Atos 15

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ăzzăman-en-dăɣ a dd-fălăn meddən iyyăḍ teje ta n-Ălyăhudəyăt, ad-saɣren imumənăn n-a-s ere wărăn ămelăy s-ălɣadăt wa dd-oyya ănnăbi Mosa, wăr-e iɣləs.
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Ija dăr-săn Buləs d-Bărnăbbas tamɣənnant tăṣṣoohet təzzar, ănmărḍăn imumənăn făl ad-sukən Buləs d-Bărnăbbas d-hărăt dăɣ-meddən n-ălkănisăt-năsăn Yărussălam i-ad-əjən isălan n-tamɣənnant-ta-dăɣ i-inəmmušal d-inušămăn wi t-əllănen dihen i-ad-hasăn-tăt-arən.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 Ăssofăḍăn-tăn-in imumənăn n-ălkănisăt ta n-Intyuš-i tăn-tăšmašălăt s-tizarăt, răsăn teje ta n-Finisya d-ta n-Sămari, siɣulăn isălan n-əmmək wa s-ătubăn inəẓẓulam i-Măssinăɣ. Ămoos umăr wa tăn-dd-jăn a iknan asəddəwi n-ayətma-săn dăɣ-ăddin dăɣ-idăggan-win-dăɣ.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Ǝwwăḍăn-in Yărussălam, tăsbărrăk-tăn ălkănisăt d-inəmmušal d-inušămăn, jăn dăɣ-săn isălan n-a-wa s-tăn-ikfa Măssinăɣ turhajăt n-iji-net s-ifassăn-năsăn.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Ǝggădăn-dd meddən iyyăḍ hanen taggayt ta n-kăl-faris təglăt făll-tidət n-iman-net, ənnăn əflasăn a-s ămoos amili d-alkum i-alămăr wa n-ănnăbi Mosa a ifraḍăn făll-inəẓẓulam i-ad-əjjəšăn Təmmənəya n-Măssinăɣ.
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 Ǝžžəmmăɣăn inəmmušal d-inušămăn i-ad-əjrəwăn ăddăbara dăɣ-isălan-wi-dăɣ.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Təja dăɣ-săn tamăzaɣt tăṣṣoohet. Dăɣ-a-wen-dăɣ, ad-dd-ibdăd Bəṭrus jere-săn, inna: «Ayətma-ɣ, təssanăm a-s ăru d-hi-ăsnăfranăn Măssinăɣ jere-wăn i-ad-săslăɣ inəẓẓulam isălan n-Ălənžil i-ad-amənăn s-Măssinăɣ.
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 Măssinăɣ i issănăn a-wa ihăn ulh n-ăgg-adəm a hasăn-imməjrădăn, ikfʼ-en Unfas Šăddijăn s-əmmək wa s-hanăɣ-t-ikfa năkkăneḍ-i n-kăl-Ălyăhud,
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 wăr t-illa a-s hanăɣ-aẓimăẓlăy dăr-săn ed, immun s-Măssinăɣ a iššəšdăjăn ulhawăn-năsăn.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 Šămad tidət a-wen, adiš mafăl tirəməm Măssinăɣ, tajjăm făll-errawăn n-inəṭṭulab ăẓuk s-năkkăneḍ wăla abbatăn-nănăɣ, indăr-anăɣ ălănji-net?
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 Wădden ănnuɣmăt n-Emăli Ɣisa-i s-nomăn, iɣlăs-anăɣ, ənta daɣ a-s omănăn əntăneḍ-dăɣ.»
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Tăssosăm tamətte iket-net, ăsjădăn ăddinăt ḍarăt-a-wen i-Bărnăbbas d-Buləs siɣulăn isălan n-ijităn n-Măssinăɣ wi jăn d-hărătăn wi ăssuksăḍnen jăn jer-inəẓẓulam.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Ǝssəmdăn măjrăd ɣas, iḍkăl-t Yaqub, inna: «Ayətma-ɣ, săjdăt-ahi.
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 Ija dăɣ-năɣ Simyon Bəṭrus isălan n-əmmək wa s-dd-ăšbašăj Măssinăɣ s-inəẓẓulam i-ad-dăɣ-săn isənnəfrən tamətte təlkamăt i-isəm-net ed,
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 ămoos a-wen a ănimănnakăn d-a-wa ənnăn ănnăbităn ed, iktab a-s, innă Măssinăɣ:
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 ‹Ḍarăt-a-wen, ilkam a dd-ăqqəlăɣ
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 A-wen, dăɣ-təssəba n-ad-immăɣ a-wa t-illăn dăɣ-ăddinăt i-Emăli, əmmăɣnăt-as daɣ tiwsaten-ti făll-itawăɣra isəm-in. A-wen, Emăli a tăn-innăn, erhet-net daɣ den-dăɣ ənta-i ilăn tărna n-iji n-hărătăn-win-dăɣ daɣ den-dăɣ,
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 wăr t-illa daɣ a has-idrajăn dăɣ-a-wen-dăɣ, ed issăn-t ɣur-alăṣăl-net.
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 Təssəba n-a-wen-dăɣ a făl hawăn-janneɣ a-s, wăr tăsmăɣatărăm inəẓẓulam-wi maden-utab s-Măssinăɣ
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 măšan, nəktəbet-asăn tăkarḍe n-tamătert i-ad-əbḍəwăn d-hărăt iket-net ăddooben asəmmăḍəs-năsăn, əbḍəwnet d-ălɣibadăt n-ăṣṣănămăn d-əzzəna d-tetăte n-măɣsoy d-tesăse n-ašni.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Ădduuttăt a-s ila ănnăbi Mosa dăɣ-əzzurəyatăn-ti-dăɣ hakd-dăɣ ti-okăynen ăddinăt dăɣ-iɣărman iket-năsăn ɣarrănen əlkəttabăn-net hak əssəbət-i n-tăsonfat dăɣ-ihănan n-ăddin.»
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Ănmănnakăn inəmmušal d-inušămăn d-ălkănisăt ḍarăt-a-wen făll-ad-sənnəfrənăn hărăt dăɣ-meddən-năsăn maden-idaw d-Buləs d-Bărnăbbas s-Intyuš, ăsdăwăn dăr-săn daɣ Yahudəs wa itawăɣren s-isəm Bărsabas d-Sillas, əssin meddən a-wen ătiwăsămɣărnen jer-ayətma-săn dăɣ-ăddin.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 Ǝkfăn-tăn tăkarḍe əktabăn s-ifassăn-năsăn. Ǝnnăn dăɣ-s:
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 Ijmaḍ-t ăššăk a-s nəššəwwăš a-s nəslă ass wa kăwăn-in-jăn meddən hanăɣ-in-falnen wăr hin-năšmašăl, nəssan a-s, ənxăsăn iman-năwăn.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 A-wen-dăɣ a făl nohăr iyyăn n-ăddăbara iket dăɣ-nănăɣ i-ad-kăwăn-in-nəsuk meddən năsidaw d-Bărnăbbas d-Buləs-i nəkna tărha ed,
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 ămoosăn meddən jănen iman-năsăn dăɣ-miši făl təssəba n-isəm n-Emăli-nănăɣ ƔisaĂlmasex.
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Năšimašăl-in daɣ săr-wăn Yăhudəs d-Sillas i-ad-hawăn-aləsăn asuɣəl n-isălan-wi-dăɣ.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 Issəlmăd-anăɣ Unfas Šăddijăn, nărḍa daɣ s-ad-wăr nətəjj fălla-wăn ăẓuk wălʼ iyyăn săl wa ămoosăn fărəḍ,
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 a-wen a t-ămoosăn, asăxrəm n-tetăte n-takute jat i-ăṣṣănămăn, asăxrəm n-tesăse n-ašni d-tetăte n-măɣsoy d-tăbəḍḍawt d-iji n-əzzəna. Afăl təṭṭăfăm iman-năwăn făll-hărătăn-win-dăɣ, ad-təjəm a ăhuusken ed, wăr mad-iɣšəd isəm-năwăn dat-ăddinăt.
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Ărkăbăn ḍarăt-a-wen, əqqălăn Intyuš, ăwwayăn tăkarḍe-tənnin-dăɣ. Ǝwwăḍăn-in ɣas, ăsdăwăn-dd ălkănisăt, əkfăn ălžămaɣăt tăkarḍe,
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 tătwăɣra, ămoosăn isălan-wi tăt-hănen əssəbab n-tedăwit măqqoorăt.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Ăsmătăr-tăn daɣ Yăhudəs d-Sillas ed ănnăbităn a ămoosăn s-iməjridăn ăjjootnen, sasmaḍăn ulhawăn n-imumənăn, siṣuhun-tăn dăɣ-immun-năsăn.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 Ăssakăyăn hărăt n-išilan dihen ɣas, fălăn-tăn imumənăn-wi dd-fălnen Yărussălam dăɣ-ălxer, əqqălăn ălkănisăt ta tăn-dd-tăšmašălăt [
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 măšan, ăqqima Sillas ḍara-săn].
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 Izzăɣ Buləs d-Bărnăbbas dăɣ-Intyuš-en-dăɣ, saɣrʼ-en əntăneḍ d-iyyăḍ, xaṭṭăbăn s-ălxalăn ăjjootnen isălan n-Emăli.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 Hărăt n-išilan ḍarăt-a-wen, innă Buləs i-Bărnăbbas: «Năqqəlet ayətma-năɣ dăɣ-ăddin wi hănen iɣărman wi dăɣ-nəja isălan n-măjrăd n-Emăli, nəssən əndek əmmək-năsăn.»
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 Ittăr Bărnăbbas a-dăr-săn aləs Exya Marqəs tădiwt
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 măšan, wăr has-irḍa Buləs s-a-wen. Innʼ-as, wăr-ănhăjja a-dăr-săn idaw ed, ənta iman-net a hin-iɣtăsăn iman-net dăr-săn a-s ḍara-săn ibḍa dăɣ-Bănfəli.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Tăkkus talɣa jere-săn har dd-orăw a-wen-dăɣ tăbəḍḍawt-năsăn s-iyyăt. Ăddew Bărnăbbas d-Marqəs ḍarăt-a-wen, əjjăšăn turăft n-aman, əkkăn Qəbrus.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 Iɣră-dd Buləs Sillas s-iman-net, iglă ḍarăt a-s t-ăsseɣlăfăn ayətma-s dăɣ-ăddin ănnuɣmăt n-Emăli.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 Immăr Buləs ăkall wa n-Surya d-Silisi, isiṣuhut immun n-ălkănisăten dăɣ-idăggan-win-dăɣ iket-năsăn.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.