Atos 2

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 A-s dd-iwwăḍ ašăl n-ămudd n-kăl-Ălyăhud wa s-itawănna Fantăkawt, ăžžiimmăɣăn inəṭṭulab iket-dăɣ-năsăn dăɣ-iyyăn n-edăgg.
1 Ao cumprir-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar.
2 Wăla a hin-əjrăhăn a-s dd-ifăl emăsli iyyăn olăhăn d-i n-tamăḍalt tăṣṣoohet išənnawăn, ănhăynăhăy edăgg-ənnin-dăɣ dăɣ-ăqqiimăn iket-net;
2 De repente veio do céu um ruído, como que de um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 ibdăd-dd făll-hak iyyăn dăɣ-săn a olăhăn d-ilsawăn n-imămmălăn n-efew əbḍanen,
3 E lhes apareceram umas línguas como que de fogo, que se distribuíam, e sobre cada um deles pousou uma.
4 iḍnăy-tăn Unfas Šăddijăn ălwăqq-wen-dăɣ, ad-tamăjradăn awalăn ăynaynen s-əmmək wa s-hasăn-issărɣăs Unfas turhajăt n-a-wen.
4 E todos ficaram cheios do Espírito Santo, e começaram a falar noutras línguas, conforme o Espírito lhes concedia que falassem.
5 A-s ităjj a-wen-dăɣ, ăhhujjăjăn-dd kăl-Ălyăhud ăjjootnen ăddinnen s-Yărussălam, wăr t-illa ăkall s-wădden falăn-t-dd.
5 Habitavam então em Jerusalém judeus, homens piedosos, de todas as nações que há debaixo do céu.
6 Təslă tamətte n-aɣrəm i-emăsli wa ijăn, tošăl-dd iket-net s-edăgg wa dăɣ-ija, təjraw-tăt tăkunt n-emăsli-wa-dăɣ d-a-wa s-hak ăwadəm-dăɣ, isall i-inəmmušal ămmijrădăn tawalt n-ăkall-wa-dăɣ dd-ifăl.
6 Ouvindo-se, pois, aquele ruído, ajuntou-se a multidão; e estava confusa, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Ǝqqălăn-dd ăddinăt ɣas, oran imawăn, təjraw-tăn tăkunt, jannen: «Kăhh! Wi ăddinăt hanăɣ-ămmiijrădnen, ajăn wădden teje ta n-Galila a tăn-lăt?
7 E todos pasmavam e se admiravam, dizendo uns aos outros: Pois quê! não são galileus todos esses que estão falando?
8 Ma n-əmmək n-a-s hasăn-nəsall ămmiijrădăn tawalen-nănăɣ?
8 Como é, pois, que os ouvimos falar cada um na própria língua em que nascemos?
9 Han-anăɣ ăddinăt dd-falnen Bartas, Midyas, Ilam, Mizəbbuṭamya, Ălyăhudəyăt, Kafadusya, Fon, Azya;
9 Nós, partos, medos, e elamitas; e os que habitamos a Mesopotâmia, a Judéia e a Capadócia, o Ponto e a Ásia,
10 Frižya, Banfilya, Miṣra, Libya, Qərwan, Roma,
10 a Frígia e a Panfília, o Egito e as partes da Líbia próximas a Cirene, e forasteiros romanos, tanto judeus como prosélitos,
11 iyyăḍ dăɣ-năɣ kăl-Ălyăhud s-alăṣăl, iyyăḍ inalkimăn n-ăddin wa n-kăl-Ălyăhud, iyyăḍ dăɣ-năɣ kăl-Kritus, iyyăḍ Arabăn; măšan, nəsallʼ-asăn iket-dăɣ-nănăɣ tiimələn tihusay n-ijităn n-Măssinăɣ dăɣ-tawalen-nănăɣ.»
11 cretenses e árabes-ouvímo-los em nossas línguas, falar das grandezas de Deus.
12 Ǝqqălăn-dd ăddinăt ɣas oran imawăn, iqqan a-wa ijăn iɣăfawăn-năsăn, tinmənnin: «Ma ămoos ălmăɣna n-a-wa-dăɣ?»
12 E todos pasmavam e estavam perplexos, dizendo uns aos outros: Que quer dizer isto?
13 Ǝggădăn-dd iyyăḍ, jăn inəṭṭulab tekăškăšt, ad-jannen: «A-di, asməd a dăɣ-ăyyiwănăn.»
13 E outros, zombando, diziam: Estão cheios de mosto.
14 Ibdăd-dd Bəṭrus jer-imidiwăn-net wi n-măraw d-iyyăn, iḍkăl emăsli-net, innă i-tamətte: «Meddən, kăwăneḍ-i n-iməhhujjaj, kăwăneḍ-i n-kăl-Ălyăhud əzzăɣnen Yărussălam, săjdăt-ahi iket-dăɣ-năwăn, təjrăhăm a-wa hawăn-e-ănnăɣ dăɣ-ălmăɣna n-a-wa ijăn jere-wăn ašăl-i-dăɣ.
14 Então Pedro, pondo-se em pé com os onze, levantou a voz e disse-lhes: Varões judeus e todos os que habitais em Jerusalém, seja-vos isto notório, e escutai as minhas palavras.
15 Wădden a-wa tordăm a ijan, meddən wi hannăyăm, wăr-əswen asməd dăɣ-săn ikkasăn ənniyăt, wăr-ămmukkăn a-wen ed agdəlset-dăɣ iket ija.
15 Pois estes homens não estão embriagados, como vós pensais, visto que é apenas a terceira hora do dia.
16 A-wa ijăn ašăl-i-dăɣ, wăr-ămoos ɣas ar tasətbat n-a-wa innʼ ănnăbi Yuwil ăzzăman wa d-ălolăy, innă; innă Măssinăɣ:
16 Mas isto é o que foi dito pelo profeta Joel:
17 ‹Ǝnta da a-wa ilkămăn dăɣ-išilan wi dd-malənen,
17 E acontecerá nos últimos dias, diz o Senhor, que derramarei do meu Espírito sobre toda a carne; e os vossos filhos e as vossas filhas profetizarão, os vossos mancebos terão visões, os vossos anciãos terão sonhos;
18 išilan-en, a dd-zəzzubbuɣ Unfas-in
18 e sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei do meu Espírito naqueles dias, e eles profetizarão.
19 Ad-dd-əjmăḍăn hărătăn ăssuksăḍnen išənnawăn,
19 E mostrarei prodígios em cima no céu; e sinais embaixo na terra, sangue, fogo e vapor de fumaça.
20 Ad-tămaɣăy tăfukt, əjənăt tihay,
20 O sol se converterá em trevas, e a lua em sangue, antes que venha o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Ašăl-en, ere iɣrăn isəm n-Emăli i-tinahăɣen, ad-iɣləs.›
21 E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.
22 Ya kăl-Iṣrayil, săjdăt i-isălan-wi-dăɣ: Ɣisa wa n-Năṣirăt, təssanăm kăwăneḍ iman-năwăn a-s ăhaləs ăsinăfrăn Măssinăɣ a ămoos, issətbăt a-wen dat-tiṭṭawen-năwăn s-tikunen d-tišušab d-ijităn n-Măssinăɣ wi ija jere-wăn,
22 Varões israelitas, escutai estas palavras: A Jesus, o nazareno, varão aprovado por Deus entre vós com milagres, prodígios e sinais, que Deus por ele fez no meio de vós, como vós mesmos bem sabeis;
23 dăɣ-a-wa ităjj Măssinăɣ d-təlluləya-net, oyyʼ-iwăn tărmăsăm-t, jăm iman-net s-ifassăn n-inəẓẓulam wi t-əṣlăbnen făll-tajəttewt;
23 a este, que foi entregue pelo determinado conselho e presciência de Deus, vós matastes, crucificando-o pelas mãos de iníquos;
24 tidət, ămmut măšan, ikkăs-t-dd Măssinăɣ dăɣ-tamăttant ta t-təẓbăbăt, ed wăr t-illa əmmək s-t-təṭṭăf dăɣ-tišəm-net.
24 ao qual Deus ressuscitou, rompendo os grilhões da morte, pois não era possível que fosse retido por ela.
25 Isălan n-a-wen-dăɣ a dăɣ-ălolăy ănnăbi Dawəd a-s innă:
25 Porque dele fala Davi: Sempre via diante de mim o Senhor, porque está à minha direita, para que eu não seja abalado;
26 Ăsidăwăt a-wen ulh-in,
26 por isso se alegrou o meu coração, e a minha língua exultou; e além disso a minha carne há de repousar em esperança;
27 wăr-e təyyəd iman-in ənsan dăɣ-ider n-ăkall,
27 pois não deixarás a minha alma no inferno, nem permitirás que o teu Santo veja a corrupção;
28 Kăyy a hi-issəknăn tabarăt ta ha tămudre,
28 fizeste-me conhecer os caminhos da vida; encher-me-ás de alegria na tua presença.
29 Meddən, kăwăneḍ-i n-ayətma-ɣ, əkkasăɣ ăššăk dăɣ-a-wa hawăn-janneɣ: Amɣar n-amăzzaɣ Dawəd, ăba-t, iẓka; aẓəkka-net daɣ har ašăl-i-dăɣ, illʼ-e diha-dăɣ jere-năɣ.
29 Irmãos, seja-me permitido dizer-vos livremente acerca do patriarca Davi, que ele morreu e foi sepultado, e entre nós está até hoje a sua sepultura.
30 Ǝnta-i n-ănnăbi, issan făll-ărkăwăl wa has-ihăḍ Măssinăɣ a-s has-innă:
30 Sendo, pois, ele profeta, e sabendo que Deus lhe havia prometido com juramento que faria sentar sobre o seu trono um dos seus descendentes,
31 A-s ijănna Dawəd a-wen, ihannăy dăɣ-ijəj tanăkra n-Ălmasex jer-inəmmuttan ed ăru d-ălolăy Dawəd dăɣ-isălan n-a wa s-ilkam ad-ăj. Ǝnta-en-dăɣ a dăɣ-ăssewăl Dawəd a-s innă:
31 prevendo isto, Davi falou da ressurreição de Cristo, que a sua alma não foi deixada no inferno, nem a sua carne viu a corrupção.
32 Ɣisa-i s-hawăn-heɣ isălan-net, năjjəyha i-asənkar wa t-dd-ija Măssinăɣ jer-inəmmuttan təzzar
32 Ora, a este Jesus, Deus ressuscitou, do que todos nós somos testemunhas.
33 iḍkăl-t s-išənnawăn, ăsɣăymʼ-e daw-aɣil-net i-ad-imnukəl, ikfʼ-e Abba Unfas Šăddijăn wa s-ijjăš ărkăwăl-net, ăzzăbbăt-t-dd daɣ fălla-năɣ, ăsnăflăy-anăɣ dăɣ-s, ənta-den-dăɣ a-wa dd-orăwăn a-wa s-săllăm d-a-wa hannăyăm ašăl-i-dăɣ.
33 De sorte que, exaltado pela destra de Deus, e tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vós agora vedes e ouvis.
34 Ănnăbi Dawəd ya, təssanăm a-s wăr-imməḍkăl s-išənnawăn ed ənta iman-net a innăn:
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele próprio declara: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
35 hundăɣ har ăjăɣ išənja-năk isəkkukal daw-iḍarăn-năk.›
35 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
36 Ašăl-i, əlmədnet kăl-Iṣrayil iket-dăɣ-năsăn a-s Ɣisa wa təṣlăbăm făll-tajəttewt, ənta a ija Măssinăɣ Emăli d-Ălmasex!»
36 Saiba pois com certeza toda a casa de Israel que a esse mesmo Jesus, a quem vós crucificastes, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 Iḍăs măjrăd wa ija Bəṭrus ulhawăn n-ăddinăt wi has-ăsijădnen, ənnăn-as ənta d-inəmmušal wi iyyăḍnen: «Ayətma-năɣ, ma hanăɣ-iwarăn?»
37 E, ouvindo eles isto, compungiram-se em seu coração, e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: Que faremos, irmãos?
38 Innʼ-asăn Bəṭrus: «Utabăt, tətwəsəlmăɣăm iket-năwăn dăɣ-aman s-isəm n-Ɣisa Ălmasex, i-ad-təjrəwăn tenăšše n-ibăkkaḍăn-năwăn, ăkfʼ-iwăn Măssinăɣ Unfas Šăddijăn,
38 Pedro então lhes respondeu: Arrependei-vos, e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo, para remissão de vossos pecados; e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 ed ărkăwăl wa ijjăš Măssinăɣ, kăwăneḍ d-ihăyawăn-năwăn d-ăddinăt wi əzzăɣnen dăɣ-ijəj, d-e d t-illăm ere dd-iɣra Emăli-nănăɣ Măssinăɣ s-iman-net a-s t-ija.»
39 Porque a promessa vos pertence a vós, a vossos filhos, e a todos os que estão longe: a quantos o Senhor nosso Deus chamar.
40 Ijʼ-asăn Bəṭrus isălan ăjjootnen, isatbat hărătăn data-săn, isamătar-tăn, ijannʼ-asăn: «Agəẓăt iman-năwăn dăɣ-əzzurəyăt-ta-dăɣ təfrăɣăt.»
40 E com muitas outras palavras dava testemunho, e os exortava, dizendo: salvai-vos desta geração perversa.
41 Ăddinăt wi omănnen s-a-wa ătwănnăn, ătwăsălmăɣăn dăɣ-aman; ămoos a-s, kăraḍ afḍăn n-ăwadəm ašăl-wen-dăɣ a dd-əwwăḍnen făll-imumənăn.
41 De sorte que foram batizados os que receberam a sua palavra; e naquele dia agregaram-se quase três mil almas;
42 Ǝkfăn imumənăn iket-dăɣ-năsăn iman-năsăn i-a-wa tăn-săɣren inəmmušal, oharăn ittus, tuẓanăn amənsi wa šăddijăn n-tasăktot, təddalăn Măssinăɣ.
42 e perseveravam na doutrina dos apóstolos e na comunhão, no partir do pão e nas orações.
43 Təjjăš tuksəḍa n-Măssinăɣ tamətte iket-net, făl-a-s tamašalăn inəmmušal tišušab d-ijităn n-Măssinăɣ ăqqannen eɣăf.
43 Em cada alma havia temor, e muitos prodígios e sinais eram feitos pelos apóstolos.
44 Ănimăṭṭafăn imumənăn iket-dăɣ-năsăn jer-iman-năsăn, əzzaɣăn iyyăn n-edăgg, tihərən a-wa əṭṭăfăn,
44 Todos os que criam estavam unidos e tinham tudo em comum.
45 žănšʼ-en-in a-wa lăn dăɣ-ehăre, ad-tuẓanăn ălqim-net s-a-wa dăr-ogdăhnăt timɣutar n-hak iyyăn dăɣ-săn.
45 E vendiam suas propriedades e bens e os repartiam por todos, segundo a necessidade de cada um.
46 Ăkoyădăn hak ašăl s-iyyăn n-ənniyăt dăɣ-ažəmmăɣ dăɣ-təfărre n-ehăn n-ămudd wa măqqărăn, tihərən imənsiwăn dăɣ-ihănan-năsăn s-iman ăddiwătnen; a-wa tăjjăn iket-net, ilʼ əmmək,
46 E, perseverando unânimes todos os dias no templo, e partindo o pão em casa, comiam com alegria e singeleza de coração,
47 tiimələn Măssinăɣ, ăssiimɣărăn-tăn ăddinăt iket-năsăn. Isawaḍ-dd Emăli hak ašăl făll-ălžămaɣăt-năsăn ăddinăt wi iɣallăs.
47 louvando a Deus, e caindo na graça de todo o povo. E cada dia acrescentava-lhes o Senhor os que iam sendo salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.