Neemias 9

Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Na kike xi mɔxɔɲɛn nun naani lɔxɔɛ, Isirayilakae naxa e malan e xa sunyi suxu. E naxa sunnun donma ragoro e ma, e bɛndɛ maso e fate ma.
1 No vigésimo quarto dia do mesmo mês, vestidos de sacos, e com a cabeça coberta de pó, os israelitas reuniram-se para um jejum.
2 Isirayila bɔnsɔɛ naxa lu yire keren, xɔɲɛ yo mu nu na e ya ma. E naxa e xa yunubi nun e babae xa yunubi masen Ala bɛ.
2 Os que eram de origem israelita estavam separados de todos os estrangeiros, e apresentaram-se para confessar seus pecados e as iniqüidades de seus pais.
3 Kuye to iba, e naxa ti, e e tuli mati Tawureta Munsa xaranyi ra, e Marigi Alatala naxan soxi e yi ra. Soge to xɔnɔ fɔlɔ, e naxa e xa yunubi masen e Marigi Alatala bɛ, e man naxa tuubi a bɛ han soge naxa te a fanyi ra.
3 De pé em seus lugares, escutaram a leitura da lei do Senhor, seu Deus, durante um quarto do dia; e durante o outro quarto do dia confessaram seus pecados e prostraram-se diante do Senhor, seu Deus.
4 Lewika Yesuwa, Bani, Kadamiyɛli, Sɛbanaya, Buni, Serebiya, Bani, nun Kenani naxa ti wuri yailanxi ma, e fa e Marigi Alatala xili e xui itexi ra.
4 Josué, Bani, Cedmiel, Sabanias, Boni, Sarebias, Bani e Canani, que haviam tomado lugar no estrado dos levitas, invocaram em alta voz o Senhor, seu Deus.
5 Lewika Yesuwa, Kadamiyɛli, Bani, Xasabeneya, Serebiya, Hodiya, Sɛbanaya, nun Petaxiya naxa a masen ɲama bɛ, «Wo keli, wo xa wo Marigi Alatala tantu, danyi mu na naxan ma.»
5 E os levitas Josué, Cedmiel, Bani, Hasebnias, Serebias, Odaías, Sebnias e Fataías diziam: Levantai-vos, bendizei ao Senhor, vosso Deus, de eternidade em eternidade! Seja bendito o vosso nome glorioso, com toda a sorte de louvores e bênçãos.
6 I tan nan na muxu Marigi Alatala ra, i keren, naxan koore nun tunbuie daa, naxan bɔxi nun a isee birin daa, naxan baa nun yɛxɛ birin daa. I bara na nimase birin daa. Hali tunbui naxee na koore ma, e fan bara tuubi i bɛ.
6 Sois vós, Senhor, vós somente, que fizestes o céu dos céus e todo o seu exército, a terra e tudo o que ela contém, o mar e tudo o que nele se encerra; sois vós quem dais a vida a todos os seres, e o exército dos céus vos adora.
7 I tan nan na Marigi Alatala ra naxan Annabi Iburama sugandixi, a a ramini Uru Kalidi bɔxi kui, a Iburahima xili sa a xun ma.
7 Vós, Senhor Deus, fostes quem escolheu Abrão, quem o fez deixar a terra de Ur, na Caldéia, e quem lhe deu o nome de Abraão.
8 I naxa a to a bɔɲɛ tinxin i ya i. I naxa saatɛ tongo a bɛ, i xa Kanaan bɔxi fi a bɔnsɔɛ ma, Kanaankae, Xitikae, Amorikae, Perisikae, Yebusukae, nun Girigasakae nu na dɛnnaxɛ. I bara na saatɛ rakamali, barima i tinxin.»
8 Encontrastes nele um coração fiel, e com ele firmastes uma aliança, prometendo dar à sua posteridade a terra dos cananeus, dos hiteus, dos amorreus, dos ferezeus, dos jebuseus e dos gergeseus, e cumpristes a vossa palavra, porque sois justo.
9 «I naxa muxu benbae xa sunnunyi to Misira bɔxi ma, i man naxa e xui mɛ Xulunyumi Baa ma.
9 Vistes a aflição de nossos pais no Egito, e ouvistes os seus clamores junto do mar Vermelho.
10 I naxa kaabanakoe nun tɔnxumae raba Firawuna, a xa walikɛe, nun a xa ɲama birin xili ma, barima i bara a kolon e bara e yɛtɛ igbo muxu benbae ma. Na kui i bara xili magaaxuxi sɔtɔ, naxan na i yi ra han to.
10 Operastes milagres e prodígios contra o faraó, contra todos os seus servos e todo o povo de sua terra, porque sabíeis que haviam tratado com arrogância os nossos pais; e adquiristes um renome que perdura até os nossos dias.
11 I naxa baa bolon e ya xɔri alako e xa giri. E naxa giri e xaraxi ra baa tagi, kɔnɔ naxee nu biraxi e fɔxɔ ra, i naxa ye radin nee xun ma, i e radula alɔ gɛmɛ goroma ye bɔtini ma ki naxɛ.
11 Fendestes o mar diante deles, que passaram a pé enxuto; mas precipitastes nos abismos todos os que os perseguiam, como uma pedra é atirada às profundezas das águas.
12 Yanyi ra, i naxa nuxui findi e raɲɛrɛ se ra. Kɔɛ ra, i naxa tɛ ti e bɛ naxan kira iyalanma, e e ɲɛrɛma naxan na.»
12 Vós os guiastes durante o dia por uma coluna de nuvem, e à noite por uma coluna de fogo, para iluminar o caminho que deviam seguir.
13 «I naxa goro Turusinina geya fari, i fa wɔyɛn e bɛ keli koore ma. I naxa sɛriyɛ tinxinxi, nɔndi, marasi nun yaamari fanyie masen e bɛ.
13 Descestes ao monte Sinai, falastes-lhes do alto do céu e destes-lhes justas ordenações, leis verdadeiras, preceitos e mandamentos excelentes.
14 I xa walikɛ Munsa saabui ra, i naxa i xa malabui lɔxɔɛ sɛniyɛnxi xa fe masen e bɛ, i xa yaamari, i xa marasi, nun i xa sɛriyɛ.
14 Fizestes lhes conhecer o vosso santo sábado, e prescrevestes-lhes, pela boca de Moisés, vosso servo, os mandamentos, preceitos e uma lei.
15 Kaamɛ to e suxu, i naxa taami ragoro e ma keli koore. Ye xɔli nu na e ma tɛmui naxɛ, i naxa ye ramini gɛmɛ longori ra. I naxa e xɛɛ bɔxi tongode i i rakali naxan na sofe ra e yi ra.»
15 Do alto do céu, destes-lhes pão para saciar a fome; e do rochedo fizestes jorrar água para matar-lhes a sede. E vós os mandastes tomar posse da terra que havíeis jurado dar-lhes.
16 «Kɔnɔ muxu benbae naxa finsiriwaliya raba e xa yɛtɛ igboɲa kui. E mu e tuli mati i xa yaamari ra.
16 Mas os nossos pais, em seu orgulho, endureceram a cerviz e não observaram os vossos mandamentos.
17 E mu tin i xui ratinmɛde. E mu ratu i xa kaabanakoe ma, i naxee raba e bɛ. E naxa e kobe ti i ra, e man naxa natɛ tongo gbilenfe ra konyiya kui. E mangɛ nde sugandi na nan ma. Kɔnɔ i tan mu e rabɛɲin, barima Ala nan lanxi i ma naxan diɲɛma, naxan kinikinima, naxan hinnɛma. I xa xɔnɛ mu mafura. I xa xanunteya gbo.
17 Recusaram-se a ouvir, e não mais se incomodaram com as maravilhas que operastes em seu favor. Endureceram a cerviz e, em sua rebelião, elegeram um chefe para retornar à sua escravidão. Mas vós sois um Deus sempre pronto ao perdão, clemente e compassivo, vagaroso em encolerizar-se e rico em bondade, e assim não os abandonastes.
18 I mu e rabɛɲin hali e to ninge kuye yailan yɔxui ra, e fa a fala, ‹Muxu xa ala nan yi ki naxan muxu ramini Misira bɔxi ma.› E to fe ɲaaxi fala i xa fe ra, i mu e rabɛɲin fefe ma.
18 Mesmo quando fabricaram para si um bezerro de metal fundido, e vos ultrajaram grandemente dizendo ser aquilo o Deus que os tirara do Egito,
19 I xa fonisireya kui i mu e rabɛɲin gbengberenyi ma. I mu nuxui ba e ya ra, naxan nu e raɲɛrɛma yanyi ra. I mu tɛ ba naa, naxan nu kira iyalanma e bɛ kɔɛ ra.
19 usastes de muita misericórdia e não os abandonastes no deserto; e a coluna de nuvem que os guiava durante o dia em sua viagem, bem como a coluna de fogo que lhes iluminava o caminho que deviam seguir durante a noite, não lhes foi arrebatada.
20 I naxa i Xaxili Fanyi so e yi ra alako e xaxili xa fan. I naxa mana taami nun ye so e yi ra alako e xa balo.
20 Destes-lhes do vosso bom espírito para torná-los prudentes; não lhes recusastes o vosso maná para seu alimento, e destes-lhes água para estancar a sede.
21 Ɲɛ tongo naani bun ma, i ɲɛngi saxi e xa fe xɔn ma gbengberenyi ma. E hayi nu na se naxan birin ma, i naxa na so e yi ra. E xa dugie mu kana, e sanyie mu funtu.»
21 Durante quarenta anos provestes às suas necessidades no deserto, sem que nada lhes faltasse. Suas vestes não se estragaram e nem seus pés incharam.
22 «I naxa mangɛyae nun si gbɛtɛe so e yi ra, bɔxi naxee nu na e xa bɔxi naaninyi ra. E naxa mangɛ Sixɔn xa bɔxi Xɛsibɔn tongo, e man naxa mangɛ Ogo xa bɔxi Basan tongo.
22 Vós os livrastes dos reinos e dos povos, cujas terras repartistes entre eles. Tomaram posse da terra de Seon, da terra do rei de Hesebon e da terra de Og, rei de Basã.
23 I naxa e xa die rawuya dangife tunbuie ra naxee na koore ma. I naxa na bɔxi so e yi ra i naxan laayidi e babae bɛ.
23 Multiplicastes seus filhos como as estrelas do céu; e os fizestes entrar na posse da terra. Havíeis prometido aos seus pais que entrariam e possuiriam essa terra,
24 E xa die naxa na bɔxi sɔtɔ. I naxa Kanaankae nun e xa mangɛe ragoro e ya i, i naxa e sa e bɛlɛxɛ i, alako e xa e waxɔnfe raba e ra.
24 mas foram seus filhos que a ocuparam. Diante deles humilhastes o orgulho dos habitantes da terra, os cananeus; entregastes em suas mãos tanto os reis como as populações, que ficaram à sua mercê.
25 E naxa taae nun bɔxi fanyie sɔtɔ, a nun banxi naxee rafexi harige ra, kɔlɔnyie, wɛni bilie, oliwi bilie, nun sansi gbegbe naxee bogima a fanyi ra. E naxa e dɛge, e naxa luga baloe fanyi ra, e naxan sɔtɔ i xa hinnɛ saabui ra.»
25 Eles se apropriaram de cidades fortificadas e de terras férteis; tomaram posse de casas repletas de bens de toda a sorte, de cisternas já feitas, de vinhas, olivais e muitas árvores frutíferas. Puderam comer até se saciar e engordaram, vivendo nas delícias que lhes outorgava a vossa grande bondade.
26 «Kɔnɔ e mu lu i xa yaamari bun ma. E naxa i matandi, e naxa e kobe ti i xa sɛriyɛ ra. E naxa i xa namiɲɔnmɛe faxa, naxee nu bara kawandi ti e bɛ e xa gbilen i ma. E naxa fe ɲaaxi gbegbe raba i ra.
26 Entretanto, foram rebeldes e se revoltaram contra vós. Desprezaram vossa lei; mataram vossos profetas que os conjuravam a retornar a vós. Como cometessem grandes ultrajes para convosco,
27 Na kui i naxa e sa e yaxuie bɛlɛxɛ i, naxee bara e ɲaxankata. Kɔnɔ e to i xili e xa tɔɔrɛ kui, i naxa e xa maxandi suxu koore ma. I naxa marakisimae xɛɛ e xɔn ma, naxee bara e ba e yaxuie bɛlɛxɛ i.
27 vós os abandonastes às mãos de seus inimigos, que os oprimiram. Mas quando, no tempo de sua miséria, clamaram a vós, vós os ouvistes do alto do céu, e, em vossa grande misericórdia, enviastes-lhes salvadores que os livraram das mãos dos seus inimigos.
28 E to malabui sɔtɔ, e man naxa fe ɲaaxi raba fɔlɔ i ra. Na kui, i naxa e rabɛɲin e yaxuie yi ra, naxee bara nɔ e ra. Kɔnɔ e to gbilen i xili ra, i man naxa e xa maxandi suxu koore ma i xa fonisireya saabui ra. I bara e ratanga sanmaya wuyaxi.
28 Mas, assim que voltou a segurança, recomeçaram a fazer o mal diante de vós, e os abandonastes às mãos dos seus inimigos, que os tiranizaram. Mas clamaram de novo a vós, e vós, do alto do céu, os atendestes; assim é que a vossa grande misericórdia operou inúmeras vezes a sua libertação.
29 I naxa fe birin naba, alako e xa bira i xa sɛriyɛ fɔxɔ ra, kɔnɔ e naxa e yɛtɛ igbo, e mu e tuli mati i xa yaamarie ra. E naxa tondi i xa sɛriyɛ rabatude, naxan nɔma a rabatumae rakiside. E naxa e kobe ti i ra, e mu i xui rabatu fefe ma.»
29 Vós os conjurastes a voltar à vossa lei, mas eles, em sua arrogância, não escutavam vossas objurgações, transgrediam vossas ordens, que dão a vida ao homem que as observa; nada mais mostraram que ombros rebeldes, cerviz altiva e ouvidos surdos.
30 «I naxa lu e sɛɛti ma kabi tɛmui xɔnkuye. I nu e ralimaniyama i Xaxili ra i xa namiɲɔnmɛe saabui ra, kɔnɔ e mu e tuli mati i ra. Na kui i naxa e sa si gbɛtɛe bɛlɛxɛ i.
30 Vossa paciência para com eles durou muitos anos; vós lhes fazíeis admoestações pela inspiração de vosso espírito, que animava os vossos profetas. Então, finalmente, como não vos escutassem, vós os entregastes às mãos dos povos de outras terras.
31 Kɔnɔ hali i to na raba, i tondi nɛ e sɔntɔde i xa fonisireya xa fe ra. I mu e rabɛɲin kerenyi ra, barima Ala nan na i ra naxan hinnɛma mixie ra, naxan kinikinima e ma.»
31 Mas, mesmo assim, vossa grande misericórdia vos impediu de aniquilá-los, e não os abandonastes porque sois um Deus clemente e compassivo.
32 «Yakɔsi, i tan muxu Marigi Ala Xungbe, i sɛnbɛ gbo, i magaaxu, i i xa saatɛ rakamalima, i hinnɛma mixi ra. Yandi, i xa i ɲɛngi sa muxu xa tɔɔrɛ xɔn ma, muxu xa mangɛe, muxu xa kuntigie, muxu xa sɛrɛxɛdubɛe, muxu xa namiɲɔnmɛe, muxu babae, nun muxu xa ɲama birin. Kabi Asiriya mangɛe xa tɛmui, han to muxu na tɔɔrɛ nan kui.
32 E agora, Senhor, Deus grande, poderoso e temível, vós que mantendes fielmente vossa aliança misericordiosa, não sejais indiferente a todos os sofrimentos que nos atingem, a nós, nossos reis, nossos chefes, nossos sacerdotes, e a todo o vosso povo, desde o tempo dos reis da Assíria até o presente.
33 I bara fe tinxinxi raba muxu bɛ. I tan bara dugutɛgɛɲa raba, kɔnɔ muxu tan bara fe ɲaaxi raba i ra.
33 Em tudo aquilo que nos aconteceu, nada mais houve que justiça de vossa parte, porque procedestes com lealdade, enquanto que nós retribuíamos com o mal.
34 Muxu xa mangɛe, muxu xa kuntigie, muxu xa sɛrɛxɛdubɛe, nun muxu babae mu bira i xa sɛriyɛ fɔxɔ ra. E mu e tuli matixi i xa yaamari nun i xa masenyi ra.
34 Nossos reis, nossos chefes, nossos sacerdotes e nossos pais negligenciaram a prática da vossa lei, não mais obedeceram aos vossos mandamentos, nem às advertências que lhes fizestes.
35 Hali i to harige nun bɔxi fanyi sa e xa mangɛya bun ma tɛmui naxɛ, e mu i xui rabatu, e mu gbilen e xa wali ɲaaxie fɔxɔ ra.
35 Malgrado seu reino, apesar dos bens que lhes havíeis dado em abundância, e a despeito desta terra vasta e fértil que lhes entregastes, eles não vos serviram, não renunciaram às suas más obras.
36 To lɔxɔɛ muxu na konyiya nan kui. Muxu bara findi konyie ra bɔxi ma i dɛnnaxɛ fixi muxu benbae ma, alako e xa balo na bɔxi fanyi saabui ra.
36 E eis que hoje somos escravos! Escravos na própria terra que destes aos nossos pais, para usufruir de seus frutos e dos seus produtos.
37 Kɔnɔ na bɔxi bogi fanyi birin luma mangɛ gbɛtɛe nan bɛ, muxu na naxee bun ma muxu xa yunubie xa fe ra. E e waxɔnfe rabama muxu fatee nun muxu xa xurusee ra. Muxu na tɔɔrɛ belebele nan kui.»
37 Esta terra multiplica suas messes para reis estrangeiros, que no momento nos tiranizam por causa de nossos pecados, e dispõem a seu arbítrio de nossas pessoas e de nossos animais. Sim, estamos numa grande aflição.
38 — ausente —
38 Por todos esses motivos, contratamos uma aliança sagrada, que redigimos por escrito, e onde os nossos chefes, levitas e sacerdotes vão colocar o seu selo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.