Atos 12
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARA
1 Ăzzăman-wen-dăɣ, ad-izzăn ămănokal Harudəs Ăgribba s-iyyăḍ dăɣ-ăddinăt n-ălkănisăt ta hăt Yărussălam, ad-tăn-itiɣəzzəbut.
1 Por aquele tempo, mandou o rei Herodes prender alguns da igreja para os maltratar,
2 Dăɣ-a-wen-dăɣ, ad-inɣa s-tăkoba Yaqub wa n-ăŋŋa-s n-Exya.
2 fazendo passar a fio de espada a Tiago, irmão de João.
3 Inhăy a-s a-wa ija, ijraẓ i-kăl-Ălyăhud ɣas, ăstărmăs Bəṭrus ašăl n-ămudd wa n-Faṣka-i-dăɣ tattăn ăddinăt tijəlwen ti wăr ha tăẓẓa,
3 Vendo ser isto agradável aos judeus, prosseguiu, prendendo também a Pedro. E eram os dias dos pães asmos.
4 ijʼ-e dăɣ-takărmut təzzar, issəbdăd əkkoẓăt taggayen n-əkkoẓ-əkkoẓ əssărdusa i-ad-t-ăɣləfăn ed irha ad-t-dd-isəbdəd dat-kăl-ăššăreɣa afăl okăy ašăl wa n-Faṣka.
4 Tendo-o feito prender, lançou-o no cárcere, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Iha Bəṭrus takărmut-en-dăɣ măšan, a-s ija a-wen-dăɣ, ălkănisăt ənta, tăžžiimăɣ, tajăynan dat-Măssinăɣ, tattăr dăɣ-s ad-t-dd-ăswăyyăn.
5 Pedro, pois, estava guardado no cárcere; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Dăɣ-ehăḍ wa n-dat-wa d-ila Harudəs ad-t-išrăɣ, insa Bəṭrus dăɣ-takărmut jer-əssin əssărdusa dăɣ-s janen sănatăt tišəm, əbdadăn daɣ əssărdusa iyyăḍ dat-emm n-takărmut.
6 Quando Herodes estava para apresentá-lo, naquela mesma noite, Pedro dormia entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias, e sentinelas à porta guardavam o cárcere.
7 Har šik-dăɣ, osă-dd ănjălos n-Emăli edăgg-en, ămlăwlăw səllul wa iha, ăkrăttăt ănjălos tasăja n-Bəṭrus, issənkăr-t, innʼ-as: «Tărmaḍ, əbdəd šik!» Sărnăt fălla-s tišəm ăssaɣăt-wen-dăɣ, oḍănăt.
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão; e, tocando ele o lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa! Então, as cadeias caíram-lhe das mãos.
8 Innʼ-as ănjălos daɣ: «Tărmaḍ, əjbəs taməntəka-năk, əsəl tifădelen-năk, uhən, ăj anăkăbba-năk, əlkəm-ahi.» Ija Bəṭrus a-wa has-innă ănjălos iket-net.
8 Disse-lhe o anjo: Cinge-te e calça as sandálias. E ele assim o fez. Disse-lhe mais: Põe a capa e segue-me.
9 Izjăr-dd Bəṭrus takărmut, ilkăm i-ănjălos măšan har ămăra-dăɣ, ija ɣur-s a-s tăharjit ɣas a-wa-dăɣ iket-net.
9 Então, saindo, o seguia, não sabendo que era real o que se fazia por meio do anjo; parecia-lhe, antes, uma visão.
10 Ǝkkăn-dd edes i-əssărdusa wi ăzzarnen, əkkăn-dd daɣ edes i-taggayt ta s-sănatăt har dd-ohăẓăn tashărt ta n-tăẓoli təkfăt emm-net aɣrəm, tămera d-iman-net data-săn, əzjărăn, əjjăšăn ammas n-tăšarrit ɣas, ifăl ănjălos Bəṭrus.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se lhes abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se apartou dele.
11 Ălwăqq-wen-dăɣ, ad-t-dd-iqqăl ənniyăt-net, ikkăs ăššăk a-s Măssinăɣ a săr-s dd-ăšmašălăn ănjălos-net i-ad-t-dd-ikkəs jer-ifassăn n-Harudəs, d-a-wa lăbasăn s-ărhăn kăl-Ălyăhud ad-has-t-əjən.
11 Então, Pedro, caindo em si, disse: Agora, sei, verdadeiramente, que o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judaico.
12 Ijrăh taɣărha-net ămăra ɣas, ikkă ehăn n-Măryăma ta n-ma-s n-Exya wa s-itawănna Marqəs, ăžžiimmăɣăn ɣur-s imumənăn ăjjootnen təddalnen Măssinăɣ.
12 Considerando ele a sua situação, resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, cognominado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Ikkəwkăw emm n-ehăn, tošăl-dd săr-s tămawaḍt n-tănaxdimt s-isəm-net Roda, təssəstăn-t d-ere wa ămoos,
13 Quando ele bateu ao postigo do portão, veio uma criada, chamada Rode, ver quem era;
14 təzzăy temăslăɣt-net măšan, təja tedăwit-ta-dăɣ făl hin-təttəwa wăla-dăɣ ad-has-tarr emm n-ehăn, tošăl, tăqqăl ammas n-ehăn, təja isălan dăɣ-ălžămaɣăt n-a-s Bəṭrus a itakăwkawăn emm n-ehăn.
14 reconhecendo a voz de Pedro, tão alegre ficou, que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava junto do portão.
15 Ǝslăn i-a-wa jănna ɣas, əjăn-tăt tenəbbeddəlt, ənnăn-as: «A-di ănjălos-net ɣas a-s təsled.» Măšan, tənnʼ-asăn: «Tidət-in, əjlayăɣ a-s ənta.»
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, persistia em afirmar que assim era. Então, disseram: É o seu anjo.
16 Jannen a-wen-dăɣ, itakăwkaw-asăn Bəṭrus emm n-ehăn. Ǝglăn, orăn-as-t, əqqălăn-dd ɣas, tofʼ-en tăkunt n-a-s tidət-dăɣ a-s ənta a-wa.
16 Entretanto, Pedro continuava batendo; então, eles abriram, viram-no e ficaram atônitos.
17 Ăswăr-asăn assəkăḍ emm-net, ăstafăy-asăn d-ad-susəmăn, ad-hasăn-itajj ḍarăt-a-wen isălan n-əmmək wa s-t-dd-ikkăs Emăli dăɣ-takărmut. Innʼ-asăn daɣ: «Ăglăt, ăjăt ămăra isălan dăɣ-Yaqub d-ayətma-năɣ dăɣ-ăddin wi iyyăḍnen.» Ifăl-tăn ḍarăt-a-wen, ikkʼ edăgg iyyăn.
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão e acrescentou: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, retirou-se para outro lugar.
18 Ăffăw ɣas təjă tămdărwăy măqqoorăt dăɣ-əssărdusa, hak iyyăn isastan amidi-net d-a-wa ija Bəṭrus.
18 Sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido a Pedro.
19 Ăssomăɣ-asăn-t Harudəs măšan, ăba-hasăn-t-dd. Issăɣră-dd əssărdusa wi s-kăla t-ăɣlăfăn, omăr s-ad-ətwəsəstənăn təzzar, ămmătăn. Ifăl Harudəs ḍarăt-a-wen teje ta n-Ălyăhudəyăt, ikkʼ aɣrəm wa n-Qăyṣăra i-ad-dăɣ-s isəssikəy a lăn išilan.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a inquérito, ordenou que fossem justiçadas. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 A-s ităjj a-wen-dăɣ, ihʼ aḍkăr n-iɣărman wi n-Tir d-Săyda ămănokal Harudəs. Təssəba n-ad-ăj ălxer dăr-săn a făl dd-ăšmašălăn iɣărman-en ălžămaɣăt n-ălɣafyăt. Ănmănnakăn d-Blastas-i ănnihăḍăn dăɣ-ehăn n-ămănokal Harudəs d-a-wa t-dd-iqqălăn iket-net. Ǝnta-en-dăɣ a dăɣ-əttărăn ad-ilɣəd ămănokal i-ad-ăj ălxer ed isudar-năsăn teje-ten-dăɣ făll-ixkăm Harudəs a dd-təffalăn.
20 Ora, havia séria divergência entre Herodes e os habitantes de Tiro e de Sidom; porém estes, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de alcançar o favor de Blasto, camarista do rei, pediram reconciliação, porque a sua terra se abastecia do país do rei.
21 Ašăl wa d-əlăn s-ad-sətbətən ălxer jere-săn, ăssahăɣ-dd Harudəs ašăl dăɣ-isəlsa-net wi n-təmmənukəla, ăqqima făll-tasăqqaymut-net ta n-təmmənukəla, imməjrăd i-tamətte.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de trajo real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra;
22 Təsla tamətte i-măjrăd-net ɣas, tăsɣăyya dăɣ-išənnawăn, ad-janna: «Ašăl-i, Măssinăɣ iman-net a hanăɣ-ămmijrădăn, wădden ăgg-adəm.»
22 e o povo clamava: É voz de um deus, e não de homem!
23 Diha-dăɣ d-tənna tamətte a-wen-dăɣ, ad-has-ăẓẓuggăt ănjălos n-Măssinăɣ ed unjăy ikfa Măssinăɣ semɣar wa dăr-ănihăjja. A-s t-in-əjrăhăn ăddinăt, əfradnăt dăɣ-s tiwəkkawen har ămmut.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Intăj măjrăd n-Măssinăɣ dăɣ-idăggan ăjjootnen, omănăn ăddinăt dăɣ-išilan-win-dăɣ.
24 Entretanto, a palavra do Senhor crescia e se multiplicava.
25 Ăssawăḍ-in Bărnăbbas d-Sawəl ămašal-năsăn i-kăl-Yărussălam ɣas, əqqălăn siha s-dd-hăn, ăddeewăn ămăra d-Exya wa s-itawănna Marqəs.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, apelidado Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.