Lucas 18

Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Na dangi xanbi, Isa naxa yi taali wɔyɛnyi masen e bɛ e xa a kolon a fo e xa Ala maxandi tɛmui birin tunnabɛxi kui.
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca desfalecer,
2 A naxa a masen, «Kiitisa nde nu na taa nde kui, naxan mu nu gaaxuma Ala ya ra, a gbe fe man mu nu mixi yo xa fe ma.
2 dizendo: Havia numa cidade
3 Kaaɲɛ ginɛ nde fan nu na na taa kui, naxan nu luma fa ra kiitisa xɔn, a nu a fala, ‹Kiiti tinxinxi sa n tan nun n yaxui tagi.›
3 Havia também naquela mesma cidade
4 A naxa bu na ki, kiitisa mu tin a bɛ, kɔnɔ lɔxɔ nde a naxa a fala a yɛtɛ bɛ, ‹Nɔndi na a ra, n tan mu gaaxuma Ala ya ra, n gbe fe man mu mixi yo xa fe ma.
4 E, por algum tempo, não quis; mas, depois, disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 Kɔnɔ yi kaaɲɛ ginɛ tan na n bɔɲɛ raɲaaxufe n ma. N xa kiiti tinxinxi so a yi ra, alako a xa ba fafe n xɔn, a naxa fa n tɔɔrɔ.›»
5 todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte e me importune muito.
6 Na kui, Marigi naxa a masen, «Wo yi kiitisa kobi xui ramɛ.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Ala mu kiiti tinxinxi soma xɛ a xa mixi sugandixie yi ra, naxee a maxandima kɔɛ nun yanyi? A buma e malife ra?
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 N xa a fala wo bɛ, a kiiti tinxinxi soma e yi ra mafuren. Kɔnɔ Adama xa Di na fa, a danxaniya lima nɛ duniɲa ma?»
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Quando, porém, vier o Filho do Homem, porventura, achará fé na terra?
9 Isa man naxa yi taali wɔyɛnyi masen mixi ndee bɛ naxee nu laxi e yɛtɛ ra, a tinxintɔɛe nan na e tan na dangi booree ra e yoxi naxee ma.
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 A naxa a masen, «Xɛmɛ firin naxa siga Ala maxandide hɔrɔmɔbanxi kui. Keren nu findixi Farisɛni nan na, boore, duuti maxili.
10 Dois homens subiram ao templo, a orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Farisɛni naxa ti, a Ala maxandi a bɔɲɛ ma, a nu a i, ‹Ala, n bara i tantu barima n mu luxi alɔ mixi gbɛtɛe, naxee findixi muɲɛtie, fe kobi rabae, nun yɛnɛlae ra. N bara i tantu barima n mu luxi alɔ yi duuti maxili.
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou, porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 N sunma sanmaya firin lɔxun keren bun ma, n man farilɛ fima n sɔtɔse birin na.›
12 Jejuo duas vezes na semana
13 Kɔnɔ duuti maxili tan naxa ti a xati ma. A ɲan mu nu suusama a xa a ya rate koore ma. A nu a bɛlɛxɛ saxi a kanke ma, a nu a fala, ‹Ee, Ala! Kinikini n ma, barima yunubitɔɛ nan n na!›»
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 «N xa a fala wo bɛ, yi mixi firin to gbilen e xɔnyi, na duuti maxili nan nu tinxinxi Ala ya i, barima mixi yo a yɛtɛ igbo, a kanyi fama nɛ igorode. Kɔnɔ mixi naxan a yɛtɛ magoroma, a xa fe itema nɛ.»
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 Mixie nu fafe dimɛdie ra Isa xɔn, alako a xa a bɛlɛxɛ sa e ma. A fɔxirabirɛe to na to, e naxa wɔyɛn na mixie ma.
15 E traziam-lhe também crianças, para que ele as tocasse; e os discípulos, vendo isso, repreendiam-nos.
16 Kɔnɔ Isa naxa e xili, a a masen e bɛ, «Wo a lu dimɛdie xa fa n yire. Wo naxa tɔnyi dɔxɔ e ma, barima naxee maniyaxi e ra, e tan nan soma Ala xa mangɛya niini bun ma.
16 Mas Jesus, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim os pequeninos e não os impeçais, porque dos tais é o Reino de Deus.
17 N xa nɔndi fala wo bɛ, mixi naxan mu tinma Ala xa mangɛya niini ra alɔ dimɛdi, na kanyi mu soma Ala xa mangɛya niini bun ma feo!»
17 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o Reino de Deus como uma criança não entrará nele.
18 Mangɛ nde naxa Isa maxɔrin, «Karamɔxɔ fanyi, a lan n xa munse raba alako n xa abadan kisi sɔtɔ kɛ ra?»
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Isa naxa a masen a bɛ, «Munfe ra i n xilima karamɔxɔ fanyi? Mixi yo mu fan. Ala keren peti nan fan.
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um,
20 I sɛriyɛ kolon: ‹I naxa yɛnɛ raba. I naxa faxɛ ti. I naxa muɲɛ ti. I naxa mixi tɔɔɲɛgɛ. I baba nun i nga binya.›»
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Mangɛ naxa Isa yaabi, «N bara na birin nabatu kafi n dimɛdi tɛmui.»
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 Isa to na mɛ, a naxa a fala a bɛ, «Fe keren nan fa luxi i xa fe. Siga, se naxan birin na i yi ra, sa a mati, i a kɔbiri fi setaree ma. Na kui, i fama bannaya sɔtɔde ariyanna. I na na raba, fa, i bira n fɔxɔ ra.»
22 E, quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa: vende tudo quanto tens, reparte-
23 Kɔnɔ a to na mɛ, a naxa sunnun, barima a nu bannaxi ki fanyi.
23 Mas, ouvindo ele isso, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 Isa to a sunnunxi to, a naxa a masen a bɛ, «Sofe Ala xa mangɛya niini bun ma, a xɔrɔxɔ naafuli kanyie bɛ ki fanyi!
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no Reino de Deus os que têm riquezas!
25 Ɲɔxɔmɛ so ɲɔxun sɛnbɛ yale ra, dinɛ bannamixi sofe ra Ala xa mangɛya niini bun ma.»
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no Reino de Deus.
26 Mixi naxee a xui mɛ, e naxa a maxɔrin, «Nde fa nɔma kiside?»
26 E os que ouviram isso disseram: Logo, quem pode salvar-se?
27 Isa naxa e yaabi, «Mixie mu nɔma naxan na, Ala tan nɔma na ra.»
27 Mas ele respondeu: As
28 Piyɛri naxa a fala Isa bɛ, «A mato, muxu bara keli muxu xa se birin xun ma, muxu bira i fɔxɔ ra.»
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Isa naxa a masen e bɛ, «N xa nɔndi fala wo bɛ, mixi yo naxan na keli a xa se nde xun ma Ala xa mangɛya niini xa fe ra, a findi banxi ra ba, ginɛ ba, ngaxakerenyie ba, barimae ba, die ba,
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos pelo Reino de Deus
30 na kanyi a ɲɔxɔɛ wuyaxi sɔtɔma nɛ yi duniɲa ma, a man fa abadan kisi sɔtɔ aligiyama.»
30 e não haja de receber muito mais neste mundo e, na idade vindoura, a vida eterna.
31 Isa naxa a xa xɛɛra fu nun firinyie xun lan, a a fala e bɛ, «Wo a mato, won na tefe Darisalamu nɛ yi ki. Namiɲɔnmɛe fe naxee sɛbɛxi Adama xa Di xa fe ra, a birin fama nɛ kamalide naa.
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do Homem tudo o que pelos profetas foi escrito.
32 A sama nɛ kaafirie bɛlɛxɛ, e a mayele, e a konbi, e dɛye bɔxun a ma.
32 Pois há de ser entregue aos gentios e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 E na gɛ a bɔnbɔde sɛbɛrɛ ra, e a faxama nɛ, kɔnɔ a xa faxɛ xi saxan nde, a man kelima nɛ faxɛ ma.»
33 e, havendo-
34 Kɔnɔ Isa fɔxirabirɛe mu na sese fahaamu. Na masenyi bara findi wɔyɛnyi nɔxunxi ra e bɛ, e mu naxan kui kolon.
34 E eles nada disso entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 Isa to makɔrɛ Yeriko ra, dɔnxui nde nu dɔxɔxi kira dɛ ra kulɛ matide.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 A to ɲama xui mɛ kira ra, a naxa maxɔrinyi ti, «Munse rabaxi?»
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 E naxa a fala a bɛ, «Isa Nasarɛtika nan dangife.»
37 E disseram-lhe que Jesus, o Nazareno, passava.
38 Na kui, a naxa gbelegbele, «Isa, Dawuda xa Di, kinikini n ma!»
38 Então, clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
39 Mixi naxee nu yare, e naxa wɔyɛn a ma a a xa sabari, kɔnɔ a tan ɲan naxa so a xui itefe dangi singe ra, «Dawuda xa Di, kinikini n ma!»
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Isa naxa ti, a a fala mixie bɛ e xa fa dɔnxui ra a xɔn. Dɔnxui to a maso a ra, Isa naxa a maxɔrin,
40 Então, Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 «I wama n xa munse raba i bɛ?» A naxa a yaabi, «Marigi, n wama n ya xa se to.»
41 dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 Isa naxa a masen a bɛ, «Se to. I xa danxaniya bara i rayalan.»
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 A ya naxa se to keren na, a fa bira Isa fɔxɔ ra Ala matɔxɔ ra. Ɲama birin to na to, e fan naxa Ala matɔxɔ.
43 E logo viu e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.