Lucas 20
Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs ACF
1 Lɔxɔ nde, Isa to nu mixie kawandife hɔrɔmɔbanxi kui, a nu Ala xa xibaaru fanyi masenfe e bɛ, sɛrɛxɛdubɛ kuntigie, sɛriyɛ karamɔxɔe, nun Yuwifie xa forie naxa fa a yire,
1 E aconteceu num daqueles dias que, estando ele ensinando o povo no templo, e anunciando o evangelho, sobrevieram os principais dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 e a maxɔrin, «A fala muxu bɛ, i yi fee rabama nde xa yaamari ma? Nde yi sɛnbɛ fixi i ma?»
2 E falaram-lhe, dizendo: Dize-nos, com que autoridade fazes estas coisas? Ou, quem é que te deu esta autoridade?
3 A naxa e yaabi, «N fan xa wo maxɔrin fe keren ma. Wo a fala n bɛ,
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta: Dizei-me pois:
4 Yaya to nu mixie xunxama ye xɔɔra, Ala nan a xɛɛxi ba, ka adama?»
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 E fan naxa so wɔyɛnfe e bore tagi, «Xa won na a yaabi, ‹Ala,› a a falama nɛ won bɛ, ‹Munfe ra wo mu fa la a ra?›
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que o não crestes?
6 Kɔnɔ xa won na a yaabi, ‹Adama,› ɲama birin won magɔnɔma nɛ e xa won faxa, barima e laxi a ra a namiɲɔnmɛ nan nu Yaya ra.»
6 E se dissermos: Dos homens; todo o povo nos apedrejará, pois têm por certo que João era profeta.
7 Na kui, e naxa a yaabi a e mu a kolon naxan yo Yaya xɛɛxi.
7 E responderam que não sabiam de onde era.
8 Isa naxa a masen e bɛ, «N fan mu a falama wo bɛ n yi fee rabama naxan ma yaamari ma.»
8 E Jesus lhes disse: Tampouco vos direi com que autoridade faço isto.
9 Na xanbi, Isa naxa so yi taali wɔyɛnyi masenfe ɲama bɛ. «Xɛmɛ nde naxa wɛni bilie si. A naxa na hɛri bɔxi rawalie ma, a fa biyaasi xɔnkuye ramini.
9 E começou a dizer ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a uns lavradores, e partiu para fora da terra por muito tempo;
10 Wɛni bogi ba tɛmui to a li, bɔxi kanyi naxa konyi nde xɛɛ bɔxi rawalie xɔn ma, e xa wɛni bogi nde so a yi ra. Kɔnɔ bɔxi rawalie naxa na konyi bɔnbɔ, e a ragbilen a bɛlɛxɛ igeli ra.
10 E no tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no vazio.
11 Bɔxi kanyi man naxa konyi gbɛtɛ xɛɛ. E naxa na fan bɔnbɔ, e a konbi a mayaagixi ra, e a ragbilen a bɛlɛxɛ igeli ra.
11 E tornou ainda a mandar outro servo; mas eles, espancando também a este, e afrontando-o, mandaram-no vazio.
12 Bɔxi kanyi naxa a saxan nde man xɛɛ. E naxa na fan maxɔnɔ, e a keri.»
12 E tornou ainda a mandar um terceiro; mas eles, ferindo também a este, o expulsaram.
13 «Na kui, bɔxi kanyi naxa a fala, ‹N munse rabama fa? N xa n ma di maxanuxi nan xɛɛ. Tɛmunde, e fama na tan binyade.›
13 E disse o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; talvez que, vendo, o respeitem.
14 Kɔnɔ bɔxi rawalie to a to, e naxa a fala e bore bɛ, ‹Yi nan na kɛ tongoma ra. Won na a faxa alako kɛ xa findi won gbe ra.›
14 Mas, vendo-o os lavradores, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Bɔxi rawalie naxa a ramini bɔxi ra, e sa a faxa.»
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 A sigama nɛ naa, a na bɔxi rawalie faxa, a a xa bɔxi so mixi gbɛtɛe yi.» Ɲama to na masenyi mɛ, e naxa a fala, «Astɔfulahi!»
16 Irá, e destruirá estes lavradores, e dará a outros a vinha. E, ouvindo eles isto, disseram: Não seja assim!
17 Kɔnɔ Isa naxa a ya ti e ra, a e maxɔrin, «Yi naxan sɛbɛxi Kitaabui kui, a fa fasarima di?
17 Mas ele, olhando para eles, disse: Que é isto, pois, que está escrito? A pedra, que os edificadores reprovaram, Essa foi feita cabeça da esquina.
18 «Naxan birama na gɛmɛ ma, a igirama nɛ. Na gɛmɛ birama naxan ma, na fan butuxunma nɛ.»
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra ficará em pedaços, e aquele sobre quem ela cair será feito em pó.
19 Sɛriyɛ karamɔxɔe nun sɛrɛxɛdubɛ kuntigie naxa a kolon a Isa yi taali wɔyɛnyi masenxi e tan nan bɛ. E naxa kata e xa a suxu keren na, kɔnɔ e gaaxu ɲama nan ya ra.
19 E os principais dos sacerdotes e os escribas procuravam lançar mão dele naquela mesma hora; mas temeram o povo; porque entenderam que contra eles dissera esta parábola.
20 E nu wama nɛ e xa a sa gomina bɛlɛxɛ, a xa lu a tan nan xa nɔɛ bun ma. Na kui, e naxa Isa rabɛn, e mixi ndee xɛɛ a yire e xa e yɛtɛ findi tinxintɔɛe ra, e xa sa Isa masɔtɔ a xa wɔyɛnyi kui.
20 E, observando-o, mandaram espias, que se fingissem justos, para o apanharem nalguma palavra, e o entregarem à jurisdição e poder do presidente.
21 Na kui, e naxa Isa maxɔrin yi masenyi ma, «Karamɔxɔ, muxu a kolon i xa masenyi tinxin. I mu mixi e rafisama e bore bɛ, i Ala xa kira masenma a nɔndi ki ma.
21 E perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que falas e ensinas bem e retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas com verdade o caminho de Deus.
22 A lanma ka a mu lanma muxu xa duuti fi Rɔma mangɛ ma?»
22 É-nos lícito dar tributo a César ou não?
23 Kɔnɔ Isa to nu e xa kɔɔta kolon, a naxa e yaabi,
23 E, entendendo ele a sua astúcia, disse-lhes: Por que me tentais?
24 «Wo gbeti kɔbiri kole masen n bɛ. Nde xili nun misaali na a ma?» E naxa a yaabi, «Rɔma Mangɛ.»
24 Mostrai-me uma moeda. De quem tem a imagem e a inscrição? E, respondendo eles, disseram: De César.
25 A naxa a masen e bɛ, «Wo mangɛ gbe ragbilen mangɛ ma, wo Ala fan gbe ragbilen Ala ma.»
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 Nee fan mu nɔ a masɔtɔde a xa wɔyɛnyi kui, ɲama birin ya xɔri. Fo e to kaaba a xa yaabi ma, e sabari.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 Sadusenie, naxee a falama a faxamixie mu kelima faxɛ ma, e naxa fa yi maxɔrinyi ra Isa xɔn ma,
27 E, chegando-se alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, perguntaram-lhe,
28 «Karamɔxɔ, Annabi Munsa yi nan sɛbɛxi muxu bɛ Kitaabui kui, ‹Xa xɛmɛ nde taara faxa, a naxa a xa ginɛ lu a mu di yo bari, a na xunya nan na ginɛ dɔxɔma, alako a xa bɔnsɔɛ fi a taara ma.›
28 Dizendo: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de algum falecer, tendo mulher, e não deixar filhos, o irmão dele tome a mulher, e suscite posteridade a seu irmão.
29 Na kui, xɛmɛ nde naxa di xɛmɛ solofere sɔtɔ. A xa di singe naxa ginɛ dɔxɔ, a faxa, a mu bɔnsɔɛ yo lu.
29 Houve, pois, sete irmãos, e o primeiro tomou mulher, e morreu sem filhos;
30 A xanbiratoe naxa na kaaɲɛ ginɛ tongo, kɔnɔ a fan naxa faxa.
30 E tomou-a o segundo por mulher, e ele morreu sem filhos.
31 Na nan man naba na fan xanbiratoe ra, a nun na di solofere birin na. E birin naxa faxa, e sese mu bɔnsɔɛ lu.
31 E tomou-a o terceiro, e igualmente também os sete; e morreram, e nào deixaram filhos.
32 A dɔnxɔɛ ra, ginɛ fan naxa faxa.
32 E por último, depois de todos, morreu também a mulher.
33 Na kui, marakeli lɔxɔɛ, na ginɛ to dɔxɔxi yi mixi solofere birin xɔn ma, a sa findima nde gbe ra?»
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher, pois que os sete por mulher a tiveram?
34 Isa naxa a masen e bɛ, «Yi duniɲɛigiri kui, xɛmɛ ginɛ dɔxɔma, ginɛ fan dɔxɔma xɛmɛ xɔn.
34 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se, e dão-se em casamento;
35 Kɔnɔ mixi naxee binyɛ sɔtɔma e xa keli faxɛ ma, e xa sa so waxati kui naxan sa fama, e tan xɛmɛe mu ginɛe dɔxɔma, ginɛe fan mu dɔxɔma xɛmɛe xɔn.
35 Mas os que forem havidos por dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem hão de casar, nem ser dados em casamento;
36 E mu faxama sɔnɔn, barima e luma nɛ alɔ malekɛe. E to bara keli faxɛ ma, e findima Ala xa die nan na.»
36 Porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 «Kɔnɔ a falafe tan, a faxamixie kelima faxɛ ma, Annabi Munsa yati na masen nɛ Kitaabui kui wuri bili xa fe falaxi dɛnnaxɛ, a to Marigi xili fala, ‹N tan nan na Marigi Alatala ra, Iburahima, Isiyaga, nun Yaxuba naxan batuma.›
37 E que os mortos hão de ressuscitar também o mostrou Moisés junto da sarça, quando chama ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Faxamixie xa mu Ala batuma, fo a mixi ɲiɲɛ. Mixi yo findi Ala batui ra, na kanyi ɲiɲɛ nan a ra.»
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele vivem todos.
39 Sɛriyɛ karamɔxɔ ndee naxa a fala a bɛ, «Karamɔxɔ, i xa masenyi fan,»
39 E, respondendo alguns dos escribas, disseram: Mestre, disseste bem.
40 barima Sadusenie mu suusa maxɔrinyi yo tide a ma sɔnɔn.
40 E não ousavam perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Isa naxa e maxɔrin, «Munfe ra e a falama a Ala xa Mixi Sugandixi findixi Dawuda xa di nan na?
41 E ele lhes disse: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 Dawuda yɛtɛ a masen nɛ Yabura Kitaabui kui,
42 Visto como o mesmo Davi diz no livro dos Salmos: Disse o SENHOR ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 han beemanun n xa i yaxuie findi i sanyi kilɔnse ra.”›»
43 Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
44 «Xa Dawuda a xili ‹N Marigi›, Dawuda fa nɔma findide a baba ra di?»
44 Se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 Ɲama birin to nu e tuli tixi a ra, Isa naxa a masen a fɔxirabirɛe bɛ,
45 E, ouvindo-o todo o povo, disse Jesus aos seus discípulos:
46 «Wo wo yɛtɛ ratanga sɛriyɛ karamɔxɔe ma. A rafan e ma e xa e maɲɛrɛ guba xungbe ragoroxi e ma, mixi xa nu e xɛɛbu taa kui binyɛ xɛɛbui ra. E wama dɔxɔfe salide safɛ singee, e man xa binyɛ sɔtɔ xulunyi.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas; e amam as saudações nas praças, e as principais cadeiras nas sinagogas, e os primeiros lugares nos banquetes;
47 E kaaɲɛ ginɛe harige bama e yi. E salima a xɔnnakuye ra, alako mixie xa e to. Gbaloe naxan nagataxi e tan bɛ, a gbo ki fanyi.»
47 Que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, largas orações. Estes receberão maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.