Rute 1
Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs NAA
1 Alatala xa kiitisae xa waxati, kaamɛ din nɛ Isirayila bɔxi ra. Xɛmɛ nde naxa keli Bɛtɛlɛɛmu, naxan nu na Yudaya bɔxi ma. A naxa tunu Mowaba bɔxi ma, a tan, a xa ginɛ, nun a xa di firinyie.
1 Nos dias em que os juízes julgavam, houve fome na terra de Israel. E um homem de Belém de Judá foi morar por algum tempo na terra de Moabe, com a sua mulher e os seus dois filhos.
2 Na xɛmɛ xili Elimeleki, a xa ginɛ Nowemi, a xa die, Maxalɔn nun Kiliyon. E fatan Efarata xabilɛ nan ma. E naxa sa sabati Mowaba bɔxi ma.
2 Este homem se chamava Elimeleque, e sua mulher se chamava Noemi. Os filhos se chamavam Malom e Quiliom. Eram efrateus, de Belém de Judá. Foram à terra de Moabe e ficaram ali.
3 Na tɛmui Nowemi xa mɔri Elimeleki naxa faxa. Nowemi naxa lu naa fa, a nun a xa di firinyie.
3 Algum tempo depois, Elimeleque, o marido de Noemi, morreu, e ela ficou sozinha com os dois filhos.
4 Na di firinyie naxa Mowaba ginɛe dɔxɔ. Ginɛ singe xili Oropa, a firin nde Ruti. E naxa lu mɛnni han ɲɛ fu.
4 Estes casaram com mulheres moabitas. O nome de uma delas era Orfa, e o nome da outra era Rute. E ficaram ali quase dez anos.
5 Na xanbi Maxalɔn nun Kiliyon fan naxa faxa. Nowemi naxa lu naa fa a keren. Xɛmɛ mu na, di mu na.
5 Depois morreram também Malom e Quiliom, os dois filhos de Noemi. E assim ela ficou sozinha, sem os dois filhos e sem o marido.
6 Nowemi to a mɛ a Alatala bara a xa ɲama mali baloe fe ra,
6 Então Noemi voltou da terra de Moabe com as suas noras, porque ainda em Moabe ouviu que o Senhor havia se lembrado do seu povo, dando-lhe alimento.
7 Nowemi nun a xa die xa ginɛ firinyie naxa keli Mowaba bɔxi ma, e nu sabatixi dɛnnaxɛ. E to kira li naxan sigama Yudaya bɔxi ma,
7 Assim, ela saiu do lugar onde havia morado, e as duas noras estavam com ela. Enquanto caminhavam, voltando para a terra de Judá,
8 Nowemi naxa a fala a xa die xa ginɛe bɛ, «Wo xa gbilen wo ngae xɔnyi. Alatala xa hinnɛ wo ra, alɔ wo a rabaxi n tan nun n ma die bɛ ki naxɛ.
8 Noemi disse às suas noras: — Vão agora e voltem cada uma para a casa de sua mãe. E que o
9 Alatala xa xɛmɛ fi wo ma, wo sabatima naxan xɔn bɔɲɛsa kui.» Nowemi naxa findigilin e ma, kinikini naxa e rawa.
9 O Senhor faça com que vocês sejam felizes, cada uma na casa de seu novo marido. E deu um beijo em cada uma delas. Elas, porém, começaram a chorar alto
10 E naxa a fala a bɛ, «Ade, na mu lanma. Won birin xa siga i bɔnsɔɛ yire.»
10 e lhe disseram: — Não! Nós iremos com a senhora para junto do seu povo.
11 Nowemi naxa e yaabi, «N ma mamadie, wo xa gbilen. Munfe ra wo wama birafe n fɔxɔ ra? N tan nɔma di gbɛtɛe baride sɔnɔn wo dɔxɔma naxee xɔn?
11 Mas Noemi disse: — Voltem, minhas filhas! Por que vocês iriam comigo? Vocês acham que eu ainda tenho filhos em meu ventre, para que casem com vocês?
12 N ma mamadie, fo wo xa gbilen wo xɔnyi. N bara fori. N mu nɔma xɛmɛ gbɛtɛ sɔtɔde sɔnɔn. Hali n sa xɛmɛ gbɛtɛ sɔtɔ to, n fa di bari to kɔɛ ra,
12 Voltem, minhas filhas! Vão embora, porque sou velha demais para ter marido. E ainda que eu dissesse: “Tenho esperança”, ou ainda que casasse esta noite e tivesse filhos,
13 wo nɔma na di mɛmɛde han a mɔ wo fa dɔxɔ a xɔn ma? Wo nɔma na ra? N ma mamadie, wo mu nɔma na ra. Na xɔrɔxɔ. Wo nɔma tondide xɛmɛ gbɛtɛ bɛ, han n ma die mɔ? Alatala naxan nagirixi n ma, a xɔrɔxɔ dangife wo xa tɔɔrɛ ra. Alatala bara n tɔɔrɔ ki fanyi.»
13 será que vocês iriam esperar até que eles viessem a crescer? Ficariam tanto tempo sem casar? Não, minhas filhas! A minha amargura é maior do que a de vocês, porque o Senhor descarregou a sua mão contra mim.
14 Na kui Oropa nun Ruti man naxa wa fɔlɔ. Oropa naxa findigilin Nowemi ma, a fa gbilen a xɔnyi, kɔnɔ Ruti tan naxa kankan Nowemi ma.
14 Então, de novo, choraram em alta voz. Orfa, com um beijo, se despediu de sua sogra, porém Rute se apegou a ela.
15 Nowemi naxa a fala a bɛ, «Ruti, Oropa bara gbilen a xa mixie xɔnyi. A bara gbilen a xa diinɛ ma. I tan fan, i xa bira a fɔxɔ ra.»
15 Então Noemi disse: — Veja! A sua cunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses. Vá você também com ela.
16 Ruti naxɛ, «I naxa n karaxan n xa gbilen i fɔxɔ ra. I naxa n keri. I nu siga dɛdɛ, n fan sigama mɛnni nɛ. Won sabatima nɛ yire keren. I xa mixie findima n ma mixie nan na. I Marigi Ala findima n fan Marigi nan na.
16 Porém Rute respondeu: — Não insista para que eu a deixe nem me obrigue a não segui-la! Porque aonde quer que você for, irei eu; e onde quer que pousar, ali pousarei eu. O seu povo é o meu povo, e o seu Deus é o meu Deus.
17 N luma i sɛɛti ma han i faxa, n fa ragata i xa gaburi sɛɛti ma. Xa n i bɛɲin, Alatala xa i haakɛ mini n i. Saya gbansan xa won nafatan.»
17 Onde quer que você morrer, morrerei eu e aí serei sepultada. Que o Senhor me castigue, se outra coisa que não seja a morte me separar de você.
18 Nowemi to a kolon, Ruti xa natɛ mu masarama, a naxa dundu.
18 Quando Noemi viu que Rute estava mesmo decidida a acompanhá-la, deixou de insistir com ela.
19 E firin naxa ti kira xɔn ma han Bɛtɛlɛɛmu. E to so taa kui, ɲama naxa tɛrɛnna e tofe ra. Ginɛe nu fa maxɔrinyi ti, «Nowemi nan ya?»
19 Então ambas se foram, até que chegaram a Belém. E aconteceu que, ao chegarem ali, toda a cidade se comoveu por causa delas. E as mulheres perguntavam: — Essa não é a Noemi?
20 Nowemi nu fa e yaabi, «N mu xilima Nowemi sɔnɔn. Wo xa n xili Mara, barima Ala Sɛnbɛma bara n ma duniɲɛigiri raxɔrɔxɔ n ma.» («Nowemi» wama a falafe nɛ «a ɲɔxun.» «Mara» wama a falafe nɛ «a xɔnɔ.»)
20 Porém ela lhes dizia: — Não me chamem de Noemi, mas de Mara, porque o Todo-Poderoso me deu muita amargura.
21 «N siga sigama, n nun fe fanyi nan siga, kɔnɔ Alatala bara n nagbilen n bɛlɛxɛ igeli ra. Munfe ra wo n xilima Nowemi? Alatala Sɛnbɛma bara ti n kanke, a bara ɲaxankatɛ dɔxɔ n ma.»
21 Quando saí daqui, eu era plena, mas o Senhor me fez voltar vazia. Por que, então, querem me chamar de Noemi, se o Senhor deu testemunho contra mim e o Todo-Poderoso me afligiu?
22 Nowemi gbilen a xɔnyi na ki nɛ, a tan nun a xa di xa ginɛ Ruti Mowabaka. E soxi Bɛtɛlɛɛmu funden maniyɛ xaba tɛmui nɛ.
22 Foi assim que Noemi voltou da terra de Moabe, com Rute, sua nora, a moabita. E chegaram a Belém no começo da colheita da cevada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.