Lucas 20
Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs ARIB
1 Lɔxɔ nde, Isa to nu mixie kawandife hɔrɔmɔbanxi kui, a nu Ala xa xibaaru fanyi masenfe e bɛ, sɛrɛxɛdubɛ kuntigie, sɛriyɛ karamɔxɔe, nun Yuwifie xa forie naxa fa a yire,
1 Num desses dias, quando Jesus ensinava o povo no templo, e anunciava o evangelho, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, com os anciãos.
2 e a maxɔrin, «A fala muxu bɛ, i yi fee rabama nde xa yaamari ma? Nde yi sɛnbɛ fixi i ma?»
2 e falaram-lhe deste modo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu estas coisas? Ou, quem é o que te deu esta autoridade?
3 A naxa e yaabi, «N fan xa wo maxɔrin fe keren ma. Wo a fala n bɛ,
3 Respondeu-lhes ele: Eu também vos farei uma pergunta; dizei-me, pois:
4 Yaya to nu mixie xunxama ye xɔɔra, Ala nan a xɛɛxi ba, ka adama?»
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 E fan naxa so wɔyɛnfe e bore tagi, «Xa won na a yaabi, ‹Ala,› a a falama nɛ won bɛ, ‹Munfe ra wo mu fa la a ra?›
5 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não crestes?
6 Kɔnɔ xa won na a yaabi, ‹Adama,› ɲama birin won magɔnɔma nɛ e xa won faxa, barima e laxi a ra a namiɲɔnmɛ nan nu Yaya ra.»
6 Mas, se dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará; pois está convencido de que João era profeta.
7 Na kui, e naxa a yaabi a e mu a kolon naxan yo Yaya xɛɛxi.
7 Responderam, pois, que não sabiam donde era.
8 Isa naxa a masen e bɛ, «N fan mu a falama wo bɛ n yi fee rabama naxan ma yaamari ma.»
8 Replicou-lhes Jesus: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Na xanbi, Isa naxa so yi taali wɔyɛnyi masenfe ɲama bɛ. «Xɛmɛ nde naxa wɛni bilie si. A naxa na hɛri bɔxi rawalie ma, a fa biyaasi xɔnkuye ramini.
9 Começou então a dizer ao povo esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a uns lavradores, e ausentou-se do país por muito tempo.
10 Wɛni bogi ba tɛmui to a li, bɔxi kanyi naxa konyi nde xɛɛ bɔxi rawalie xɔn ma, e xa wɛni bogi nde so a yi ra. Kɔnɔ bɔxi rawalie naxa na konyi bɔnbɔ, e a ragbilen a bɛlɛxɛ igeli ra.
10 No tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
11 Bɔxi kanyi man naxa konyi gbɛtɛ xɛɛ. E naxa na fan bɔnbɔ, e a konbi a mayaagixi ra, e a ragbilen a bɛlɛxɛ igeli ra.
11 Tornou a mandar outro servo; mas eles espancaram também a este e, afrontando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
12 Bɔxi kanyi naxa a saxan nde man xɛɛ. E naxa na fan maxɔnɔ, e a keri.»
12 E mandou ainda um terceiro; mas feriram também a este e lançaram-no fora.
13 «Na kui, bɔxi kanyi naxa a fala, ‹N munse rabama fa? N xa n ma di maxanuxi nan xɛɛ. Tɛmunde, e fama na tan binyade.›
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; a ele talvez respeitarão.
14 Kɔnɔ bɔxi rawalie to a to, e naxa a fala e bore bɛ, ‹Yi nan na kɛ tongoma ra. Won na a faxa alako kɛ xa findi won gbe ra.›
14 Mas quando os lavradores o viram, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Bɔxi rawalie naxa a ramini bɔxi ra, e sa a faxa.»
15 E lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 A sigama nɛ naa, a na bɔxi rawalie faxa, a a xa bɔxi so mixi gbɛtɛe yi.» Ɲama to na masenyi mɛ, e naxa a fala, «Astɔfulahi!»
16 Virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. Ouvindo eles isso, disseram: Tal não aconteça!
17 Kɔnɔ Isa naxa a ya ti e ra, a e maxɔrin, «Yi naxan sɛbɛxi Kitaabui kui, a fa fasarima di?
17 Mas Jesus, olhando para eles, disse: Pois, que quer dizer isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular?
18 «Naxan birama na gɛmɛ ma, a igirama nɛ. Na gɛmɛ birama naxan ma, na fan butuxunma nɛ.»
18 Todo o que cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
19 Sɛriyɛ karamɔxɔe nun sɛrɛxɛdubɛ kuntigie naxa a kolon a Isa yi taali wɔyɛnyi masenxi e tan nan bɛ. E naxa kata e xa a suxu keren na, kɔnɔ e gaaxu ɲama nan ya ra.
19 Ainda na mesma hora os escribas e os principais sacerdotes, percebendo que contra eles proferira essa parábola, procuraram deitar-lhe as mãos, mas temeram o povo.
20 E nu wama nɛ e xa a sa gomina bɛlɛxɛ, a xa lu a tan nan xa nɔɛ bun ma. Na kui, e naxa Isa rabɛn, e mixi ndee xɛɛ a yire e xa e yɛtɛ findi tinxintɔɛe ra, e xa sa Isa masɔtɔ a xa wɔyɛnyi kui.
20 E, aguardando oportunidade, mandaram espias, os quais se fingiam justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Na kui, e naxa Isa maxɔrin yi masenyi ma, «Karamɔxɔ, muxu a kolon i xa masenyi tinxin. I mu mixi e rafisama e bore bɛ, i Ala xa kira masenma a nɔndi ki ma.
21 Estes, pois, o interrogaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus;
22 A lanma ka a mu lanma muxu xa duuti fi Rɔma mangɛ ma?»
22 é-nos lícito dar tributo a César, ou não?
23 Kɔnɔ Isa to nu e xa kɔɔta kolon, a naxa e yaabi,
23 Mas Jesus, percebendo a astúcia deles, disse-lhes:
24 «Wo gbeti kɔbiri kole masen n bɛ. Nde xili nun misaali na a ma?» E naxa a yaabi, «Rɔma Mangɛ.»
24 Mostrai-me um denário. De quem é a imagem e a inscrição que ele tem? Responderam: De César.
25 A naxa a masen e bɛ, «Wo mangɛ gbe ragbilen mangɛ ma, wo Ala fan gbe ragbilen Ala ma.»
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 Nee fan mu nɔ a masɔtɔde a xa wɔyɛnyi kui, ɲama birin ya xɔri. Fo e to kaaba a xa yaabi ma, e sabari.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Sadusenie, naxee a falama a faxamixie mu kelima faxɛ ma, e naxa fa yi maxɔrinyi ra Isa xɔn ma,
27 Chegaram então alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
28 «Karamɔxɔ, Annabi Munsa yi nan sɛbɛxi muxu bɛ Kitaabui kui, ‹Xa xɛmɛ nde taara faxa, a naxa a xa ginɛ lu a mu di yo bari, a na xunya nan na ginɛ dɔxɔma, alako a xa bɔnsɔɛ fi a taara ma.›
28 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, tendo mulher mas não tendo filhos, o irmão dele case com a viúva, e suscite descendência ao irmão.
29 Na kui, xɛmɛ nde naxa di xɛmɛ solofere sɔtɔ. A xa di singe naxa ginɛ dɔxɔ, a faxa, a mu bɔnsɔɛ yo lu.
29 Havia, pois, sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem filhos;
30 A xanbiratoe naxa na kaaɲɛ ginɛ tongo, kɔnɔ a fan naxa faxa.
30 então o segundo, e depois o terceiro, casaram com a viúva;
31 Na nan man naba na fan xanbiratoe ra, a nun na di solofere birin na. E birin naxa faxa, e sese mu bɔnsɔɛ lu.
31 e assim todos os sete, e morreram, sem deixar filhos.
32 A dɔnxɔɛ ra, ginɛ fan naxa faxa.
32 Depois morreu também a mulher.
33 Na kui, marakeli lɔxɔɛ, na ginɛ to dɔxɔxi yi mixi solofere birin xɔn ma, a sa findima nde gbe ra?»
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
34 Isa naxa a masen e bɛ, «Yi duniɲɛigiri kui, xɛmɛ ginɛ dɔxɔma, ginɛ fan dɔxɔma xɛmɛ xɔn.
34 Respondeu-lhes Jesus: Os filhos deste mundo casaram-se e dão-se em casamento;
35 Kɔnɔ mixi naxee binyɛ sɔtɔma e xa keli faxɛ ma, e xa sa so waxati kui naxan sa fama, e tan xɛmɛe mu ginɛe dɔxɔma, ginɛe fan mu dɔxɔma xɛmɛe xɔn.
35 mas os que são julgados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem se casam nem se dão em casamento;
36 E mu faxama sɔnɔn, barima e luma nɛ alɔ malekɛe. E to bara keli faxɛ ma, e findima Ala xa die nan na.»
36 porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 «Kɔnɔ a falafe tan, a faxamixie kelima faxɛ ma, Annabi Munsa yati na masen nɛ Kitaabui kui wuri bili xa fe falaxi dɛnnaxɛ, a to Marigi xili fala, ‹N tan nan na Marigi Alatala ra, Iburahima, Isiyaga, nun Yaxuba naxan batuma.›
37 Mas que os mortos hão de ressurgir, o próprio Moisés o mostrou, na passagem a respeito da sarça, quando chama ao Senhor; Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Faxamixie xa mu Ala batuma, fo a mixi ɲiɲɛ. Mixi yo findi Ala batui ra, na kanyi ɲiɲɛ nan a ra.»
38 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Sɛriyɛ karamɔxɔ ndee naxa a fala a bɛ, «Karamɔxɔ, i xa masenyi fan,»
39 Responderam alguns dos escribas: Mestre, disseste bem.
40 barima Sadusenie mu suusa maxɔrinyi yo tide a ma sɔnɔn.
40 Não ousavam, pois, perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Isa naxa e maxɔrin, «Munfe ra e a falama a Ala xa Mixi Sugandixi findixi Dawuda xa di nan na?
41 Jesus, porém, lhes perguntou: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 Dawuda yɛtɛ a masen nɛ Yabura Kitaabui kui,
42 Pois o próprio Davi diz no livro dos Salmos: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 han beemanun n xa i yaxuie findi i sanyi kilɔnse ra.”›»
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
44 «Xa Dawuda a xili ‹N Marigi›, Dawuda fa nɔma findide a baba ra di?»
44 Logo Davi lhe chama Senhor como, pois, é ele seu filho?
45 Ɲama birin to nu e tuli tixi a ra, Isa naxa a masen a fɔxirabirɛe bɛ,
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse Jesus aos seus discípulos:
46 «Wo wo yɛtɛ ratanga sɛriyɛ karamɔxɔe ma. A rafan e ma e xa e maɲɛrɛ guba xungbe ragoroxi e ma, mixi xa nu e xɛɛbu taa kui binyɛ xɛɛbui ra. E wama dɔxɔfe salide safɛ singee, e man xa binyɛ sɔtɔ xulunyi.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas, e gostam das saudações nas praças, dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes;
47 E kaaɲɛ ginɛe harige bama e yi. E salima a xɔnnakuye ra, alako mixie xa e to. Gbaloe naxan nagataxi e tan bɛ, a gbo ki fanyi.»
47 que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, longas orações; estes hão de receber maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.