Atos 21
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ACF
1 Nəbḍa dăr-săn ɣas, nəjjăš turăft n-aman, nărmăs tamdujt n-awtəl wa n-Kus, ăffăw-anăɣ, nokăy s-Rudus təzzar, nəkkă Batara.
1 E aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e fomos correndo caminho direito, e chegamos a Cós, e no dia seguinte a Rodes, de onde passamos a Pátara.
2 Nəjrăw dihen turăft n-aman tiyyăt təkkat teje ta n-Finisya, nəjjăš-tăt,
2 E, achando um navio, que ia para a Fenícia, embarcamos nele, e partimos.
3 nohăẓ-in awtəl wa n-Qəbrus, noyyʼ-e făll-tăšalje-nănăɣ, nokăy s-Surya, năzzubbăt dăɣ-aɣrəm wa n-Tir-i dăɣ-la turăft s-ad-zəzzubbət ilalăn wi tăt-əhănen.
3 E, indo já à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; porque o navio havia de ser descarregado ali.
4 Nəjrăw hărăt dăɣ-inəṭṭulab, năssakăy ɣur-săn əssa išilan. Nəllʼ-e ɣur-săn dihen-dăɣ a-s tăn-dd-imhăl Unfas Šăddijăn s-Buləs, ad-t-salɣadăn d-ad-wăr-ikka Yărussălam.
4 E, achando discípulos, ficamos ali sete dias; e eles pelo Espírito diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Okăyăn-anăɣ išilan-en-dăɣ dihen ɣas, ăssofăḍăn-anăɣ-in imumənăn-win-dăɣ, meddən, tiḍeḍen d-aratăn har nəzjăr aɣrəm, nărkăɣ dăɣ-asălim n-ejărew, ad-nətəddal Măssinăɣ.
5 E, havendo passado ali aqueles dias, saímos, e seguimos nosso caminho, acompanhando-nos todos, com suas mulheres e filhos até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos.
6 Nəssəmdă tittar d-isənnăɣlaf dăr-săn ɣas, nəjjăš turăft n-aman, əqqălăn əntăneḍ ihănan-năsăn.
6 E, despedindo-nos uns dos outros, subimos ao navio; e eles voltaram para suas casas.
7 Nəfăl năkkăneḍ Tir, nəkkă Bătlomis. Năsjăn dăɣ-s ɣas, nəkkă ayətma-năɣ dăɣ-ăddin wi t-əllănen dihen, năssăllăm fălla-săn təzzar, năssakăy ašăl ɣur-săn.
7 E nós, concluída a navegação de Tiro, viemos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, ficamos com eles um dia.
8 Ăffăw-anăɣ ɣas, nəkkʼ ehăn wa n-Filəbb wa n-amăllănžal,† 21:8 — Isəm n-ăwadəm wa ikkəlăf Măssinăɣ dăɣ-ălkănisăt d-ălxuṭbăt n-Ălənžil.
8 E no dia seguinte, partindo dali Paulo, e nós que com ele estávamos, chegamos a Cesaréia; e, entrando em casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Ila əkkoẓăt tilyaḍen wăren əzzey meddən, jarrăwnăt măjrăd ɣur-Măssinăɣ i-ad-t-in-səssiwəḍnăt ăddinăt.
9 E tinha este quatro filhas virgens, que profetizavam.
10 Năssakăy hărăt n-išilan dihen-dăɣ a-s hanăɣ-dd-osa ănnăbi dd-ifalăn Ălyăhudəyăt s-isəm-net Ăggăbbas.
10 E, demorando-nos ali por muitos dias, chegou da Judéia um profeta, por nome Ágabo;
11 Osʼ-anăɣ-dd ɣas, iḍkăl taməntəka n-Buləs, osăɣ săr-s ifassăn-net d-iḍarăn-net, inna: «Ǝnta da a-wa innă Unfas Šăddijăn: măssi-s n-taməntəka-ta-dăɣ, ilkam ad-t-əkrədăn kăl-Ălyăhud s-əmmək-wa-dăɣ dăɣ-Yărussălam, əjən-t jer-ifassăn n-inəẓẓulam.† 21:11 — Ɣur-kăl-Ălyăhud, ere wărăn ămoos ăgg-Ălyăhud s-alăṣăl meɣ ere wărăn ilkem i-ăddin-năsăn, iket-net, ănăẓẓalim a ămoos. A-wen-dăɣ a făl tiwsaten ti iyyăḍnen iket-năsnăt, ti n-inəẓẓulam.
11 E, vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo, e ligando-se os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim ligarão os judeus em Jerusalém o homem de quem é esta cinta, e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Nəslă i-isălan-win-dăɣ ɣas, ad-nəlaqqăd năkkăneḍ hakd imumənăn wi əzzăɣnen Qăyṣăra Buləs i-ad-wăr ikkă Yărussălam
12 E, ouvindo nós isto, rogamos-lhe, tanto nós como os que eram daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 măšan, innʼ-anăɣ: «Ma ămoos a-wa kăwăn-išlăn, naxxăsăm ulh-in s-imeṭṭawăn-năwăn? Năkk, diha t-əlleɣ, ăsidăwăɣ i-tišəm hakd-dăɣ i-tamăttant dăɣ-Yărussălam făl təssəba n-isəm n-Emăli Ɣisa.»
13 Mas Paulo respondeu: Que fazeis vós, chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Issəndăr-anăɣ ɣas, nəkfʼ-e ălɣafyăt, nənn-as: «Ija Măssinăɣ erhet-net.»
14 E, como não podíamos convencê-lo, nos aquietamos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor.
15 Năssakăy ăzzăman dăɣ-Qăyṣăra təzzar, năsdăw, năjoẓăy s-Yărussălam.
15 E depois daqueles dias, havendo feito os nossos preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Ăssofăḍăn-anăɣ-in hărăt dăɣ-inəṭṭulab n-aɣrəm-en, ăwwăyăn-anăɣ s-ehăn n-amumən s-isəm-net Mănasun ila awtəl wa n-Qəbrus, năzzubbăt ɣur-s.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesaréia, levando consigo um certo Mnasom, chíprio, discípulo antigo, com quem havíamos de hospedar-nos.
17 Năwwăḍ-in Yărussălam ɣas, ăsbărrăkăn-anăɣ dăɣ-s ayətma-năɣ dăɣ-ăddin s-tedăwit.
17 E, logo que chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam de muito boa vontade.
18 Ăffăw, năddew d-Buləs s-ehăn wa n-Yaqub-i ɣur-ăžžimmăɣăn inušămăn n-ălkănisăt iket-năsăn.
18 E no dia seguinte, Paulo entrou conosco em casa de Tiago, e todos os anciãos vieram ali.
19 Nănmăjja dăr-săn isofan təzzar, illăɣăt-asăn Buləs isălan s-iyyăn-iyyăn n-a-wa ija Măssinăɣ iket-net jer-inəẓẓulam s-ălxidmăt wa ija jere-săn.
19 E, havendo-os saudado, contou-lhes por miúdo o que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 Ǝslăn i-isălan-en-dăɣ ɣas, ad-tiimələn Măssinăɣ. Ǝnnăn-as ḍarăt-a-wen: «Ăŋŋa-năɣ Buləs, ənhəy ɣas afḍăn făll-afḍăn n-kăl-Ălyăhud wi omănnen s-Măssinăɣ, əṭṭafăn iket-dăɣ-năsăn alkum i-alămăr wa n-Mosa dăɣ-isălan n-asəmmili n-aratăn d-ălɣadatăn wi-iyyăḍnen;
20 E, ouvindo-o eles, glorificaram ao Senhor, e disseram-lhe: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus há que crêem, e todos são zeladores da lei.
21 nəssan a-s ămăra d-əslăn a-s dd-tosed, ilkam dăɣ-săn tənna n-hărăt ed əslăn a-s kăyy, tănimăšrayăd i-alămăr wa n-Mosa.
21 E já acerca de ti foram informados de que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a apartarem-se de Moisés, dizendo que não devem circuncidar seus filhos, nem andar segundo o costume da lei.
22 Nărha fălla-k ămăra ad-tăn-təkkəsăd dăɣ-tăqqăn n-eɣăf-ten-dăɣ.
22 Que faremos pois? em todo o caso é necessário que a multidão se ajunte; porque terão ouvido que já és vindo.
23 Ămăra, ăddăbara-nănăɣ hak da: hann-anăɣ əkkoẓ meddən əjjašnen ărkăwăl,
23 Faze, pois, isto que te dizemos: Temos quatro homens que fizeram voto.
24 idawnet dăr-k s-edăgg wa dăɣ-šašdajăn ăddinăt iman-năsăn, šəšdəjăd iman-năk dăr-săn, təkkəsăd-asăn ehăre wa n-asəttəbəlbəl-năsăn, dihen, ad-əlmədăn ăddinăt a-s a-wa fălla-k itawănnen, wădden a ijan ed, a-wa mad-təjəd, ăsijăyha a-s wăr tănmăšrăyăd i-alămăr wa n-Mosa.
24 Toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles os gastos para que rapem a cabeça, e todos ficarão sabendo que nada há daquilo de que foram informados acerca de ti, mas que também tu mesmo andas guardando a lei.
25 Dăɣ-isălan n-inəẓẓulam wi s-ămăra, omanăn s-Ălmasex, nəktab-asăn tăkarḍe n-tamătert dăɣ-hasăn-nənnă, wăr tăttănet isan ămoosnen takute i-ăṣṣănăm, wăr săssănet ašni, wăr tăttănet măɣsoy, əbḍəwnet d-e d t-illăm a isamăḍasăn taɣəssa.»
25 Todavia, quanto aos que creem dos gentios, já nós havemos escrito, e achado por bem, que nada disto observem; mas que só se guardem do que se sacrifica aos ídolos, e do sangue, e do sufocado e da fornicação.
26 Ăffăw, ăddew Buləs d-meddən wi n-əkkoẓ, ijjăš dăr-săn edăgg wa n-təšədje, illăɣăt i-ăddinăt tăqqăn ta mad-səssikəyən təzzar išdajăn, təzzar ăkt hak iyyăn dăɣ-săn făll-iman-net.
26 Então Paulo, tomando consigo aqueles homens, entrou no dia seguinte no templo, já santificado com eles, anunciando serem já cumpridos os dias da purificação; e ficou ali até se oferecer por cada um deles a oferta.
27 Išwar imda əssəboɣ wa n-təšədje-năsăn, ənhăyăn hărăt dăɣ-kăl-Ălyăhud n-ăkall wa n-Azya Buləs dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqărăn ɣas jăn-dd erk iman dăɣ-tamətte, toḍa fălla-s,
27 E quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, vendo-o no templo, alvoroçaram todo o povo e lançaram mão dele,
28 saɣăren ăddinăt, jannen: «Ya kăl-Iṣrayil, əyyăwăt! Ǝnhəywăt ăwadəm-wa s-edăgg osa-dăɣ, išinməšrəy tamətte-nănăɣ s-a-wa ixaṭṭăb făll-alămăr wa n-Mosa d-a-wa ijăn făll-ehăn n-ămudd wa măqqărăn, ənhəywăt-ak, igla făw har dd-ăššojăš dăgg-Ălyunan iyyăḍ ehăn n-ămudd wa măqqărăn, ăsmăḍăs-t.»
28 Clamando: Homens israelitas, acudi; este é o homem que por todas as partes ensina a todos contra o povo e contra a lei, e contra este lugar; e, demais disto, introduziu também no templo os gregos, e profanou este santo lugar.
29 Ǝnnăn a-wen făl-a-s innin, ənhayăn Tirfim wa n-Ifăsus ăddeew d-Buləs dăɣ-ammas n-aɣrəm, ăɣelăn, ăššojăs-t-dd ehăn n-ămudd wa măqqărăn.
29 Porque tinham visto com ele na cidade a Trófimo de Éfeso, o qual pensavam que Paulo introduzira no templo.
30 Iwăs aɣrəm-ənnin-dăɣ iket-net, tošăl-dd tamətte, ărmăsăn ăddinăt Buləs, ăšrăwrăwăn-t har t-əzzəzjărăn ehăn n-ămudd təzzar, ăɣfălăn tishar-net ḍara-săn.
30 E alvoroçou-se toda a cidade, e houve grande concurso de povo; e, pegando Paulo, o arrastaram para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 Tattărăn iji n-iman-net dihen-dăɣ a-s osăn isălan n-tamdərwayt ta jat dăɣ-aɣrəm kumănda wa ănnihăḍăn dăɣ-əssărdusa wi n-kăl-Roma hănen Yărussălam.
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao tribuno da coorte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão;
32 Issăɣră-dd ălwăqq-wen-dăɣ kăbtănăn d-əssărdusa, ăddew dăr-săn šik s-tamətte. Tənhăy-t tamətte imal-dd ənta d-əssărdusa-net ɣas, əbḍăn d-Buləs.
32 O qual, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles. E, quando viram o tribuno e os soldados, cessaram de ferir a Paulo.
33 Ikkă-dd kumănda Buləs, omăr s-ad-dăɣ-s ətwəjjənăt sănatăt tišəm təzzar, issəstăn-t d-ere wa ămoos d-a-wa iɣšăd.
33 Então, aproximando-se o tribuno, o prendeu e o mandou atar com duas cadeias, e lhe perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Tăsiɣărăt tamətte iket-net, hak ašrut-dăɣ wăr-oher d-amidi-net iɣăran, indăr i-kumănda ad-isəl i-a-wa has-ijanna Buləs. Omăr ḍarăt-a-wen s-ad-ăttălwăy Buləs s-ehăn wa n-əlɣəskăr.
34 E na multidão uns clamavam de uma maneira, outros de outra; mas, como nada podia saber ao certo, por causa do alvoroço, mandou conduzi-lo para a fortaleza.
35 Ălwăqq wa d-itiwən Buləs asəggaggən wa išijušăn ăwadəm ehăn wa n-əlɣəskăr, amsiwi a t-əjăn əssărdusa făl təssəba n-ašunəj-i-dăɣ săr-s təja tamətte i-ad-t-tănɣ. Issəntă Buləs ujəš n-ehăn, təzzăn săr-s tamətte har dd-əqqălăn əssărdusa jan-as afăraj.
35 E sucedeu que, chegando às escadas, os soldados tiveram de lhe pegar por causa da violência da multidão.
36 Tăsiɣărăt tamətte iket-dăɣ-net, janna: «Ămmătet, ămmătet.»
36 Porque a multidão do povo o seguia, clamando: Mata-o!
37 Ălwăqq wa d-ăbok Buləs ujəš n-ammas n-ehăn wa n-əlɣəskăr, innă i-kumănda: «Ak ăddobeɣ ad-hak-ănnăɣ hărăt meɣ?» Innʼ-as kumănda: «Kăhh! Ɣas kăyy təssanăd Tălyunanit?
37 E, quando iam a introduzir Paulo na fortaleza, disse Paulo ao tribuno: É-me permitido dizer-te alguma coisa? E ele disse: Sabes o grego?
38 Adiš kăyy, wădden u-Miṣra-wa s-a ăynayăn d-ăsfăllăg əkkoẓ afḍăn n-ăwadəm wi has-əlkămnen s-tenere?»
38 Não és tu porventura aquele egípcio que antes destes dias fez uma sedição e levou ao deserto quatro mil salteadores?
39 Innʼ-as Buləs: «Năkk, ăgg-Ălyăhud, əweɣ dăɣ-taɣrəmt ta n-Tarša dăɣ-teje ta n-Silisi, a-wen taɣrəmt təlat isəm. Ămăra, ărheeɣ dăɣ-k, ad-hi-təkfəd turhajăt n-ad-ăjăɣ hărăt n-măjrăd i-tamətte-ta-dăɣ.»
39 Mas Paulo lhe disse: Na verdade que sou um homem judeu, cidadão de Tarso, cidade não pouco célebre na Cilícia; rogo-te, porém, que me permitas falar ao povo.
40 Ikfʼ-e kumănda măjrăd ɣas, ibdăd Buləs, ikkă-dd tamətte, ibdăd făll-isəgguggan n-ehăn, illăf i-tamətte i-ad-susəm, tăssosăm. Imməjrăd-asăn ălwăqq-wen dăɣ-Ɣăbranəyya, tawalt ta-dăɣ ənkăsăn. Innʼ-asăn:
40 E, havendo-lho permitido, Paulo, pondo-se em pé nas escadas, fez sinal com a mão ao povo; e, feito grande silêncio, falou-lhes em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.