Lamentações 2
Svenska Folkbibeln (1998) (SWEFOLK1998) vs NAA
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Hur har inte Herren i sin vredeövertäckt dottern Sionmed mörka moln!Från himlen har han kastatIsraels härlighet ner till jorden.Han har inte kommit ihåg sin fotapallpå sin vredes dag.
1 Como o Senhor, na sua ira, cobriu de nuvens a filha de Sião! Precipitou do céu à terra a glória de Israel e, no dia da sua ira, não se lembrou do estrado de seus pés.
2 Utan att skona har Herren fördärvatalla Jakobs boningar.I sin vrede bröt han nerdottern Judas fästen.Han slog dem till marken,han orenade riket och dess furstar.
2 O Senhor devorou todas as moradas de Jacó e não teve piedade; no seu furor, derrubou as fortalezas da filha de Judá; lançou por terra e profanou o reino e os seus príncipes.
3 I vredens hetta högg han avvarje horn i Israel.Han drog tillbaka sin högra handnär fienden kom.Jakob förbrände han likt en flammande eldsom förtär allt runt omkring.
3 No furor da sua ira, cortou toda a força de Israel; retirou a sua mão direita em face do inimigo. Consumiu Jacó como labareda de fogo que devora tudo ao seu redor.
4 Han spände sin båge som en fiende,hans högra hand var redo.Lik en ovän dödade hanallt som var ljuvligt för ögat.Över dottern Sions hydda.utgöt han sin vrede som en eld.
4 Entesou o seu arco, como se fosse um inimigo; firmou a sua mão direita, como se fosse um adversário. Destruiu tudo o que era formoso à vista; derramou o seu furor, como fogo, sobre a tenda da filha de Sião.
5 Herren var som en fiende.Han fördärvade Israel,han fördärvade alla dess palats,han förstörde dess fästen.Han hopade hos dottern Judabedrövelse och jämmer.
5 O Senhor se tornou como inimigo, devorando Israel; devorou todos os seus palácios, destruiu as suas fortalezas e multiplicou na filha de Judá o pranto e a lamentação.
6 Han bröt ner sin boning som en trädgård,han förstörde sin mötesplats.Högtid och sabbatlät Herren falla i glömska i Sion,och i sin brinnande vrede förkastade hankung och präst.
6 Demoliu com violência o seu tabernáculo, como se fosse uma horta; destruiu o lugar da sua congregação. O entregou ao esquecimento as festas e o sábado e, na indignação da sua ira, rejeitou com desprezo o rei e o sacerdote.
7 Herren förkastade sitt altare,han övergav sin helgedom.Murarna omkring hennes palatsgav han i fiendernas hand.De ropade högt i Herrens hussom på en högtidsdag.
7 O Senhor rejeitou o seu altar e detestou o seu santuário. Entregou nas mãos dos inimigos os muros dos seus castelos; eles deram gritos na Casa do como se fosse dia de festa.
8 Herren hade beslutat förstöradottern Sions murar.Han spände mätsnöret för att fördärvaoch drog inte tillbaka sin hand.Han lät sorg komma över vallar och murar,alla ligger nu förstörda.
8 O Senhor resolveu destruir a muralha da filha de Sião; estendeu o cordel e não retirou a sua mão destruidora. Fez gemer a muralha e as paredes; juntas enfraqueceram.
9 Hennes portar har sjunkit ner i jorden,han förstörde och krossade hennes bommar.Hennes kung och hennes furstar lever bland hednafolken.Ingen undervisning ges meroch hennes profeterfår ingen syn från Herren.
9 Os seus portões caíram por terra; ele quebrou e despedaçou as suas trancas. O seu rei e os seus príncipes estão entre as nações onde já não vigora a lei; os seus profetas não recebem mais visões do
10 De sitter stumma på marken,de äldste i dottern Sion.De har kastat stoft på sina huvudenoch klätt sig i säcktyg.Jerusalems jungfrursänker sina huvuden mot jorden.
10 Os anciãos da filha de Sião estão sentados no chão, em silêncio; lançam pó sobre a cabeça, vestindo roupa feita de pano de saco; as virgens de Jerusalém abaixam a cabeça até o chão.
11 Mina ögon är förtärda av gråt,det jäser i mitt innersta.Min lever är som utgjuten på jordenty dottern mitt folk går under,barn och spädbarn förgåspå gatorna i staden.
11 Com lágrimas se consumiram os meus olhos, a minha alma se agita; o meu coração se derramou de angústia por causa da calamidade da filha do meu povo, porque crianças e bebês desmaiam pelas ruas da cidade.
12 De ropar till sina mödrar:"Var finns bröd och vin?"De tynar bort likt de slagnapå stadens gator,de ger upp andani sina mödrars famn.
12 Perguntam às suas mães: “O que temos para comer e beber?”, ao mesmo tempo em que desfalecem como o ferido pelas ruas da cidade ou quando dão o último suspiro nos braços de sua mãe.
13 Vad skall jag säga dig,vad skall jag jämföra dig med, du dotter Jerusalem?Vad skall jag likna dig vid för att trösta dig,du jungfru dotter Sion?Din skada är ju stor som ett hav,vem kan hela dig?
13 O que posso lhe dizer? A quem você se assemelha, ó filha de Jerusalém? A quem posso compará-la, para lhe trazer consolo, ó virgem filha de Sião? Porque a sua calamidade é tão grande como o mar; quem poderá curá-la?
14 Dina profeters synervar falska och dåraktiga.De uppenbarade inte din missgärning för digför att göra slut på din fångenskap.De budskap de förkunnade för digvar falska och förförande.
14 As visões que os seus profetas lhe anunciaram eram falsas e enganosas. Eles não expuseram a maldade do que você fazia, para restaurarem a sua sorte, mas anunciaram visões falsas, que a levaram ao cativeiro.
15 Alla som går vägen förbislår hånfullt ihop händerna åt dig.De visslar och skakar på huvudetåt dottern Jerusalem."Är detta den stad som man kalladeden fulländade skönheten, hela jordens fröjd?"
15 Todos os que passam pelo caminho zombam, batendo palmas, vaiam e balançam a cabeça diante da filha de Jerusalém. Perguntam: “É esta a cidade que chamavam de Perfeição da Formosura, a alegria de toda a terra?”
16 Alla dina fiender spärrar upp munnen mot dig,de visslar och skär tänder,de säger: "Vi har fördärvat henne.Ja, detta är den dag som vi har väntat på.Nu har vi upplevt och sett den!"
16 Todos os seus inimigos abrem a boca contra você, vaiam, rangem os dentes e dizem: “Nós acabamos com ela! Certamente este é o dia que esperávamos! Conseguimos! Esse dia chegou!”
17 Herren har gjort vad han hade beslutat,han har uppfyllt sitt ord,det han för länge sedan hade sagt.Han har rivit ner utan att skona,han har låtit fienden glädjas över dig,han har upphöjt dina ovänners horn.
17 O Senhor fez o que tinha em vista; cumpriu a ameaça que pronunciou desde os dias da antiguidade. Derrubou sem dó nem piedade; deixou que os inimigos se alegrassem por causa de você e exaltou o poder dos seus adversários.
18 Deras hjärtan ropar till Herren.Du dotter Sions mur,låt dina tårar rinna som en bäckbåde dag och natt.Ge dig ingen ro,unna inte ditt öga någon vila.
18 O coração do povo clama ao Senhor. Ó muralha da filha de Sião, que as suas lágrimas corram como um ribeiro, de dia e de noite! Não descanse! Que a menina de seus olhos não pare de chorar!
19 Stig upp, ropa högt i natten,när nattväkterna börjar.Utgjut ditt hjärta som vatteninför Herrens ansikte.Lyft upp dina händer till honomför dina barns liv,ty de tynar bort av hungeri alla gathörn.
19 Levante-se e clame de noite, no princípio das vigílias. Derrame, como água, o coração diante do Senhor; levante a ele as mãos, pela vida de seus filhinhos, que desfalecem de fome nas esquinas de todas as ruas.
20 Se, Herre, och besinnavem du har handlat så emot.Skall kvinnor äta sin livsfrukt,barnen som de har burit i sin famn?Skall präster och profeter dödasi Herrens helgedom?
20 Vê, ó Senhor , e considera a quem trataste assim! Será que as mulheres deviam comer o fruto de si mesmas, as crianças que elas tanto amam? Ou será que os sacerdotes e profetas deviam ser mortos no santuário do Senhor?
21 På marken, ute på gatorna, ligger de,unga och gamla.Mina jungfrur och mina unga mänhar fallit för svärd.Du dödade på din vredes dag,du slaktade utan att skona.
21 Os jovens e os velhos jazem por terra pelas ruas; as minhas virgens e os meus jovens foram mortos à espada. Tu os mataste no dia da tua ira; fizeste matança sem dó nem piedade.
22 Som till en högtidsdag bådade du uppförskräckelser från alla håll.På Herrens vredes dag fanns det ingensom undkom eller överlevde.Dem som jag har burit i min famn och uppfostrathar min fiende förgjort.
22 Convocaste de toda parte terrores contra mim, como se fosse um dia de festa; não houve quem escapasse ou ficasse com vida no dia da ira do Os filhos que tive e criei, o meu inimigo os consumiu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lamentações 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.