Atos 26

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Iḍkăl Ăgribba măjrăd, inna i-Buləs: «Măjrăd! Ǝkkəs uḍlem făll-iman-năk.» Iḍkăl Buləs ăfuss-net i-ad-has-səjəd tamətte, innă:
1 Agripa disse a Paulo: Tens permissão de fazer a tua defesa. Paulo então fez um gesto com a mão e começou a sua justificação:
2 «Ămănokal Ăgribba, ămoos-ahi a măqqorăn turhajăt n-măjrăd wa hi-təkfed ašăl-i-dăɣ i-ad-əkkəsăɣ făll-i uḍlem wa hi-ăswărăn kăl-Ălyăhud wi hi-dd-əškănen săr-wăn.
2 Julgo-me feliz de poder hoje fazer a minha defesa, na tua presença, ó rei Agripa, de tudo quanto me acusam os judeus,
3 Ǝssanăɣ a-s wăr t-illa a hak-idrajăn dăɣ-ălɣadatăn-năsăn, wăla dăɣ-tijəttewen n-ăddin-năsăn, a-wen-dăɣ a făl əttarăɣ dăɣ-k taẓidert n-ad-hi-səjədəd.
3 porque tu conheces perfeitamente os seus costumes e controvérsias. Peço-te, pois, que me ouças com paciência.
4 Năkk, wăr t-illa ăgg-ăkall-i-dăɣ wărăn issen a-s təmmăḍrit-in iket-net, jeɣ-tăt jer-kăl-tumast-in dăɣ-Yărussălam-i-dăɣ ədwălăɣ.
4 Minha vida, desde a minha primeira juventude, tem decorrido no meio de minha pátria e em Jerusalém, e é conhecida dos judeus.
5 Ăru əzzayăn-ahi, əssanăn daɣ a-wa ămoosăɣ kunta ăbokăn i-a-wen, tămudre-nin iket-net, əjeɣ-tăt dăɣ-alkum i-a-wa saɣra taggayt ta n-kăl-faris, wăr t-təlla taggayt tăt-tojărăt isəm, wăla ălɣădalăt dăɣ-ăddin-nănăɣ.
5 Sabem eles, desde longa data, e se quiserem poderão testemunhá-lo, que vivi segundo a seita mais rigorosa da nossa religião, isto é, como fariseu.
6 Ašăl-i, əbdadăɣ dat-ăššăreɣa făl təssəba n-ăṭṭăma wa jărăɣ dăɣ-ărkăwăl-wa ijjăš Măssinăɣ i-abbatăn-nănăɣ wi n-ibda,
6 Mas agora sou acusado em juízo, por esperar a promessa que foi feita por Deus a nossos pais,
7 ăṭṭăma-en-dăɣ, a-s ăqqalnăt tiwsaten-nănăɣ ti n-mărawăt d-sănatăt n-Iṣrayil ed, a-wen-dăɣ a săr-snăt dd-orăwăn ălɣibadăt n-Măssinăɣ ehăḍ d-ašăl. Ămănokal-in, wăr t-illa uḍlem hi-ăsiwărăn kăl-Ălyăhud wi hi-dd-əškănen săl wen-dăɣ.
7 e a qual as nossas doze tribos esperam alcançar, servindo a Deus noite e dia. Por essa esperança, ó rei, é que sou acusado pelos judeus.
8 Ak ajăn ămoos-awăn tăkunt a-wa s-ilkam ad-dd-isənkăr Măssinăɣ inəmmuttan?
8 Que pensais vós? É coisa incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 Dăɣ-a-wa hi-dd-iqqălăn năkk, wăr t-illa a-wa-dăɣ wăr-əjeɣ i-ad-hin-aləmăɣ s-iyyăt isəm wa n-Ɣisa wa n-Năṣirăt.
9 Também eu acreditei que devia fazer a maior oposição ao nome de Jesus de Nazaré.
10 A-wen, jeɣ-t dăɣ-aɣrəm wa n-Yărussălam-i dăɣ-hi-əjrăwăn imănokalăn n-kăl-tikutawen asəttărməs n-e d t-illăm ere ilkamăn i-Ɣisa Ălmasex, ăjăɣ-t dăɣ-takărmut. Afăl ənhăyăɣ i dăɣ-săn ăniihăjjăn d-tamăttant, ifassăn-in a-s tajjăɣ iman-net.
10 Assim procedi de fato em Jerusalém e tenho encerrado muitos irmãos em cárceres, havendo recebido para isso poder dos sumos sacerdotes; quando os sentenciavam à morte, eu dava a minha plena aprovação.
11 Ǝkkeɣ jer-ihănan n-ăddin wi n-kăl-Ălyăhud i-ad-tăn-săknăɣ dăɣ-săn aɣăna, šahăššalăɣ-tăn s-asəkkufăr, dăɣ-təmɣăre n-aḍkăr-năsăn wa hi-ihăn, ăhoreɣ-tăn har ikallăn wi iyyăḍnen dăɣ-əzzaɣăn.
11 Muitas vezes, perseguindo-os por todas as sinagogas, eu os maltratava para obrigá-los a blasfemar. Enfurecendo-me mais e mais contra eles, eu os perseguia até no estrangeiro.
12 Dăɣ-isălan n-a-wen-dăɣ a făl əkkeɣ Dămašăq, ăwwayăɣ tikarḍiwen hi-əkfăn imănokalăn n-kăl-tikutawen, hi-əjrawnen tădabit n-a-wa s-ărheɣ iji-net.
12 Nesse intuito, fui a Damasco, com poder e comissão dos sumos sacerdotes.
13 Ămănokal-in, əgleɣ dăɣ-a-wen-dăɣ a-s hin-ohăẓăɣ Dămašăq s-ammas n-tarăhut, wăla a hin-əjrăhăɣ năkk d-imidiwăn-in a-s ənhăyăɣ ănnur dd-ifalăn išənnawăn ojărăn tăfukt amləwləw.
13 Era meio-dia, ó rei. Eu estava a caminho quando uma luz do céu, mais fulgurante que o sol, brilhou em torno de mim e dos meus companheiros.
14 Nəhă-dd noḍa iket-dăɣ-nănăɣ, əsleɣ dihen i-emăsli hi-innăn dăɣ-Ɣăbranəyya: ‹Sawəl, Sawəl! Ma kăy-orămăn săr-i, tiɣəzzəbud-ahi? Ad-hak-indăr amẓəẓẓaj dăr-i hărkuk.›
14 Caímos todos nós por terra, e ouvi uma voz que me dizia em língua hebraica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra o aguilhão.
15 Ǝnneɣ-as: ‹Emăli, mi tămoosăd?› Innʼ-ahi Emăli: ‹Năkk a-wa Ɣisa wa tiɣəzzəbud.
15 Então eu disse: Quem és, Senhor? O Senhor respondeu: Eu sou Jesus, a quem persegues.
16 Ămăra, əbdəd făll-iman-năk, ănfalălăɣ-ak-dd i-ad-tumasăd ănămmašul-in, tumasăd daɣ tajuhe-nin dăɣ-a-wa tənhăyăd ašăl-i-dăɣ d-a-wa hak dd-madăn-infiləl ḍarăt a-wa,
16 Mas levanta-te e põe-te em pé, pois eu te apareci para te fazer ministro e testemunha das coisas que viste e de outras para as quais hei de manifestar-me a ti.
17 ad-kăy-dd-ăɣləsăɣ dăɣ-kăl-Ălyăhud d-inəẓẓulam šəmmišəlăɣ-kăy săr-săn,
17 Escolhi-te do meio do povo e dos pagãos, aos quais agora te envio
18 i-ad-tarəd tiṭṭawen-năsăn, əzjărăn-dd tihay s-ănnur, əzjărăn-dd tărna n-Iblis s-Măssinăɣ, amənăn săr-i i-ad-tăn-ăkfăɣ tenăšše n-ibăkkaḍăn i-ad-ahərən tăkasit d-iməššeddəjăn wi iyyăḍnen.›
18 para abrir-lhes os olhos, a fim de que se convertam das trevas à luz e do poder de Satanás a Deus, para que, pela fé em mim, recebam perdão dos pecados e herança entre os que foram santificados.
19 Ămănokal-in Ăgribba, wăr-ətterăɣ anməšri i-a-wa hi-dd-ănfalălăn dd-ifălăn išənnawăn ed, Măssinăɣ ad-dd-ifal.
19 Desde então, ó rei, não fui desobediente à visão celestial.
20 Ǝmməjrădăɣ s-tizarăt i-kăl-Dămašăq d-kăl-Yărussălam təzzar, okăyăɣ s-Ălyăhudəyăt d-iɣărman wi iyyăḍnen hăn inəẓẓulam, xaṭṭăbăɣ-asăn iket-dăɣ-năsăn isălan n-a-s lan s-ad-utabăn, əjən tămudre tăddewăt d-imărkedăn olaɣnen ăssiitbătnen tiynəya ta dd-təšrăyăt fălla-săn.
20 Preguei primeiramente aos de Damasco e depois em Jerusalém e por toda a terra da Judéia, e aos pagãos, para que se arrependessem e se convertessem a Deus, fazendo dignas obras correspondentes.
21 Təssəba n-a-wen dăɣ, a făl făll-i oḍăn kăl-Ălyăhud dăɣ-ammas n-ehăn n-ămudd wa măqqărăn, əttărăn tenăɣe-nin
21 Por isso, os judeus me prenderam no templo e tentaram matar-me.
22 măšan, idhăl-ahi Măssinăɣ, ikkăs-ahi-dd dăɣ-ifassăn-năsăn i-ad-udabeɣ tebădde, ăjjayhăɣ făll-isălan-net har ašăl-i-dăɣ i-wi lănen isəm hakd wi t-wăren əla. A-wa jănneɣ daɣ ašăl-i-dăɣ, wăr-ămoos a ăynayăn, ăru dăɣ-s ăssewălăn ănnăbităn d-Mosa-i əssətbătnen a-s əlkamăn isălan-wi-dăɣ hawăn-tajjăɣ.
22 Mas, assistido do socorro de Deus, permaneço vivo até o dia de hoje. Dou testemunho a pequenos e a grandes, nada dizendo senão o que os profetas e Moisés disseram que havia de acontecer,
23 A-wen a t-ămoosăn, a-s ilkam ad-inhəy Ɣisa Ălmasex tersəmmawen təzzar, umas teɣăfădde n-ăddinăt wi dd-maden-ənkăr jer-inəmmuttan i-ad-ətwəjjən isălan n-ănnur n-əlɣəllas i-kăl-Ălyăhud hakd inəẓẓulam.»
23 a saber: que Cristo havia de padecer e seria o primeiro que, pela ressurreição dos mortos, havia de anunciar a luz ao povo judeu e aos pagãos.
24 Ămmiijrăd Buləs itakkăs uḍlem făll-iman-net dihen-dăɣ a-s iḍkăl Fistus emăsli-net, innă: «Kăyy Buləs, ăbas təssanăd a jănned, təkkas dăɣ-k təmɣăre n-təlɣuləma tayətte.»
24 Dizendo ele essas coisas em sua defesa, Festo exclamou em alta voz: Estás louco, Paulo! O teu muito saber tira-te o juízo.
25 Innʼ-as Buləs: «Ămănokal-in Fistus, năkk ɣas ozja ənniyăt-in, əjrahăɣ a-wa heɣ; a-wa jănneɣ iket-net, wăr-ămoos ɣas ar tidət lat ujreh.
25 Paulo, então, respondeu: Não estou louco, excelentíssimo Festo, mas digo palavras de verdade e de prudência.
26 Kăyy daɣ ămănokal-in Ăgribba, wăr hak-ədrejăn isălan-win-dăɣ, a-wen-dăɣ daɣ a făl wăr-ăksuḍăɣ măjrăd data-k, ed wăr t-illa dăɣ-isălan-wi-dăɣ a-s wădden təssanăd săr-s e-d, əkkasăɣ ăššăk a-s isălan-wi-dăɣ, wăr jen dăɣ-ufăr.
26 Pois dessas coisas tem conhecimento o rei, em cuja presença falo com franqueza. Sei que nada disso lhe é oculto, porque nenhuma dessas coisas se fez ali ocultamente.
27 Ămănokal-in Ăgribba, tomanăd s-a-wa ənnăn ănnăbităn, wădden?»
27 Crês, ó rei, nos profetas? Bem sei que crês!
28 Iggăd-dd Ăgribba ălwăqq-wen s-Buləs, innʼ-as: «Kăyy, hannăyăɣ-kăy, a ənḍărrăn ɣas teɣalăd ămoosăɣ ălmăssexi.»
28 Disse então Agripa a Paulo: Por pouco não me persuades a fazer-me cristão!
29 Innʼ-as Buləs: «Jer-a ənḍărrăn wăla a hin-illan i-ad-tumasăd a-wen, dalăɣ-ak Măssinăɣ kăyy hakd ălžămaɣăt wa hi-ăsijădăn, ad-dăr-i taləhəm hărăt iket-net, a săl tišəm-ti-dăɣ hi-hănen.»
29 Respondeu Paulo: Prouvera a Deus que, por pouco e por muito, não somente tu, senão também quantos me ouvem, se fizessem hoje tal qual eu sou... menos estas algemas!
30 Issəmdă Buləs măjrăd-wen-dăɣ ɣas, ibdăd ămănokal Fistus hakd Ăgribba d-Berenis, təlkăm-asăn daɣ tamətte,
30 Então o rei, o governador, Berenice e os que estavam sentados com eles se levantaram.
31 zajjărăn ăddinăt, tinmənnin: «Ăhaləs-i-dăɣ, wăr t-illa a iɣšad t-ăsinăhăjjăn d-tamăttant wăla tišəm.»
31 Retirando-se, comentavam uns com os outros: Esse homem não fez coisa que mereça a morte ou prisão.
32 Inna Ăgribba i-Fistus ălwăqq-wen: «Ǝnnăr wădden teɣăre-i ija ăhaləs-i-dăɣ i-Qăyṣăr wa n-ămănokal măqqărăn, itwəyyʼ-in.»
32 Agripa ainda disse a Festo: Ele poderia ser solto, se não tivesse apelado para César.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.