Atos 15
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs VC
1 Ăzzăman-en-dăɣ a dd-fălăn meddən iyyăḍ teje ta n-Ălyăhudəyăt, ad-saɣren imumənăn n-a-s ere wărăn ămelăy s-ălɣadăt wa dd-oyya ănnăbi Mosa, wăr-e iɣləs.
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Ija dăr-săn Buləs d-Bărnăbbas tamɣənnant tăṣṣoohet təzzar, ănmărḍăn imumənăn făl ad-sukən Buləs d-Bărnăbbas d-hărăt dăɣ-meddən n-ălkănisăt-năsăn Yărussălam i-ad-əjən isălan n-tamɣənnant-ta-dăɣ i-inəmmušal d-inušămăn wi t-əllănen dihen i-ad-hasăn-tăt-arən.
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 Ăssofăḍăn-tăn-in imumənăn n-ălkănisăt ta n-Intyuš-i tăn-tăšmašălăt s-tizarăt, răsăn teje ta n-Finisya d-ta n-Sămari, siɣulăn isălan n-əmmək wa s-ătubăn inəẓẓulam i-Măssinăɣ. Ămoos umăr wa tăn-dd-jăn a iknan asəddəwi n-ayətma-săn dăɣ-ăddin dăɣ-idăggan-win-dăɣ.
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 Ǝwwăḍăn-in Yărussălam, tăsbărrăk-tăn ălkănisăt d-inəmmušal d-inušămăn, jăn dăɣ-săn isălan n-a-wa s-tăn-ikfa Măssinăɣ turhajăt n-iji-net s-ifassăn-năsăn.
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 Ǝggădăn-dd meddən iyyăḍ hanen taggayt ta n-kăl-faris təglăt făll-tidət n-iman-net, ənnăn əflasăn a-s ămoos amili d-alkum i-alămăr wa n-ănnăbi Mosa a ifraḍăn făll-inəẓẓulam i-ad-əjjəšăn Təmmənəya n-Măssinăɣ.
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 Ǝžžəmmăɣăn inəmmušal d-inušămăn i-ad-əjrəwăn ăddăbara dăɣ-isălan-wi-dăɣ.
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 Təja dăɣ-săn tamăzaɣt tăṣṣoohet. Dăɣ-a-wen-dăɣ, ad-dd-ibdăd Bəṭrus jere-săn, inna: «Ayətma-ɣ, təssanăm a-s ăru d-hi-ăsnăfranăn Măssinăɣ jere-wăn i-ad-săslăɣ inəẓẓulam isălan n-Ălənžil i-ad-amənăn s-Măssinăɣ.
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 Măssinăɣ i issănăn a-wa ihăn ulh n-ăgg-adəm a hasăn-imməjrădăn, ikfʼ-en Unfas Šăddijăn s-əmmək wa s-hanăɣ-t-ikfa năkkăneḍ-i n-kăl-Ălyăhud,
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 wăr t-illa a-s hanăɣ-aẓimăẓlăy dăr-săn ed, immun s-Măssinăɣ a iššəšdăjăn ulhawăn-năsăn.
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 Šămad tidət a-wen, adiš mafăl tirəməm Măssinăɣ, tajjăm făll-errawăn n-inəṭṭulab ăẓuk s-năkkăneḍ wăla abbatăn-nănăɣ, indăr-anăɣ ălănji-net?
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Wădden ănnuɣmăt n-Emăli Ɣisa-i s-nomăn, iɣlăs-anăɣ, ənta daɣ a-s omănăn əntăneḍ-dăɣ.»
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 Tăssosăm tamətte iket-net, ăsjădăn ăddinăt ḍarăt-a-wen i-Bărnăbbas d-Buləs siɣulăn isălan n-ijităn n-Măssinăɣ wi jăn d-hărătăn wi ăssuksăḍnen jăn jer-inəẓẓulam.
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Ǝssəmdăn măjrăd ɣas, iḍkăl-t Yaqub, inna: «Ayətma-ɣ, săjdăt-ahi.
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 Ija dăɣ-năɣ Simyon Bəṭrus isălan n-əmmək wa s-dd-ăšbašăj Măssinăɣ s-inəẓẓulam i-ad-dăɣ-săn isənnəfrən tamətte təlkamăt i-isəm-net ed,
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 ămoos a-wen a ănimănnakăn d-a-wa ənnăn ănnăbităn ed, iktab a-s, innă Măssinăɣ:
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‹Ḍarăt-a-wen, ilkam a dd-ăqqəlăɣ
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 A-wen, dăɣ-təssəba n-ad-immăɣ a-wa t-illăn dăɣ-ăddinăt i-Emăli, əmmăɣnăt-as daɣ tiwsaten-ti făll-itawăɣra isəm-in. A-wen, Emăli a tăn-innăn, erhet-net daɣ den-dăɣ ənta-i ilăn tărna n-iji n-hărătăn-win-dăɣ daɣ den-dăɣ,
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 wăr t-illa daɣ a has-idrajăn dăɣ-a-wen-dăɣ, ed issăn-t ɣur-alăṣăl-net.
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 Təssəba n-a-wen-dăɣ a făl hawăn-janneɣ a-s, wăr tăsmăɣatărăm inəẓẓulam-wi maden-utab s-Măssinăɣ
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 măšan, nəktəbet-asăn tăkarḍe n-tamătert i-ad-əbḍəwăn d-hărăt iket-net ăddooben asəmmăḍəs-năsăn, əbḍəwnet d-ălɣibadăt n-ăṣṣănămăn d-əzzəna d-tetăte n-măɣsoy d-tesăse n-ašni.
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 Ădduuttăt a-s ila ănnăbi Mosa dăɣ-əzzurəyatăn-ti-dăɣ hakd-dăɣ ti-okăynen ăddinăt dăɣ-iɣărman iket-năsăn ɣarrănen əlkəttabăn-net hak əssəbət-i n-tăsonfat dăɣ-ihănan n-ăddin.»
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 Ănmănnakăn inəmmušal d-inušămăn d-ălkănisăt ḍarăt-a-wen făll-ad-sənnəfrənăn hărăt dăɣ-meddən-năsăn maden-idaw d-Buləs d-Bărnăbbas s-Intyuš, ăsdăwăn dăr-săn daɣ Yahudəs wa itawăɣren s-isəm Bărsabas d-Sillas, əssin meddən a-wen ătiwăsămɣărnen jer-ayətma-săn dăɣ-ăddin.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 Ǝkfăn-tăn tăkarḍe əktabăn s-ifassăn-năsăn. Ǝnnăn dăɣ-s:
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 Ijmaḍ-t ăššăk a-s nəššəwwăš a-s nəslă ass wa kăwăn-in-jăn meddən hanăɣ-in-falnen wăr hin-năšmašăl, nəssan a-s, ənxăsăn iman-năwăn.
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 A-wen-dăɣ a făl nohăr iyyăn n-ăddăbara iket dăɣ-nănăɣ i-ad-kăwăn-in-nəsuk meddən năsidaw d-Bărnăbbas d-Buləs-i nəkna tărha ed,
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 ămoosăn meddən jănen iman-năsăn dăɣ-miši făl təssəba n-isəm n-Emăli-nănăɣ ƔisaĂlmasex.
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Năšimašăl-in daɣ săr-wăn Yăhudəs d-Sillas i-ad-hawăn-aləsăn asuɣəl n-isălan-wi-dăɣ.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 Issəlmăd-anăɣ Unfas Šăddijăn, nărḍa daɣ s-ad-wăr nətəjj fălla-wăn ăẓuk wălʼ iyyăn săl wa ămoosăn fărəḍ,
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 a-wen a t-ămoosăn, asăxrəm n-tetăte n-takute jat i-ăṣṣănămăn, asăxrəm n-tesăse n-ašni d-tetăte n-măɣsoy d-tăbəḍḍawt d-iji n-əzzəna. Afăl təṭṭăfăm iman-năwăn făll-hărătăn-win-dăɣ, ad-təjəm a ăhuusken ed, wăr mad-iɣšəd isəm-năwăn dat-ăddinăt.
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 Ărkăbăn ḍarăt-a-wen, əqqălăn Intyuš, ăwwayăn tăkarḍe-tənnin-dăɣ. Ǝwwăḍăn-in ɣas, ăsdăwăn-dd ălkănisăt, əkfăn ălžămaɣăt tăkarḍe,
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 tătwăɣra, ămoosăn isălan-wi tăt-hănen əssəbab n-tedăwit măqqoorăt.
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 Ăsmătăr-tăn daɣ Yăhudəs d-Sillas ed ănnăbităn a ămoosăn s-iməjridăn ăjjootnen, sasmaḍăn ulhawăn n-imumənăn, siṣuhun-tăn dăɣ-immun-năsăn.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 Ăssakăyăn hărăt n-išilan dihen ɣas, fălăn-tăn imumənăn-wi dd-fălnen Yărussălam dăɣ-ălxer, əqqălăn ălkănisăt ta tăn-dd-tăšmašălăt [
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 măšan, ăqqima Sillas ḍara-săn].
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 Izzăɣ Buləs d-Bărnăbbas dăɣ-Intyuš-en-dăɣ, saɣrʼ-en əntăneḍ d-iyyăḍ, xaṭṭăbăn s-ălxalăn ăjjootnen isălan n-Emăli.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Hărăt n-išilan ḍarăt-a-wen, innă Buləs i-Bărnăbbas: «Năqqəlet ayətma-năɣ dăɣ-ăddin wi hănen iɣărman wi dăɣ-nəja isălan n-măjrăd n-Emăli, nəssən əndek əmmək-năsăn.»
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 Ittăr Bărnăbbas a-dăr-săn aləs Exya Marqəs tădiwt
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 măšan, wăr has-irḍa Buləs s-a-wen. Innʼ-as, wăr-ănhăjja a-dăr-săn idaw ed, ənta iman-net a hin-iɣtăsăn iman-net dăr-săn a-s ḍara-săn ibḍa dăɣ-Bănfəli.
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 Tăkkus talɣa jere-săn har dd-orăw a-wen-dăɣ tăbəḍḍawt-năsăn s-iyyăt. Ăddew Bărnăbbas d-Marqəs ḍarăt-a-wen, əjjăšăn turăft n-aman, əkkăn Qəbrus.
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Iɣră-dd Buləs Sillas s-iman-net, iglă ḍarăt a-s t-ăsseɣlăfăn ayətma-s dăɣ-ăddin ănnuɣmăt n-Emăli.
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 Immăr Buləs ăkall wa n-Surya d-Silisi, isiṣuhut immun n-ălkănisăten dăɣ-idăggan-win-dăɣ iket-năsăn.
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.