Zacarias 1
Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs VC
1 Dariyusi xa mangɛya ɲɛ firin nde kike solomasaxan nde kui, Alatala naxa a masen Annabi Sakari bɛ, Bɛrɛkaya xa di, Ido xa mamadi fanyi, a naxɛ,
1 No oitavo mês do segundo ano do reinado de Dario, a palavra do Senhor foi dirigida ao profeta Zacarias, filho de Baraquias, filho de Ado, nestes termos:
2 «Alatala bara xɔnɔ wo benbae ma.
2 O Senhor estava profundamente irritado contra os vossos pais.
3 Kɔnɔ, i xa a fala, Mangɛ Alatala xa masenyi nan ya: ‹N tan Mangɛ Alatala bara a fala wo bɛ, wo xa gbilen n ma. Na tɛmui n fan gbilenma nɛ wo ma.
3 Dize a {este povo}: eis o que diz o Senhor dos exércitos: voltai a mim - oráculo do Senhor dos exércitos - e eu voltarei a vós - oráculo do Senhor dos exércitos.
4 Wo naxa lu alɔ wo benbae. Singe namiɲɔnmɛe nu bara a masen e bɛ, «Mangɛ Alatala xa masenyi nan ya, wo gbilen wo xa fe ɲaaxie nun wo xa kɛwali ɲaaxie fɔxɔ ra.» Kɔnɔ e mu e tuli mati n ma masenyi ra, e mu n xui suxu. N tan Alatala xa masenyi nan na ki.
4 Não sejais como vossos pais a quem os profetas de outrora clamaram, dizendo: eis o que diz o Senhor dos exércitos: deixai vossos maus caminhos e vossas más ações; e eles não ouviram, não prestaram atenção aos meus avisos - oráculo do Senhor.
5 Wo benbae na minden? Namiɲɔnmɛe go? E mu faxama xɛ?
5 Onde estão vossos pais? Podem porventura os profetas viver eternamente? Quanto aos avisos e às ordens que encarreguei os meus servos, os profetas, de transmitir ao povo, não foram eles executados junto de vossos pais?
6 N ma masenyi nun n ma sɛriyɛ, a mu wo benbae lixi?›»
6 Por isso vossos pais caíram em si mesmos e, confusos, confessaram: o Senhor dos exércitos tratou-nos como tinha resolvido proceder conosco, segundo o nosso proceder e as nossas obras.
7 Kike fu nun keren nde xi mɔxɔɲɛn nun naani nde, Sebati kike, Dariyusi xa mangɛya ɲɛ firin nde, Alatala naxa a masen Annabi Sakari bɛ, Bɛrɛkaya xa di, Ido xa mamadi,
7 No vigésimo quarto dia do décimo primeiro mês {o mês de Sabat} do segundo ano do reinado de Dario, a palavra do Senhor foi dirigida ao profeta Zacarias, filho de Baraquias, filho de Ado, nestes termos:
8 «To kɔɛ ra n bara yi laamatunyi to. Xɛmɛ nde nu na soe gbeeli fari, a nu tixi miriti wurie tagi fole kui. Soe gbeelie, soe fɔɔrɛe, nun soe fiixɛe nu na a xanbi ra.
8 tive uma visão durante a noite. Percebi, entre as murtas do fundo do vale, um homem montado num cavalo vermelho, e atrás dele estavam cavalos ruços, alazões e brancos.
9 N naxa a maxɔrin, ‹N Marigi, munse na yee tan na?› Malekɛ naxan nu wɔyɛnma n na, a naxa a fala, ‹N a masenma nɛ i bɛ.›
9 Eu perguntei: Meu senhor, que cavalos são estes? E o anjo porta-voz respondeu-me: Vou explicar-te.
10 Mixi naxan nu tixi miriti wurie tagi, a naxa a fala, ‹Alatala xa xɛɛrae nan e ra naxee duniɲa iɲɛrɛma.›
10 O homem que se encontrava entre as murtas respondeu: Estes são os {mensageiros} que o Senhor mandou para percorrer a terra.
11 E naxa dɛntɛgɛ sa Alatala xa malekɛ bɛ naxan nu tixi miriti wurie tagi, ‹Muxu bara duniɲa birin iɲɛrɛ, duniɲa mixi birin raxaraxi, e na bɔɲɛsa kui.›
11 Então os cavaleiros disseram ao anjo do Senhor que permanecia entre as murtas: Acabamos de percorrer toda a terra, e vimos que toda a terra está em tranqüilidade e descanso.
12 Alatala xa malekɛ naxa a fala, ‹Mangɛ Alatala, i fama kinikinide Darisalamu nun Yudaya xa taae ma mun tɛmui? I xɔnɔxi e ma kabi ɲɛ tongo solofere.›
12 O anjo do Senhor disse: Senhor dos exércitos! Até quando ficareis insensível à sorte de Jerusalém e das cidades de Judá? Já faz setenta anos que estais irritado contra elas!
13 Alatala naxa na malekɛ ralimaniya, a a madundu, malekɛ naxan nu wɔyɛnma n na.»
13 O Senhor respondeu ao anjo que me falava, e disse-lhe boas palavras, cheias de consolação.
14 «Na malekɛ naxa a fala n bɛ, ‹I xa a fala, Mangɛ Alatala xa masenyi nan ya: Darisalamu nun Siyon rafan n ma. N mu tinma e xa bira xanuntenyi gbɛtɛ fɔxɔ ra.
14 E o anjo disse-me: Proclama o seguinte: eis o que diz o Senhor dos exércitos: estou animado de ardente amor por Jerusalém e por Sião; porém, sumamente irritado contra as nações que vivem despreocupadas.
15 N bara xɔnɔ si gbɛtɛe ma naxee ɲɔxɔ a ma tɔɔrɛ yo mu nɔma e lide. Singe n nu xɔnɔxi dondoronti n ma ɲama ma, kɔnɔ sie tan bara nde sa n ma ɲama xa tɔɔrɛ xun ma.›»
15 Eu só estava ligeiramente agastado contra Israel, mas {estas nações} ultrapassaram a medida.
16 «Na nan a ra, Alatala naxa a masen, ‹N man kinikinima nɛ Darisalamu ma, n man n ma banxi tima nɛ. Luuti ibɛndunma nɛ Darisalamu taa xun ma alako na xa maniya, na taa man xa gbilen ti ra.› Mangɛ Alatala xa masenyi nan na ki.
16 Por isso, eis o que diz o Senhor: volto novamente para Jerusalém cheio de compaixão; minha casa será nela reedificada - oráculo do Senhor dos exércitos - e o cordel será estendido sobre Jerusalém.
17 I man xa a fala, ‹Mangɛ Alatala xa masenyi nan ya: Harige man luma n ma taae kui, n man Siyon madundu ma nɛ, n man Darisalamu sugandima nɛ.›»
17 Farás a proclamação seguinte: eis o que diz o Senhor dos exércitos: minhas cidades terão de novo muitas riquezas; o Senhor será a consolação de Sião, e a sua escolha cairá novamente sobre Jerusalém.
18 — ausente —
18 Levantando os olhos, vi quatro cornos;
19 — ausente —
19 e perguntei ao porta-voz: Meu senhor, que cornos são estes? Ele respondeu-me: Estes são os cornos que dispersaram Jerusalém e Judá.
20 — ausente —
20 O Senhor mostrou-me então quatro ferreiros.
21 — ausente —
21 Eu perguntei: Esses, que vêm fazer? Os cornos, respondeu-me ele, haviam dispersado Judá de tal forma que ninguém mais ousava levantar a cabeça; mas eis que vieram esses ferreiros para destruí-los, para abater os cornos que as nações tinham levantado contra a terra de Judá, a fim de dispersar {os seus habitantes}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Zacarias 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.