Neemias 9
Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs NVI
1 Na kike xi mɔxɔɲɛn nun naani lɔxɔɛ, Isirayilakae naxa e malan e xa sunyi suxu. E naxa sunnun donma ragoro e ma, e bɛndɛ maso e fate ma.
1 No dia vinte e quatro do mês, os israelitas se reuniram, jejuaram, vestiram pano de saco e puseram terra sobre a cabeça.
2 Isirayila bɔnsɔɛ naxa lu yire keren, xɔɲɛ yo mu nu na e ya ma. E naxa e xa yunubi nun e babae xa yunubi masen Ala bɛ.
2 Os que eram de ascendência israelita tinham se separado de todos os estrangeiros. Levantaram-se nos seus lugares, confessaram seus pecados e a maldade dos seus antepassados.
3 Kuye to iba, e naxa ti, e e tuli mati Tawureta Munsa xaranyi ra, e Marigi Alatala naxan soxi e yi ra. Soge to xɔnɔ fɔlɔ, e naxa e xa yunubi masen e Marigi Alatala bɛ, e man naxa tuubi a bɛ han soge naxa te a fanyi ra.
3 Ficaram onde estavam e leram o Livro da Lei do Senhor, do seu Deus, durante três horas, e passaram outras três horas confessando e adorando o Senhor, o seu Deus.
4 Lewika Yesuwa, Bani, Kadamiyɛli, Sɛbanaya, Buni, Serebiya, Bani, nun Kenani naxa ti wuri yailanxi ma, e fa e Marigi Alatala xili e xui itexi ra.
4 De pé, na plataforma, estavam os levitas Jesua, Bani, Cadmiel, Sebanias, Buni, Serebias, Bani e Quenani, que em alta voz clamavam ao Senhor, ao seu Deus.
5 Lewika Yesuwa, Kadamiyɛli, Bani, Xasabeneya, Serebiya, Hodiya, Sɛbanaya, nun Petaxiya naxa a masen ɲama bɛ, «Wo keli, wo xa wo Marigi Alatala tantu, danyi mu na naxan ma.»
5 E os levitas Jesua, Cadmiel, Bani, Hasabnéias, Serebias, Hodias, Sebanias e Petaías conclamavam o povo, dizendo: "Levantem-se e louvem o Senhor, o seu Deus, que vive para todo o sempre. "Bendito seja o teu nome glorioso! A tua grandeza está acima de toda expressão de louvor.
6 I tan nan na muxu Marigi Alatala ra, i keren, naxan koore nun tunbuie daa, naxan bɔxi nun a isee birin daa, naxan baa nun yɛxɛ birin daa. I bara na nimase birin daa. Hali tunbui naxee na koore ma, e fan bara tuubi i bɛ.
6 Só tu és o Senhor. Fizeste os céus, e os mais altos céus, e tudo que neles há, a terra e tudo o que nela existe, os mares e tudo o que neles existe. Tu deste vida a todos os seres, e os exércitos dos céus te adoram.
7 I tan nan na Marigi Alatala ra naxan Annabi Iburama sugandixi, a a ramini Uru Kalidi bɔxi kui, a Iburahima xili sa a xun ma.
7 "Tu és o Senhor, o Deus que escolheu Abrão, trouxe-o de Ur dos caldeus e deu-lhe o nome de Abraão.
8 I naxa a to a bɔɲɛ tinxin i ya i. I naxa saatɛ tongo a bɛ, i xa Kanaan bɔxi fi a bɔnsɔɛ ma, Kanaankae, Xitikae, Amorikae, Perisikae, Yebusukae, nun Girigasakae nu na dɛnnaxɛ. I bara na saatɛ rakamali, barima i tinxin.»
8 Viste que o coração dele era fiel, e fizeste com ele uma aliança, prometendo dar aos seus descendentes a terra dos cananeus, dos hititas, dos amorreus, dos ferezeus, dos jebuseus e dos girgaseus. E cumpriste a tua promessa porque tu és justo.
9 «I naxa muxu benbae xa sunnunyi to Misira bɔxi ma, i man naxa e xui mɛ Xulunyumi Baa ma.
9 "Viste o sofrimento dos nossos antepassados no Egito, e ouviste o clamor deles no mar Vermelho.
10 I naxa kaabanakoe nun tɔnxumae raba Firawuna, a xa walikɛe, nun a xa ɲama birin xili ma, barima i bara a kolon e bara e yɛtɛ igbo muxu benbae ma. Na kui i bara xili magaaxuxi sɔtɔ, naxan na i yi ra han to.
10 Fizeste sinais e maravilhas contra o faraó e todos os seus oficiais e contra todo o povo da sua terra, pois sabias com quanta arrogância os egípcios os tratavam. Alcançaste renome, que permanece até hoje.
11 I naxa baa bolon e ya xɔri alako e xa giri. E naxa giri e xaraxi ra baa tagi, kɔnɔ naxee nu biraxi e fɔxɔ ra, i naxa ye radin nee xun ma, i e radula alɔ gɛmɛ goroma ye bɔtini ma ki naxɛ.
11 Dividiste o mar diante deles, para que o atravessassem a seco, mas lançaste os seus perseguidores nas profundezas, como uma pedra em águas agitadas.
12 Yanyi ra, i naxa nuxui findi e raɲɛrɛ se ra. Kɔɛ ra, i naxa tɛ ti e bɛ naxan kira iyalanma, e e ɲɛrɛma naxan na.»
12 Tu os conduziste de dia com uma nuvem e de noite com uma coluna de fogo, para iluminar o caminho que tinham que percorrer.
13 «I naxa goro Turusinina geya fari, i fa wɔyɛn e bɛ keli koore ma. I naxa sɛriyɛ tinxinxi, nɔndi, marasi nun yaamari fanyie masen e bɛ.
13 "Tu desceste ao monte Sinai; dos céus lhes falaste. Deste-lhes ordenanças justas e leis verdadeiras, e decretos e mandamentos excelentes.
14 I xa walikɛ Munsa saabui ra, i naxa i xa malabui lɔxɔɛ sɛniyɛnxi xa fe masen e bɛ, i xa yaamari, i xa marasi, nun i xa sɛriyɛ.
14 Fizeste que conhecessem o teu sábado santo e lhes deste ordens, decretos e leis por meio de Moisés, teu servo.
15 Kaamɛ to e suxu, i naxa taami ragoro e ma keli koore. Ye xɔli nu na e ma tɛmui naxɛ, i naxa ye ramini gɛmɛ longori ra. I naxa e xɛɛ bɔxi tongode i i rakali naxan na sofe ra e yi ra.»
15 Na fome deste-lhes pão do céu, e na sede tiraste para eles água da rocha; mandaste-os entrar e tomar posse da terra que, sob juramento, tinhas prometido dar-lhes.
16 «Kɔnɔ muxu benbae naxa finsiriwaliya raba e xa yɛtɛ igboɲa kui. E mu e tuli mati i xa yaamari ra.
16 "Mas os nossos antepassados tornaram-se arrogantes e obstinados, e não obedeceram aos teus mandamentos.
17 E mu tin i xui ratinmɛde. E mu ratu i xa kaabanakoe ma, i naxee raba e bɛ. E naxa e kobe ti i ra, e man naxa natɛ tongo gbilenfe ra konyiya kui. E mangɛ nde sugandi na nan ma. Kɔnɔ i tan mu e rabɛɲin, barima Ala nan lanxi i ma naxan diɲɛma, naxan kinikinima, naxan hinnɛma. I xa xɔnɛ mu mafura. I xa xanunteya gbo.
17 Eles se recusaram a ouvir-te e esqueceram-se dos milagres que realizaste entre eles. Tornaram-se obstinados e, na sua rebeldia, escolheram um líder a fim de voltarem à sua escravidão. Mas tu és um Deus perdoador, um Deus bondoso e misericordioso, muito paciente e cheio de amor. Por isso não os abandonaste,
18 I mu e rabɛɲin hali e to ninge kuye yailan yɔxui ra, e fa a fala, ‹Muxu xa ala nan yi ki naxan muxu ramini Misira bɔxi ma.› E to fe ɲaaxi fala i xa fe ra, i mu e rabɛɲin fefe ma.
18 mesmo quando fundiram para si um ídolo na forma de bezerro e disseram: ‘Este é o seu deus, que os tirou do Egito’, ou quando proferiram blasfêmias terríveis.
19 I xa fonisireya kui i mu e rabɛɲin gbengberenyi ma. I mu nuxui ba e ya ra, naxan nu e raɲɛrɛma yanyi ra. I mu tɛ ba naa, naxan nu kira iyalanma e bɛ kɔɛ ra.
19 "Foi por tua grande compaixão que não os abandonaste no deserto. De dia a nuvem não deixava de guiá-los em seu caminho, nem de noite a coluna de fogo deixava de brilhar sobre o caminho que deviam percorrer.
20 I naxa i Xaxili Fanyi so e yi ra alako e xaxili xa fan. I naxa mana taami nun ye so e yi ra alako e xa balo.
20 Deste o teu bom Espírito para instruí-los. Não retiveste o teu maná que os alimentava, e deste-lhes água para matar a sede.
21 Ɲɛ tongo naani bun ma, i ɲɛngi saxi e xa fe xɔn ma gbengberenyi ma. E hayi nu na se naxan birin ma, i naxa na so e yi ra. E xa dugie mu kana, e sanyie mu funtu.»
21 Durante quarenta anos tu os sustentaste no deserto; nada lhes faltou, as roupas deles não se gastaram nem os seus pés ficaram inchados.
22 «I naxa mangɛyae nun si gbɛtɛe so e yi ra, bɔxi naxee nu na e xa bɔxi naaninyi ra. E naxa mangɛ Sixɔn xa bɔxi Xɛsibɔn tongo, e man naxa mangɛ Ogo xa bɔxi Basan tongo.
22 "Deste-lhes reinos e nações, cuja terra repartiste entre eles. Eles conquistaram a terra de Seom, rei de Hesbom, e a terra de Ogue, rei de Basã.
23 I naxa e xa die rawuya dangife tunbuie ra naxee na koore ma. I naxa na bɔxi so e yi ra i naxan laayidi e babae bɛ.
23 Tornaste os seus filhos tão numerosos como as estrelas do céu, e os trouxeste para entrar e possuir a terra que prometeste aos seus antepassados.
24 E xa die naxa na bɔxi sɔtɔ. I naxa Kanaankae nun e xa mangɛe ragoro e ya i, i naxa e sa e bɛlɛxɛ i, alako e xa e waxɔnfe raba e ra.
24 Seus filhos entraram e tomaram posse da terra. Tu subjugaste diante deles os cananeus, que viviam na terra, e os entregaste nas suas mãos, com os seus reis e com os povos daquela terra, para que os tratassem como bem quisessem.
25 E naxa taae nun bɔxi fanyie sɔtɔ, a nun banxi naxee rafexi harige ra, kɔlɔnyie, wɛni bilie, oliwi bilie, nun sansi gbegbe naxee bogima a fanyi ra. E naxa e dɛge, e naxa luga baloe fanyi ra, e naxan sɔtɔ i xa hinnɛ saabui ra.»
25 Conquistaram cidades fortificadas e terra fértil; apossaram-se de casas cheias de bens, poços já escavados, vinhas, olivais e muitas árvores frutíferas. Comeram até fartar-se e foram bem alimentados; eles desfrutaram de tua grande bondade.
26 «Kɔnɔ e mu lu i xa yaamari bun ma. E naxa i matandi, e naxa e kobe ti i xa sɛriyɛ ra. E naxa i xa namiɲɔnmɛe faxa, naxee nu bara kawandi ti e bɛ e xa gbilen i ma. E naxa fe ɲaaxi gbegbe raba i ra.
26 "Mas foram desobedientes e se rebelaram contra ti; deram as costas para a tua Lei. Mataram os teus profetas, que os tinham advertido que se voltassem para ti; e te fizeram ofensas detestáveis.
27 Na kui i naxa e sa e yaxuie bɛlɛxɛ i, naxee bara e ɲaxankata. Kɔnɔ e to i xili e xa tɔɔrɛ kui, i naxa e xa maxandi suxu koore ma. I naxa marakisimae xɛɛ e xɔn ma, naxee bara e ba e yaxuie bɛlɛxɛ i.
27 Por isso tu os entregaste nas mãos de seus inimigos, que os oprimiram. Mas, quando foram oprimidos, clamaram a ti. Dos céus tu os ouviste, e na tua grande compaixão deste-lhes libertadores, que os livraram das mãos de seus inimigos.
28 E to malabui sɔtɔ, e man naxa fe ɲaaxi raba fɔlɔ i ra. Na kui, i naxa e rabɛɲin e yaxuie yi ra, naxee bara nɔ e ra. Kɔnɔ e to gbilen i xili ra, i man naxa e xa maxandi suxu koore ma i xa fonisireya saabui ra. I bara e ratanga sanmaya wuyaxi.
28 "Mas, tão logo voltavam a ter paz, de novo faziam o que tu reprovas. Então os abandonavas às mãos de seus inimigos para que dominassem sobre eles. E, quando novamente clamavam a ti, dos céus tu os ouvias e na tua compaixão os livravas vez após vez.
29 I naxa fe birin naba, alako e xa bira i xa sɛriyɛ fɔxɔ ra, kɔnɔ e naxa e yɛtɛ igbo, e mu e tuli mati i xa yaamarie ra. E naxa tondi i xa sɛriyɛ rabatude, naxan nɔma a rabatumae rakiside. E naxa e kobe ti i ra, e mu i xui rabatu fefe ma.»
29 "Tu os advertiste que voltassem à tua Lei, mas eles se tornaram arrogantes e desobedeceram aos teus mandamentos. Pecaram contra as tuas ordenanças, pelas quais o homem vive se lhes obedece. Com teimosia te deram as costas, tornaram-se obstinados e recusaram-se a ouvir-te.
30 «I naxa lu e sɛɛti ma kabi tɛmui xɔnkuye. I nu e ralimaniyama i Xaxili ra i xa namiɲɔnmɛe saabui ra, kɔnɔ e mu e tuli mati i ra. Na kui i naxa e sa si gbɛtɛe bɛlɛxɛ i.
30 E durante muitos anos foste paciente com eles. Mediante o teu Espírito os advertiste por meio de teus profetas. Contudo, não te deram atenção, de modo que os entregaste nas mãos dos povos vizinhos.
31 Kɔnɔ hali i to na raba, i tondi nɛ e sɔntɔde i xa fonisireya xa fe ra. I mu e rabɛɲin kerenyi ra, barima Ala nan na i ra naxan hinnɛma mixie ra, naxan kinikinima e ma.»
31 Graças, porém, à tua grande misericórdia, não os destruíste nem os abandonaste, pois és Deus bondoso e misericordioso.
32 «Yakɔsi, i tan muxu Marigi Ala Xungbe, i sɛnbɛ gbo, i magaaxu, i i xa saatɛ rakamalima, i hinnɛma mixi ra. Yandi, i xa i ɲɛngi sa muxu xa tɔɔrɛ xɔn ma, muxu xa mangɛe, muxu xa kuntigie, muxu xa sɛrɛxɛdubɛe, muxu xa namiɲɔnmɛe, muxu babae, nun muxu xa ɲama birin. Kabi Asiriya mangɛe xa tɛmui, han to muxu na tɔɔrɛ nan kui.
32 "Agora, portanto, nosso Deus, ó Deus grande, poderoso e temível, fiel à tua aliança e misericordioso, não fiques indiferente a toda a aflição que veio sobre nós, sobre os nossos reis e os nossos líderes, sobre os nossos sacerdotes e profetas, sobre os nossos antepassados e sobre todo o teu povo, desde os dias dos reis da Assíria até hoje.
33 I bara fe tinxinxi raba muxu bɛ. I tan bara dugutɛgɛɲa raba, kɔnɔ muxu tan bara fe ɲaaxi raba i ra.
33 Em tudo o que nos aconteceu foste justo; agiste com lealdade mesmo quando fomos infiéis.
34 Muxu xa mangɛe, muxu xa kuntigie, muxu xa sɛrɛxɛdubɛe, nun muxu babae mu bira i xa sɛriyɛ fɔxɔ ra. E mu e tuli matixi i xa yaamari nun i xa masenyi ra.
34 Nossos reis, nossos líderes, nossos sacerdotes e nossos antepassados não seguiram a tua Lei; não deram atenção aos teus mandamentos nem às advertências que lhes fizeste.
35 Hali i to harige nun bɔxi fanyi sa e xa mangɛya bun ma tɛmui naxɛ, e mu i xui rabatu, e mu gbilen e xa wali ɲaaxie fɔxɔ ra.
35 Mesmo quando estavam no reino deles, desfrutando da tua grande bondade na terra espaçosa e fértil que lhes deste, eles não te serviram nem abandonaram os seus maus caminhos.
36 To lɔxɔɛ muxu na konyiya nan kui. Muxu bara findi konyie ra bɔxi ma i dɛnnaxɛ fixi muxu benbae ma, alako e xa balo na bɔxi fanyi saabui ra.
36 "Vê, porém, que hoje somos escravos, escravos na terra que deste aos nossos antepassados para que usufruíssem dos seus frutos e das outras boas coisas que ela produz.
37 Kɔnɔ na bɔxi bogi fanyi birin luma mangɛ gbɛtɛe nan bɛ, muxu na naxee bun ma muxu xa yunubie xa fe ra. E e waxɔnfe rabama muxu fatee nun muxu xa xurusee ra. Muxu na tɔɔrɛ belebele nan kui.»
37 Por causa de nossos pecados, a sua grande produção pertence aos reis que puseste sobre nós. Eles dominam sobre nós e sobre os nossos rebanhos como bem lhes parece. É grande a nossa angústia!
38 — ausente —
38 "Em vista disso tudo, estamos fazendo um acordo, por escrito, e assinado por nossos líderes, nossos levitas e nossos sacerdotes".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.