Atos 28
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARA
1 Năɣlăs-dd dăɣ-a-wen-dăɣ iket-dăɣ-nănăɣ, nəzjăr-dd aman ɣas, nəslă a-s awtəl wa dăɣ-năsjăn, isəm-net Malta.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 Ăsmăjaren-anăɣ kăl-awtəl-en, əssărɣăn-anăɣ efew, nəzzăh săr-s iket-nănăɣ ed, iwat ajənna, ija esămeḍ.
2 Os bárbaros trataram-nos com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram-nos a todos por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Ikkəmăt-dd Buləs isuksukăn s-ăshăjăljăl efew măšan, tăkwăttăt-t taššălt dd-təstaɣ tukəse n-efew, tărmăm dăɣ-ăfuss-net.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se-lhe à mão.
4 Ǝnhăyăn kăl-awtəl a-wen ɣas, ad-tinmənnin: «Ăhaləs-i-dăɣ, wăr t-ihʼ ăššăk a-s emăjj n-iman, ənta da-dăɣ s-iket dd-iɣlăs dăɣ-aman măšan, ilkăm-as-dd əlɣədăr n-a-wa iɣšăd i-Măssinăɣ.»
4 Quando os bárbaros viram a víbora pendente da mão dele, disseram uns aos outros: Certamente, este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Irsăy-in Buləs taššălt ḍarăt-a-wen făll-iman-net, ănnunnăẓăt-tăt dăɣ-efew, wăr t-illa a has-tăɣšad.
5 Porém ele, sacudindo o réptil no fogo, não sofreu mal nenhum;
6 Ija a-wen ɣas, ăsbălalăɣăn kăl-awtəl dăɣ-Buləs, ija ɣur-săn a-s a ənḍărrăn ɣas a has-in-ăqqimăn ihḍəḍi, meɣ ămmut ălwăqq-wen-dăɣ. Ăhojăn wăr t-illa a ijan dăɣ torda-năsăn ɣas, əqqălăn s-a-wa ənnăn, ad-jannen ămăra: «A-wa, hărăt dăɣ-imălan wi n-išənnawăn.»
6 mas eles esperavam que ele viesse a inchar ou a cair morto de repente. Mas, depois de muito esperar, vendo que nenhum mal lhe sucedia, mudando de parecer, diziam ser ele um deus.
7 Edăgg-en, ohaẓăn-t išəkraš n-ămănokal n-awtəl s-isəm-net Bubləs. Islʼ-anăɣ ɣas, ăsmăjarăt-anăɣ s-ehăn-net, năssakăy ɣur-s kăraḍ išilan.
7 Perto daquele lugar, havia um sítio pertencente ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Nəllʼ-e dihen-dăɣ a-s tărmăs tenăde tăddewăt d-tanănăɣat abba n-ămănokal. Osʼ-e Buləs, ăswăr-t ifassăn-net, ittăr-as dăɣ-Măssinăɣ, izzăy.
8 Aconteceu achar-se enfermo de disenteria, ardendo em febre, o pai de Públio. Paulo foi visitá-lo, e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Ăwwăyăn-dd kăl-ăkall ḍarăt-a-wen imarhinăn-năsăn, ăzozăy-tăn Buləs əntăneḍ-dăɣ.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 Ǝssəmɣărăn-anăɣ kăl-awtəl en-dăɣ făl təssəba n-a-wen-dăɣ. Năssawăḍ tekle ɣas, jăn-anăɣ ăzzad igdăhăn i-a-wa hanăɣ-in-ăqqimăn dăɣ-asikəl.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 Šămad fălla-năɣ okayăn kăraḍ orăn n-asikəl, ad-nəjrăw turăft n-aman tăṣṣiwwărăt idmawăn d-ismawăn n-imălan n-eknewăn wi s-itawănna: Kăstur d-Bolăkəs dd-falăt Iskăndərya, nəjjăš-tăt, tăssakăy dăr-năɣ tajrəst dăɣ-awtəl-wen-dăɣ.
11 Ao cabo de três meses, embarcamos num navio alexandrino, que invernara na ilha e tinha por emblema Dióscuros.
12 Nəfăl dihen, năsjăn kăraḍ išilan dăɣ-Sirakuz,
12 Tocando em Siracusa, ficamos ali três dias,
13 təzzar năllil asălim n-aman har Rajyo. Ašăl wa ilkămăn i-wen, inkăr-dd fălla-năɣ aḍu dd-ifalăn ajus, izzəwăt-anăɣ emănăn har năsjăn dăɣ-Băzula.
13 donde, bordejando, chegamos a Régio. No dia seguinte, tendo soprado vento sul, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 Nəjrăw dihen hărăt dăɣ-ayətma-năɣ dăɣ-ăddin, ăsmăjaren-anăɣ; năssakăy ɣur-săn əssəboɣ imdan. Ɣur-săn en-dăɣ, ad-nărmăs tamdujt ta n-Roma.
14 onde achamos alguns irmãos que nos rogaram ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Ǝslăn-anăɣ hărăt dăɣ-ălmăssexităn n-Roma ɣas, əlkăḍăn-anăɣ-dd s-ăssuk n-aɣrəm wa n-Abyud, əssəlkăḍăn-anăɣ-dd daɣ iyyăḍ s-ăssuk wa n-aɣrəm wa n-kăraḍăt tihənzubba. Inhăy-tăn Buləs ɣas, irăš i-Măssinăɣ, ikfʼ-e a-wen-dăɣ ăṭṭăma d-ăṣṣahăt ăynayăn.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até à Praça de Ápio e às Três Vendas. Vendo-os Paulo e dando, por isso, graças a Deus, sentiu-se mais animado.
16 Năwwăḍ-in Roma ɣas, irḍa əlxəkum i-Buləs s-ad-ifăr ehăn n-iman-net, izzăɣ dăɣ-s ənta d-əssărdasi wa has-ijăn ənniyăt.
16 Uma vez em Roma, foi permitido a Paulo morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 Kăraḍ išilan ḍarăt-a-wen, issăɣră-dd Buləs inušămăn n-kăl-Ălyăhud wi əzzăɣnen Roma. Ǝžžəmmăɣăn-dd săr-s ɣas, innʼ-asăn: «Ayətma-ɣ, wăr t-illa a ăɣšadăɣ s-ănimăšrăyăɣ i-tumast-nănăɣ, wăla i-ălɣadatăn-nănăɣ. Aɣrəm wa n-Yărussălam a dăɣ-dd-əttărmăsăɣ, əjjăšăɣ dăɣ-s takărmut, ătwăjjăɣ jer-ifassăn n-kăl-Roma,
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus e, quando se reuniram, lhes disse: Varões irmãos, nada havendo feito contra o povo ou contra os costumes paternos, contudo, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 əttărăn əntăneḍ almud n-a-wa ăɣšădăɣ ḍarăt a-s hi-ăsimăjrădăn măšan, wăr t-illa ăḍḍărora făll-i əjrawăn hi-ăsinăhăjjăn d-tamăttant, əttărăn făw ad-hin-səwwəyyən măšan,
18 os quais, havendo-me interrogado, quiseram soltar-me sob a preliminar de não haver em mim nenhum crime passível de morte.
19 ənkărăn-dd kăl-Ălyăhud dihen făll-i, unjăyăn ărḍăn a-wa hi-ăɣtăsăn kăl-Roma. Ǝnhăyăɣ a-s wăr t-illa a ărhan săl tamăttant-in ɣas, tămoos-ahi teɣăre n-Qăyṣăr wa n-ămănokal măqqărăn ihăn Roma tăhaššilt. Măšan, hakd a-wen-dăɣ, wăr-iha ənniyăt-in n-ad-săwrăɣ tumast-in uḍlem wălʼ iyyăn.
19 Diante da oposição dos judeus, senti-me compelido a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar minha nação.
20 A-wa-dăɣ a făl ăsdărhănăɣ ahănay-năwăn, səfhəmăɣ-kăwăn a-s tišəm-ti-heɣ, wăr tănăt-dd-orew săr-i a săl ăṭṭăma wa ohărăɣ d-kăl-Iṣrayil iket-năsăn.»
20 Foi por isto que vos chamei para vos ver e falar; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta cadeia.
21 Innʼ-as ălžămaɣăt wa săr-s dd-ăddewăn: «Dăɣ-a-wa hanăɣ-dd-iqqălăn năkkăneḍ, wăr t-təlla tăkarḍe hanăɣ-dd-tosat dd-falăt Ălyăhudəyăt hanăɣ-təjat isălan-năk, wăr t-illa daɣ ere nənhay dăɣ-ayətma-năɣ dd-ifalăn dihen hanăɣ-kăy-omalăn wăla i hanăɣ-kăy-oẓamăn.
21 Então, eles lhe disseram: Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que te dissesse respeito; também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Ămăra, năssof, ad-hak-nəsəll năkkăneḍ iman-nănăɣ ed taggayt ta hed təglăt făll-tidət n-iman-net, nəssan a-s wăr t-illa edăgg s-wădden ăššunjen-tăt dăɣ-s ăddinăt.»
22 Contudo, gostaríamos de ouvir o que pensas; porque, na verdade, é corrente a respeito desta seita que, por toda parte, é ela impugnada.
23 Ohărăn dăr-s ḍarăt-a-wen ašăl dăɣ-t-dd-mad-ăqqəlăn ăddewăn d-ăddinăt ojărnen wi dd-osănen ăsihe-wa. Osăn-dd ašăl-en, imməjrăd-asăn wa-dăɣ n-tifawt har toḍa tăfukt, itafăssar-asăn tijəttewen n-a-wa isaɣra, ixaṭṭăb-asăn isălan n-Təmmənəya n-Măssinăɣ d-a-wa innă alămăr wa n-Mosa d-ănnăbităn wi iyyăḍnen, isafham-tăn daɣ a-wa ənnăn făll-ƔisaĂlmasex.
23 Havendo-lhe eles marcado um dia, vieram em grande número ao encontro de Paulo na sua própria residência. Então, desde a manhã até à tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas.
24 Issətbăt ašrut iyyăn dăɣ-săn tənna-net, ăsɣăr-as ašrut wa iyyăḍăn ulh-net, unjăyăn omănăn s-măjrăd n-Măssinăɣ.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que ele dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 A-s t-fălăn ăddinăt, ăẓunăn dăɣ-a-wa ordăn făll-Ɣisa Ălmasex. Inhăy Buləs tăẓune ta jăn ɣas, innʼ-asăn: «Ijmaḍ-t ăššăk a-s tidət a-wa innă Unfas Šăddijăn i-imărawăn-nănăɣ s-emm n-ănnăbi Saya a-s t-ăšmašăl Măssinăɣ. Ăzzăman-en, innʼ-as:
25 E, havendo discordância entre eles, despediram-se, dizendo Paulo estas palavras: Bem falou o Espírito Santo a vossos pais, por intermédio do profeta Isaías, quando disse:
26 ‹Ǝgləw, ăkk ăddinăt-i-dăɣ, tənnəd-asăn:
26 Vai a este povo e dize-lhe: De ouvido, ouvireis e não entendereis; vendo, vereis e não percebereis.
27 făl-a-s tamətte-i, tăsɣăr-ahi ulh-net,
27 Porquanto o coração deste povo se tornou endurecido; com os ouvidos ouviram tardiamente e fecharam os olhos, para que jamais vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, para que não entendam com o coração, e se convertam, e por mim sejam curados.
28 Innʼ-asăn Buləs ḍarăt-a-wen: «Ǝlmədăt, ɣur-ašăl-i-dăɣ a-s, əlɣəllas wa kăwăn-ikfa Măssinăɣ, ikfʼ-e daɣ i-inəẓẓulam -i has-e-səjədnen.» [
28 Tomai, pois, conhecimento de que esta salvação de Deus foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 Issəmda Buləs tənna n-a-wen ɣas, fălăn-t kăl-Ălyăhud ămiiɣănnăn jer-iman-năsăn.]
29 [Ditas estas palavras, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.]
30 Izzăɣ Buləs dăɣ-ehăn-wen-dăɣ ifăr har dăɣ-s ăssakăy əssin iwətyan əmdanen. Ijraw iman-net, ehăn-en-dăɣ, a dăɣ-t-dd-tisən ăddinăt iket-năsăn wi ărhănen ahănay-net,
30 Por dois anos, permaneceu Paulo na sua própria casa, que alugara, onde recebia todos que o procuravam,
31 ixaṭṭăb-asăn isălan n-Təmmənəya n-Măssinăɣ, isaɣrʼ-en, wăr t-illa daɣ ere has-igdalăn tənna n-a-wa s-irha, ad-tăn-ănn făll-Emăli Ɣisa Ălmasex.
31 pregando o reino de Deus, e, com toda a intrepidez, sem impedimento algum, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.