Zacarias 1
Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs NVT
1 Dariyusi xa mangɛya ɲɛ firin nde kike solomasaxan nde kui, Alatala naxa a masen Annabi Sakari bɛ, Bɛrɛkaya xa di, Ido xa mamadi fanyi, a naxɛ,
1 Em novembro do segundo ano do reinado de Dario, o S enhor deu esta mensagem ao profeta Zacarias, filho de Berequias, neto de Ido:
2 «Alatala bara xɔnɔ wo benbae ma.
2 “Eu, o S enhor , fiquei extremamente irado com seus antepassados.
3 Kɔnɔ, i xa a fala, Mangɛ Alatala xa masenyi nan ya: ‹N tan Mangɛ Alatala bara a fala wo bɛ, wo xa gbilen n ma. Na tɛmui n fan gbilenma nɛ wo ma.
3 Portanto, diga ao povo: ‘Assim diz o S enhor dos Exércitos: Voltem-se para mim, e eu me voltarei para vocês, diz o S enhor dos Exércitos’.
4 Wo naxa lu alɔ wo benbae. Singe namiɲɔnmɛe nu bara a masen e bɛ, «Mangɛ Alatala xa masenyi nan ya, wo gbilen wo xa fe ɲaaxie nun wo xa kɛwali ɲaaxie fɔxɔ ra.» Kɔnɔ e mu e tuli mati n ma masenyi ra, e mu n xui suxu. N tan Alatala xa masenyi nan na ki.
4 Não sejam como seus antepassados, que não quiseram ouvir nem deram atenção quando os antigos profetas lhes disseram: ‘Assim diz o S enhor dos Exércitos: Deixem seus caminhos maus e abandonem suas práticas perversas’.
5 Wo benbae na minden? Namiɲɔnmɛe go? E mu faxama xɛ?
5 “Onde estão agora seus antepassados? Morreram há muito tempo, assim como os profetas.
6 N ma masenyi nun n ma sɛriyɛ, a mu wo benbae lixi?›»
6 Mas tudo que eu disse e ordenei por meio de meus servos, os profetas, aconteceu a seus antepassados. Por isso, eles se arrependeram e disseram: ‘Recebemos do S enhor dos Exércitos o que merecíamos. Ele fez o que havia prometido’”.
7 Kike fu nun keren nde xi mɔxɔɲɛn nun naani nde, Sebati kike, Dariyusi xa mangɛya ɲɛ firin nde, Alatala naxa a masen Annabi Sakari bɛ, Bɛrɛkaya xa di, Ido xa mamadi,
7 Três meses depois, no dia 15 de fevereiro, o S enhor deu outra mensagem ao profeta Zacarias, filho de Berequias, neto de Ido.
8 «To kɔɛ ra n bara yi laamatunyi to. Xɛmɛ nde nu na soe gbeeli fari, a nu tixi miriti wurie tagi fole kui. Soe gbeelie, soe fɔɔrɛe, nun soe fiixɛe nu na a xanbi ra.
8 Numa visão durante a noite, vi um homem montado num cavalo vermelho, parado entre algumas murtas num desfiladeiro. Atrás dele, havia cavaleiros montados em cavalos vermelhos, marrons e brancos.
9 N naxa a maxɔrin, ‹N Marigi, munse na yee tan na?› Malekɛ naxan nu wɔyɛnma n na, a naxa a fala, ‹N a masenma nɛ i bɛ.›
9 Perguntei ao anjo que falava comigo: “Meu senhor, o que significam estes cavalos?”. “Eu lhe mostrarei”, o anjo respondeu.
10 Mixi naxan nu tixi miriti wurie tagi, a naxa a fala, ‹Alatala xa xɛɛrae nan e ra naxee duniɲa iɲɛrɛma.›
10 O cavaleiro que estava entre as murtas explicou: “Eles são aqueles que o S enhor enviou para percorrer a terra”.
11 E naxa dɛntɛgɛ sa Alatala xa malekɛ bɛ naxan nu tixi miriti wurie tagi, ‹Muxu bara duniɲa birin iɲɛrɛ, duniɲa mixi birin raxaraxi, e na bɔɲɛsa kui.›
11 Então os outros cavaleiros disseram ao anjo do S enhor , que estava entre as murtas: “Percorremos toda a terra, e ela está em paz”.
12 Alatala xa malekɛ naxa a fala, ‹Mangɛ Alatala, i fama kinikinide Darisalamu nun Yudaya xa taae ma mun tɛmui? I xɔnɔxi e ma kabi ɲɛ tongo solofere.›
12 Quando o anjo do S enhor ouviu isso, disse: “Ó S enhor dos Exércitos, durante estes setenta anos tens estado irado com Jerusalém e as cidades de Judá. Quanto tempo levará para voltares a ter compaixão delas?”.
13 Alatala naxa na malekɛ ralimaniya, a a madundu, malekɛ naxan nu wɔyɛnma n na.»
13 E, ao anjo que falava comigo, o S enhor respondeu com palavras boas e consoladoras.
14 «Na malekɛ naxa a fala n bɛ, ‹I xa a fala, Mangɛ Alatala xa masenyi nan ya: Darisalamu nun Siyon rafan n ma. N mu tinma e xa bira xanuntenyi gbɛtɛ fɔxɔ ra.
14 Então o anjo me disse: “Proclame esta mensagem: ‘Assim diz o S enhor dos Exércitos: Tenho grande zelo por Jerusalém e pelo monte Sião,
15 N bara xɔnɔ si gbɛtɛe ma naxee ɲɔxɔ a ma tɔɔrɛ yo mu nɔma e lide. Singe n nu xɔnɔxi dondoronti n ma ɲama ma, kɔnɔ sie tan bara nde sa n ma ɲama xa tɔɔrɛ xun ma.›»
15 mas estou extremamente irado com as outras nações que agora vivem tranquilas. Eu estava apenas um pouco irado com meu povo, mas as nações fizeram que ele sofresse muito.
16 «Na nan a ra, Alatala naxa a masen, ‹N man kinikinima nɛ Darisalamu ma, n man n ma banxi tima nɛ. Luuti ibɛndunma nɛ Darisalamu taa xun ma alako na xa maniya, na taa man xa gbilen ti ra.› Mangɛ Alatala xa masenyi nan na ki.
16 “‘Portanto, assim diz o S enhor : Voltei a mostrar compaixão por Jerusalém. Meu templo será reconstruído, diz o S enhor dos Exércitos, e serão tiradas medidas para a reconstrução de Jerusalém’.
17 I man xa a fala, ‹Mangɛ Alatala xa masenyi nan ya: Harige man luma n ma taae kui, n man Siyon madundu ma nɛ, n man Darisalamu sugandima nɛ.›»
17 “Diga também: ‘Assim diz o S enhor dos Exércitos: As cidades de Israel voltarão a transbordar de prosperidade, e o S enhor voltará a consolar Sião e escolherá Jerusalém para si’”.
18 — ausente —
18 Então levantei os olhos e vi quatro chifres de animais.
19 — ausente —
19 “O que significam estes chifres?”, perguntei ao anjo que falava comigo. Ele respondeu: “Estes chifres representam as nações que dispersaram Judá, Israel e Jerusalém”.
20 — ausente —
20 Então o S enhor me mostrou quatro ferreiros.
21 — ausente —
21 “O que estes homens vieram fazer?”, perguntei. O anjo respondeu: “Os quatro chifres são as nações que dispersaram e humilharam Judá. Agora, os ferreiros vieram para aterrorizar, derrubar e destruir essas nações”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Zacarias 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.