Romanos 4
Sylheti New Testament (Bengali) (SYL) vs VC
1 তে আমরার খান্দানর মুল বাফ হজরত ইব্রাহিমর জিন্দেগির বেয়াপারে কিতা কইতাম? তাইন কিতা পাইলা?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 শরিয়ত মানার লাগিউ যুদি তানরে বে-কছুর কইয়া গনা অয়, তে তাইন নিজর বড়াই দেখাইতা পারইন, অইলে আল্লার দরবারো তো নায়।
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 কারন আল্লার কালামো আছে, “ইব্রাহিমে আল্লার উপরে ইমান আনায়, আল্লায় তানরে বে-কছুর খালাছ কইয়া গইন্য করলা।”
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 কামলায় কাম করিয়া যে বেতন পায়, ইকটা কুনু দান নায়, ইকটা তার পাওনা মজুরি।
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 অইলে কুনু মানষে যুদি নিজর আমলর উপরে ভরসা না করিয়া, খালি তান উপরে ইমান আনে, যেইন গুনাগাররে বে-কছুর কইয়া গইন্য করইন, তে তার ইমানর লাগি হে খালাছ পায়।
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 আর নিজ আমল ছাড়া আল্লা পাকে যারে বে-কছুর কইয়া গইন্য করছইন, হজরত দাউদেও তারে নেক-কপালি কইছইন। পবিত্র জবুর শরিফো তাইন কইরা,
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 নেক-কপালি তারাউ, যেরার নাফরমানিরে মাফ করা অইছে,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 নেক-কপালি হউ জন, যার গুনারে আল্লায় তার আমল-নামা থাকি কাটি দিছইন।
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 তে নেক-কপালি খালি তারারেউ কওয়া অইছে নি, যেরার মছলমানি কাম করাইল অইছে? মছলমানি না করাইল মানষরেও কওয়া অইছে না নি? অয়, তারারেও নেক-কপালি কওয়া অইছে। কারন আল্লার কালামো পাইছি, হজরত ইব্রাহিমর ইমানর লাগিউ, আল্লায় তানরে বে-কছুর খালাছ কইয়া গইন্য করলা।
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 কুন সময় করলা? মছলমানি করানির আগে, না বাদে? নিচ্চয়, মছলমানি করানির আগেউ অইছলা।
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 মছলমানি কাম করানির আগেউ আল্লায় তানরে ইমানর লাগি বে-কছুর কইয়া গইন্য করছলা, আর মছলমানি কাম করানি আছিল এর পরমান বা নিশানা। এ থাকি বুজা যায়, মছলমানি না দিলেও, খালি ইমানর লাগি যেরারে বে-কছুর খালাছ কইয়া ধরা অয়, তারার মুল বাফ অইলা হজরত ইব্রাহিম।
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 মছলমানি করানির আগে হজরত ইব্রাহিমর ইমান যেলাখান আছিল, মছলমানি করাইয়া যত মানষে অউ ইমানে চলে, তারারও মুল বাফ অইলা অউ ইব্রাহিম।
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 আল্লা পাকে ওয়াদা করছলা, হজরত ইব্রাহিম আর তান খান্দানরে ই দুনিয়ার দখলদারি দিবা। শরিয়ত মানার লাগি ই ওয়াদা করা অইছে না, বরং ইব্রাহিমর ইমানর লাগিউ তানরে বে-কছুর খালাছ কইয়া গইন্য করিয়া অউ ওয়াদা করছলা।
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 শরিয়ত মানিয়া কেউ যুদি দখলদারি পাইলায়, তে তো ইমান বেকামা বনিযায় আর আল্লার ওয়াদারও কুনু দাম রয় না।
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 শরিয়তে তো আল্লার গজব লামায়। আসল কথা অইলো, যেখানো শরিয়ত নাই, ইনো শরিয়ত ভংগর কথাও নাই।
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 এরলাগি ই ওয়াদা খালি মানষর ইমানর মাজদি পুরা করা অয়, যাতে ইটা আল্লার রহমতর দান হিসাবে রয়। তে ইব্রাহিমর খান্দানর গেছে যে ওয়াদা করা অইছে, ইখান নিচ্চয় পুরা করা অইবো। খালি শরিয়ত মানরা অকলর লাগিউ পুরন করা অইতো নায়, যেরা ইব্রাহিমর ইমানর লগে শরিক, তারার লাগিও ই ওয়াদা পুরা করা অয়।
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 আল্লার কালামো যেলা লেখা আছে, “আমি তুমারে বউত জাতির মুল বাফ বানাইলাম।” অউ হিসাবে আল্লার নজরো ইব্রাহিম অইলা আমরা হকলর মুল বাফ। যেইন মরারে জিন্দেগি দেইন আর যেতা অওয়ার নায়, অতা অওয়াইতা পারইন, হউ আল্লার উপরে তাইন ইমান আনছলা।
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 অউ ইব্রাহিমে যেবলা আওলাদ পাওয়ার কুনু আশা করার কথা নায়, হউ সময়ও তাইন আল্লার উপরে ভরসা করিয়া ইমানে মজবুত রইছইন। আল্লায় তানরে কইছলা, “তুমার খান্দানরে আমি আছমানর তেরার লাখান বেহিসাব করমু।” আর অউ কথার উপরে তাইন ইমান আনলা।
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 একশো বছর বয়সর ইব্রাহিমে যুদিও বুজছিলা, হুরুতা জনম দেওয়ার খেমতা আর তান নাই, তান বিবি ছায়রারও হুরুতা অওয়ার বয়স শেষ অইগেছে, তেবউ তান ইমান মজবুত আছিল।
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 আল্লার ওয়াদার বেয়াপারে তান মনো কুনু সন্দয় আইছে না, বরং তাইন ইমানে আরো মজবুত অইয়া আল্লার তারিফ করলা।
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 ইব্রাহিমে পুরাপুর একিন করলা, আল্লায় যে ওয়াদা করছইন, ইতা পুরা করার খেমতাও তান আছে।
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 অউ কারনেউ তান ইমানর লাগি তানরে বে-কছুর কইয়া গইন্য করা অইছিল।
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 “বে-কছুর কইয়া গইন্য করা অইছিল,” ইখান খালি ইব্রাহিমর লাগি লেখা অইছে না,
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 আমরার লাগিও লেখা অইছে। ইমানর লাগিউ আল্লায় আমরারে বে-কছুর কইয়া গইন্য করবা, কারন যে আল্লায় আমরার মালিক ইছারে মুর্দা থাকি জিন্দা করছলা, আমরা তান উপরেউ ইমান আনছি।
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 আমরার গুনার কফরা হিসাবে অউ ইছারে মউতর আতো তুলি দেওয়া অইছিল, আর আমরারে বে-কছুর খালাছ কইয়া গইন্য করার লাগি তানরে মুর্দা থাকি জিন্দা করা অইছিল।
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.