Atos 19
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs VC
1 Ăzzăman-wen-dăɣ d-iha Ăbbăloš Kurənta, ad-ijlăy Buləs ejărew s-afălla n-ăkall, ikka Ifăsus. Ijrăw dihen hărăt dăɣ-inəṭṭulab,
1 Enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo atravessou as províncias superiores e chegou a Éfeso, onde achou alguns discípulos e indagou deles:
2 innʼ-asăn: «Ak kăwăneḍ, a-s tomănăm, təjrăwăm Unfas Šăddijăn?» Ǝnnăn-as: «Wăr kăla nəslă făw a-s t-illa a-s itawănna Unfas Šăddijăn.»
2 Recebestes o Espírito Santo, quando abraçastes a fé? Responderam-lhe: Não, nem sequer ouvimos dizer que há um Espírito Santo!
3 Innʼ-asăn: «Adiš ma ămoos asəlmaɣ wa hawăn-ătwăjjăn?» Ǝnnan-as: «Asəlmaɣ wa n-Exya.»
3 Então em que batismo fostes batizados?, perguntou Paulo. Disseram: No batismo de João.
4 Innʼ-asăn Buləs: «Exya, issəlmăɣ tamətte dăɣ-aman i-ad-umas a-wen ašămol n-tătubt-năsăn măšan, illăɣăt i-ăddinăt a-s ilkam iyyăn wăr-ămoos, a-wen a t-ămoosăn Ɣisa, ənta-en-dăɣ a-s lan ăddinăt ad-săr-s amənăn.»
4 Paulo então replicou: João só dava um batismo de penitência, dizendo ao povo que cresse naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.
5 Ǝslăn meddən-en i-măjrăd-wen-dăɣ ɣas, əttărăn ad-ətwəsəlmăɣăn dăɣ-aman s-isəm n-Emăli Ɣisa.
5 Ouvindo isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Ăswăr-tăn Buləs ḍarăt-a-wen ifassăn-net, ăzzubbăt-dd Unfas Šăddijăn fălla-săn, ad-tamăjradăn tawalen ăynaynen, tamajradăn dăɣ-isălan n-Măssinăɣ.
6 E quando Paulo lhes impôs as mãos, o Espírito Santo desceu sobre eles, e falavam em línguas estranhas e profetizavam.
7 Meddən-en, măraw-essăn d-əssin.
7 Eram ao todo uns doze homens.
8 Itakk Buləs ehăn n-ăddin wa n-kăl-Ălyăhud, ixaṭṭăb dăɣ-s tidət s-ăṣṣahăt har ăssakăy dihen kăraḍ orăn, itidwənnit d-ăddinăt, isatbat-asăn isălan wi n-Təmmənəya n-Măssinăɣ.
8 Paulo entrou na sinagoga e falou com desassombro por três meses, disputando e persuadindo-os acerca do Reino de Deus.
9 Măšan, ăsɣărăn iyyăḍ dăɣ-săn ulhawăn-năsăn, unjăyăn omănăn s-a-wa ijanna, əglăn făw har jannen a lăbasăn făll-tabarăt-ta-dăɣ s-ităjj Buləs isălan-net dat-tamətte. Ikkăs-dd Buləs iman-net dăɣ-săn, ad-isaɣra hak ašăl inəṭṭulab dăɣ-lăkkol n-ăddin ora ăhaləs s-isəm-net Tiranus.
9 Mas, como alguns se endurecessem e não cressem, desacreditando a sua doutrina diante da multidão, apartou-se deles e reuniu à parte os discípulos, onde os ensinava diariamente na escola de um certo Tirano.
10 Išlʼ-e a-wen-dăɣ dihen har əssin iwətyan, əmmək-wen-dăɣ a-s əslăn kăl-Azya iket-năsăn i-măjrăd n-Emăli jer-wi n-kăl-Ălyăhud-năsăn hakd-dăɣ wi n-kăl-Ălyunan.
10 Isto durou dois anos, de tal maneira que todos os habitantes da Ásia, judeus e gentios, puderam ouvir a palavra do Senhor.
11 Itajj Măssinăɣ s-ifassăn n-Buləs tikunen ăjjootnen, ăqqannen eɣăf,
11 Deus fazia milagres extraordinários por intermédio de Paulo, de modo que lenços e outros panos que tinham tocado o seu corpo eram levados aos enfermos;
12 tišələn-dd ăddinăt săr-s, tazăwen imălsan d-ikăršăyăn t-ḍasnen, sănsen-tăn făll-imarhinăn, tazzăyăn, zajjărăn daɣ alšinăn iməlšan.
12 e afastavam-se deles as doenças e retiravam-se os espíritos malignos.
13 Ǝggădăn-dd imăssăxărăn n-kăl-Ălyăhud takkănen jer-ikallăn, ad-ɣarrăn əntăneḍ-dăɣ făll-iməlšan isəm n-Emăli Ɣisa-wa ixaṭṭăb Buləs.
13 Alguns judeus exorcistas que percorriam vários lugares inventaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre os que se achavam possessos dos espíritos malignos, com as palavras: Esconjuro-vos por Jesus, a quem Paulo prega.
14 Meddən-wi išla a-wen-dăɣ, əssa-essăn, abba-năsăn u-tikutawen s-isəm-net Žibba.
14 Assim procediam os sete filhos de um judeu chamado Cevas, sumo sacerdote.
15 E-d əttărăn teɣăre n-isəm n-Ɣisa făll-iməlšan, ad-hasăn-ănn alšin: «Năkk ya əzzaɣăɣ Ɣisa, əssanăɣ daɣ a-wa ămoos Buləs-i t-ixaṭṭăbăn măšan kăwăneḍ, mi tămoosăm?»
15 Mas o espírito maligno replicou-lhes: Conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vós, quem sois?
16 Oḍa fălla-săn amălšon iyyăn, iknăs-tăn ed irnʼ-en ăṣṣahăt, iknʼ-en asəlmaḍ hundăɣ har a-s əzjărăn ehăn-en-dăɣ, əzzafăn, šarăn.
16 Nisto o homem possuído do espírito maligno, saltando sobre eles, apoderou-se de dois deles e subjugou-os de tal maneira, que tiveram que fugir daquela casa feridos e com as roupas estraçalhadas.
17 Ǝslăn kăl-Ălyăhud hakd kăl-Ălyunan-wi hănen Ifăsus i-isălan-en-dăɣ ɣas, ărmăɣăn ad-samɣarăn isəm n-Emăli Ɣisa.
17 Este caso tornou-se {em breve} conhecido de todos os judeus e gregos de Éfeso, e encheu-os de temor e engrandeceram o nome do Senhor Jesus.
18 A dd-tisən ăddinăt ăjjootnen omannen s-Măssinăɣ, safăkkarăn-dd terk timašalen-năsăn.
18 Muitos dos que haviam acreditado vinham confessar e declarar as suas obras.
19 Ăwwăyăn-dd imăssăxărăn ăjjootnen əlkəttabăn-năsăn, ad-tăn-sarɣen dat-tamətte iket-net, ăḍkăḍăn ălqim n-a-wen-dăɣ irɣăn, osăn-t, iwwăḍ səmmosăt timərwen n-efăḍ n-ărriyal n-aẓrəf.
19 Muitos também, que tinham exercido artes mágicas, ajuntaram os seus livros e queimaram-nos diante de todos. Calculou-se o seu valor, e achou-se que montava a cinqüenta mil moedas de prata.
20 Ǝmmək-wen-dăɣ a-s təntăm tărna n-Măssinăɣ d-ăṣṣahăt n-măjrăd n-Emăli dăɣ-ulhawăn n-ăddinăt, ad-nattăjăn daɣ isălan-net.
20 Foi assim que o poder do Senhor fez crescer a palavra e a tornou sempre mais eficaz.
21 Ijjăš-dd ḍarăt-a-wen ənniyăt n-Buləs tărha n-ad-ijləy Masidunya d-Akaya, ăkk Yărussălam, ijanna dăɣ-iman-net a-s afăl-hin-iwwăḍ dihen, ad-ittăr əmmək s-ikka Roma.
21 Concluídas essas coisas, Paulo resolveu ir a Jerusalém, depois de atravessar a Macedônia e a Acaia. Depois de eu ter estado lá, disse ele, é necessário que veja também Roma.
22 Ăšmašăl Timoti d-Errast wi n-imadhalăn-net s-Masidunya, ija ənta ăzzăman dăɣ-Azya.
22 Enviou à Macedônia dois dos seus auxiliares, Timóteo e Erasto, mas ele mesmo se demorou ainda por algum tempo na Ásia.
23 Ăzzăman-en-dăɣ ad-təja tamdərwayt măqqoorăt făl təssəba n-tabarăt n-Emăli-ta isaɣra Buləs.
23 Por esse tempo, ocorreu um grande alvoroço a respeito do Evangelho.
24 Iggăd-dd enhăḍ iyyăn s-isəm-net Dimitrus, ikanna ăṭṭăṣwerăn n-aẓrəf făll-ăṣṣiwwwăr idəm n-temălit tiyyăt s-isəm-net Artamis, ămoos a-wen a ihʼ ălfăyda măqqoorăn i-inhăḍăn ed, itiirəw-dd săr-săn ehăre n-tikunen.
24 Um ourives, chamado Demétrio, que fazia de prata templozinhos de Ártemis, dava muito a ganhar aos artífices.
25 Ăsdăw-dd inhăḍăn-wi dăr-ohăr ălxidmăt, innʼ-asăn: «Meddən, nəhlăk, təssanăm a-s ălxidmăt-nănăɣ, a-s terše-nănăɣ, wădden hannăyăm, sallăm daɣ dăɣ-Ifăsus hakd-dăɣ dăɣ-Azya iket-net a-s Buləs-wa-hi,
25 Convocou-os, juntamente com os demais operários do mesmo ramo, e disse: Conheceis o lucro que nos resulta desta indústria.
26 ăsmăttăy tamətte tăjjeet ed edăgg osa-dăɣ, ad-dăɣ-s ănn a-s: ‹Imakrašăn wi nəkann s-ifassăn-nănăɣ, mălayăɣna ɣas.›
26 Ora, estais vendo e ouvindo que não só em Éfeso, mas quase em toda a Ásia, esse Paulo tem persuadido e desencaminhado muita gente, dizendo que não são deuses os ídolos que são feitos por mãos de homens.
27 Ămoos-anăɣ a-wa t-išlăn săbxas, ămoos-t daɣ i-ehăn n-ămudd wa n-Artamis făl-a-s išwar ăba s-tăt-ăssimɣărăn ăddinăt wi tăt-ɣabbădnen dăɣ-Ifăsus d-ikallăn n-ăddunya wi iyyăḍnen.»
27 Daí não somente há perigo de que essa nossa corporação caia em descrédito, como também que o templo da grande Ártemis seja desconsiderado, e até mesmo seja despojada de sua majestade aquela que toda a Ásia e o mundo inteiro adoram.
28 Ǝslăn i-a-wen ɣas, ijjăš-tăn aḍkăr, ad-saɣăren dăɣ-išənnawăn, jannen: «Artamis ta n kăl-Ifăsus, ənta a-s măssa-năɣ ta tojărăt dăɣ-išənnawăn d-ăkall.»
28 Estas palavras encheram-nos de ira e puseram-se a gritar: Viva a Ártemis dos efésios!
29 Ămdărwăy aɣrəm iket-net, ad-dd-tidaw tamətte s-ehăn wa n-ăddăl d-iẓəjraẓ. Təzzăn tamətte s-Gayəs d-Aristarăq wi n-Masidunya n-imidiwăn n-Buləs dăr-ohăr asikəl, əlwăyăn-tăn.
29 A cidade alvoroçou-se e todos correram ao teatro levando consigo Caio e Aristarco, macedônios e companheiros de Paulo.
30 Ittăr Buləs ənta-dăɣ ad-ăkk ehăn wa n-ăddăl d-iẓəjraẓ măšan, əgdalăn-as inəṭṭulab s-a-wen,
30 Paulo queria apresentar-se ao povo, mas os discípulos não o deixaram.
31 ăsmătărăn-t daɣ imizărăn n-Azya n-imidiwăn-net t-əllanen dihen-dăɣ d-ad-wăr-ikka ehăn-en.
31 Até alguns dos asiarcas, que eram seus amigos, enviaram-lhe recado, pedindo que não se aventurasse a ir ao teatro.
32 A-s ităjj a-wen-dăɣ, tăseɣărăt tamətte dăɣ-išənnawăn, ămidărwăy a-wen-dăɣ iket-net s-iɣăran, wăr t-illa-i s-olăhăn iɣăran-net d-wi n-amidi-net, făl-a-s təššəm n-tamətte-ten-dăɣ, wăr təssen wăla-dăɣ ăddălil n-tamdərwayt-ta-dăɣ təjăt.
32 Todos gritavam ao mesmo tempo. A assembléia era uma grande confusão e a maioria nem sabia por que se achavam ali reunidos.
33 Ǝmhălăn-dd kăl-Ălyăhud ăhaləs s-isəm-net Ălxaḍer i-ad-iməl dat-tamətte, jăn-as isălan n-a-wa ijăn, ăstafăy-asăn i-ad-hasăn-ămmăjrăd
33 Então fizeram sair do meio da turba Alexandre, que os judeus empurravam para a frente. Alexandre, fazendo sinal com a mão, queria dar satisfação ao povo.
34 măšan, təlmăd tamətte a-s i n-kăl-Ălyăhud ɣas, ad-saɣăren, jannen: «Artamis ta n-kăl-Ifăsus, ənta a-s măssa-năɣ ta tojărăt dăɣ-išənnawăn d-ăkall.» Tăseɣăyya tamətte s-əmmək-wen-dăɣ hundăɣ har okăyăn əssin ăssaɣătăn.
34 Mas quando perceberam que ele era judeu, todos a uma voz gritaram pelo espaço de quase duas horas: Viva a Ártemis dos efésios!
35 Iggăd-dd ălmer n-aɣrəm wa n-Ifăsus, ad-isasmaḍ tamətte, ijannʼ-as: «Ya kăl-Ifăsus, mi wărăn issen dăɣ-ăddunya a-s năkkăneḍ-i-dăɣ n-Ifăsus a iɣlafăn ehăn wa-dăɣ titwăɣbid Artamis ta tojărăt, ənta d-tele-net ta tăṣṣiwwărăt dăɣ-tăhunt ta dd-tătrăkket dăɣ-išənnawăn?
35 Então o escrivão da cidade {veio} para apaziguar a multidão e disse: Efésios, que homem há que não saiba que a cidade de Éfeso cultua a grande Ártemis, e que a sua estátua caiu dos céus?
36 Ɣas, šămad a-wen, wăr t-ihʼ ăššăk, adiš, sănsăt ənniyăt-năwăn, wăr tăjjăt a išlayăn,
36 Se isso é incontestável, convém que vos sossegueis e nada façais inconsideradamente.
37 meddən-wi dd-tăwwăyăm, wăr-ăskafărăn, wăr-ənnen daɣ a lăbasăn făll-măssa-năɣ,
37 Estes homens, que aqui trouxestes, não são sacrílegos nem blasfemadores da vossa deusa.
38 kunta ăɣšadăn a lăbasăn i-Dimitrus d-imidiwăn-net, adiš, əqqəlnet i-išilan wi dăɣ-itaɣătăs ăššăreɣa ed, əllan-t ălqaḷḷităn i-a-wen, əškəwnet săr-săn;
38 Mas, se Demétrio e os outros artífices têm alguma queixa contra alguém, os tribunais estão abertos e aí estão os magistrados: institua-se um processo contra eles.
39 kunta daɣ tăsiwărăm-tăn uḍlem săl wen-dăɣ, ad-itwăɣtəs ăššăreɣa-net dăɣ-ălžămaɣăt wa ilăn s-a-wen.
39 Se tendes reclamação a fazer, a assembléia legal decidirá.
40 Afăl wăr nəlkem i-ăddăbara-wen-dăɣ, ad-hanăɣ-isəwăr əlxəkum uḍlem ed ažəmmăɣ-nănăɣ ămăra-dăɣ, wăr-ila ăddălil.»
40 Do que se deu hoje, até corremos risco de sermos acusados de rebelião, porque não há motivo algum que nos permita justificar este concurso.
41 Innă ălmer a-wen ɣas, innă i-tamətte, ad-tămmăhăš.
41 A estas palavras, dissolveu-se a aglomeração.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.