Lamentações 2

Svenska Folkbibeln (1998) (SWEFOLK1998) vs BKJ

Sair da comparação
1 Hur har inte Herren i sin vredeövertäckt dottern Sionmed mörka moln!Från himlen har han kastatIsraels härlighet ner till jorden.Han har inte kommit ihåg sin fotapallpå sin vredes dag.
1 Como cobriu o Senhor a filha de Sião com uma nuvem em sua fúria, e arremessou desde o céu para a terra a beleza de Israel, e não lembrou-se do escabelo de seus pés no dia da sua fúria!
2 Utan att skona har Herren fördärvatalla Jakobs boningar.I sin vrede bröt han nerdottern Judas fästen.Han slog dem till marken,han orenade riket och dess furstar.
2 O Senhor devorou todas as habitações de Jacó, e não teve compaixão; ele abateu em sua ira as fortificações da filha de Judá; ele as derrubou ao chão; ele poluiu o reino e os seus príncipes.
3 I vredens hetta högg han avvarje horn i Israel.Han drog tillbaka sin högra handnär fienden kom.Jakob förbrände han likt en flammande eldsom förtär allt runt omkring.
3 Em sua ira feroz, ele cortou todo o chifre de Israel; retirou a sua mão direita de perante o inimigo, e queimou contra Jacó como um fogo flamejante, o qual devora em redor.
4 Han spände sin båge som en fiende,hans högra hand var redo.Lik en ovän dödade hanallt som var ljuvligt för ögat.Över dottern Sions hydda.utgöt han sin vrede som en eld.
4 Ele retesou o seu arco como um inimigo; ele levantou com a sua mão direita como um adversário, e matou tudo o que era agradável aos olhos; no tabernáculo da filha de Sião; ele derramou a sua fúria como fogo.
5 Herren var som en fiende.Han fördärvade Israel,han fördärvade alla dess palats,han förstörde dess fästen.Han hopade hos dottern Judabedrövelse och jämmer.
5 O Senhor foi como um inimigo; ele tragou Israel; ele tragou todos os seus palácios; ele destruiu as suas fortificações, e aumentou na filha de Judá o pranto e o lamento.
6 Han bröt ner sin boning som en trädgård,han förstörde sin mötesplats.Högtid och sabbatlät Herren falla i glömska i Sion,och i sin brinnande vrede förkastade hankung och präst.
6 E ele violentamente removeu o seu tabernáculo, como se fosse um jardim; ele destruiu o lugar da sua assembleia; o ­SENHOR fez as festas solenes e os shabats esquecidos em Sião, e desprezou na indignação da sua fúria o rei e o sacerdote.
7 Herren förkastade sitt altare,han övergav sin helgedom.Murarna omkring hennes palatsgav han i fiendernas hand.De ropade högt i Herrens hussom på en högtidsdag.
7 O Senhor desprezou o seu altar, ele detestou o seu santuário, ele entregou nas mãos do inimigo os muros dos seus palácios; eles fizeram um barulho na casa do ­SENHOR, como no dia de uma festa solene.
8 Herren hade beslutat förstöradottern Sions murar.Han spände mätsnöret för att fördärvaoch drog inte tillbaka sin hand.Han lät sorg komma över vallar och murar,alla ligger nu förstörda.
8 O ­SENHOR intentou destruir o muro da filha de Sião; ele estendeu um cordão, ele não retirou a sua mão da destruição; portanto ele fez lamentar o muro e a parede; eles definharam juntamente.
9 Hennes portar har sjunkit ner i jorden,han förstörde och krossade hennes bommar.Hennes kung och hennes furstar lever bland hednafolken.Ingen undervisning ges meroch hennes profeterfår ingen syn från Herren.
9 Os seus portões afundaram ao chão; ele destruiu e quebrou as suas barras; o seu rei e os príncipes estão no meio dos gentios; a lei não existe mais; os seus profetas também não encontram visão do ­SENHOR.
10 De sitter stumma på marken,de äldste i dottern Sion.De har kastat stoft på sina huvudenoch klätt sig i säcktyg.Jerusalems jungfrursänker sina huvuden mot jorden.
10 Os anciãos da filha de Sião sentam-se no chão, e ficam em silêncio; eles lançaram pó sobre as suas cabeças; cingiram-se de pano de saco; as virgens de Jerusalém inclinam as suas cabeças ao chão.
11 Mina ögon är förtärda av gråt,det jäser i mitt innersta.Min lever är som utgjuten på jordenty dottern mitt folk går under,barn och spädbarn förgåspå gatorna i staden.
11 Os meus olhos falham com lágrimas, minhas entranhas estão atribuladas, meu fígado está derramado sobre a terra, pela destruição da filha do meu povo; porque as crianças e os que estão amamentando desmaiam nas ruas da cidade.
12 De ropar till sina mödrar:"Var finns bröd och vin?"De tynar bort likt de slagnapå stadens gator,de ger upp andani sina mödrars famn.
12 Eles dizem para suas mães: Onde está o trigo e o vinho? Quando eles desmaiaram como os feridos nas ruas da cidade, quando as suas almas foram derramadas no seio de suas mães.
13 Vad skall jag säga dig,vad skall jag jämföra dig med, du dotter Jerusalem?Vad skall jag likna dig vid för att trösta dig,du jungfru dotter Sion?Din skada är ju stor som ett hav,vem kan hela dig?
13 Que coisa deverei tomar para testemunhar por ti? A que coisa assemelhar-te-ei, ó filha de Jerusalém? A que comparar-te-ei, para que eu possa te confortar, ó virgem, filha de Sião? Pois a tua violação é grande como o mar. Quem pode curar-te?
14 Dina profeters synervar falska och dåraktiga.De uppenbarade inte din missgärning för digför att göra slut på din fångenskap.De budskap de förkunnade för digvar falska och förförande.
14 Teus profetas viram coisas vãs e tolas para ti, e eles não descobriram a tua iniquidade, para remover o teu cativeiro; porém viram para ti falsos fardos e causas de banimento.
15 Alla som går vägen förbislår hånfullt ihop händerna åt dig.De visslar och skakar på huvudetåt dottern Jerusalem."Är detta den stad som man kalladeden fulländade skönheten, hela jordens fröjd?"
15 Todos os que passam batem palmas; eles assobiam e meneiam as suas cabeças para a filha de Jerusalém, dizendo: É esta a cidade que os homens chamam de a perfeição da beleza, a alegria de toda a terra?
16 Alla dina fiender spärrar upp munnen mot dig,de visslar och skär tänder,de säger: "Vi har fördärvat henne.Ja, detta är den dag som vi har väntat på.Nu har vi upplevt och sett den!"
16 Todos os teus inimigos abriram as suas bocas contra ti; eles assobiam e rangem os dentes; eles dizem: Nós a engolimos; certamente este é o dia que nós desejávamos; nós o encontramos, e nós o vimos.
17 Herren har gjort vad han hade beslutat,han har uppfyllt sitt ord,det han för länge sedan hade sagt.Han har rivit ner utan att skona,han har låtit fienden glädjas över dig,han har upphöjt dina ovänners horn.
17 O ­SENHOR fez aquilo que tinha planejado; ele cumpriu a palavra que ordenou nos tempos antigos; ele abateu, e não teve compaixão; e ele fez o teu inimigo regozijar-se sobre ti, ele estabeleceu o chifre de teus adversários.
18 Deras hjärtan ropar till Herren.Du dotter Sions mur,låt dina tårar rinna som en bäckbåde dag och natt.Ge dig ingen ro,unna inte ditt öga någon vila.
18 O seu coração clamou ao Senhor: ó muro da filha de Sião, desçam as lágrimas como um rio, dia e noite; não te dês repouso; não deixes a menina dos teus olhos cessar.
19 Stig upp, ropa högt i natten,när nattväkterna börjar.Utgjut ditt hjärta som vatteninför Herrens ansikte.Lyft upp dina händer till honomför dina barns liv,ty de tynar bort av hungeri alla gathörn.
19 Levanta-te, clama na noite; no início das vigílias derrama o teu coração como água perante a face do Senhor; ergue as tuas mãos para ele pela vida de teus filhos pequenos, que desmaiam de fome no alto de cada rua.
20 Se, Herre, och besinnavem du har handlat så emot.Skall kvinnor äta sin livsfrukt,barnen som de har burit i sin famn?Skall präster och profeter dödasi Herrens helgedom?
20 Contempla, ó ­SENHOR, e considera a quem fizeste isto. Deverão as mulheres comer o fruto do seu ventre, as crianças de colo? Deverão o sacerdote e o profeta serem mortos no santuário do Senhor?
21 På marken, ute på gatorna, ligger de,unga och gamla.Mina jungfrur och mina unga mänhar fallit för svärd.Du dödade på din vredes dag,du slaktade utan att skona.
21 O jovem e o velho deitam-se no chão nas ruas; as minhas virgens e os meus jovens caíram pela espada; tu os mataste no dia da tua fúria; tu os mataste, e não tiveste misericórdia.
22 Som till en högtidsdag bådade du uppförskräckelser från alla håll.På Herrens vredes dag fanns det ingensom undkom eller överlevde.Dem som jag har burit i min famn och uppfostrathar min fiende förgjort.
22 Tu convocaste, como em um dia solene, os meus terrores por todos os lados, para que no dia da fúria do ­SENHOR ninguém escapasse e nem restasse; aqueles que eu protegi e criei, o meu inimigo os consumiu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lamentações 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.