Rute 1
Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs NTLH
1 Alatala xa kiitisae xa waxati, kaamɛ din nɛ Isirayila bɔxi ra. Xɛmɛ nde naxa keli Bɛtɛlɛɛmu, naxan nu na Yudaya bɔxi ma. A naxa tunu Mowaba bɔxi ma, a tan, a xa ginɛ, nun a xa di firinyie.
1 No tempo em que Israel era governado por juízes, houve uma grande fome naquele país. Por isso um homem de Belém, cidade da região de Judá, foi com a sua mulher e os seus dois filhos morar por algum tempo num país chamado Moabe.
2 Na xɛmɛ xili Elimeleki, a xa ginɛ Nowemi, a xa die, Maxalɔn nun Kiliyon. E fatan Efarata xabilɛ nan ma. E naxa sa sabati Mowaba bɔxi ma.
2 O nome desse homem era Elimeleque, e o da sua mulher, Noemi. Os dois filhos se chamavam Malom e Quiliom. Essa família era de Efrata, um povoado que ficava perto de Belém de Judá. Eles foram para Moabe e ficaram morando ali.
3 Na tɛmui Nowemi xa mɔri Elimeleki naxa faxa. Nowemi naxa lu naa fa, a nun a xa di firinyie.
3 Algum tempo depois, Elimeleque morreu, e Noemi ficou com os dois filhos,
4 Na di firinyie naxa Mowaba ginɛe dɔxɔ. Ginɛ singe xili Oropa, a firin nde Ruti. E naxa lu mɛnni han ɲɛ fu.
4 que casaram com moças moabitas. O nome de uma delas era Orfa, e o da outra, Rute. Quando já fazia quase dez anos que estavam morando ali,
5 Na xanbi Maxalɔn nun Kiliyon fan naxa faxa. Nowemi naxa lu naa fa a keren. Xɛmɛ mu na, di mu na.
5 Malom e Quiliom também morreram. E Noemi ficou só, sem os filhos e sem o marido.
6 Nowemi to a mɛ a Alatala bara a xa ɲama mali baloe fe ra,
6 Um dia Noemi soube que o Senhor tinha ajudado o seu povo, dando-lhe boas colheitas. Então ela se aprontou para sair de Moabe com as suas noras.
7 Nowemi nun a xa die xa ginɛ firinyie naxa keli Mowaba bɔxi ma, e nu sabatixi dɛnnaxɛ. E to kira li naxan sigama Yudaya bɔxi ma,
7 Elas saíram a fim de voltar para Judá, mas no caminho
8 Nowemi naxa a fala a xa die xa ginɛe bɛ, «Wo xa gbilen wo ngae xɔnyi. Alatala xa hinnɛ wo ra, alɔ wo a rabaxi n tan nun n ma die bɛ ki naxɛ.
8 Noemi disse às noras: — Voltem para casa e fiquem com as suas mães. Que o
9 Alatala xa xɛmɛ fi wo ma, wo sabatima naxan xɔn bɔɲɛsa kui.» Nowemi naxa findigilin e ma, kinikini naxa e rawa.
9 O Senhor permita que vocês casem de novo e cada uma tenha o seu lar! Então Noemi se despediu das suas noras com um beijo. Porém elas começaram a chorar alto
10 E naxa a fala a bɛ, «Ade, na mu lanma. Won birin xa siga i bɔnsɔɛ yire.»
10 e disseram: — Não! Nós não voltaremos. Nós iremos com a senhora e ficaremos com o seu povo.
11 Nowemi naxa e yaabi, «N ma mamadie, wo xa gbilen. Munfe ra wo wama birafe n fɔxɔ ra? N tan nɔma di gbɛtɛe baride sɔnɔn wo dɔxɔma naxee xɔn?
11 Mas Noemi respondeu: — Voltem, minhas filhas. Por que querem ir comigo? Vocês acham que eu ainda poderei ter filhos para casarem com vocês?
12 N ma mamadie, fo wo xa gbilen wo xɔnyi. N bara fori. N mu nɔma xɛmɛ gbɛtɛ sɔtɔde sɔnɔn. Hali n sa xɛmɛ gbɛtɛ sɔtɔ to, n fa di bari to kɔɛ ra,
12 Voltem para casa porque já estou muito velha para casar de novo. Pois, ainda que eu tivesse esperança de casar outra vez ou mesmo que casasse esta noite e chegasse a ter filhos,
13 wo nɔma na di mɛmɛde han a mɔ wo fa dɔxɔ a xɔn ma? Wo nɔma na ra? N ma mamadie, wo mu nɔma na ra. Na xɔrɔxɔ. Wo nɔma tondide xɛmɛ gbɛtɛ bɛ, han n ma die mɔ? Alatala naxan nagirixi n ma, a xɔrɔxɔ dangife wo xa tɔɔrɛ ra. Alatala bara n tɔɔrɔ ki fanyi.»
13 será que vocês iriam esperar até que eles crescessem para vocês casarem com eles? É claro que não, minhas filhas! O Senhor está contra mim, e isso me deixa muito triste, pois vocês também estão sofrendo.
14 Na kui Oropa nun Ruti man naxa wa fɔlɔ. Oropa naxa findigilin Nowemi ma, a fa gbilen a xɔnyi, kɔnɔ Ruti tan naxa kankan Nowemi ma.
14 Aí elas começaram a chorar alto outra vez. Então Orfa se despediu da sua sogra com um beijo e voltou para o seu povo. Mas Rute ficou.
15 Nowemi naxa a fala a bɛ, «Ruti, Oropa bara gbilen a xa mixie xɔnyi. A bara gbilen a xa diinɛ ma. I tan fan, i xa bira a fɔxɔ ra.»
15 — Veja! — disse Noemi. — A sua cunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses. Volte você também para casa com ela.
16 Ruti naxɛ, «I naxa n karaxan n xa gbilen i fɔxɔ ra. I naxa n keri. I nu siga dɛdɛ, n fan sigama mɛnni nɛ. Won sabatima nɛ yire keren. I xa mixie findima n ma mixie nan na. I Marigi Ala findima n fan Marigi nan na.
16 Porém Rute respondeu: — Não me proíba de ir com a senhora, nem me peça para abandoná-la! Onde a senhora for, eu irei; e onde morar, eu também morarei. O seu povo será o meu povo, e o seu Deus será o meu Deus.
17 N luma i sɛɛti ma han i faxa, n fa ragata i xa gaburi sɛɛti ma. Xa n i bɛɲin, Alatala xa i haakɛ mini n i. Saya gbansan xa won nafatan.»
17 Onde a senhora morrer, eu morrerei também e ali serei sepultada. Que o Senhor me castigue se qualquer coisa, a não ser a morte, me separar da senhora!
18 Nowemi to a kolon, Ruti xa natɛ mu masarama, a naxa dundu.
18 Como Noemi viu que Rute estava mesmo resolvida a ir com ela, não disse mais nada.
19 E firin naxa ti kira xɔn ma han Bɛtɛlɛɛmu. E to so taa kui, ɲama naxa tɛrɛnna e tofe ra. Ginɛe nu fa maxɔrinyi ti, «Nowemi nan ya?»
19 E elas continuaram a viagem até Belém. Quando chegaram lá, toda a cidade ficou agitada por causa delas. E as mulheres perguntavam: — Esta é a Noemi?
20 Nowemi nu fa e yaabi, «N mu xilima Nowemi sɔnɔn. Wo xa n xili Mara, barima Ala Sɛnbɛma bara n ma duniɲɛigiri raxɔrɔxɔ n ma.» («Nowemi» wama a falafe nɛ «a ɲɔxun.» «Mara» wama a falafe nɛ «a xɔnɔ.»)
20 Porém ela respondia: — Não me chamem de Noemi, a Feliz. Chamem de Mara , a Amargurada, porque o Deus Todo-Poderoso me deu muita amargura.
21 «N siga sigama, n nun fe fanyi nan siga, kɔnɔ Alatala bara n nagbilen n bɛlɛxɛ igeli ra. Munfe ra wo n xilima Nowemi? Alatala Sɛnbɛma bara ti n kanke, a bara ɲaxankatɛ dɔxɔ n ma.»
21 Quando saí daqui, eu tinha tudo, mas o Senhor me fez voltar sem nada. Então, por que me chamar de Feliz, se o Deus Todo-Poderoso me fez sofrer e me deu tanta aflição?
22 Nowemi gbilen a xɔnyi na ki nɛ, a tan nun a xa di xa ginɛ Ruti Mowabaka. E soxi Bɛtɛlɛɛmu funden maniyɛ xaba tɛmui nɛ.
22 E foi assim que Noemi voltou de Moabe, com Rute, a sua nora moabita. Elas chegaram a Belém quando a colheita de cevada estava começando.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.