Atos 19
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NAA
1 Ăzzăman-wen-dăɣ d-iha Ăbbăloš Kurənta, ad-ijlăy Buləs ejărew s-afălla n-ăkall, ikka Ifăsus. Ijrăw dihen hărăt dăɣ-inəṭṭulab,
1 Aconteceu que, enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo, tendo passado pelas regiões mais altas, chegou a Éfeso. Encontrando ali alguns discípulos,
2 innʼ-asăn: «Ak kăwăneḍ, a-s tomănăm, təjrăwăm Unfas Šăddijăn?» Ǝnnăn-as: «Wăr kăla nəslă făw a-s t-illa a-s itawănna Unfas Šăddijăn.»
2 perguntou-lhes: — Vocês receberam o Espírito Santo quando creram? Ao que eles responderam: — Pelo contrário, nem mesmo ouvimos que existe o Espírito Santo.
3 Innʼ-asăn: «Adiš ma ămoos asəlmaɣ wa hawăn-ătwăjjăn?» Ǝnnan-as: «Asəlmaɣ wa n-Exya.»
3 Paulo perguntou: — Então que batismo vocês receberam? Eles responderam: — O batismo de João.
4 Innʼ-asăn Buləs: «Exya, issəlmăɣ tamətte dăɣ-aman i-ad-umas a-wen ašămol n-tătubt-năsăn măšan, illăɣăt i-ăddinăt a-s ilkam iyyăn wăr-ămoos, a-wen a t-ămoosăn Ɣisa, ənta-en-dăɣ a-s lan ăddinăt ad-săr-s amənăn.»
4 Paulo explicou: — João realizou batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que viria depois dele, a saber, em Jesus.
5 Ǝslăn meddən-en i-măjrăd-wen-dăɣ ɣas, əttărăn ad-ətwəsəlmăɣăn dăɣ-aman s-isəm n-Emăli Ɣisa.
5 Eles, tendo ouvido isto, foram batizados no nome do Senhor Jesus.
6 Ăswăr-tăn Buləs ḍarăt-a-wen ifassăn-net, ăzzubbăt-dd Unfas Šăddijăn fălla-săn, ad-tamăjradăn tawalen ăynaynen, tamajradăn dăɣ-isălan n-Măssinăɣ.
6 E, quando Paulo lhes impôs as mãos, o Espírito Santo veio sobre eles, e tanto falavam em línguas como profetizavam.
7 Meddən-en, măraw-essăn d-əssin.
7 Eram, ao todo, uns doze homens.
8 Itakk Buləs ehăn n-ăddin wa n-kăl-Ălyăhud, ixaṭṭăb dăɣ-s tidət s-ăṣṣahăt har ăssakăy dihen kăraḍ orăn, itidwənnit d-ăddinăt, isatbat-asăn isălan wi n-Təmmənəya n-Măssinăɣ.
8 Durante três meses, Paulo frequentou a sinagoga, onde falava ousadamente, discutindo e persuadindo a respeito do Reino de Deus.
9 Măšan, ăsɣărăn iyyăḍ dăɣ-săn ulhawăn-năsăn, unjăyăn omănăn s-a-wa ijanna, əglăn făw har jannen a lăbasăn făll-tabarăt-ta-dăɣ s-ităjj Buləs isălan-net dat-tamətte. Ikkăs-dd Buləs iman-net dăɣ-săn, ad-isaɣra hak ašăl inəṭṭulab dăɣ-lăkkol n-ăddin ora ăhaləs s-isəm-net Tiranus.
9 Mas como alguns deles se mostravam teimosos e descrentes, falando mal do Caminho diante da multidão, Paulo se afastou deles. E, levando consigo os discípulos, passou a falar diariamente na escola de Tirano.
10 Išlʼ-e a-wen-dăɣ dihen har əssin iwətyan, əmmək-wen-dăɣ a-s əslăn kăl-Azya iket-năsăn i-măjrăd n-Emăli jer-wi n-kăl-Ălyăhud-năsăn hakd-dăɣ wi n-kăl-Ălyunan.
10 Paulo fez isso durante dois anos, de modo que todos os habitantes da província da Ásia ouviram a palavra do Senhor, tanto judeus como gregos.
11 Itajj Măssinăɣ s-ifassăn n-Buləs tikunen ăjjootnen, ăqqannen eɣăf,
11 Deus, pelas mãos de Paulo, fazia milagres extraordinários,
12 tišələn-dd ăddinăt săr-s, tazăwen imălsan d-ikăršăyăn t-ḍasnen, sănsen-tăn făll-imarhinăn, tazzăyăn, zajjărăn daɣ alšinăn iməlšan.
12 a ponto de levarem aos enfermos lenços e aventais do seu uso pessoal, diante dos quais as enfermidades fugiam das suas vítimas, e os espíritos malignos se retiravam.
13 Ǝggădăn-dd imăssăxărăn n-kăl-Ălyăhud takkănen jer-ikallăn, ad-ɣarrăn əntăneḍ-dăɣ făll-iməlšan isəm n-Emăli Ɣisa-wa ixaṭṭăb Buləs.
13 E alguns judeus, exorcistas ambulantes, tentaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre pessoas possuídas de espíritos malignos, dizendo: — Ordeno que saiam pelo poder de Jesus, a quem Paulo prega.
14 Meddən-wi išla a-wen-dăɣ, əssa-essăn, abba-năsăn u-tikutawen s-isəm-net Žibba.
14 Os que faziam isto eram sete filhos de um judeu chamado Ceva, sumo sacerdote.
15 E-d əttărăn teɣăre n-isəm n-Ɣisa făll-iməlšan, ad-hasăn-ănn alšin: «Năkk ya əzzaɣăɣ Ɣisa, əssanăɣ daɣ a-wa ămoos Buləs-i t-ixaṭṭăbăn măšan kăwăneḍ, mi tămoosăm?»
15 Mas o espírito maligno lhes respondeu: — Conheço Jesus e sei quem é Paulo; mas vocês, quem são?
16 Oḍa fălla-săn amălšon iyyăn, iknăs-tăn ed irnʼ-en ăṣṣahăt, iknʼ-en asəlmaḍ hundăɣ har a-s əzjărăn ehăn-en-dăɣ, əzzafăn, šarăn.
16 E o possuído do espírito maligno saltou sobre eles, dominando a todos e, de tal modo prevaleceu contra eles, que, nus e feridos, fugiram daquela casa.
17 Ǝslăn kăl-Ălyăhud hakd kăl-Ălyunan-wi hănen Ifăsus i-isălan-en-dăɣ ɣas, ărmăɣăn ad-samɣarăn isəm n-Emăli Ɣisa.
17 Este fato chegou ao conhecimento de todos os moradores de Éfeso, tanto judeus como gregos. Veio temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 A dd-tisən ăddinăt ăjjootnen omannen s-Măssinăɣ, safăkkarăn-dd terk timašalen-năsăn.
18 Muitos dos que creram vieram confessando e denunciando publicamente as suas próprias obras.
19 Ăwwăyăn-dd imăssăxărăn ăjjootnen əlkəttabăn-năsăn, ad-tăn-sarɣen dat-tamətte iket-net, ăḍkăḍăn ălqim n-a-wen-dăɣ irɣăn, osăn-t, iwwăḍ səmmosăt timərwen n-efăḍ n-ărriyal n-aẓrəf.
19 Também muitos dos que haviam praticado magia, reunindo os seus livros, os queimaram diante de todos. Calculado o valor dos livros, verificaram que chegava a cinquenta mil denários.
20 Ǝmmək-wen-dăɣ a-s təntăm tărna n-Măssinăɣ d-ăṣṣahăt n-măjrăd n-Emăli dăɣ-ulhawăn n-ăddinăt, ad-nattăjăn daɣ isălan-net.
20 Assim, a palavra do Senhor crescia e prevalecia poderosamente.
21 Ijjăš-dd ḍarăt-a-wen ənniyăt n-Buləs tărha n-ad-ijləy Masidunya d-Akaya, ăkk Yărussălam, ijanna dăɣ-iman-net a-s afăl-hin-iwwăḍ dihen, ad-ittăr əmmək s-ikka Roma.
21 Depois destas coisas, Paulo resolveu, no seu espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e Acaia. Ele dizia: — Depois de passar por Jerusalém, preciso ir também a Roma.
22 Ăšmašăl Timoti d-Errast wi n-imadhalăn-net s-Masidunya, ija ənta ăzzăman dăɣ-Azya.
22 Tendo enviado à Macedônia dois daqueles que o ajudavam, a saber, Timóteo e Erasto, permaneceu algum tempo na província da Ásia.
23 Ăzzăman-en-dăɣ ad-təja tamdərwayt măqqoorăt făl təssəba n-tabarăt n-Emăli-ta isaɣra Buləs.
23 Por esse tempo, houve grande tumulto em Éfeso por causa do Caminho.
24 Iggăd-dd enhăḍ iyyăn s-isəm-net Dimitrus, ikanna ăṭṭăṣwerăn n-aẓrəf făll-ăṣṣiwwwăr idəm n-temălit tiyyăt s-isəm-net Artamis, ămoos a-wen a ihʼ ălfăyda măqqoorăn i-inhăḍăn ed, itiirəw-dd săr-săn ehăre n-tikunen.
24 Pois um ourives, chamado Demétrio, que fazia modelos de prata do templo de Diana e que dava muito lucro aos artífices,
25 Ăsdăw-dd inhăḍăn-wi dăr-ohăr ălxidmăt, innʼ-asăn: «Meddən, nəhlăk, təssanăm a-s ălxidmăt-nănăɣ, a-s terše-nănăɣ, wădden hannăyăm, sallăm daɣ dăɣ-Ifăsus hakd-dăɣ dăɣ-Azya iket-net a-s Buləs-wa-hi,
25 convocando-os juntamente com outros do mesmo ofício, disse-lhes: — Senhores, vocês sabem que a nossa prosperidade vem deste ofício.
26 ăsmăttăy tamətte tăjjeet ed edăgg osa-dăɣ, ad-dăɣ-s ănn a-s: ‹Imakrašăn wi nəkann s-ifassăn-nănăɣ, mălayăɣna ɣas.›
26 E agora vocês estão vendo e ouvindo que não só em Éfeso, mas em quase toda a província da Ásia, este Paulo tem persuadido e desencaminhado muita gente, afirmando que os deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade.
27 Ămoos-anăɣ a-wa t-išlăn săbxas, ămoos-t daɣ i-ehăn n-ămudd wa n-Artamis făl-a-s išwar ăba s-tăt-ăssimɣărăn ăddinăt wi tăt-ɣabbădnen dăɣ-Ifăsus d-ikallăn n-ăddunya wi iyyăḍnen.»
27 Não somente há o perigo de que o nosso negócio caia em descrédito, como também de que o próprio templo da grande deusa Diana seja considerado sem valor, e que até venha a ser destruída a majestade daquela que toda a província da Ásia e o mundo adoram.
28 Ǝslăn i-a-wen ɣas, ijjăš-tăn aḍkăr, ad-saɣăren dăɣ-išənnawăn, jannen: «Artamis ta n kăl-Ifăsus, ənta a-s măssa-năɣ ta tojărăt dăɣ-išənnawăn d-ăkall.»
28 Ouvindo isto, ficaram furiosos e começaram a gritar: — Grande é a Diana dos efésios!
29 Ămdărwăy aɣrəm iket-net, ad-dd-tidaw tamətte s-ehăn wa n-ăddăl d-iẓəjraẓ. Təzzăn tamətte s-Gayəs d-Aristarăq wi n-Masidunya n-imidiwăn n-Buləs dăr-ohăr asikəl, əlwăyăn-tăn.
29 A confusão se espalhou pela cidade, e todos juntos foram correndo para o teatro, arrastando consigo os macedônios Gaio e Aristarco, companheiros de Paulo.
30 Ittăr Buləs ənta-dăɣ ad-ăkk ehăn wa n-ăddăl d-iẓəjraẓ măšan, əgdalăn-as inəṭṭulab s-a-wen,
30 Quando Paulo quis apresentar-se ao povo, os discípulos não o permitiram.
31 ăsmătărăn-t daɣ imizărăn n-Azya n-imidiwăn-net t-əllanen dihen-dăɣ d-ad-wăr-ikka ehăn-en.
31 Também algumas autoridades da província, que eram amigos de Paulo, mandaram um recado, pedindo que ele não se arriscasse indo ao teatro.
32 A-s ităjj a-wen-dăɣ, tăseɣărăt tamətte dăɣ-išənnawăn, ămidărwăy a-wen-dăɣ iket-net s-iɣăran, wăr t-illa-i s-olăhăn iɣăran-net d-wi n-amidi-net, făl-a-s təššəm n-tamətte-ten-dăɣ, wăr təssen wăla-dăɣ ăddălil n-tamdərwayt-ta-dăɣ təjăt.
32 Uns, pois, gritavam de uma forma; outros, de outra; porque a assembleia tinha virado uma confusão. E, na sua maior parte, nem sabiam por que motivo estavam reunidos.
33 Ǝmhălăn-dd kăl-Ălyăhud ăhaləs s-isəm-net Ălxaḍer i-ad-iməl dat-tamətte, jăn-as isălan n-a-wa ijăn, ăstafăy-asăn i-ad-hasăn-ămmăjrăd
33 Então tiraram Alexandre do meio da multidão, e os judeus o empurraram para a frente. Este, acenando com a mão, queria falar ao povo.
34 măšan, təlmăd tamətte a-s i n-kăl-Ălyăhud ɣas, ad-saɣăren, jannen: «Artamis ta n-kăl-Ifăsus, ənta a-s măssa-năɣ ta tojărăt dăɣ-išənnawăn d-ăkall.» Tăseɣăyya tamətte s-əmmək-wen-dăɣ hundăɣ har okăyăn əssin ăssaɣătăn.
34 Quando, porém, reconheceram que ele era judeu, todos, a uma voz, gritaram durante quase duas horas: — Grande é a Diana dos efésios!
35 Iggăd-dd ălmer n-aɣrəm wa n-Ifăsus, ad-isasmaḍ tamətte, ijannʼ-as: «Ya kăl-Ifăsus, mi wărăn issen dăɣ-ăddunya a-s năkkăneḍ-i-dăɣ n-Ifăsus a iɣlafăn ehăn wa-dăɣ titwăɣbid Artamis ta tojărăt, ənta d-tele-net ta tăṣṣiwwărăt dăɣ-tăhunt ta dd-tătrăkket dăɣ-išənnawăn?
35 O escrivão da cidade, tendo apaziguado o povo, disse: — Senhores efésios, quem não sabe que a cidade de Éfeso é a guardiã do templo da grande Diana e da imagem que caiu do céu?
36 Ɣas, šămad a-wen, wăr t-ihʼ ăššăk, adiš, sănsăt ənniyăt-năwăn, wăr tăjjăt a išlayăn,
36 Ora, não podendo isto ser contestado, convém que vocês se mantenham calmos e não façam nada de forma precipitada;
37 meddən-wi dd-tăwwăyăm, wăr-ăskafărăn, wăr-ənnen daɣ a lăbasăn făll-măssa-năɣ,
37 porque estes homens que vocês trouxeram para cá não profanaram o templo, nem blasfemam contra a nossa deusa.
38 kunta ăɣšadăn a lăbasăn i-Dimitrus d-imidiwăn-net, adiš, əqqəlnet i-išilan wi dăɣ-itaɣătăs ăššăreɣa ed, əllan-t ălqaḷḷităn i-a-wen, əškəwnet săr-săn;
38 Portanto, se Demétrio e os artífices que o acompanham têm alguma queixa contra alguém, saibam que existem os tribunais e os procônsules; que se acusem uns aos outros ali.
39 kunta daɣ tăsiwărăm-tăn uḍlem săl wen-dăɣ, ad-itwăɣtəs ăššăreɣa-net dăɣ-ălžămaɣăt wa ilăn s-a-wen.
39 Mas, se vocês estão pleiteando alguma outra coisa, isso será decidido em assembleia regular.
40 Afăl wăr nəlkem i-ăddăbara-wen-dăɣ, ad-hanăɣ-isəwăr əlxəkum uḍlem ed ažəmmăɣ-nănăɣ ămăra-dăɣ, wăr-ila ăddălil.»
40 Porque também corremos o risco de sermos, hoje, acusados de revolta, não havendo motivo algum que possamos alegar para justificar este ajuntamento.
41 Innă ălmer a-wen ɣas, innă i-tamətte, ad-tămmăhăš.
41 E, havendo dito isto, dissolveu a assembleia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.