă i-tamətte: «Meddən, kăwăneḍ-i n-iməhhujjaj, kăwăneḍ-i n-kăl-Ălyăhud əzzăɣnen Yărussălam, săjdăt-ahi iket-dăɣ-năwăn, təjrăhăm a-wa hawăn-e-ănnăɣ dăɣ-ălmăɣna n-a-wa ijăn jere-wăn ašăl-i-dăɣ.
14 Então, se levantou Pedro, com os onze; e, erguendo a voz, advertiu-os nestes termos: Varões judeus e todos os habitantes de Jerusalém, tomai conhecimento disto e atentai nas minhas palavras.
15 Wădden a-wa tordăm a ijan, meddən wi hannăyăm, wăr-əswen asməd dăɣ-săn ikkasăn ənniyăt, wăr-ămmukkăn a-wen ed agdəlset-dăɣ iket ija.
15 Estes homens não estão embriagados, como vindes pensando, sendo esta a terceira hora do dia.
16 A-wa ijăn ašăl-i-dăɣ, wăr-ămoos ɣas ar tasətbat n-a-wa innʼ ănnăbi Yuwil ăzzăman wa d-ălolăy, innă; innă Măssinăɣ:
16 Mas o que ocorre é o que foi dito por intermédio do profeta Joel:
17 ‹Ǝnta da a-wa ilkămăn dăɣ-išilan wi dd-malənen,
17 E acontecerá nos últimos dias, diz o Senhor, que derramarei do meu Espírito sobre toda a carne; vossos filhos e vossas filhas profetizarão, vossos jovens terão visões, e sonharão vossos velhos;
18 išilan-en, a dd-zəzzubbuɣ Unfas-in
18 até sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei do meu Espírito naqueles dias, e profetizarão.
19 Ad-dd-əjmăḍăn hărătăn ăssuksăḍnen išənnawăn,
19 Mostrarei prodígios em cima no céu e sinais embaixo na terra: sangue, fogo e vapor de fumaça.
20 Ad-tămaɣăy tăfukt, əjənăt tihay,
20 O sol se converterá em trevas, e a lua, em sangue, antes que venha o grande e glorioso Dia do Senhor.
21 Ašăl-en, ere iɣrăn isəm n-Emăli i-tinahăɣen, ad-iɣləs.›
21 E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.
22 Ya kăl-Iṣrayil, săjdăt i-isălan-wi-dăɣ: Ɣisa wa n-Năṣirăt, təssanăm kăwăneḍ iman-năwăn a-s ăhaləs ăsinăfrăn Măssinăɣ a ămoos, issətbăt a-wen dat-tiṭṭawen-năwăn s-tikunen d-tišušab d-ijităn n-Măssinăɣ wi ija jere-wăn,
22 Varões israelitas, atendei a estas palavras: Jesus, o Nazareno, varão aprovado por Deus diante de vós com milagres, prodígios e sinais, os quais o próprio Deus realizou por intermédio dele entre vós, como vós mesmos sabeis;
23 dăɣ-a-wa ităjj Măssinăɣ d-təlluləya-net, oyyʼ-iwăn tărmăsăm-t, jăm iman-net s-ifassăn n-inəẓẓulam wi t-əṣlăbnen făll-tajəttewt;
23 sendo este entregue pelo determinado desígnio e presciência de Deus, vós o matastes, crucificando-o por mãos de iníquos;
24 tidət, ămmut măšan, ikkăs-t-dd Măssinăɣ dăɣ-tamăttant ta t-təẓbăbăt, ed wăr t-illa əmmək s-t-təṭṭăf dăɣ-tišəm-net.
24 ao qual, porém, Deus ressuscitou, rompendo os grilhões da morte; porquanto não era possível fosse ele retido por ela.
25 Isălan n-a-wen-dăɣ a dăɣ-ălolăy ănnăbi Dawəd a-s innă:
25 Porque a respeito dele diz Davi: Diante de mim via sempre o Senhor, porque está à minha direita, para que eu não seja abalado.
26 Ăsidăwăt a-wen ulh-in,
26 Por isso, se alegrou o meu coração, e a minha língua exultou; além disto, também a minha própria carne repousará em esperança,
27 wăr-e təyyəd iman-in ənsan dăɣ-ider n-ăkall,
27 porque não deixarás a minha alma na morte, nem permitirás que o teu Santo veja corrupção.
28 Kăyy a hi-issəknăn tabarăt ta ha tămudre,
28 Fizeste-me conhecer os caminhos da vida, encher-me-ás de alegria na tua presença.
29 Meddən, kăwăneḍ-i n-ayətma-ɣ, əkkasăɣ ăššăk dăɣ-a-wa hawăn-janneɣ: Amɣar n-amăzzaɣ Dawəd, ăba-t, iẓka; aẓəkka-net daɣ har ašăl-i-dăɣ, illʼ-e diha-dăɣ jere-năɣ.
29 Irmãos, seja-me permitido dizer-vos claramente a respeito do patriarca Davi que ele morreu e foi sepultado, e o seu túmulo permanece entre nós até hoje.
30 Ǝnta-i n-ănnăbi, issan făll-ărkăwăl wa has-ihăḍ Măssinăɣ a-s has-innă:
30 Sendo, pois, profeta e sabendo que Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes se assentaria no seu trono,
31 A-s ijănna Dawəd a-wen, ihannăy dăɣ-ijəj tanăkra n-Ălmasex jer-inəmmuttan ed ăru d-ălolăy Dawəd dăɣ-isălan n-a wa s-ilkam ad-ăj. Ǝnta-en-dăɣ a dăɣ-ăssewăl Dawəd a-s innă:
31 prevendo isto, referiu-se à ressurreição de Cristo, que nem foi deixado na morte, nem o seu corpo experimentou corrupção.
32 Ɣisa-i s-hawăn-heɣ isălan-net, năjjəyha i-asənkar wa t-dd-ija Măssinăɣ jer-inəmmuttan təzzar
32 A este Jesus Deus ressuscitou, do que todos nós somos testemunhas.
33 iḍkăl-t s-išənnawăn, ăsɣăymʼ-e daw-aɣil-net i-ad-imnukəl, ikfʼ-e Abba Unfas Šăddijăn wa s-ijjăš ărkăwăl-net, ăzzăbbăt-t-dd daɣ fălla-năɣ, ăsnăflăy-anăɣ dăɣ-s, ənta-den-dăɣ a-wa dd-orăwăn a-wa s-săllăm d-a-wa hannăyăm ašăl-i-dăɣ.
33 Exaltado, pois, à destra de Deus, tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vedes e ouvis.
34 Ănnăbi Dawəd ya, təssanăm a-s wăr-imməḍkăl s-išənnawăn ed ənta iman-net a innăn:
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele mesmo declara: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
35 hundăɣ har ăjăɣ išənja-năk isəkkukal daw-iḍarăn-năk.›
35 até que eu ponha os teus inimigos por estrado dos teus pés.
36 Ašăl-i, əlmədnet kăl-Iṣrayil iket-dăɣ-năsăn a-s Ɣisa wa təṣlăbăm făll-tajəttewt, ənta a ija Măssinăɣ Emăli d-Ălmasex!»
36 Esteja absolutamente certa, pois, toda a casa de Israel de que a este Jesus, que vós crucificastes, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 Iḍăs măjrăd wa ija Bəṭrus ulhawăn n-ăddinăt wi has-ăsijădnen, ənnăn-as ənta d-inəmmušal wi iyyăḍnen: «Ayətma-năɣ, ma hanăɣ-iwarăn?»
37 Ouvindo eles estas coisas, compungiu-se-lhes o coração e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: Que faremos, irmãos?
38 Innʼ-asăn Bəṭrus: «Utabăt, tətwəsəlmăɣăm iket-năwăn dăɣ-aman s-isəm n-Ɣisa Ălmasex, i-ad-təjrəwăn tenăšše n-ibăkkaḍăn-năwăn, ăkfʼ-iwăn Măssinăɣ Unfas Šăddijăn,
38 Respondeu-lhes Pedro: Arrependei-vos, e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo para remissão dos vossos pecados, e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 ed ărkăwăl wa ijjăš Măssinăɣ, kăwăneḍ d-ihăyawăn-năwăn d-ăddinăt wi əzzăɣnen dăɣ-ijəj, d-e d t-illăm ere dd-iɣra Emăli-nănăɣ Măssinăɣ s-iman-net a-s t-ija.»
39 Pois para vós outros é a promessa, para vossos filhos e para todos os que ainda estão longe, isto é, para quantos o Senhor, nosso Deus, chamar.
40 Ijʼ-asăn Bəṭrus isălan ăjjootnen, isatbat hărătăn data-săn, isamătar-tăn, ijannʼ-asăn: «Agəẓăt iman-năwăn dăɣ-əzzurəyăt-ta-dăɣ təfrăɣăt.»
40 Com muitas outras palavras deu testemunho e exortava-os, dizendo: Salvai-vos desta geração perversa.
41 Ăddinăt wi omănnen s-a-wa ătwănnăn, ătwăsălmăɣăn dăɣ-aman; ămoos a-s, kăraḍ afḍăn n-ăwadəm ašăl-wen-dăɣ a dd-əwwăḍnen făll-imumənăn.
41 Então, os que lhe aceitaram a palavra foram batizados, havendo um acréscimo naquele dia de quase três mil pessoas.
42 Ǝkfăn imumənăn iket-dăɣ-năsăn iman-năsăn i-a-wa tăn-săɣren inəmmušal, oharăn ittus, tuẓanăn amənsi wa šăddijăn n-tasăktot, təddalăn Măssinăɣ.
42 E perseveravam na doutrina dos apóstolos e na comunhão, no partir do pão e nas orações.
43 Təjjăš tuksəḍa n-Măssinăɣ tamətte iket-net, făl-a-s tamašalăn inəmmušal tišušab d-ijităn n-Măssinăɣ ăqqannen eɣăf.
43 Em cada alma havia temor; e muitos prodígios e sinais eram feitos por intermédio dos apóstolos.
44 Ănimăṭṭafăn imumənăn iket-dăɣ-năsăn jer-iman-năsăn, əzzaɣăn iyyăn n-edăgg, tihərən a-wa əṭṭăfăn,
44 Todos os que creram estavam juntos e tinham tudo em comum.
45 žănšʼ-en-in a-wa lăn dăɣ-ehăre, ad-tuẓanăn ălqim-net s-a-wa dăr-ogdăhnăt timɣutar n-hak iyyăn dăɣ-săn.
45 Vendiam as suas propriedades e bens, distribuindo o produto entre todos, à medida que alguém tinha necessidade.
46 Ăkoyădăn hak ašăl s-iyyăn n-ənniyăt dăɣ-ažəmmăɣ dăɣ-təfărre n-ehăn n-ămudd wa măqqărăn, tihərən imənsiwăn dăɣ-ihănan-năsăn s-iman ăddiwătnen; a-wa tăjjăn iket-net, ilʼ əmmək,
46 Diariamente perseveravam unânimes no templo, partiam pão de casa em casa e tomavam as suas refeições com alegria e singeleza de coração,
47 tiimələn Măssinăɣ, ăssiimɣărăn-tăn ăddinăt iket-năsăn. Isawaḍ-dd Emăli hak ašăl făll-ălžămaɣăt-năsăn ăddinăt wi iɣallăs.
47 louvando a Deus e contando com a simpatia de todo o povo. Enquanto isso, acrescentava-lhes o Senhor, dia a dia, os que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.