Atos 21
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARA
1 Nəbḍa dăr-săn ɣas, nəjjăš turăft n-aman, nărmăs tamdujt n-awtəl wa n-Kus, ăffăw-anăɣ, nokăy s-Rudus təzzar, nəkkă Batara.
1 Depois de nos apartarmos, fizemo-nos à vela e, correndo em direitura, chegamos a Cós; no dia seguinte, a Rodes, e dali, a Pátara.
2 Nəjrăw dihen turăft n-aman tiyyăt təkkat teje ta n-Finisya, nəjjăš-tăt,
2 Achando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 nohăẓ-in awtəl wa n-Qəbrus, noyyʼ-e făll-tăšalje-nănăɣ, nokăy s-Surya, năzzubbăt dăɣ-aɣrəm wa n-Tir-i dăɣ-la turăft s-ad-zəzzubbət ilalăn wi tăt-əhănen.
3 Quando Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Nəjrăw hărăt dăɣ-inəṭṭulab, năssakăy ɣur-săn əssa išilan. Nəllʼ-e ɣur-săn dihen-dăɣ a-s tăn-dd-imhăl Unfas Šăddijăn s-Buləs, ad-t-salɣadăn d-ad-wăr-ikka Yărussălam.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias; e eles, movidos pelo Espírito, recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Okăyăn-anăɣ išilan-en-dăɣ dihen ɣas, ăssofăḍăn-anăɣ-in imumənăn-win-dăɣ, meddən, tiḍeḍen d-aratăn har nəzjăr aɣrəm, nărkăɣ dăɣ-asălim n-ejărew, ad-nətəddal Măssinăɣ.
5 Passados aqueles dias, tendo-nos retirado, prosseguimos viagem, acompanhados por todos, cada um com sua mulher e filhos, até fora da cidade; ajoelhados na praia, oramos.
6 Nəssəmdă tittar d-isənnăɣlaf dăr-săn ɣas, nəjjăš turăft n-aman, əqqălăn əntăneḍ ihănan-năsăn.
6 E, despedindo-nos uns dos outros, então, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Nəfăl năkkăneḍ Tir, nəkkă Bătlomis. Năsjăn dăɣ-s ɣas, nəkkă ayətma-năɣ dăɣ-ăddin wi t-əllănen dihen, năssăllăm fălla-săn təzzar, năssakăy ašăl ɣur-săn.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Ăffăw-anăɣ ɣas, nəkkʼ ehăn wa n-Filəbb wa n-amăllănžal,† 21:8 — Isəm n-ăwadəm wa ikkəlăf Măssinăɣ dăɣ-ălkănisăt d-ălxuṭbăt n-Ălənžil.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia; e, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Ila əkkoẓăt tilyaḍen wăren əzzey meddən, jarrăwnăt măjrăd ɣur-Măssinăɣ i-ad-t-in-səssiwəḍnăt ăddinăt.
9 Tinha este quatro filhas donzelas, que profetizavam.
10 Năssakăy hărăt n-išilan dihen-dăɣ a-s hanăɣ-dd-osa ănnăbi dd-ifalăn Ălyăhudəyăt s-isəm-net Ăggăbbas.
10 Demorando-nos ali alguns dias, desceu da Judeia um profeta chamado Ágabo;
11 Osʼ-anăɣ-dd ɣas, iḍkăl taməntəka n-Buləs, osăɣ săr-s ifassăn-net d-iḍarăn-net, inna: «Ǝnta da a-wa innă Unfas Šăddijăn: măssi-s n-taməntəka-ta-dăɣ, ilkam ad-t-əkrədăn kăl-Ălyăhud s-əmmək-wa-dăɣ dăɣ-Yărussălam, əjən-t jer-ifassăn n-inəẓẓulam.† 21:11 — Ɣur-kăl-Ălyăhud, ere wărăn ămoos ăgg-Ălyăhud s-alăṣăl meɣ ere wărăn ilkem i-ăddin-năsăn, iket-net, ănăẓẓalim a ămoos. A-wen-dăɣ a făl tiwsaten ti iyyăḍnen iket-năsnăt, ti n-inəẓẓulam.
11 e, vindo ter conosco, tomando o cinto de Paulo, ligando com ele os próprios pés e mãos, declarou: Isto diz o Espírito Santo: Assim os judeus, em Jerusalém, farão ao dono deste cinto e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Nəslă i-isălan-win-dăɣ ɣas, ad-nəlaqqăd năkkăneḍ hakd imumənăn wi əzzăɣnen Qăyṣăra Buləs i-ad-wăr ikkă Yărussălam
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar, rogamos a Paulo que não subisse a Jerusalém.
13 măšan, innʼ-anăɣ: «Ma ămoos a-wa kăwăn-išlăn, naxxăsăm ulh-in s-imeṭṭawăn-năwăn? Năkk, diha t-əlleɣ, ăsidăwăɣ i-tišəm hakd-dăɣ i-tamăttant dăɣ-Yărussălam făl təssəba n-isəm n-Emăli Ɣisa.»
13 Então, ele respondeu: Que fazeis chorando e quebrantando-me o coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Issəndăr-anăɣ ɣas, nəkfʼ-e ălɣafyăt, nənn-as: «Ija Măssinăɣ erhet-net.»
14 Como, porém, não o persuadimos, conformados, dissemos: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Năssakăy ăzzăman dăɣ-Qăyṣăra təzzar, năsdăw, năjoẓăy s-Yărussălam.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, subimos para Jerusalém;
16 Ăssofăḍăn-anăɣ-in hărăt dăɣ-inəṭṭulab n-aɣrəm-en, ăwwăyăn-anăɣ s-ehăn n-amumən s-isəm-net Mănasun ila awtəl wa n-Qəbrus, năzzubbăt ɣur-s.
16 e alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Năwwăḍ-in Yărussălam ɣas, ăsbărrăkăn-anăɣ dăɣ-s ayətma-năɣ dăɣ-ăddin s-tedăwit.
17 Tendo nós chegado a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Ăffăw, năddew d-Buləs s-ehăn wa n-Yaqub-i ɣur-ăžžimmăɣăn inušămăn n-ălkănisăt iket-năsăn.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Nănmăjja dăr-săn isofan təzzar, illăɣăt-asăn Buləs isălan s-iyyăn-iyyăn n-a-wa ija Măssinăɣ iket-net jer-inəẓẓulam s-ălxidmăt wa ija jere-săn.
19 E, tendo-os saudado, contou minuciosamente o que Deus fizera entre os gentios por seu ministério.
20 Ǝslăn i-isălan-en-dăɣ ɣas, ad-tiimələn Măssinăɣ. Ǝnnăn-as ḍarăt-a-wen: «Ăŋŋa-năɣ Buləs, ənhəy ɣas afḍăn făll-afḍăn n-kăl-Ălyăhud wi omănnen s-Măssinăɣ, əṭṭafăn iket-dăɣ-năsăn alkum i-alămăr wa n-Mosa dăɣ-isălan n-asəmmili n-aratăn d-ălɣadatăn wi-iyyăḍnen;
20 Ouvindo-o, deram eles glória a Deus e lhe disseram: Bem vês, irmão, quantas dezenas de milhares há entre os judeus que creram, e todos são zelosos da lei;
21 nəssan a-s ămăra d-əslăn a-s dd-tosed, ilkam dăɣ-săn tənna n-hărăt ed əslăn a-s kăyy, tănimăšrayăd i-alămăr wa n-Mosa.
21 e foram informados a teu respeito que ensinas todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da lei.
22 Nărha fălla-k ămăra ad-tăn-təkkəsăd dăɣ-tăqqăn n-eɣăf-ten-dăɣ.
22 Que se há de fazer, pois? Certamente saberão da tua chegada.
23 Ămăra, ăddăbara-nănăɣ hak da: hann-anăɣ əkkoẓ meddən əjjašnen ărkăwăl,
23 Faze, portanto, o que te vamos dizer: estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, aceitaram voto;
24 idawnet dăr-k s-edăgg wa dăɣ-šašdajăn ăddinăt iman-năsăn, šəšdəjăd iman-năk dăr-săn, təkkəsăd-asăn ehăre wa n-asəttəbəlbəl-năsăn, dihen, ad-əlmədăn ăddinăt a-s a-wa fălla-k itawănnen, wădden a ijan ed, a-wa mad-təjəd, ăsijăyha a-s wăr tănmăšrăyăd i-alămăr wa n-Mosa.
24 toma-os, purifica-te com eles e faze a despesa necessária para que raspem a cabeça; e saberão todos que não é verdade o que se diz a teu respeito; e que, pelo contrário, andas também, tu mesmo, guardando a lei.
25 Dăɣ-isălan n-inəẓẓulam wi s-ămăra, omanăn s-Ălmasex, nəktab-asăn tăkarḍe n-tamătert dăɣ-hasăn-nənnă, wăr tăttănet isan ămoosnen takute i-ăṣṣănăm, wăr săssănet ašni, wăr tăttănet măɣsoy, əbḍəwnet d-e d t-illăm a isamăḍasăn taɣəssa.»
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e das relações sexuais ilícitas.
26 Ăffăw, ăddew Buləs d-meddən wi n-əkkoẓ, ijjăš dăr-săn edăgg wa n-təšədje, illăɣăt i-ăddinăt tăqqăn ta mad-səssikəyən təzzar išdajăn, təzzar ăkt hak iyyăn dăɣ-săn făll-iman-net.
26 Então, Paulo, tomando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Išwar imda əssəboɣ wa n-təšədje-năsăn, ənhăyăn hărăt dăɣ-kăl-Ălyăhud n-ăkall wa n-Azya Buləs dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqărăn ɣas jăn-dd erk iman dăɣ-tamətte, toḍa fălla-s,
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus vindos da Ásia, tendo visto Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 saɣăren ăddinăt, jannen: «Ya kăl-Iṣrayil, əyyăwăt! Ǝnhəywăt ăwadəm-wa s-edăgg osa-dăɣ, išinməšrəy tamətte-nănăɣ s-a-wa ixaṭṭăb făll-alămăr wa n-Mosa d-a-wa ijăn făll-ehăn n-ămudd wa măqqărăn, ənhəywăt-ak, igla făw har dd-ăššojăš dăgg-Ălyunan iyyăḍ ehăn n-ămudd wa măqqărăn, ăsmăḍăs-t.»
28 gritando: Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte ensina todos a serem contra o povo, contra a lei e contra este lugar; ainda mais, introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Ǝnnăn a-wen făl-a-s innin, ənhayăn Tirfim wa n-Ifăsus ăddeew d-Buləs dăɣ-ammas n-aɣrəm, ăɣelăn, ăššojăs-t-dd ehăn n-ămudd wa măqqărăn.
29 Pois, antes, tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e julgavam que Paulo o introduzira no templo.
30 Iwăs aɣrəm-ənnin-dăɣ iket-net, tošăl-dd tamətte, ărmăsăn ăddinăt Buləs, ăšrăwrăwăn-t har t-əzzəzjărăn ehăn n-ămudd təzzar, ăɣfălăn tishar-net ḍara-săn.
30 Agitou-se toda a cidade, havendo concorrência do povo; e, agarrando a Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Tattărăn iji n-iman-net dihen-dăɣ a-s osăn isălan n-tamdərwayt ta jat dăɣ-aɣrəm kumănda wa ănnihăḍăn dăɣ-əssărdusa wi n-kăl-Roma hănen Yărussălam.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante da força que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Issăɣră-dd ălwăqq-wen-dăɣ kăbtănăn d-əssărdusa, ăddew dăr-săn šik s-tamətte. Tənhăy-t tamətte imal-dd ənta d-əssărdusa-net ɣas, əbḍăn d-Buləs.
32 Então, este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Ikkă-dd kumănda Buləs, omăr s-ad-dăɣ-s ətwəjjənăt sănatăt tišəm təzzar, issəstăn-t d-ere wa ămoos d-a-wa iɣšăd.
33 Aproximando-se o comandante, apoderou-se de Paulo e ordenou que fosse acorrentado com duas cadeias, perguntando quem era e o que havia feito.
34 Tăsiɣărăt tamətte iket-net, hak ašrut-dăɣ wăr-oher d-amidi-net iɣăran, indăr i-kumănda ad-isəl i-a-wa has-ijanna Buləs. Omăr ḍarăt-a-wen s-ad-ăttălwăy Buləs s-ehăn wa n-əlɣəskăr.
34 Na multidão, uns gritavam de um modo; outros, de outro; não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Ălwăqq wa d-itiwən Buləs asəggaggən wa išijušăn ăwadəm ehăn wa n-əlɣəskăr, amsiwi a t-əjăn əssărdusa făl təssəba n-ašunəj-i-dăɣ săr-s təja tamətte i-ad-t-tănɣ. Issəntă Buləs ujəš n-ehăn, təzzăn săr-s tamətte har dd-əqqălăn əssărdusa jan-as afăraj.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Tăsiɣărăt tamətte iket-dăɣ-net, janna: «Ămmătet, ămmătet.»
36 pois a massa de povo o seguia gritando: Mata-o!
37 Ălwăqq wa d-ăbok Buləs ujəš n-ammas n-ehăn wa n-əlɣəskăr, innă i-kumănda: «Ak ăddobeɣ ad-hak-ănnăɣ hărăt meɣ?» Innʼ-as kumănda: «Kăhh! Ɣas kăyy təssanăd Tălyunanit?
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: É-me permitido dizer-te alguma coisa? Respondeu ele: Sabes o grego?
38 Adiš kăyy, wădden u-Miṣra-wa s-a ăynayăn d-ăsfăllăg əkkoẓ afḍăn n-ăwadəm wi has-əlkămnen s-tenere?»
38 Não és tu, porventura, o egípcio que, há tempos, sublevou e conduziu ao deserto quatro mil sicários?
39 Innʼ-as Buləs: «Năkk, ăgg-Ălyăhud, əweɣ dăɣ-taɣrəmt ta n-Tarša dăɣ-teje ta n-Silisi, a-wen taɣrəmt təlat isəm. Ămăra, ărheeɣ dăɣ-k, ad-hi-təkfəd turhajăt n-ad-ăjăɣ hărăt n-măjrăd i-tamətte-ta-dăɣ.»
39 Respondeu-lhe Paulo: Eu sou judeu, natural de Tarso, cidade não insignificante da Cilícia; e rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Ikfʼ-e kumănda măjrăd ɣas, ibdăd Buləs, ikkă-dd tamətte, ibdăd făll-isəgguggan n-ehăn, illăf i-tamətte i-ad-susəm, tăssosăm. Imməjrăd-asăn ălwăqq-wen dăɣ-Ɣăbranəyya, tawalt ta-dăɣ ənkăsăn. Innʼ-asăn:
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escada, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.