Atos 26
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARC
1 Iḍkăl Ăgribba măjrăd, inna i-Buləs: «Măjrăd! Ǝkkəs uḍlem făll-iman-năk.» Iḍkăl Buləs ăfuss-net i-ad-has-səjəd tamətte, innă:
1 Depois, Agripa disse a Paulo: Permite-se-te que te defendas. Então, Paulo, estendendo a mão em sua defesa, respondeu:
2 «Ămănokal Ăgribba, ămoos-ahi a măqqorăn turhajăt n-măjrăd wa hi-təkfed ašăl-i-dăɣ i-ad-əkkəsăɣ făll-i uḍlem wa hi-ăswărăn kăl-Ălyăhud wi hi-dd-əškănen săr-wăn.
2 Tenho-me por venturoso, ó rei Agripa, de que perante ti me haja, hoje, de defender de todas as coisas de que sou acusado pelos judeus,
3 Ǝssanăɣ a-s wăr t-illa a hak-idrajăn dăɣ-ălɣadatăn-năsăn, wăla dăɣ-tijəttewen n-ăddin-năsăn, a-wen-dăɣ a făl əttarăɣ dăɣ-k taẓidert n-ad-hi-səjədəd.
3 mormente sabendo eu que tens conhecimento de todos os costumes e questões que há entre os judeus; pelo que te rogo que me ouças com paciência.
4 Năkk, wăr t-illa ăgg-ăkall-i-dăɣ wărăn issen a-s təmmăḍrit-in iket-net, jeɣ-tăt jer-kăl-tumast-in dăɣ-Yărussălam-i-dăɣ ədwălăɣ.
4 A minha vida, pois, desde a mocidade, qual haja sido, desde o princípio, em Jerusalém, entre os da minha nação, todos os judeus a sabem.
5 Ăru əzzayăn-ahi, əssanăn daɣ a-wa ămoosăɣ kunta ăbokăn i-a-wen, tămudre-nin iket-net, əjeɣ-tăt dăɣ-alkum i-a-wa saɣra taggayt ta n-kăl-faris, wăr t-təlla taggayt tăt-tojărăt isəm, wăla ălɣădalăt dăɣ-ăddin-nănăɣ.
5 Sabendo de mim, desde o princípio (se o quiserem testificar), que, conforme a mais severa seita da nossa religião, vivi fariseu.
6 Ašăl-i, əbdadăɣ dat-ăššăreɣa făl təssəba n-ăṭṭăma wa jărăɣ dăɣ-ărkăwăl-wa ijjăš Măssinăɣ i-abbatăn-nănăɣ wi n-ibda,
6 E, agora, pela esperança da promessa que por Deus foi feita a nossos pais, estou aqui e sou julgado,
7 ăṭṭăma-en-dăɣ, a-s ăqqalnăt tiwsaten-nănăɣ ti n-mărawăt d-sănatăt n-Iṣrayil ed, a-wen-dăɣ a săr-snăt dd-orăwăn ălɣibadăt n-Măssinăɣ ehăḍ d-ašăl. Ămănokal-in, wăr t-illa uḍlem hi-ăsiwărăn kăl-Ălyăhud wi hi-dd-əškănen săl wen-dăɣ.
7 à qual as nossas doze tribos esperam chegar, servindo a Deus continuamente, noite e dia. Por esta esperança, ó rei Agripa, eu sou acusado pelos judeus.
8 Ak ajăn ămoos-awăn tăkunt a-wa s-ilkam ad-dd-isənkăr Măssinăɣ inəmmuttan?
8 Pois quê? Julga-se coisa incrível entre vós que Deus ressuscite os mortos?
9 Dăɣ-a-wa hi-dd-iqqălăn năkk, wăr t-illa a-wa-dăɣ wăr-əjeɣ i-ad-hin-aləmăɣ s-iyyăt isəm wa n-Ɣisa wa n-Năṣirăt.
9 Bem tinha eu imaginado que contra o nome de Jesus, o Nazareno, devia eu praticar muitos atos,
10 A-wen, jeɣ-t dăɣ-aɣrəm wa n-Yărussălam-i dăɣ-hi-əjrăwăn imănokalăn n-kăl-tikutawen asəttărməs n-e d t-illăm ere ilkamăn i-Ɣisa Ălmasex, ăjăɣ-t dăɣ-takărmut. Afăl ənhăyăɣ i dăɣ-săn ăniihăjjăn d-tamăttant, ifassăn-in a-s tajjăɣ iman-net.
10 o que também fiz em Jerusalém. E, havendo recebido poder dos principais dos sacerdotes, encerrei muitos dos santos nas prisões; e, quando os matavam, eu dava o meu voto contra eles.
11 Ǝkkeɣ jer-ihănan n-ăddin wi n-kăl-Ălyăhud i-ad-tăn-săknăɣ dăɣ-săn aɣăna, šahăššalăɣ-tăn s-asəkkufăr, dăɣ-təmɣăre n-aḍkăr-năsăn wa hi-ihăn, ăhoreɣ-tăn har ikallăn wi iyyăḍnen dăɣ-əzzaɣăn.
11 E, castigando-os muitas vezes por todas as sinagogas, os obriguei a blasfemar. E, enfurecido demasiadamente contra eles, até nas cidades estranhas os persegui.
12 Dăɣ-isălan n-a-wen-dăɣ a făl əkkeɣ Dămašăq, ăwwayăɣ tikarḍiwen hi-əkfăn imănokalăn n-kăl-tikutawen, hi-əjrawnen tădabit n-a-wa s-ărheɣ iji-net.
12 Sobre o que, indo, então, a Damasco, com poder e comissão dos principais dos sacerdotes,
13 Ămănokal-in, əgleɣ dăɣ-a-wen-dăɣ a-s hin-ohăẓăɣ Dămašăq s-ammas n-tarăhut, wăla a hin-əjrăhăɣ năkk d-imidiwăn-in a-s ənhăyăɣ ănnur dd-ifalăn išənnawăn ojărăn tăfukt amləwləw.
13 ao meio-dia, ó rei, vi no caminho uma luz do céu, que excedia o esplendor do sol, cuja claridade me envolveu a mim e aos que iam comigo.
14 Nəhă-dd noḍa iket-dăɣ-nănăɣ, əsleɣ dihen i-emăsli hi-innăn dăɣ-Ɣăbranəyya: ‹Sawəl, Sawəl! Ma kăy-orămăn săr-i, tiɣəzzəbud-ahi? Ad-hak-indăr amẓəẓẓaj dăr-i hărkuk.›
14 E, caindo nós todos por terra, ouvi uma voz que me falava e, em língua hebraica, dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura
15 Ǝnneɣ-as: ‹Emăli, mi tămoosăd?› Innʼ-ahi Emăli: ‹Năkk a-wa Ɣisa wa tiɣəzzəbud.
15 E disse eu: Quem és, Senhor? E ele respondeu: Eu sou Jesus, a quem tu persegues.
16 Ămăra, əbdəd făll-iman-năk, ănfalălăɣ-ak-dd i-ad-tumasăd ănămmašul-in, tumasăd daɣ tajuhe-nin dăɣ-a-wa tənhăyăd ašăl-i-dăɣ d-a-wa hak dd-madăn-infiləl ḍarăt a-wa,
16 Mas levanta-te e põe-te sobre teus pés, porque te apareci por isto, para te pôr por ministro e testemunha tanto das
17 ad-kăy-dd-ăɣləsăɣ dăɣ-kăl-Ălyăhud d-inəẓẓulam šəmmišəlăɣ-kăy săr-săn,
17 livrando-te deste povo e
18 i-ad-tarəd tiṭṭawen-năsăn, əzjărăn-dd tihay s-ănnur, əzjărăn-dd tărna n-Iblis s-Măssinăɣ, amənăn săr-i i-ad-tăn-ăkfăɣ tenăšše n-ibăkkaḍăn i-ad-ahərən tăkasit d-iməššeddəjăn wi iyyăḍnen.›
18 para lhes abrires os olhos e das trevas e
19 Ămănokal-in Ăgribba, wăr-ətterăɣ anməšri i-a-wa hi-dd-ănfalălăn dd-ifălăn išənnawăn ed, Măssinăɣ ad-dd-ifal.
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial.
20 Ǝmməjrădăɣ s-tizarăt i-kăl-Dămašăq d-kăl-Yărussălam təzzar, okăyăɣ s-Ălyăhudəyăt d-iɣărman wi iyyăḍnen hăn inəẓẓulam, xaṭṭăbăɣ-asăn iket-dăɣ-năsăn isălan n-a-s lan s-ad-utabăn, əjən tămudre tăddewăt d-imărkedăn olaɣnen ăssiitbătnen tiynəya ta dd-təšrăyăt fălla-săn.
20 Antes, anunciei primeiramente aos que estão em Damasco e em Jerusalém, e por toda a terra da Judeia, e aos gentios, que se emendassem e se convertessem a Deus, fazendo obras dignas de arrependimento.
21 Təssəba n-a-wen dăɣ, a făl făll-i oḍăn kăl-Ălyăhud dăɣ-ammas n-ehăn n-ămudd wa măqqărăn, əttărăn tenăɣe-nin
21 Por causa disto, os judeus lançaram mão de mim no templo e procuraram matar- me.
22 măšan, idhăl-ahi Măssinăɣ, ikkăs-ahi-dd dăɣ-ifassăn-năsăn i-ad-udabeɣ tebădde, ăjjayhăɣ făll-isălan-net har ašăl-i-dăɣ i-wi lănen isəm hakd wi t-wăren əla. A-wa jănneɣ daɣ ašăl-i-dăɣ, wăr-ămoos a ăynayăn, ăru dăɣ-s ăssewălăn ănnăbităn d-Mosa-i əssətbătnen a-s əlkamăn isălan-wi-dăɣ hawăn-tajjăɣ.
22 Mas, alcançando socorro de Deus, ainda até ao dia de hoje permaneço, dando testemunho, tanto a pequenos como a grandes, não dizendo nada mais do que o que os profetas e Moisés disseram que devia acontecer,
23 A-wen a t-ămoosăn, a-s ilkam ad-inhəy Ɣisa Ălmasex tersəmmawen təzzar, umas teɣăfădde n-ăddinăt wi dd-maden-ənkăr jer-inəmmuttan i-ad-ətwəjjən isălan n-ănnur n-əlɣəllas i-kăl-Ălyăhud hakd inəẓẓulam.»
23 isto é, que o Cristo devia padecer e, sendo o primeiro da ressurreição dos mortos, devia anunciar a luz a este povo e aos gentios.
24 Ămmiijrăd Buləs itakkăs uḍlem făll-iman-net dihen-dăɣ a-s iḍkăl Fistus emăsli-net, innă: «Kăyy Buləs, ăbas təssanăd a jănned, təkkas dăɣ-k təmɣăre n-təlɣuləma tayətte.»
24 E, dizendo ele isto em sua defesa, disse Festo em alta voz: Estás louco, Paulo! As muitas letras te fazem delirar!
25 Innʼ-as Buləs: «Ămănokal-in Fistus, năkk ɣas ozja ənniyăt-in, əjrahăɣ a-wa heɣ; a-wa jănneɣ iket-net, wăr-ămoos ɣas ar tidət lat ujreh.
25 Mas ele disse: Não deliro, ó potentíssimo Festo! Antes, digo palavras de verdade e de um são juízo.
26 Kăyy daɣ ămănokal-in Ăgribba, wăr hak-ədrejăn isălan-win-dăɣ, a-wen-dăɣ daɣ a făl wăr-ăksuḍăɣ măjrăd data-k, ed wăr t-illa dăɣ-isălan-wi-dăɣ a-s wădden təssanăd săr-s e-d, əkkasăɣ ăššăk a-s isălan-wi-dăɣ, wăr jen dăɣ-ufăr.
26 Porque o rei, diante de quem falo com ousadia, sabe estas coisas, pois não creio que nada disto lhe é oculto; porque isto não se fez em qualquer canto.
27 Ămănokal-in Ăgribba, tomanăd s-a-wa ənnăn ănnăbităn, wădden?»
27 Crês tu nos profetas, ó rei Agripa? Bem sei que crês.
28 Iggăd-dd Ăgribba ălwăqq-wen s-Buləs, innʼ-as: «Kăyy, hannăyăɣ-kăy, a ənḍărrăn ɣas teɣalăd ămoosăɣ ălmăssexi.»
28 E disse Agripa a Paulo: Por pouco me queres persuadir a que me faça cristão!
29 Innʼ-as Buləs: «Jer-a ənḍărrăn wăla a hin-illan i-ad-tumasăd a-wen, dalăɣ-ak Măssinăɣ kăyy hakd ălžămaɣăt wa hi-ăsijădăn, ad-dăr-i taləhəm hărăt iket-net, a săl tišəm-ti-dăɣ hi-hănen.»
29 E disse Paulo: Prouvera a Deus que, ou por pouco ou por muito, não somente tu, mas também todos quantos hoje me estão ouvindo se tornassem tais qual eu sou, exceto estas cadeias.
30 Issəmdă Buləs măjrăd-wen-dăɣ ɣas, ibdăd ămănokal Fistus hakd Ăgribba d-Berenis, təlkăm-asăn daɣ tamətte,
30 Dizendo ele isto, se levantou o rei, e o governador, e Berenice, e os que com eles estavam assentados.
31 zajjărăn ăddinăt, tinmənnin: «Ăhaləs-i-dăɣ, wăr t-illa a iɣšad t-ăsinăhăjjăn d-tamăttant wăla tišəm.»
31 E, apartando-se dali, falavam uns com os outros, dizendo: Este homem nada fez digno de morte ou de prisões.
32 Inna Ăgribba i-Fistus ălwăqq-wen: «Ǝnnăr wădden teɣăre-i ija ăhaləs-i-dăɣ i-Qăyṣăr wa n-ămănokal măqqărăn, itwəyyʼ-in.»
32 E Agripa disse a Festo: Bem podia soltar-se este homem, se não houvera apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.