Neemias 13

Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 E nu na Tawureta Munsa xaranfe ɲama bɛ tɛmui naxɛ, e naxa yi sɛbɛli to, «Amonika nun Mowabaka mu daxa e xa so Ala xa mixie ya ma,
1 Naquele dia leu-se o livro de Moisés, na presença do povo, e achou-se escrito nele que os amonitas e os moabitas não entrassem jamais na assembléias de Deus;
2 barima e mu fa taami nun ye ra Isirayilakae ralande e xa biyaasi kui, e kɔbiri fi Balami nan ma, a xa fa Isirayilakae danka. Kɔnɔ muxu Marigi Ala naxa na dankɛ mafindi barakɛ ra.»
2 porquanto não tinham saído ao encontro dos filhos de Israel com pão e água, mas contra eles assalariaram Balaão para os amaldiçoar; contudo o nosso Deus converteu a maldição em benção.
3 E to na mɛ, e naxa si gbɛtɛ mixi birin keri Isirayilakae ya ma.
3 Ouvindo eles esta lei, apartaram de Israel toda a multidão mista.
4 Beenu na xa raba, sɛrɛxɛdubɛ Eliyasibu nan nu na bilie xunyi ra muxu Marigi Ala xa banxi kui. A bariboore nde nan nu lanxi Tobiya ma.
4 Ora, antes disto Eliasibe, sacerdote, encarregado das câmaras da casa de nosso Deus, se aparentara com Tobias,
5 A nu bara bili belebele so a yi ra yi se birin nagatama dɛnnaxɛ: mɛngi, surayi, hɔrɔmɔbanxi isee, mɛngi farilɛ, wɛni nɛɛnɛ, nun ture, naxee fima Lewikae, bɛɛtibae, nun naadɛ makantɛe ma.
5 e lhe fizera uma câmara grande, onde dantes se recolhiam as ofertas de cereais, o incenso, os utensílios, os dízimos dos cereais, do mosto e do azeite, que eram dados por ordenança aos levitas, aos cantores e aos porteiros, como também as ofertas alçadas para os sacerdotes.
6 Na birin naba tɛmui naxɛ, n mu nu na Darisalamu, barima n nu bara gbilen Babilɔn mangɛ Atasakasi yire, a xa mangɛya ɲɛ tongo saxan nun firin nde ra. Na ɲɛ to ɲɔn, mangɛ naxa tin
6 Mas durante todo este tempo não estava eu em Jerusalém, porque no ano trinta e dois de Artaxerxes, rei da Babilônia, fui ter com o rei; mas a cabo de alguns dias pedi licença ao rei,
7 n bɛɲinde, n xa gbilen Darisalamu. N to naa li, n naxa Eliyasibu xa wali kobi to bili sofe ra Tobiya yi ra, Ala xa banxi kui.
7 e vim a Jerusalém; e soube do mal que Eliasibe fizera em servir a Tobias, preparando-lhe uma câmara nos átrios da casa de Deus.
8 Na fe naxa n bɔɲɛ raɲaaxu n ma. N naxa Tobiya xa se birin woli tande.
8 Isso muito me desagradou; pelo que lancei todos os móveis da casa de Tobias fora da câmara.
9 N naxa e yaamari e xa na bilie rasɛniyɛn, n fa Ala xa banxi see raso naa, alɔ sɛrɛxɛe nun surayi.
9 Então, por minha ordem purificaram as câmaras; e tornei a trazer para ali os utensílios da casa de Deus, juntamente com as ofertas de cereais e o incenso.
10 N naxa a mɛ fan, se naxee lan e xa fi Lewikae ma, e mu nu na fixi e ma. Lewikae nun bɛɛtibae, naxee nu lanxi e xa Ala xa wali raba, nee nu bara siga e xa xɛe rawalide.
10 Também soube que os quinhões dos levitas não se lhes davam, de maneira que os levitas e os cantores, que faziam o serviço, tinham fugido cada um para o seu campo.
11 N naxa sɔnxɔɛ rate kiitisae ma, n fa e maxɔrin, «Wo Ala xa banxi rabɛɲinxi munfe ra?» N naxa Lewikae nun bɛɛtibae malan, n fa e ragbilen e xa wali ra.
11 Então contendi com os magistrados e disse: Por que se abandonou a casa de Deus? Eu, pois, ajuntei os levitas e os cantores e os restaurei no seu posto.
12 Na tɛmui kɔrɛ Yudayaka birin naxa fa mɛngi farilɛ, wɛni nɛɛnɛ, nun ture ra, a xa malan bilie kui.
12 Então todo o Judá trouxe para os celeiros os dízimos dos cereais, do mosto e do azeite.
13 N naxa Selemiya sɛrɛxɛdubɛ ti, a xa na bilie makanta, a nun sɛriyɛ karamɔxɔ Sadɔki, Lewika Pɛdaya, Sabudu xa di Hanan, Mataniya xa mamadi. N na mixie sugandixi nɛ barima tinxin mixie nan nu na e ra. A nu lan nɛ e xa na see itaxun e ngaxakerenyie ma.
13 E por tesoureiros pus sobre os celeiros Selemias, o sacerdote, e Zadoque, o escrivão, e Pedaías, dentre os levitas, e como ajudante deles Hanã, filho de Zacur, filho de Matanias, porque foram achados fiéis; e se lhes encarregou de fazerem a distribuição entre seus irmãos.
14 N Marigi Ala, i naxa nɛɛmu n ma na xa fe ra. I xa ratu n ma, n wali tinxinxi naxan naba i xa hɔrɔmɔbanxi nun sali xa fe ra.
14 Por isto, Deus meu, lembra-te de mim, e não risques as beneficências que eu tenho feito para a casa do meu Deus e para o serviço dela.
15 Na tɛmui n naxa Yudayaka ndee to wali kui malabui lɔxɔɛ. E sansi bogi bunduma, e mɛngi xabama, e a bakima sofale fari, e man wɛni bogi, wɛni, xɔrɛ, nun kote gbɛtɛ bakima, e a xanin Darisalamu malabui lɔxɔɛ, e xa a mati. N naxa na tɔnyi dɔxɔ e ma sɛnbɛ ra.
15 Naqueles dias vi em Judá homens que pisavam lugares no sábado, e traziam molhos, que carregavam sobre jumentos; vi também vinho, uvas e figos, e toda sorte de cargas, que eles traziam a Jerusalém no dia de sábado; e protestei contra eles quanto ao dia em que estavam vendendo mantimentos.
16 Tireka naxee sabatixi Darisalamu, e fan nu fama nɛ yɛxɛe nun kote mɔɔli birin na Darisalamu, e xa a mati malabui lɔxɔɛ Yudayakae ma.
16 E em Jerusalém habitavam homens de Tiro, os quais traziam peixes e toda sorte de mercadorias, que vendiam no sábado aos filhos de Judá, e em Jerusalém.
17 N naxa sɔnxɔɛ rate Yudaya kuntigie ma yi ki, «Wo na munse rabafe? Wo na binyɛ nan bafe malabui lɔxɔɛ ma?
17 Então contendi com os nobres de Judá, e lhes disse: Que mal é este que fazeis, profanando o dia de sábado?
18 Wo babae fan nu na nan nabama. Na nan a niyaxi won Marigi Ala naxa won ɲaxankata, a yi taa kana. Wo na a xa xɔnɛ xun masafe, barima wo mu malabui lɔxɔɛ binyaxi.»
18 Porventura não fizeram vossos pais assim, e não trouxe nosso Deus todo este mal sobre nós e sobre esta cidade? Contudo vós ainda aumentais a ira sobre Israel, profanando o sábado.
19 Na tɛmui n naxa yaamari fi, kɔɛ so tɛmui, beenu malabui lɔxɔɛ xa a li, Darisalamu naadɛe xa balan han malabui lɔxɔɛ xa ba a ra. N man naxa n ma walikɛ sɛgɛtala ndee dɔxɔ naadɛe ra, e naxa tin kote yo xa so malabui lɔxɔɛ.
19 E sucedeu que, ao começar a fazer-se escuro nas portas de Jerusalém, antes do sábado, eu ordenei que elas fossem fechadas, e mandei que não as abrissem até passar o sábado e pus às portas alguns de meus moços, para que nenhuma carga entrasse no dia de sábado.
20 A bara sanya keren, xa na mu a ra firin li, yulɛe makiti sama Darisalamu fari ma, tɛtɛ sɛɛti ma.
20 Então os negociantes e os vendedores de toda sorte de mercadorias passaram a noite fora de Jerusalém, uma ou duas vezes.
21 N naxa na tɔnyi fan dɔxɔ e ma yi wɔyɛnyi ra, «Wo kɔɛ radangima tɛtɛ sɛɛti ma munfe ra? Xa wo na raba kɔrɛ, n bɛlɛxɛ wo lima nɛ.» Kafi na dangi, e mu fa malabui lɔxɔɛ sɔnɔn.
21 Protestei, pois, contra eles, dizendo-lhes: Por que passais a noite defronte do muro? Se outra vez o fizerdes, hei de lançar mão em vós. Daquele tempo em diante não vieram no sábado.
22 N naxa a fala Lewikae bɛ, e xa e yɛtɛ rasɛniyɛn, e xa fa naadɛe makantade, alako mixie xa malabui lɔxɔɛ binya.
22 Também ordenei aos levitas que se purificassem, e viessem guardar as portas, para santificar o sábado. Nisso também, Deus meu, lembra-te de mim, e perdoa-me segundo a abundância da tua misericórdia.
23 Na waxati, n naxa Yuwifi ndee to naxee bara ginɛe dɔxɔ naxee keli Asidodi, Amoni, nun Mowaba bɔxi ma.
23 Vi também naqueles dias judeus que tinham casado com mulheres asdoditas, amonitas, e moabitas;
24 E xa di ndee nu Asidodi xui falama, xa na mu a ra si gbɛtɛ xui, e mu Yudaya xui falama.
24 e seus filhos falavam no meio asdodita, e não podiam falar judaico, senão segundo a língua de seu povo.
25 N naxa na fan tɔnyi dɔxɔ e ma, n fa e danka. N naxa mixi ndee bɔnbɔ, n e xunsɛxɛ matala. N naxa fa e rakali Ala xili ra, «Wo naxa wo xa di ginɛe fi e xa di xɛmɛe ma, wo fan naxa e xa di ginɛe dɔxɔ wo yɛtɛ bɛ, xa na mu a ra wo xa die bɛ.
25 Contendi com eles, e os amaldiçoei; espanquei alguns deles e, arrancando-lhes os cabelos, os fiz jurar por Deus, e lhes disse: Não darei vossas filhas a seus filhos, e não tomareis suas filhas para vossos filhos, nem para vós mesmos.
26 Na fe xa mu a niyaxi Isirayila mangɛ Sulemani findixi yunubitɔɛ ra? A maniyɛ yo mu nu na duniɲa sie ya ma. Ala naxa a xanu, a man a findi Isirayila mangɛ ra. Kɔnɔ si gbɛtɛ ginɛe naxa a raso yunubi fe kui.
26 Não pecou nisso Salomão, rei de Israel? Entre muitas nações não havia rei semelhante a ele, e ele era amado de seu Deus, e Deus o constituiu rei sobre todo o Israel. Contudo mesmo a ele as mulheres estrangeiras o fizeram pecar.
27 Wo fan wama na yunubi mɔɔli nan nabafe? Wo wama findife tinxintaree nan na won Marigi Ala bɛ, ginɛe futife ra si gbɛtɛe ya ma?»
27 E dar-vos-íamos nós ouvidos, para fazermos todo este grande mal, esta infidelidade contra o nosso Deus, casando com mulheres estrangeiras?
28 Eliyasibu sɛrɛxɛdubɛ kuntigi xa di Yoyada nan nu na Sanbalati Xoronka bitanyi ra. N naxa a rabolo.
28 Também um dos filhos de Joiada, filho do sumo sacerdote Eliasibe, era genro de Sambalate, o horonita, pelo que o afugentei de mim.
29 N Marigi Ala, i xa ratu n ma fe ma, barima e bara sɛrɛxɛdubɛ wali manɔxɔ, e man bara sɛrɛxɛdubɛe nun Lewikae xa saatɛ kana.
29 (falta este versículo)
30 N naxa si gbɛtɛ mixi birin keri sɛrɛxɛdubɛe nun Lewikae ya ma, n naxa e ti e xa wali ra.
30 Assim os purifiquei de tudo que era estrangeiro, e determinei os cargos para os sacerdotes e para os levitas, cada um na sua função;
31 N man naxa yege fi sɛrɛxɛdubɛe ma sali tɛmui nun bɔxi daxamui singe sɛrɛxɛ ba tɛmui.
31 como também o que diz respeito à oferta da lenha em tempos determinados, e bem assim às primícias. Lembra-te de mim, Deus meu, para o meu bem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.