Josué 14

Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nunu xa di Yosuwe, sɛrɛxɛdubɛ Eleyasari, nun xabilɛ kuntigie Kanaan bɔxi itaxun Isirayilakae ma kɛ ra yi ki nɛ.
1 Eis as partes que os filhos de Israel receberam em herança na terra de Canaã, que lhes deram o sacerdote Eleazar, Josué, filho de Nun, e os chefes de família das tribos de Israel.
2 Bɔxi naxa itaxun Isirayila bɔnsɔɛ solomanaani nun a tagi ma Ala xa mali saabui ra, alɔ Alatala a masen Annabi Munsa bɛ ki naxɛ.
2 A repartição fez-se por sorte pelas nove tribos e meia, como o Senhor havia prescrito, por meio de Moisés;
3 Bɔxi naxan na Yurudɛn xure kiri ma sogetede biri, Annabi Munsa naxa na fi bɔnsɔɛ firin nun a tagi ma, kɔnɔ a mu bɔxi yo fi Lewi bɔnsɔɛ tan ma.
3 porque às outras duas tribos e meia, Moisés tinha dado sua parte além do Jordão; mas não deu parte alguma aos levitas.
4 Annabi Yusufu bɔnsɔɛ nu bara itaxun firin na, Manasi nun Efirami. Annabi Munsa mu bɔxi yo fi Lewi bɔnsɔɛ ma naxan findixi e gbe yati ra, fo taae, e sabatima dɛnnaxɛ nun fiilie e xurusee dɛmadonma dɛnnaxɛ.
4 Os filhos de José formavam, com efeito, duas tribos: Manassés e Efraim. Aos levitas não deram herança na terra, mas apenas cidades para habitarem e os arredores dessas cidades para os seus rebanhos e os seus bens.
5 Isirayilakae naxa na bɔxi itaxun e boore tagi alɔ Alatala a masenxi ki naxɛ Annabi Munsa bɛ.
5 Como o Senhor tinha ordenado a Moisés, assim fizeram os israelitas, e dividiram a terra.
6 Yuda bɔnsɔɛ ndee nun Kenisi xa di Kalebi naxa siga Yosuwe xɔn. Kalebi naxa a fala a bɛ, «I a kolon Alatala naxan fala Annabi Munsa bɛ won firin xa fe ra Kadesi Barineya.
6 Os filhos de Judá vieram ter com Josué, em Gálgala; e Caleb, filho de Jefoné, o cenezeu, disse-lhe: Sabes o que o Senhor disse de mim e de ti a Moisés, homem de Deus, em Cades-Barne.
7 N ɲɛ tongo naani nan nu a ra, Alatala xa konyi Annabi Munsa n xɛɛxi tɛmui naxɛ kelife Kadesi Barineya sigafe ra Kanaan bɔxi ma mɛnni rabɛnde. N to gɛ na ra, n naxa dɛntɛgɛ fanyi sa a bɛ.
7 Eu tinha quarenta anos quando Moisés, servo do Senhor, me enviou de Cades-Barne a explorar a terra, e eu lhe fiz um relatório perfeitamente sincero.
8 N nan ngaxakerenyi naxee n mati naa, nee naxa limaniya ba ɲama yi ra, kɔnɔ n tan bira n Marigi Alatala nan tun fɔxɔ ra.
8 Meus irmãos que tinham ido comigo desanimaram o povo, mas eu segui fielmente o Senhor, meu Deus.
9 Na kui Annabi Munsa naxa laayidi tongo n bɛ yi ki, ‹I i ɲɛrɛxi bɔxi naxan ma, na findima nɛ i tan nun i xa die kɛ ra tɛmui birin, barima i bara bira n Marigi Alatala xui fɔxɔ ra a ki ma.›»
9 Naquele dia, Moisés fez este juramento: a terra que pisaste será a tua parte e a de teus filhos para sempre, porque seguiste fielmente o Senhor, meu Deus.
10 «Ɲɛ tongo naani nun suuli bara dangi kabi Alatala naxa na masen Annabi Munsa bɛ, won nu na gbengberenyi ma tɛmui naxɛ. Alatala bara n ma simaya rasiga han ɲɛ tongo solomasaxan a nun suuli.
10 Pois bem: eis que o Senhor conservou-me a vida, como prometeu. Quarenta e cinco anos são passados desde que o Senhor assim falou a Moisés, durante a marcha de Israel pelo deserto; tenho hoje oitenta e cinco anos,
11 To, n sɛnbɛ man luxi alɔ Annabi Munsa n xɛɛxi tɛmui naxɛ. N nɔma gere sode yi waxati alɔ n na raba ki naxɛ a singe ra.
11 e acho-me ainda robusto como no dia em que Moisés me enviou, e sinto-me tão forte como naquele tempo, tanto para a guerra como para qualquer outra missão.
12 Awa, i xa yi geya bɔxi fi n ma alɔ Alatala laayidi tongo n bɛ ki naxɛ na lɔxɔɛ. Na lɔxɔɛ i nu a kolon Anaki bɔnsɔɛ na mɛnni, e xa taa xungbe makantaxi a fanyi ra. Alatala gbansan xa lu n sɛɛti ma. Na kui n nɔma e keride alɔ Alatala a masen ki naxɛ.»
12 Dá-me, pois, este monte que o Senhor me prometeu naquele tempo; porque naquele dia ouviste que se encontram enacim neste lugar, e também grandes fortalezas. Se o Senhor estiver comigo, conseguirei despojá-los, como ele disse.
13 Yosuwe naxa duba Yefune xa di Kalebi bɛ, a Xebiron xa fi a ma kɛ ra.
13 Josué abençoou Caleb, filho de Jefoné, e deu-lhe Hebron como herança.
14 Na taa na a xa die bɛlɛxɛ han to, barima Yefune Kenisika xa di Kalebi bira Isirayila Marigi Alatala nan fɔxɔ ra.
14 Eis por que Hebron pertence até o dia de hoje a Caleb, filho de Jefoné, o cenezeu, porque ele seguiu fielmente o Senhor, Deus de Israel.
15 Kabi na tɛmui bɔɲɛsa naxa lu na bɔxi ma, gere yo mu nu na sɔnɔn. Singe Xebiron xili nu falama nɛ Kiriyati Araba, barima Araba nan nu findixi Anaki mixie xa kuntigi ra.
15 {Hebron chamava-se outrora Cariat-Arbé; Arbé foi o maior homem entre os enacim.} E a terra ficou, a partir de então, tranqüila e sem guerra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.