Atos 23
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs VC
1 Ikna Buləs akăyad n-inušămăn wi n-Sinhidrin ɣattăsnen ăššăreɣa təzzar, innʼ-asăn: «Ayətma-ɣ, wăr t-illa a dăɣ-əššakăɣ iman-in, a-wa s-ila ăgg-adəm s-iji-net dăɣ-isălan n-ta n-jere-s d-Măssinăɣ, wăr kăla has-ănmăšrăyăɣ har năkk-da-dăɣ.»
1 Paulo, fitando os olhos nos membros do conselho, disse: Irmãos, eu tenho procedido diante de Deus com toda a boa consciência ate o dia de hoje...
2 Iggăd-dd săr-s Ănanyas wa n-ămănokal n-kăl-tikutawen, omăr i-əssărdusa wi t-əllanen edes i-Buləs s-ad-has-ənfăẓăn, isusəm s-iyyăt.
2 Mas Ananias, sumo sacerdote, mandou aos que estavam ao seu lado que lhe batessem na boca.
3 Ǝnfăẓăn əssărdusa i-Buləs ɣas, innă i-ămănokal n-kăl-tikutawen: «Infăẓ-ak Măssinăɣ isəm n-erk ăwadəm; ənde d-ămmukkăn a-s kăyy-i s-ăniihăjja d-ad-hi-təšrăɣăd s-iqqud s-a-wa innă alămăr, kăyy-da-dăɣ ămăra has-itinməšriyăn, sasănɣed-ahi.»
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá também a ti, hipócrita! Tu estás aí assentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Ǝnnăn-as ăddinăt: «Kăyy, ma kăy-ăsihălăn tigəggar n-ămănokal n-kăl-tikutawen n-Măssinăɣ?»
4 Os assistentes disseram: Tu injurias o sumo sacerdote de Deus.
5 Innʼ-asăn Buləs: «Ayətma, ănšăt-ahi-dd, wăr-əssenăɣ a-s ənta-i-dăɣ a-s ămănokal n-kăl-tikutawen ed əssanăɣ a-s iktab a-s:
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que é o sumo sacerdote. Pois está escrito: Não falarás mal do príncipe do teu povo {Ex 22,28}.
6 Dăɣ-a-wen-dăɣ, ad-ilmăd Buləs a-s ašrut n-tamətte iyyăn, i n-taggayt ta n-kăl-sadus, wa iyyăḍăn, i n-ta n-kăl-faris. Iḍkăl emăsli-net dat-kăl-Sinhidrin, innă: «Ayətma-ɣ, năkk u-faris n-ăgg-u-faris a ămoosăɣ, kunta illʼ-e uḍlem hi-iwarăn ašăl-i-dăɣ, wăr t-illa a ămoos kunta wădden wa n-ăṭṭăma-i jărăɣ n-a-s təlkam tanăkra jer-inəmmuttan.»
6 Paulo sabia que uma parte do Sinédrio era de saduceus e a outra de fariseus e disse em alta voz.: Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Por causa da minha esperança na ressurreição dos mortos é que sou julgado.
7 Innă a-wen ɣas, tənkăr tamɣənnant jer-kăl-faris d-kăl-sadus, tăẓun tamətte.
7 Ao dizer ele estas palavras, houve uma discussão entre os fariseus e os saduceus, e dividiu-se a assembléia.
8 Ămoos ašrut iyyăn wa n-kăl-sadus-i jannănen wăr təlkem tanăkra n-inəmmuttan, wăr t-əllen ănjălosăn wăla alšinăn; ămoos ašrut wa iyyăḍăn wa n-kăl-faris-i ăssiitbătăn emel n-hărătăn-win-dăɣ iket-năsăn.
8 {Pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus admitem uma e outra coisa.}
9 Təwăs tamətte iket-net, ja tăkat. Ǝggădăn ălɣulam wi n-taggayt ta n-kăl-faris, əwărăn s-ăṣṣahăt s-ašrut wa n-Buləs, ad-jannen: «Ăhaləs-i-dăɣ, wăr t-illa uḍlem fălla-s nəhannăy, ak mi issanăn făw kunta wădden a dd-ifalăn išənnawăn meɣ ănjălos iyyăn a has-imməjrădăn?»
9 Originou-se, então, grande vozearia. Levantaram-se alguns escribas dos fariseus e contestaram ruidosamente: Não achamos mal algum neste homem. {Quem sabe} se não lhe falou algum espírito ou um anjo...
10 Inhăy kumănda tukəse n-talɣa ta dd-təšrăyăt ɣas, irmăɣ făll-ad-t-təmẓəyẓəy tamətte, tənkăḍnəkăḍ-t. Omăr i-əssărdusa s-ad-t-əlwəyăn s-ehăn wa n-əlɣəskăr i-ad-t-səssijəjăn tamətte.
10 A discussão fazia-se sempre mais violenta. O tribuno temeu que Paulo fosse despedaçado por eles e mandou aos soldados que descessem, o tirassem do meio deles e o levassem para a cidadela.
11 Ehăḍ wa ilkămăn i-wen, ănfalăl-dd Emăli i-Buləs, innʼ-as: «Buləs, kuyəd, wăr kăy-išăšlalet hărăt făll-ămašăl wa kăy-əssăɣlăfăɣ, əmmək wa s-hi-tămoosăd tajuhe dăɣ-Yărussălam, əmmək-wen-dăɣ daɣ a-s mad-hi-tumasăd tajuhe dăɣ-Roma.»
11 Na noite seguinte, apareceu-lhe o Senhor e lhe disse: Coragem! Deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa também que o dês em Roma.
12 Ăffăw ɣas, hăḍăn kăl-Ălyăhud n-a-s wăr t-illa a mad-əkšən wăla a mad-əswən a əkkăn wăr-əssăɣdărăn Buləs, əjən iman-net.
12 Quando amanheceu, coligaram-se alguns judeus e juraram com imprecações não comer nem beber nada, enquanto não matassem Paulo.
13 Ǝkkoẓăt timərwen n-ăhaləs a jănen tahuḍe-ten-dăɣ.
13 Eram mais de quarenta as pessoas que fizeram essa conjuração.
14 Dăɣ-a-wen-dăɣ, ad-əkkăn ămănokal n-kăl-tikutawen d-imănnăhăḍăn n-tamətte, ənnăn-asăn: «Nəjʼ-awăn tahuḍe, ilɣăn-anăɣ daɣ Măssinăɣ kunta illʼ-e a he-năkš wăla a he-nəsəw a nəkkăs wăr nəja iman n-Buləs.
14 Foram apresentar-se aos sumos sacerdotes e aos cidadãos, dizendo: Juramos solenemente nada comer enquanto não matarmos Paulo.
15 Nărha dăɣ-wăn ămăra, ad-təttărăm dăɣ-kumănda d-kăl-Sinhidrin, ad-dd-səbdədăn Buləs data-wăn dăɣ-ăsaru n-a-s tărham asəstan-net, afăl təjăm a-wen, ad-năj năkkăneḍ əmmək făll-has-in-nəssəmdă.»
15 Vós, pois, ide com o conselho requerer do tribuno que o conduza à vossa presença, como se houvésseis de investigar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo durante o trajeto.
16 Təsla tejăše n-Buləs i-taɣdărt-năsăn ɣas, ikka ehăn n-əssărdusa wa iha Buləs, ija dăɣ-s isălan.
16 Mas um filho da irmã de Paulo, inteirado da cilada, dirigiu-se à cidadela e o comunicou a Paulo.
17 Iɣră-dd Buləs iyyăn dăɣ-kăbtănăn, innʼ-as: «Ǝlwəy alyaḍ-i-dăɣ s-kumănda făl-a-s ila a-s irha ad-has-tăn-ănn.»
17 Este chamou a si um dos centuriões e disse-lhe: Leva este moço ao tribuno, porque tem alguma coisa a lhe transmitir.
18 Ăddew dăr-s kăbtăn-en s-kumănda, innă i-kumănda: «Buləs wa n-u-takărmut a hi-innăn ad-săr-k dd-əlwəyăɣ ămawaḍ-i-dăɣ făl-a-s ăwway isălan s-irha ad-dăɣ-k tăn-ăj.»
18 Ele o introduziu à presença do tribuno e lhe disse: O preso Paulo rogou-me que trouxesse este moço à tua presença, porque tem alguma coisa a dizer-te.
19 Ikkăs-dd kumănda alyaḍ s-takše təzzar, issəstăn-t d-isălan wi ăwwăy.
19 O tribuno, tomando-o pela mão, retirou-se com ele à parte e perguntou: Que tens a dizer-me?
20 Innʼ-as alyaḍ: «Ănmănnakăn kăl-Ălyăhud făll-ad-dăɣ-k əttărăn ašəkka ad-dd-təyyəd Buləs săr-săn i-ad-t-səbdədăn dat-kăl-Sinhidrin ălmăt ărhan ad-t-əknən asəstan d-a-wa iɣšăd,
20 Respondeu-lhe ele: Os judeus têm combinado rogar-te amanhã que apresentes Paulo ao Grande Conselho, como se houvessem de inquirir dele alguma coisa com mais precisão.
21 wăr kăy-săswadnet făl-a-s, a iwwăḍăn əkkoẓăt timərwen n-ăhaləs a ihăḍăn n-a-s wăr mad-əkšən, wăr mad-əswən a əkkăn wăr jen iman-net, wăr-ăqqelăn ămăra ɣas ar i-ad-săr-săn t-dd-təyyəd.»
21 Mas tu não creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe armam traição. Juraram solenemente nada comer, nem beber, enquanto não o matarem. Eles já estão preparados e só esperam a tua permissão.
22 Ălwăqq wa d-isigləw kumănda ămawaḍ-ənnin-dăɣ, ăsmătăr-t d-ad-wăr ija isălan-wi-dăɣ i-ăwadəm wălʼ iyyăn.
22 Então o tribuno despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que o havia avisado.
23 Issăɣră-dd ḍarăt-a-wen əssin kăbtănăn, innʼ-asăn: «Sădwăt-dd sănatăt-timaḍ n-əssărdusa, əssayăt timərwen n-əssărdasi dăɣ-wi năynen ibəjwan d-sănatăt timaḍ dăɣ-wi ărjašnen, ăwwayăn allaɣăn, sədəwəm afăl okăynăt tisuḍəsen i-tikawt n-Qăyṣăra,
23 Depois disso, chamou ele dois centuriões e disse-lhes: Preparai duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem a Cesaréia à terceira hora da noite.
24 əstəjăt i-tisnay, səssiwəḍăm-in Buləs iddar-iɣlas Filiks wa n-gəfăr.»
24 Aprontai também cavalgaduras para Paulo, que tendes de levar com toda a segurança ao governador Félix.
25 Iktăb kumănda tăkarḍe ḍarăt-a-wen-dăɣ innă:
25 E ele escreveu uma carta nestes termos:
26 A-wa năkk Kəlod Lisyas hin-ăhuulăn gəfăr Filiks-i əkneɣ semɣar.
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde!
27 Ăhaləs-i-dăɣ săr-k-in-ăssiiglăɣ, ărmăsăn-t kăl-Ălyăhud, əttărăn ad-əjən iman-net. Ǝlmădăɣ a-s ăḍḍiin făll-Roma ɣas, ăssokăsăɣ-t-dd jer-ifassăn-năsăn s-ejhăn n-əssărdusa.
27 Esse homem foi preso pelos judeus e estava a ponto de ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a tropa, o livrei, ao saber que era romano.
28 Dăɣ-derhan-in n-almud n-a-wa făl ărhăn tenăɣe-net, əssəbdădăɣ-t-dd dat-inušămăn-wi ɣattăsnen ăššăreɣa i-ad-əlmədăɣ ăddălil n-uḍlem wa t-ăsiwărăn,
28 Então, querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao Grande Conselho.
29 əlmădăɣ a-s a ihalăn ebre n-tijəttewen n-alămăr-năsăn ɣas, wădden a ănihăjjăn d-tamăttant wăla takărmut.
29 Soube que era acusado sobre questões da lei deles, sem haver nele delito algum que merecesse morte ou prisão.
30 Iket hi-əjjăšăn isălan n-a-s ărhan kăl-Ălyăhud asăɣdăr-net i-ad-əjən iman-net. Dăɣ-təssəba n-a-wen-dăɣ a făl t-in-əssărmăḍăɣ săr-k, səlmədăɣ daɣ wi has-dd-əškănen a-s kăyy a ănnihăḍăn dăɣ-isălan-net.
30 Mas, como tivesse chegado a mim a notícia das traições que maquinavam contra ele, envio-o com urgência a ti, intimando também aos acusadores que recorram a ti. Adeus.
31 Ǝjăn əssărdusa ălwăqq-wen-dăɣ a-wa hasăn-innă kumănda, əglăn d-Buləs ehăḍ-en-dăɣ har t-in-ăssawăḍăn taɣrəmt ta n-Antibatris.
31 Os soldados, conforme lhes fora ordenado, tomaram Paulo e o levaram de noite a Antipátride.
32 Ăffăw ɣas, əqqălăn əssărdusa wi ărjăšnen Yărussălam, ăssofăḍăn-in wi năynen ibəjwan Buləs s-Qăyṣăra.
32 No dia seguinte, voltaram para a guarnição, deixando que os soldados da cavalaria o escoltassem.
33 Ǝwwăḍăn-in ɣas, jăn tăkarḍe-tənnin-dăɣ ifassăn n-gəfăr, əssəbdădăn-dd daɣ Buləs data-s.
33 À sua chegada a Cesaréia, entregaram ao governador a carta e apresentaram-lhe também Paulo.
34 Iɣra gəfăr tăkarḍe təzzar, issəstăn d-teje ta lăt Buləs. Ilmăd a-s Silisi a t-lăt ɣas, innʼ-as:
34 Ele, depois de lê-la e perguntar de que província ele era, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 «Ad-kăy-dd-săɣrăɣ afăl dd-əwwăḍăn ăddinăt wi hak-dd-əškănen.» Omăr ḍarăt-a-wen i-əssărdusa i-ad-t-əjən dăɣ-ehăn s-ătiwăjja ənniyăt, dăɣ-ehăn n-təmmənukəla wa ăsdăy ămănokal Harudəs.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem teus acusadores. Mandou, então, que Paulo fosse guardado no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.