1 Coríntios 7

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ Ămăra, ad-hawăn-dd-ăqqəlăɣ isəstanăn wi hi-jăm dăɣ-tăkarḍe ta hi-dd-təktăbăm. Dăɣ-a-wa ordeɣ, ufa ad-ăqqayəm ăhaləs wăr-ădobăn

¹ Ora, quanto às coisas que me escrevestes, bom seria que o homem não tocasse em mulher;

² măšan, i-ad-wăr-itiḍəw ăwadəm dăɣ-asəmmăḍəs n-iman-net, hak ăhaləs, ikrəšet hănne-s, təkrəšet daɣ hak tamăḍt ăhaləs-net.

² Mas, por causa da fornicação, cada um tenha a sua própria mulher, e cada uma tenha o seu próprio marido.

³ Ăkfet ăhaləs hănne-s ălxaqq wa fălla-s la, tăkfet daɣ tamăḍt ălxaqq wa fălla-s ila ăhaləs-net.

³ O marido pague à mulher a devida benevolência, e da mesma sorte a mulher ao marido.

⁴ A-wen-dăɣ a ănihăjjăn făl-a-s, wădden tamăḍt a tănnihăḍăt dăɣ-taɣəssa-net, ăhaləs-net a dăɣ-s ănnihăḍăn; wădden daɣ ăhaləs a ănnihăḍăn dăɣ-taɣəssa-net, hănne-s a dăɣ-s tănnihăḍăt.

⁴ A mulher não tem poder sobre o seu próprio corpo, mas tem-no o marido; e também da mesma maneira o marido não tem poder sobre o seu próprio corpo, mas tem-no a mulher.

⁵ Wăr-igăddălet wălʼ iyyăn iman-net i-wa iyyăḍăn kunta wădden ad-tănimărḍăm s-a-wen i-hărăt n-ăzzăman i-ad-təkfəm iman-năwăn i-tamădilt n-Măssinăɣ. A-wa săl a-wen, udaɣ făw, ad-igdəl iyyăn iman-net i-amidi-net i-ad-wăr kăwăn-jămmăḍ tanămagiẓt, ijrəw săr-wăn Iblis tašləlt s-kăwăn-ăžžurrăb, isiḍəw-kăwăn dăɣ-abăkkaḍ.

⁵ Não vos priveis um ao outro, senão por consentimento mútuo por algum tempo, para vos aplicardes ao jejum e à oração; e depois ajuntai-vos outra vez, para que Satanás não vos tente pela vossa incontinência.

⁶ Măjrăd wa hawăn-in-jeɣ ămăra-dăɣ, əssəyasa wădden alămăr.

⁶ Digo, porém, isto como que por permissão e não por mandamento.

⁷ Ǝnnăr săr-i tăqqal năkk ɣas, iket-di, ănnăɣ i-e d t-illăm ăhaləs ad-dăr-i alăh iba n-adubən măšan, hak ăwadəm, wăr-e ăj ar a-wa dăr-t-ăskăllăf Măssinăɣ: ăwadəm iyyăn, ijraw a-wa, a-s ija a-wen, iyyăn daɣ ijraw hărăt iyyăn săl wa ijrăw amidi-net.

⁷ Porque quereria que todos os homens fossem como eu mesmo; mas cada um tem de Deus o seu próprio dom, um de uma maneira e outro de outra.

⁸ Ămăra, ăddinăt wi wăren ădobăn, əntăneḍ d-tinuḍăfen, ənneɣ-asăn: kunta ăddoben ad-əjən a-wa jeɣ, adiš, ăqqaymənet wăr-ădobănăn, ikna

⁸ Digo, porém, aos solteiros e às viúvas, que lhes é bom se ficarem como eu.

⁹ măšan, kunta hannăyăn a-s, wăr-ăddoben ad-ănnăhăḍăn dăɣ-iblis-năsăn, adiš dubənnet, ed ufa, ad-idubən ăwadəm, uhən ad-t-ăj derhan-net dăɣ-a t-e-išəkšən temse.

⁹ Mas, se não podem conter-se, casem-se. Porque é melhor casar do que abrasar-se.

¹⁰ Ăddinăt wi ădobănnen, omarăɣ-tăn, ănn-ak, Emăli a tăn-omarăn s-a-wen, wădden năkk, wăr băḍḍəwet tamăḍt d-ăhaləs-net,

¹⁰ Todavia, aos casados mando, não eu mas o Senhor, que a mulher não se aparte do marido.

¹¹ kunta daɣ făl-t, adiš wăr tiləset adubən, təttăret əmmək s-tăt-dd-ăssoɣăl ăhaləs-net; ăhaləs daɣ ənta, wăr hin-itəyyet hănne-s.

¹¹ Se, porém, se apartar, que fique sem casar, ou que se reconcilie com o marido; e que o marido não deixe a mulher.

¹² Ăddinăt wi iyyăḍnen, ənneɣ-asăn, năkk daɣ a hasăn-ijannen, wădden Emăli: afăl ădobăn amumən tamăḍt wărăt tămoos tamumənt, wăr tăt-in-itəyyet a təkkăs tărḍa s-taɣimit ɣur-s,

¹² Mas aos outros digo eu, não o Senhor: Se algum irmão tem mulher descrente, e ela consente em habitar com ele, não a deixe.

¹³ kunta daɣ ădobăn ăhaləs wărăn ămoos amumən tamumənt, wăr tăttăret tamumənt-en efel-net a ikkăs ăhaləs-en irḍʼ-as s-taɣimit ɣur-s,

¹³ E se alguma mulher tem marido descrente, e ele consente em habitar com ela, não o deixe.

¹⁴ făl-a-s, tamăḍt-en, tăddoobăt ad-tumas əssəbab wa t-madăn-ăj dăɣ-tabarăt n-Măssinăɣ, išdaj. Ăhaləs daɣ wa n-amumən s-wăr tămoos hănne-s tamumənt, ăddoobăt ad-umas əssəbab wa madăn-ăj hănne-s dăɣ-tabarăt n-Măssinăɣ. Afăl wăr jem a-wen, har təbḍăm, wăr mad-ărməsăn aratăn-năwăn zăbo olaɣăn.

¹⁴ Porque o marido descrente é santificado pela mulher; e a mulher descrente é santificada pelo marido; de outra sorte os vossos filhos seriam imundos; mas agora são santos.

¹⁵ Jer-ăhaləs wa wărăn omen wăla tamăḍt ta wărăt tomen, afăl ăbas irha iyyăn dăɣ-săn taɣimit ɣur-amidi-net, adiš, ijrəwet-as tekle, dihen, wăr t-illa uḍlem iwarăn amumən wăla tamumənt ed Măssinăɣ-i hanăɣ-dd-iɣrăn s-iman-net, ălxer jer-iman-nănăɣ a-s hanăɣ-dd-iɣra.

¹⁵ Mas, se o descrente se apartar, aparte-se; porque neste caso o irmão, ou irmã, não está sujeito à servidão; mas Deus chamou-nos para a paz.

¹⁶ Kămm-i n-tamăḍt, ma təssanăd kunta wădden kămm a madăt-tumas i-ăhaləs-năm əssəbab wa s-t-mad-iɣləs Măssinăɣ? Kăyy daɣ-i n-ăhaləs, ma təssanăd kunta wădden kăyy a madăn-umas əssəbab wa s-mad-iɣləs Măssinăɣ hănne-k?

¹⁶ Porque, de onde sabes, ó mulher, se salvarás teu marido? ou, de onde sabes, ó marido, se salvarás tua mulher?

¹⁷ Ḍarăt-a-wen daɣ, hak ăwadəm-dăɣ, iṭṭəfet tămudre ta t-ikfa Emăli, hak ăwadəm, iṭṭəfet tămudre ta iha a-s t-dd-iɣră Măssinăɣ s-iman-net; ənta-den-dăɣ a-wa săɣreɣ dăɣ-ălkănisăten iket-dăɣ-năsnăt.

¹⁷ E assim cada um ande como Deus lhe repartiu, cada um como o Senhor o chamou. É o que ordeno em todas as igrejas.

¹⁸ Kunta iyyăn dăɣ-wăn a-s dd-ătwăɣra, wăr-ămelăy, wăr-ităttăret ad-isəmmiləy iman-net; kunta daɣ kăyy a-s kăy-dd-iɣra Măssinăɣ tămelăyăd, adiš, wăr hak itumaset a-wen asăkor.

¹⁸ É alguém chamado, estando circuncidado? fique circuncidado. É alguém chamado estando incircuncidado? não se circuncide.

¹⁹ Jer-amili wăla iba-net, wădden a-wen a infan hărăt, hărăt a t-infan, amišəl n-alămărăn n-Măssinăɣ.

¹⁹ A circuncisão é nada e a incircuncisão nada é, mas, sim, a observância dos mandamentos de Deus.

²⁰ Hak iyyăn dăɣ-wăn, iṭṭəfet əmmək wa s-t-dd-iɣră Măssinăɣ s-iman-net.

²⁰ Cada um fique na vocação em que foi chamado.

²¹ Kunta a-s kăy-dd-iɣră Măssinăɣ, akli a tămoosăd, wăr tămmujrăẓăd tumast-năk; măšan kunta illʼ-e əmmək s-təjrăwăd iman-năk, ăjʼ-e.

²¹ Foste chamado sendo servo? não te dê cuidado; e, se ainda podes ser livre, aproveita a ocasião.

²² Akli daɣ wa dd-iɣră Emăli s-iman-net, ămoos elăll-net; wa n-elăll daɣ dd-iɣră Emăli s-iman-net, ămoos ămăra, akli n-Ălmasex.

²² Porque o que é chamado pelo Senhor, sendo servo, é liberto do Senhor; e da mesma maneira também o que é chamado sendo livre, servo é de Cristo.

²³ Wăr toyyem ăddinăt ăsikălen-kăwăn ed Emăli-i kăwăn-dd-iɣrăn s-iman-net i-ad-kăwăn-isəddărfət, a ilan ălqim a-s kăwăn-ăslăllăt.

²³ Fostes comprados por bom preço; não vos façais servos dos homens.

²⁴ Ayətma, hak iyyăn dăɣ-wăn-dăɣ, ăqqaymet dăɣ-əmmək wa s-t-dd-iɣră Măssinăɣ s-iman-net, ɣaymăt təlkamăm i-Măssinăɣ.

²⁴ Irmãos, cada um fique diante de Deus no estado em que foi chamado.

²⁵ Dăɣ-isălan n-timawaḍen ti wăren əzzey meddən d-ti s-kăla wăr-ădobănnăt, wăr ɣur-i t-illa alămăr hi-ikfa Emăli hasnăt, măšan, ad-kăwăn-sənnəmhəlăɣ dăɣ-isălan-năsnăt, ăjăɣ-awăn daɣ asənnəmhəl n-ăhaləs ijrawăn ɣur-Măssinăɣ s-a-wa ijănna tidət, ed Măssinăɣ a dd-ifal a-wen.

²⁵ Ora, quanto às virgens, não tenho mandamento do Senhor; dou, porém, o meu parecer, como quem tem alcançado misericórdia do Senhor para ser fiel.

²⁶ Ǝnta da a-wa hawăn-janneɣ: ordeɣ a-s dăɣ-təssəba n-tirəmmaɣ ti t-əllănen ămăra-dăɣ, ufa i-hak ăwadəm-dăɣ, ad-ăqqayəm dăɣ-taɣărha-ta-dăɣ-t-dd-iɣră Emăli.

²⁶ Tenho, pois, por bom, por causa da instante necessidade, que é bom para o homem o estar assim.

²⁷ Ak kăyy, osaɣ-kăy hărăt d-tamăḍt? Wăr tətterăd aməzzi. Ak kăyy, wăr kăy-oseɣ hărăt d-iyyăt? Adiš, wăr tətterăd adubən

²⁷ Estás ligado à mulher? não busques separar-te. Estás livre de mulher? não busques mulher.

²⁸ măšan, hakd a-wen-dăɣ, kud tădobănăd-dăɣ, wăr tofed abăkkaḍ; tămawaḍt daɣ ta wărăt təzzey meddən tăssofăt ad-tədubən, afăl ja a-wen, wăr tofʼ abăkkaḍ. A ărheɣ ad-təssanăm a-s təlkam tissust s-ăssofăɣ ad-kăwăn-əkkəsăɣ dăɣ-taɣdărt-net i-ad-has-tăsidăwăm iket-di dd-tiḍəw fălla-wăn.

²⁸ Mas, se te casares, não pecas; e, se a virgem se casar, não peca. Todavia os tais terão tribulações na carne, e eu quereria poupar-vos.

²⁹ Ayətma, ajilal n-ăddunya a nəha, a-wen-dăɣ a făl ɣur-ašăl-i-dăɣ, wa ădobănăn, idgəẓet hullan dăɣ-ălxidmăt n-Emăli wa iha šund wăr-ădobăn,

²⁹ Isto, porém, vos digo, irmãos, que o tempo se abrevia; o que resta é que também os que têm mulheres sejam como se não as tivessem;

³⁰ wa s-ăsninăn iman-net, idgəẓet hullan dăɣ-ălxidmăt n-Emăli wa iha šund ɣas wăr t-illa a t-ijrawăn; wa ăsriwăn, idgəẓet hullan dăɣ-ălxidmăt n-Emăli wa iha šund ɣas a-s wăr-iddəwət; wa ižănšen, idgəẓet hullan dăɣ-ălxidmăt n-Emăli wa iha šund ɣas wăr t-illa a ižănša;

³⁰ E os que choram, como se não chorassem; e os que folgam, como se não folgassem; e os que compram, como se não possuíssem;

³¹ wi rabbăxnen dăɣ-ăddunya-ta-dăɣ, əjənet iman-năsăn šund a-s wăr t-illa a dăɣ-s əjrawăn ed ăddunya-ta-dăɣ d-a-wa tăt-ihăn, ilkam ad-t-iba.

³¹ E os que usam deste mundo, como se dele não abusassem, porque a aparência deste mundo passa.

³² Wăr kăwăn-isărmaɣet hărăt. Idgəẓet wa wărăn ădobăn dăɣ-hărătăn wi n-Emăli, wen ənta, a ităjj-dăɣ, ad-t-ăj i-ad-iẓəjrəẓ iman-net i-Emăli

³² E bem quisera eu que estivésseis sem cuidado. O solteiro cuida das coisas do Senhor, em como há de agradar ao Senhor;

³³ măšan, wa ădobănăn, hărătăn n-ăddunya-ta-dăɣ a dăɣ-idgaẓ, a ităjj-dăɣ, ad-t-ăj dăɣ-umaɣ n-ad-iẓəjrəẓ iman-net i-hănne-s,

³³ Mas o que é casado cuida das coisas do mundo, em como há de agradar à mulher.

³⁴ ad-ănimăntaš ənniyăt-net ebre n-hănne-s d-ebre n-Măssinăɣ. Ǝmmək-wen-dăɣ daɣ a-s tamăḍt wărăt tădobăn meɣ tămawaḍt wărăt təzzey meddən, tiɣəswen-năsnăt d-ənniyătăn-năsnăt, ebre n-ălxidmăt i-Emăli ɣas a-s orakăn măšan, tamăḍt tădobănăt, wăr zənnəzjumət ɣas ar dăɣ-ăddunya-i-dăɣ d-əmmək s-təẓẓəjrăẓ iman-net i-ăhaləs-net.

³⁴ Há diferença entre a mulher casada e a virgem. A solteira cuida das coisas do Senhor para ser santa, tanto no corpo como no espírito; porém, a casada cuida das coisas do mundo, em como há de agradar ao marido.

³⁵ A-wa hawăn-ənneɣ, tănfo-năwăn a dăɣ-hawăn-t-ənneɣ, wăr hawăn-əgdelăɣ adubən, ănn-ak, a ărheɣ, ad-təlkəmăm i-Emăli s-ulh imdan, təjəm tămudre wăr ihʼ anməntaš, tămudre, tăssiitbătăt tuksəḍa-năwăn i-Măssinăɣ.

³⁵ E digo isto para proveito vosso; não para vos enlaçar, mas para o que é decente e conveniente, para vos unirdes ao Senhor sem distração alguma.

³⁶ Kunta inhăy abba n-talyaḍt elle-s har tokăy adubən har has-ămoos a-wen a ăsikărakăḍăn, kunta ijrăw ăddăbara s-təja elle-s ehăn, ăjet-as-t, wăr-ofa abăkkaḍ.

³⁶ Mas, se alguém julga que trata indignamente a sua virgem, se tiver passado a flor da idade, e se for necessário, que faça o tal o que quiser; não peca; casem-se.

³⁷ Ăwadəm wa irhăn adubən, idubənet măšan daɣ, afăl dd-inkăr abba innă, wăr t-ăšhăššăl ăwadəm s-a-wen, a-s tăqqaymet elle-s wăla adubən, ăjet-as a-wa t-dd-ijjăšăn, ikna.

³⁷ Todavia o que está firme em seu coração, não tendo necessidade, mas com poder sobre a sua própria vontade, se resolveu no seu coração guardar a sua virgem, faz bem.

³⁸ Abba, wa irḍăn s-ad-tăj elle-s wărăt təzzey meddən ehăn, ija a iknan, wa ăqqimăn daɣ wăr-ăsdobăn elle-s, ija a ufăn a-wa ija-wənnin.

³⁸ De sorte que, o que a dá em casamento faz bem; mas o que não a dá em casamento faz melhor.

³⁹ Tamăḍt a ikkăs ăhaləs-net iddar, wăr has-t-illa adubən iyyăn săl-wen-dăɣ ha, măšan, afăl t-ăba, idubənet-tăt ere wa s-tărha, tăjet ɣas a-wen s-ălmăɣna ilkamăn i-Emăli.

³⁹ A mulher casada está ligada pela lei todo o tempo que o seu marido vive; mas, se falecer o seu marido fica livre para casar com quem quiser, contanto que seja no Senhor.

⁴⁰ Hakd a-wen-dăɣ, tənḍəḍ i-tamăḍt ta tăqqimăt wăr toles adubən. Ǝnta-den-dăɣ măjrăd wa s-ărheɣ ad-hawăn-t-in-səssiwəḍăɣ dăɣ-isălan-wi-dăɣ, ordeɣ daɣ a-s a-wa ənneɣ, iha erhet n-Unfas Šăddijăn n-Măssinăɣ iket-net.

⁴⁰ Será, porém, mais bem-aventurada se ficar assim, segundo o meu parecer, e também eu cuido que tenho o Espírito de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 1 Coríntios 7 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →