2 Coríntios 7
Sylheti New Testament (Bengali) (SYL) vs ARC
1 ও মায়ার ভাই অকল, অউ ওয়াদা অকল তো আমরার লাগিউ করা অইছে, তে আও আমরা শরিলর আর দিলর নাপাকি দুর করিয়া নিজরে পাক-ছাফ করি, আর আল্লার ডর-খফে পুরাপুর পাক-পবিত্র জিন্দেগির পথে চলি।
1 Ora, amados, pois que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santificação no temor de Deus.
2 ভাই অকল, আমরা তো কুনু মানষর লগে অইন্যায় করছি না, কেউরর খেতিও করছি না আর কেউররে ঠগাইছিও না। এরলাগি আমরারে তুমরার দিলর মাজে ঠাই দেও।
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém agravamos, a ninguém corrompemos, de ninguém buscamos o nosso proveito.
3 তুমরারে দুষিবার লাগি ইখান কইরাম না। আমি আগেউ কইছি, তুমরা তো আমরার জানর জান কইলজার টুকরা, আমরা মরলেও একলগে মরমু, বাচলেও একলগে বাচমু।
3 Não digo isso para vossa condenação; pois já, antes, tinha dito que estais em nossos corações para juntamente morrer e viver.
4 তুমরার উপরে আমি খুব ভরসা করি, তুমরারে লইয়া বড়াই করি। এরলাগি অতো দুখ-মছিবতর মাজে রইয়াও আমার জানো শান্তি আছিল, আমার মন খুশি-বাসিয়ে ভরা।
4 Grande é a ousadia da minha fala para convosco, e grande a minha jactância a respeito de vós; estou cheio de consolação e transbordante de gozo em todas as nossas tribulações.
5 হুনো, অউ মাকিদনিয়াত আইয়াও আমরার শরিলো কুনু সুখ পাইছি না, হকল বায় থাকিউ আমরা কষ্ট পাইছি, বাইরে আছিল গন্ডগোল আর জানর ভিতরে আছিল ডর-খফ।
5 Porque, mesmo quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes, em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 অইলে আল্লা পাক, যেইন দুখি জনরে বুজ দেইন, তাইন আমরারে বুজ দিবার লাগি তীতাছ ভাইরে অনো আনাইলা।
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito;
7 খালি ইখান নায়, তীতাছ ভাইয়ে তুমরার গেছ থাকি যে বুজ পাইছলা, অউ বুজে তাইন আমরারেও বুজ দিলা। তাইন তুমরার মনর এশকি, তুমরার কান্দা-কাটির কথা জানাইলা, আমার বেয়াপারে তুমরা বুলে খুব আগ্রহী। অউ হকলতা হুনিয়া আমি খুব খুশি অইছি।
7 e não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado de vós, contando-nos as vossas saudades, o vosso choro, o vosso zelo por mim, de maneira que muito me regozijei.
8 ভাইয়াইনরে, আমার আগর চিঠির মাজে যুদিও তুমরারে দুখ দিছলাম, তেবউ আমার মনো কুনু কষ্ট নাই। আমি যেবলা বুজলাম, অউ চিঠিয়ে তুমরার মনর মাজে থুড়া কয়দিন দুখ দিছে, অউ সময় আমিও কিছু দুখ পাইছলাম,
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a minha carta, não me arrependo, embora já me tivesse arrependido por ver que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo;
9 অইলে অখন আমি খুশি। তুমরারে দুখ দেওয়ায় খুশি অইছি না, বরং দুখ পাইয়া তুমরা তৌবা করছো দেখিয়া খুশি অইছি। অউ দুখ পাইছলায় তুমরা আল্লার মর্জিয়ে, যাতে আমরার দারা তুমরার কুনু খেতি না অয়।
9 agora, folgo, não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para o arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus; de maneira que por nós não padecestes dano em coisa alguma.
10 আল্লার দেওয়া মনর কষ্টয় মানষে তৌবা করইন, আর জান বাচাইন। তে অউ কষ্টয় তো দুখ নাই। অইলে দুনিয়াবি মনর কষ্টয় মানষর মরন আনে।
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 তুমরা বুজরায় নি, আল্লার দেওয়া মনর কষ্টয় তুমরার কত ভালাই করছে, তুমরারে নাফরমানি থাকি বাচাইছে, গুনার বায় তুমরার ঘিন্না জন্মাইছে, মনে মনে কত ডর ডরাইছো, আল্লার বায় কত আগুয়াইছো, নাফরমানি কামর বিচার করছো। অউ বেয়াপারে তুমরা হকল মন্তেউ পরমান দিছো, তুমরা নিখুত।
11 Porque quanto cuidado não produziu isso mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que apologia, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo mostrastes estar puros neste negócio.
12 আমি যুদিও অউ চিঠি লেখছিলাম, অইলে যে মানষে অইন্যায় করছে বা যার উপরে অইন্যায় করা অইছে তার লাগি নায়, বরং আল্লার দরবারো যাতে তুমরার অউ হালত খান জাইর অয় যেন, তুমরা হাছাউ আমরারে মহব্বত করো, অতার লাগিউ লেখছি।
12 Portanto, ainda que vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o agravo, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que o vosso grande cuidado por nós fosse manifesto diante de Deus.
13 এরলাগি আমরা বুজও পাইছি।
13 Por isso, fomos consolados pela vossa consolação e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi recreado por vós todos.
14 আসলে আমি তুমরারে লইয়া তান গেছে বড়াই করছলাম, এতে কুনু শরমিন্দাও অইছি না। তুমরার গেছে আমরার বাতাইল হকল কথা যেলা হাছা আছিল, অউলা তুমরারে লইয়া আমরার বড়াই করাখানও তান গেছে হাছা পরমান অইছে।
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas, como vos dissemos tudo com verdade, também a nossa glória para com Tito se achou verdadeira.
15 তুমরা হকলে যেলা তান নছিয়ত মানছো, মনর ডর-খফে কাপি কাপি তানরে কবুল করছো, অখান মনো অওয়ায় তুমরার বায় তান মায়া খুব বেশি বাড়িছে।
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos e de como o recebestes com temor e tremor.
16 আর আমিও খুব খুশি, তুমরার উপরে আমি অখন পুরাপুর ভরসা করতাম পারি।
16 Regozijo-me de em tudo poder confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.