Atos 23
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARIB
1 Ikna Buləs akăyad n-inušămăn wi n-Sinhidrin ɣattăsnen ăššăreɣa təzzar, innʼ-asăn: «Ayətma-ɣ, wăr t-illa a dăɣ-əššakăɣ iman-in, a-wa s-ila ăgg-adəm s-iji-net dăɣ-isălan n-ta n-jere-s d-Măssinăɣ, wăr kăla has-ănmăšrăyăɣ har năkk-da-dăɣ.»
1 Fitando Paulo os olhos no sinédrio, disse: Varões irmãos, até o dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Iggăd-dd săr-s Ănanyas wa n-ămănokal n-kăl-tikutawen, omăr i-əssărdusa wi t-əllanen edes i-Buləs s-ad-has-ənfăẓăn, isusəm s-iyyăt.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Ǝnfăẓăn əssărdusa i-Buləs ɣas, innă i-ămănokal n-kăl-tikutawen: «Infăẓ-ak Măssinăɣ isəm n-erk ăwadəm; ənde d-ămmukkăn a-s kăyy-i s-ăniihăjja d-ad-hi-təšrăɣăd s-iqqud s-a-wa innă alămăr, kăyy-da-dăɣ ămăra has-itinməšriyăn, sasănɣed-ahi.»
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá a ti, parede branqueada; tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Ǝnnăn-as ăddinăt: «Kăyy, ma kăy-ăsihălăn tigəggar n-ămănokal n-kăl-tikutawen n-Măssinăɣ?»
4 Os que estavam ali disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Innʼ-asăn Buləs: «Ayətma, ănšăt-ahi-dd, wăr-əssenăɣ a-s ənta-i-dăɣ a-s ămănokal n-kăl-tikutawen ed əssanăɣ a-s iktab a-s:
5 Disse Paulo: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Dăɣ-a-wen-dăɣ, ad-ilmăd Buləs a-s ašrut n-tamətte iyyăn, i n-taggayt ta n-kăl-sadus, wa iyyăḍăn, i n-ta n-kăl-faris. Iḍkăl emăsli-net dat-kăl-Sinhidrin, innă: «Ayətma-ɣ, năkk u-faris n-ăgg-u-faris a ămoosăɣ, kunta illʼ-e uḍlem hi-iwarăn ašăl-i-dăɣ, wăr t-illa a ămoos kunta wădden wa n-ăṭṭăma-i jărăɣ n-a-s təlkam tanăkra jer-inəmmuttan.»
6 Sabendo Paulo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no sinédrio: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus; é por causa da esperança da ressurreição dos mortos que estou sendo julgado.
7 Innă a-wen ɣas, tənkăr tamɣənnant jer-kăl-faris d-kăl-sadus, tăẓun tamətte.
7 Ora, dizendo ele isto, surgiu dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Ămoos ašrut iyyăn wa n-kăl-sadus-i jannănen wăr təlkem tanăkra n-inəmmuttan, wăr t-əllen ănjălosăn wăla alšinăn; ămoos ašrut wa iyyăḍăn wa n-kăl-faris-i ăssiitbătăn emel n-hărătăn-win-dăɣ iket-năsăn.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Təwăs tamətte iket-net, ja tăkat. Ǝggădăn ălɣulam wi n-taggayt ta n-kăl-faris, əwărăn s-ăṣṣahăt s-ašrut wa n-Buləs, ad-jannen: «Ăhaləs-i-dăɣ, wăr t-illa uḍlem fălla-s nəhannăy, ak mi issanăn făw kunta wădden a dd-ifalăn išənnawăn meɣ ănjălos iyyăn a has-imməjrădăn?»
9 Daí procedeu grande clamor; e levantando-se alguns da parte dos fariseus, altercavam, dizendo: Não achamos nenhum mal neste homem. E se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Inhăy kumănda tukəse n-talɣa ta dd-təšrăyăt ɣas, irmăɣ făll-ad-t-təmẓəyẓəy tamətte, tənkăḍnəkăḍ-t. Omăr i-əssărdusa s-ad-t-əlwəyăn s-ehăn wa n-əlɣəskăr i-ad-t-səssijəjăn tamətte.
10 E avolumando-se a dissenção, o comandante, temendo que Paulo fosse por eles despedaçado, mandou que os soldados descessem e o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Ehăḍ wa ilkămăn i-wen, ănfalăl-dd Emăli i-Buləs, innʼ-as: «Buləs, kuyəd, wăr kăy-išăšlalet hărăt făll-ămašăl wa kăy-əssăɣlăfăɣ, əmmək wa s-hi-tămoosăd tajuhe dăɣ-Yărussălam, əmmək-wen-dăɣ daɣ a-s mad-hi-tumasăd tajuhe dăɣ-Roma.»
11 Na noite seguinte, apresentou-se-lhe o Senhor e disse: Tem bom ânimo: porque, como deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa que o dês também em Roma.
12 Ăffăw ɣas, hăḍăn kăl-Ălyăhud n-a-s wăr t-illa a mad-əkšən wăla a mad-əswən a əkkăn wăr-əssăɣdărăn Buləs, əjən iman-net.
12 Quando já era dia, coligaram-se os judeus e juraram sob pena de maldição que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Ǝkkoẓăt timərwen n-ăhaləs a jănen tahuḍe-ten-dăɣ.
13 Eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração;
14 Dăɣ-a-wen-dăɣ, ad-əkkăn ămănokal n-kăl-tikutawen d-imănnăhăḍăn n-tamətte, ənnăn-asăn: «Nəjʼ-awăn tahuḍe, ilɣăn-anăɣ daɣ Măssinăɣ kunta illʼ-e a he-năkš wăla a he-nəsəw a nəkkăs wăr nəja iman n-Buləs.
14 e estes foram ter com os principais sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos sob pena de maldição a não provarmos coisa alguma até que matemos a Paulo.
15 Nărha dăɣ-wăn ămăra, ad-təttărăm dăɣ-kumănda d-kăl-Sinhidrin, ad-dd-səbdədăn Buləs data-wăn dăɣ-ăsaru n-a-s tărham asəstan-net, afăl təjăm a-wen, ad-năj năkkăneḍ əmmək făll-has-in-nəssəmdă.»
15 Agora, pois, vós, com o sinédrio, rogai ao comandante que o mande descer perante vós como se houvésseis de examinar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo antes que ele chegue.
16 Təsla tejăše n-Buləs i-taɣdărt-năsăn ɣas, ikka ehăn n-əssărdusa wa iha Buləs, ija dăɣ-s isălan.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo sabido da cilada, foi, entrou na fortaleza e avisou a Paulo.
17 Iɣră-dd Buləs iyyăn dăɣ-kăbtănăn, innʼ-as: «Ǝlwəy alyaḍ-i-dăɣ s-kumănda făl-a-s ila a-s irha ad-has-tăn-ănn.»
17 Chamando Paulo um dos centuriões, disse: Leva este moço ao comandante, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Ăddew dăr-s kăbtăn-en s-kumănda, innă i-kumănda: «Buləs wa n-u-takărmut a hi-innăn ad-săr-k dd-əlwəyăɣ ămawaḍ-i-dăɣ făl-a-s ăwway isălan s-irha ad-dăɣ-k tăn-ăj.»
18 Tomando-o ele, pois, levou-o ao comandante e disse: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este moço, que tem alguma coisa a dizer-te.
19 Ikkăs-dd kumănda alyaḍ s-takše təzzar, issəstăn-t d-isălan wi ăwwăy.
19 O comandante tomou-o pela mão e, retirando-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que é que tens a contar-me?
20 Innʼ-as alyaḍ: «Ănmănnakăn kăl-Ălyăhud făll-ad-dăɣ-k əttărăn ašəkka ad-dd-təyyəd Buləs săr-săn i-ad-t-səbdədăn dat-kăl-Sinhidrin ălmăt ărhan ad-t-əknən asəstan d-a-wa iɣšăd,
20 Disse ele: Os judeus combinaram rogar-te que amanhã mandes Paulo descer ao sinédrio, como que tendo de inquirir com mais precisão algo a seu respeito.
21 wăr kăy-săswadnet făl-a-s, a iwwăḍăn əkkoẓăt timərwen n-ăhaləs a ihăḍăn n-a-s wăr mad-əkšən, wăr mad-əswən a əkkăn wăr jen iman-net, wăr-ăqqelăn ămăra ɣas ar i-ad-săr-săn t-dd-təyyəd.»
21 Tu, pois, não te deixes persuadir por eles; porque mais de quarenta homens dentre eles armaram ciladas, os quais juraram sob pena de maldição não comerem nem beberem até que o tenham morto; e agora estão aprestados, esperando a tua promessa.
22 Ălwăqq wa d-isigləw kumănda ămawaḍ-ənnin-dăɣ, ăsmătăr-t d-ad-wăr ija isălan-wi-dăɣ i-ăwadəm wălʼ iyyăn.
22 Então o comandante despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Issăɣră-dd ḍarăt-a-wen əssin kăbtănăn, innʼ-asăn: «Sădwăt-dd sănatăt-timaḍ n-əssărdusa, əssayăt timərwen n-əssărdasi dăɣ-wi năynen ibəjwan d-sănatăt timaḍ dăɣ-wi ărjašnen, ăwwayăn allaɣăn, sədəwəm afăl okăynăt tisuḍəsen i-tikawt n-Qăyṣăra,
23 Chamando dois centuriões, disse: Aprontai para a terceira hora da noite duzentos soldados de infantaria, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesaréia.
24 əstəjăt i-tisnay, səssiwəḍăm-in Buləs iddar-iɣlas Filiks wa n-gəfăr.»
24 E mandou que aparelhassem cavalgaduras para que Paulo montasse, a fim de o levarem salvo ao governador Félix.
25 Iktăb kumănda tăkarḍe ḍarăt-a-wen-dăɣ innă:
25 E escreveu-lhe uma carta nestes termos:
26 A-wa năkk Kəlod Lisyas hin-ăhuulăn gəfăr Filiks-i əkneɣ semɣar.
26 Cláudio Lísias, ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 Ăhaləs-i-dăɣ săr-k-in-ăssiiglăɣ, ărmăsăn-t kăl-Ălyăhud, əttărăn ad-əjən iman-net. Ǝlmădăɣ a-s ăḍḍiin făll-Roma ɣas, ăssokăsăɣ-t-dd jer-ifassăn-năsăn s-ejhăn n-əssărdusa.
27 Este homem foi preso pelos judeus, e estava a ponto de ser morto por eles quando eu sobrevim com a tropa e o livrei ao saber que era romano.
28 Dăɣ-derhan-in n-almud n-a-wa făl ărhăn tenăɣe-net, əssəbdădăɣ-t-dd dat-inušămăn-wi ɣattăsnen ăššăreɣa i-ad-əlmədăɣ ăddălil n-uḍlem wa t-ăsiwărăn,
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao sinédrio deles;
29 əlmădăɣ a-s a ihalăn ebre n-tijəttewen n-alămăr-năsăn ɣas, wădden a ănihăjjăn d-tamăttant wăla takărmut.
29 e achei que era acusado de questões da lei deles, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou prisão.
30 Iket hi-əjjăšăn isălan n-a-s ărhan kăl-Ălyăhud asăɣdăr-net i-ad-əjən iman-net. Dăɣ-təssəba n-a-wen-dăɣ a făl t-in-əssărmăḍăɣ săr-k, səlmədăɣ daɣ wi has-dd-əškănen a-s kăyy a ănnihăḍăn dăɣ-isălan-net.
30 E quando fui informado que haveria uma cilada contra o homem, logo to enviei, intimando também aos acusadores que perante ti se manifestem contra ele. Passa bem.
31 Ǝjăn əssărdusa ălwăqq-wen-dăɣ a-wa hasăn-innă kumănda, əglăn d-Buləs ehăḍ-en-dăɣ har t-in-ăssawăḍăn taɣrəmt ta n-Antibatris.
31 Os soldados, pois, conforme lhes fora mandado, tomando a Paulo, o levaram de noite a Antipátride.
32 Ăffăw ɣas, əqqălăn əssărdusa wi ărjăšnen Yărussălam, ăssofăḍăn-in wi năynen ibəjwan Buləs s-Qăyṣăra.
32 Mas no dia seguinte, deixando aos de cavalaria irem com ele, voltaram à fortaleza;
33 Ǝwwăḍăn-in ɣas, jăn tăkarḍe-tənnin-dăɣ ifassăn n-gəfăr, əssəbdădăn-dd daɣ Buləs data-s.
33 os quais, logo que chegaram a Cesaréia e entregaram a carta ao governador, apresentaram-lhe também Paulo.
34 Iɣra gəfăr tăkarḍe təzzar, issəstăn d-teje ta lăt Buləs. Ilmăd a-s Silisi a t-lăt ɣas, innʼ-as:
34 Tendo lido a carta, o governador perguntou de que província ele era; e, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 «Ad-kăy-dd-săɣrăɣ afăl dd-əwwăḍăn ăddinăt wi hak-dd-əškănen.» Omăr ḍarăt-a-wen i-əssărdusa i-ad-t-əjən dăɣ-ehăn s-ătiwăjja ənniyăt, dăɣ-ehăn n-təmmənukəla wa ăsdăy ămănokal Harudəs.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem também os teus acusadores; e mandou que fosse guardado no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.