Atos 28
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NVT
1 Năɣlăs-dd dăɣ-a-wen-dăɣ iket-dăɣ-nănăɣ, nəzjăr-dd aman ɣas, nəslă a-s awtəl wa dăɣ-năsjăn, isəm-net Malta.
1 Uma vez a salvo em terra, descobrimos que estávamos na ilha de Malta.
2 Ăsmăjaren-anăɣ kăl-awtəl-en, əssărɣăn-anăɣ efew, nəzzăh săr-s iket-nănăɣ ed, iwat ajənna, ija esămeḍ.
2 O povo de lá nos tratou com muita bondade. Por ser um dia frio e chuvoso, fizeram uma fogueira na praia para nos receber.
3 Ikkəmăt-dd Buləs isuksukăn s-ăshăjăljăl efew măšan, tăkwăttăt-t taššălt dd-təstaɣ tukəse n-efew, tărmăm dăɣ-ăfuss-net.
3 Enquanto Paulo juntava um monte de gravetos e os colocava no fogo, uma cobra venenosa que fugia do calor mordeu sua mão.
4 Ǝnhăyăn kăl-awtəl a-wen ɣas, ad-tinmənnin: «Ăhaləs-i-dăɣ, wăr t-ihʼ ăššăk a-s emăjj n-iman, ənta da-dăɣ s-iket dd-iɣlăs dăɣ-aman măšan, ilkăm-as-dd əlɣədăr n-a-wa iɣšăd i-Măssinăɣ.»
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: “Sem dúvida ele é um assassino! Embora tenha escapado do mar, a justiça não lhe permitiu viver”.
5 Irsăy-in Buləs taššălt ḍarăt-a-wen făll-iman-net, ănnunnăẓăt-tăt dăɣ-efew, wăr t-illa a has-tăɣšad.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra no fogo e não sofreu nenhum mal.
6 Ija a-wen ɣas, ăsbălalăɣăn kăl-awtəl dăɣ-Buləs, ija ɣur-săn a-s a ənḍărrăn ɣas a has-in-ăqqimăn ihḍəḍi, meɣ ămmut ălwăqq-wen-dăɣ. Ăhojăn wăr t-illa a ijan dăɣ torda-năsăn ɣas, əqqălăn s-a-wa ənnăn, ad-jannen ămăra: «A-wa, hărăt dăɣ-imălan wi n-išənnawăn.»
6 O povo esperava que ele inchasse ou caísse morto de repente. No entanto, depois de esperarem muito tempo e verem que nada havia acontecido, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Edăgg-en, ohaẓăn-t išəkraš n-ămănokal n-awtəl s-isəm-net Bubləs. Islʼ-anăɣ ɣas, ăsmăjarăt-anăɣ s-ehăn-net, năssakăy ɣur-s kăraḍ išilan.
7 Perto da praia, havia uma propriedade pertencente a Públio, a principal autoridade da ilha. Por três dias, ele nos hospedou e nos tratou com bondade.
8 Nəllʼ-e dihen-dăɣ a-s tărmăs tenăde tăddewăt d-tanănăɣat abba n-ămănokal. Osʼ-e Buləs, ăswăr-t ifassăn-net, ittăr-as dăɣ-Măssinăɣ, izzăy.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava doente, com febre e disenteria. Paulo entrou, orou por ele e, impondo as mãos sobre sua cabeça, o curou.
9 Ăwwăyăn-dd kăl-ăkall ḍarăt-a-wen imarhinăn-năsăn, ăzozăy-tăn Buləs əntăneḍ-dăɣ.
9 Então os demais enfermos da ilha vieram e foram curados.
10 Ǝssəmɣărăn-anăɣ kăl-awtəl en-dăɣ făl təssəba n-a-wen-dăɣ. Năssawăḍ tekle ɣas, jăn-anăɣ ăzzad igdăhăn i-a-wa hanăɣ-in-ăqqimăn dăɣ-asikəl.
10 Como resultado, fomos cobertos de presentes e honras e, chegada a hora de partirmos, o povo nos forneceu todos os suprimentos necessários à viagem.
11 Šămad fălla-năɣ okayăn kăraḍ orăn n-asikəl, ad-nəjrăw turăft n-aman tăṣṣiwwărăt idmawăn d-ismawăn n-imălan n-eknewăn wi s-itawănna: Kăstur d-Bolăkəs dd-falăt Iskăndərya, nəjjăš-tăt, tăssakăy dăr-năɣ tajrəst dăɣ-awtəl-wen-dăɣ.
11 Três meses depois do naufrágio, embarcamos em outro navio, que havia passado o inverno na ilha. Era um navio alexandrino, que tinha na parte da frente a figura dos deuses gêmeos.
12 Nəfăl dihen, năsjăn kăraḍ išilan dăɣ-Sirakuz,
12 Aportamos em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 təzzar năllil asălim n-aman har Rajyo. Ašăl wa ilkămăn i-wen, inkăr-dd fălla-năɣ aḍu dd-ifalăn ajus, izzəwăt-anăɣ emănăn har năsjăn dăɣ-Băzula.
13 Dali navegamos até Régio. Um dia depois, um vento sul começou a soprar, de modo que no dia seguinte prosseguimos até Potéoli.
14 Nəjrăw dihen hărăt dăɣ-ayətma-năɣ dăɣ-ăddin, ăsmăjaren-anăɣ; năssakăy ɣur-săn əssəboɣ imdan. Ɣur-săn en-dăɣ, ad-nărmăs tamdujt ta n-Roma.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. Depois fomos para Roma.
15 Ǝslăn-anăɣ hărăt dăɣ-ălmăssexităn n-Roma ɣas, əlkăḍăn-anăɣ-dd s-ăssuk n-aɣrəm wa n-Abyud, əssəlkăḍăn-anăɣ-dd daɣ iyyăḍ s-ăssuk wa n-aɣrəm wa n-kăraḍăt tihənzubba. Inhăy-tăn Buləs ɣas, irăš i-Măssinăɣ, ikfʼ-e a-wen-dăɣ ăṭṭăma d-ăṣṣahăt ăynayăn.
15 Os irmãos em Roma souberam que estávamos chegando e vieram ao nosso encontro no Fórum da Via Ápia. Outros se juntaram a nós nas Três Vendas. Ao vê-los, Paulo se animou e agradeceu a Deus.
16 Năwwăḍ-in Roma ɣas, irḍa əlxəkum i-Buləs s-ad-ifăr ehăn n-iman-net, izzăɣ dăɣ-s ənta d-əssărdasi wa has-ijăn ənniyăt.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão de ter sua própria moradia, sob a guarda de um soldado.
17 Kăraḍ išilan ḍarăt-a-wen, issăɣră-dd Buləs inušămăn n-kăl-Ălyăhud wi əzzăɣnen Roma. Ǝžžəmmăɣăn-dd săr-s ɣas, innʼ-asăn: «Ayətma-ɣ, wăr t-illa a ăɣšadăɣ s-ănimăšrăyăɣ i-tumast-nănăɣ, wăla i-ălɣadatăn-nănăɣ. Aɣrəm wa n-Yărussălam a dăɣ-dd-əttărmăsăɣ, əjjăšăɣ dăɣ-s takărmut, ătwăjjăɣ jer-ifassăn n-kăl-Roma,
17 Três dias depois de chegar, Paulo convocou os líderes judeus locais e lhes disse: “Irmãos, embora eu não tenha feito nada contra nosso povo nem contra os costumes de nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue ao governo romano.
18 əttărăn əntăneḍ almud n-a-wa ăɣšădăɣ ḍarăt a-s hi-ăsimăjrădăn măšan, wăr t-illa ăḍḍărora făll-i əjrawăn hi-ăsinăhăjjăn d-tamăttant, əttărăn făw ad-hin-səwwəyyən măšan,
18 Os romanos me interrogaram e queriam me soltar, pois não encontraram motivo para me condenar à morte.
19 ənkărăn-dd kăl-Ălyăhud dihen făll-i, unjăyăn ărḍăn a-wa hi-ăɣtăsăn kăl-Roma. Ǝnhăyăɣ a-s wăr t-illa a ărhan săl tamăttant-in ɣas, tămoos-ahi teɣăre n-Qăyṣăr wa n-ămănokal măqqărăn ihăn Roma tăhaššilt. Măšan, hakd a-wen-dăɣ, wăr-iha ənniyăt-in n-ad-săwrăɣ tumast-in uḍlem wălʼ iyyăn.
19 Mas, quando os líderes judeus protestaram contra a decisão, considerei necessário apelar a César, embora não tivesse acusação alguma contra meu próprio povo.
20 A-wa-dăɣ a făl ăsdărhănăɣ ahănay-năwăn, səfhəmăɣ-kăwăn a-s tišəm-ti-heɣ, wăr tănăt-dd-orew săr-i a săl ăṭṭăma wa ohărăɣ d-kăl-Iṣrayil iket-năsăn.»
20 Por isso pedi a vocês que viessem aqui hoje para que nos conhecêssemos, e também para que eu pudesse explicar que estou preso com estas correntes porque creio na esperança de Israel”.
21 Innʼ-as ălžămaɣăt wa săr-s dd-ăddewăn: «Dăɣ-a-wa hanăɣ-dd-iqqălăn năkkăneḍ, wăr t-təlla tăkarḍe hanăɣ-dd-tosat dd-falăt Ălyăhudəyăt hanăɣ-təjat isălan-năk, wăr t-illa daɣ ere nənhay dăɣ-ayətma-năɣ dd-ifalăn dihen hanăɣ-kăy-omalăn wăla i hanăɣ-kăy-oẓamăn.
21 Eles responderam: “Não recebemos nenhuma carta da Judeia, e ninguém que veio de lá nos informou alguma coisa contra você.
22 Ămăra, năssof, ad-hak-nəsəll năkkăneḍ iman-nănăɣ ed taggayt ta hed təglăt făll-tidət n-iman-net, nəssan a-s wăr t-illa edăgg s-wădden ăššunjen-tăt dăɣ-s ăddinăt.»
22 Contudo, queremos ouvir o que você pensa, pois o que sabemos a respeito desse movimento é que ele é contestado em toda parte”.
23 Ohărăn dăr-s ḍarăt-a-wen ašăl dăɣ-t-dd-mad-ăqqəlăn ăddewăn d-ăddinăt ojărnen wi dd-osănen ăsihe-wa. Osăn-dd ašăl-en, imməjrăd-asăn wa-dăɣ n-tifawt har toḍa tăfukt, itafăssar-asăn tijəttewen n-a-wa isaɣra, ixaṭṭăb-asăn isălan n-Təmmənəya n-Măssinăɣ d-a-wa innă alămăr wa n-Mosa d-ănnăbităn wi iyyăḍnen, isafham-tăn daɣ a-wa ənnăn făll-ƔisaĂlmasex.
23 Então marcaram uma data e, nesse dia, muita gente foi à casa de Paulo. Ele explicou e testemunhou sobre o reino de Deus e, desde cedo até a noite, procurou convencê-los acerca de Jesus com base na lei de Moisés e nos livros dos profetas.
24 Issətbăt ašrut iyyăn dăɣ-săn tənna-net, ăsɣăr-as ašrut wa iyyăḍăn ulh-net, unjăyăn omănăn s-măjrăd n-Măssinăɣ.
24 Alguns foram convencidos pelas coisas que ele disse, mas outros não creram.
25 A-s t-fălăn ăddinăt, ăẓunăn dăɣ-a-wa ordăn făll-Ɣisa Ălmasex. Inhăy Buləs tăẓune ta jăn ɣas, innʼ-asăn: «Ijmaḍ-t ăššăk a-s tidət a-wa innă Unfas Šăddijăn i-imărawăn-nănăɣ s-emm n-ănnăbi Saya a-s t-ăšmašăl Măssinăɣ. Ăzzăman-en, innʼ-as:
25 E, depois de discutirem entre si, foram embora com estas palavras finais de Paulo: “O Espírito Santo estava certo quando disse a nossos antepassados por meio do profeta Isaías:
26 ‹Ǝgləw, ăkk ăddinăt-i-dăɣ, tənnəd-asăn:
26 ‘Vá e diga a este povo: Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
27 făl-a-s tamətte-i, tăsɣăr-ahi ulh-net,
27 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
28 Innʼ-asăn Buləs ḍarăt-a-wen: «Ǝlmədăt, ɣur-ašăl-i-dăɣ a-s, əlɣəllas wa kăwăn-ikfa Măssinăɣ, ikfʼ-e daɣ i-inəẓẓulam -i has-e-səjədnen.» [
28 Portanto, quero que saibam que esta salvação vinda de Deus também foi oferecida aos gentios, e eles a aceitarão”.
29 Issəmda Buləs tənna n-a-wen ɣas, fălăn-t kăl-Ălyăhud ămiiɣănnăn jer-iman-năsăn.]
29 Depois de ele ter dito essas palavras, os judeus partiram, em grande desacordo uns com os outros.
30 Izzăɣ Buləs dăɣ-ehăn-wen-dăɣ ifăr har dăɣ-s ăssakăy əssin iwətyan əmdanen. Ijraw iman-net, ehăn-en-dăɣ, a dăɣ-t-dd-tisən ăddinăt iket-năsăn wi ărhănen ahănay-net,
30 Durante os dois anos seguintes, Paulo morou em Roma, às próprias custas. A todos que o visitavam ele recebia,
31 ixaṭṭăb-asăn isălan n-Təmmənəya n-Măssinăɣ, isaɣrʼ-en, wăr t-illa daɣ ere has-igdalăn tənna n-a-wa s-irha, ad-tăn-ănn făll-Emăli Ɣisa Ălmasex.
31 proclamando corajosamente o reino de Deus e ensinando a respeito do Senhor Jesus Cristo sem restrição alguma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.