Lucas 18
Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs ARIB
1 Na dangi xanbi, Isa naxa yi taali wɔyɛnyi masen e bɛ e xa a kolon a fo e xa Ala maxandi tɛmui birin tunnabɛxi kui.
1 Contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer.
2 A naxa a masen, «Kiitisa nde nu na taa nde kui, naxan mu nu gaaxuma Ala ya ra, a gbe fe man mu nu mixi yo xa fe ma.
2 dizendo: Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens.
3 Kaaɲɛ ginɛ nde fan nu na na taa kui, naxan nu luma fa ra kiitisa xɔn, a nu a fala, ‹Kiiti tinxinxi sa n tan nun n yaxui tagi.›
3 Havia também naquela mesma cidade uma viúva que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 A naxa bu na ki, kiitisa mu tin a bɛ, kɔnɔ lɔxɔ nde a naxa a fala a yɛtɛ bɛ, ‹Nɔndi na a ra, n tan mu gaaxuma Ala ya ra, n gbe fe man mu mixi yo xa fe ma.
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 Kɔnɔ yi kaaɲɛ ginɛ tan na n bɔɲɛ raɲaaxufe n ma. N xa kiiti tinxinxi so a yi ra, alako a xa ba fafe n xɔn, a naxa fa n tɔɔrɔ.›»
5 todavia, como esta viúva me incomoda, hei de fazer-lhe justiça, para que ela não continue a vir molestar-me.
6 Na kui, Marigi naxa a masen, «Wo yi kiitisa kobi xui ramɛ.
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvi o que diz esse juiz injusto.
7 Ala mu kiiti tinxinxi soma xɛ a xa mixi sugandixie yi ra, naxee a maxandima kɔɛ nun yanyi? A buma e malife ra?
7 E não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que dia e noite clamam a ele, já que é longânimo para com eles?
8 N xa a fala wo bɛ, a kiiti tinxinxi soma e yi ra mafuren. Kɔnɔ Adama xa Di na fa, a danxaniya lima nɛ duniɲa ma?»
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Contudo quando vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Isa man naxa yi taali wɔyɛnyi masen mixi ndee bɛ naxee nu laxi e yɛtɛ ra, a tinxintɔɛe nan na e tan na dangi booree ra e yoxi naxee ma.
9 Propôs também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 A naxa a masen, «Xɛmɛ firin naxa siga Ala maxandide hɔrɔmɔbanxi kui. Keren nu findixi Farisɛni nan na, boore, duuti maxili.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Farisɛni naxa ti, a Ala maxandi a bɔɲɛ ma, a nu a i, ‹Ala, n bara i tantu barima n mu luxi alɔ mixi gbɛtɛe, naxee findixi muɲɛtie, fe kobi rabae, nun yɛnɛlae ra. N bara i tantu barima n mu luxi alɔ yi duuti maxili.
11 O fariseu, de pé, assim orava consigo mesmo: ó Deus, graças te dou que não sou como os demais homens, roubadores, injustos, adúlteros, nem ainda com este publicano.
12 N sunma sanmaya firin lɔxun keren bun ma, n man farilɛ fima n sɔtɔse birin na.›
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Kɔnɔ duuti maxili tan naxa ti a xati ma. A ɲan mu nu suusama a xa a ya rate koore ma. A nu a bɛlɛxɛ saxi a kanke ma, a nu a fala, ‹Ee, Ala! Kinikini n ma, barima yunubitɔɛ nan n na!›»
13 Mas o publicano, estando em pé de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: ó Deus, sê propício a mim, o pecador!
14 «N xa a fala wo bɛ, yi mixi firin to gbilen e xɔnyi, na duuti maxili nan nu tinxinxi Ala ya i, barima mixi yo a yɛtɛ igbo, a kanyi fama nɛ igorode. Kɔnɔ mixi naxan a yɛtɛ magoroma, a xa fe itema nɛ.»
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado; mas o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Mixie nu fafe dimɛdie ra Isa xɔn, alako a xa a bɛlɛxɛ sa e ma. A fɔxirabirɛe to na to, e naxa wɔyɛn na mixie ma.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; mas os discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Kɔnɔ Isa naxa e xili, a a masen e bɛ, «Wo a lu dimɛdie xa fa n yire. Wo naxa tɔnyi dɔxɔ e ma, barima naxee maniyaxi e ra, e tan nan soma Ala xa mangɛya niini bun ma.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
17 N xa nɔndi fala wo bɛ, mixi naxan mu tinma Ala xa mangɛya niini ra alɔ dimɛdi, na kanyi mu soma Ala xa mangɛya niini bun ma feo!»
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de modo algum entrará nele.
18 Mangɛ nde naxa Isa maxɔrin, «Karamɔxɔ fanyi, a lan n xa munse raba alako n xa abadan kisi sɔtɔ kɛ ra?»
18 E perguntou-lhe um dos principais: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Isa naxa a masen a bɛ, «Munfe ra i n xilima karamɔxɔ fanyi? Mixi yo mu fan. Ala keren peti nan fan.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 I sɛriyɛ kolon: ‹I naxa yɛnɛ raba. I naxa faxɛ ti. I naxa muɲɛ ti. I naxa mixi tɔɔɲɛgɛ. I baba nun i nga binya.›»
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honra a teu pai e a tua mãe.
21 Mangɛ naxa Isa yaabi, «N bara na birin nabatu kafi n dimɛdi tɛmui.»
21 Replicou o homem: Tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
22 Isa to na mɛ, a naxa a fala a bɛ, «Fe keren nan fa luxi i xa fe. Siga, se naxan birin na i yi ra, sa a mati, i a kɔbiri fi setaree ma. Na kui, i fama bannaya sɔtɔde ariyanna. I na na raba, fa, i bira n fɔxɔ ra.»
22 Quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens e reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
23 Kɔnɔ a to na mɛ, a naxa sunnun, barima a nu bannaxi ki fanyi.
23 Mas, ouvindo ele isso, encheu-se de tristeza; porque era muito rico.
24 Isa to a sunnunxi to, a naxa a masen a bɛ, «Sofe Ala xa mangɛya niini bun ma, a xɔrɔxɔ naafuli kanyie bɛ ki fanyi!
24 E Jesus, vendo-o assim, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Ɲɔxɔmɛ so ɲɔxun sɛnbɛ yale ra, dinɛ bannamixi sofe ra Ala xa mangɛya niini bun ma.»
25 Pois é mais fácil um camelo passar pelo fundo duma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Mixi naxee a xui mɛ, e naxa a maxɔrin, «Nde fa nɔma kiside?»
26 Então os que ouviram isso disseram: Quem pode, então, ser salvo?
27 Isa naxa e yaabi, «Mixie mu nɔma naxan na, Ala tan nɔma na ra.»
27 Respondeu-lhes: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Piyɛri naxa a fala Isa bɛ, «A mato, muxu bara keli muxu xa se birin xun ma, muxu bira i fɔxɔ ra.»
28 Disse-lhe Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Isa naxa a masen e bɛ, «N xa nɔndi fala wo bɛ, mixi yo naxan na keli a xa se nde xun ma Ala xa mangɛya niini xa fe ra, a findi banxi ra ba, ginɛ ba, ngaxakerenyie ba, barimae ba, die ba,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por amor do reino de Deus,
30 na kanyi a ɲɔxɔɛ wuyaxi sɔtɔma nɛ yi duniɲa ma, a man fa abadan kisi sɔtɔ aligiyama.»
30 que não haja de receber no presente muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Isa naxa a xa xɛɛra fu nun firinyie xun lan, a a fala e bɛ, «Wo a mato, won na tefe Darisalamu nɛ yi ki. Namiɲɔnmɛe fe naxee sɛbɛxi Adama xa Di xa fe ra, a birin fama nɛ kamalide naa.
31 Tomando Jesus consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém e se cumprirá no filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 A sama nɛ kaafirie bɛlɛxɛ, e a mayele, e a konbi, e dɛye bɔxun a ma.
32 pois será entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 E na gɛ a bɔnbɔde sɛbɛrɛ ra, e a faxama nɛ, kɔnɔ a xa faxɛ xi saxan nde, a man kelima nɛ faxɛ ma.»
33 e depois de o açoitarem, o matarão; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Kɔnɔ Isa fɔxirabirɛe mu na sese fahaamu. Na masenyi bara findi wɔyɛnyi nɔxunxi ra e bɛ, e mu naxan kui kolon.
34 Mas eles não entenderam nada disso; essas palavras lhes eram obscuras, e não percebiam o que lhes dizia.
35 Isa to makɔrɛ Yeriko ra, dɔnxui nde nu dɔxɔxi kira dɛ ra kulɛ matide.
35 Ora, quando ele ia chegando a Jericó, estava um cego sentado junto do caminho, mendigando.
36 A to ɲama xui mɛ kira ra, a naxa maxɔrinyi ti, «Munse rabaxi?»
36 Este, pois, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 E naxa a fala a bɛ, «Isa Nasarɛtika nan dangife.»
37 Disseram-lhe que Jesus, o nazareno, ia passando.
38 Na kui, a naxa gbelegbele, «Isa, Dawuda xa Di, kinikini n ma!»
38 Então ele se pôs a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Mixi naxee nu yare, e naxa wɔyɛn a ma a a xa sabari, kɔnɔ a tan ɲan naxa so a xui itefe dangi singe ra, «Dawuda xa Di, kinikini n ma!»
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; ele, porém, clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim!
40 Isa naxa ti, a a fala mixie bɛ e xa fa dɔnxui ra a xɔn. Dɔnxui to a maso a ra, Isa naxa a maxɔrin,
40 Parou, pois, Jesus, e mandou que lho trouxessem. Tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 «I wama n xa munse raba i bɛ?» A naxa a yaabi, «Marigi, n wama n ya xa se to.»
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Isa naxa a masen a bɛ, «Se to. I xa danxaniya bara i rayalan.»
42 Disse-lhe Jesus: Vê; a tua fé te salvou.
43 A ya naxa se to keren na, a fa bira Isa fɔxɔ ra Ala matɔxɔ ra. Ɲama birin to na to, e fan naxa Ala matɔxɔ.
43 Imediatamente recuperou a vista, e o foi seguindo, gloficando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.