Josué 14

Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs BKJ

Sair da comparação
1 Nunu xa di Yosuwe, sɛrɛxɛdubɛ Eleyasari, nun xabilɛ kuntigie Kanaan bɔxi itaxun Isirayilakae ma kɛ ra yi ki nɛ.
1 E estas são as regiões que os filhos de Israel herdaram na terra de Canaã, as quais Eleazar, o sacerdote, e Josué, o filho de Num, e os cabeças dos pais das tribos dos filhos de Israel, lhes distribuíram por herança.
2 Bɔxi naxa itaxun Isirayila bɔnsɔɛ solomanaani nun a tagi ma Ala xa mali saabui ra, alɔ Alatala a masen Annabi Munsa bɛ ki naxɛ.
2 Por sorte foi a sua herança, como o SENHOR ordenou pela mão de Moisés, para as nove tribos, e para a meia tribo.
3 Bɔxi naxan na Yurudɛn xure kiri ma sogetede biri, Annabi Munsa naxa na fi bɔnsɔɛ firin nun a tagi ma, kɔnɔ a mu bɔxi yo fi Lewi bɔnsɔɛ tan ma.
3 Pois Moisés tinha dado a herança das duas tribos e da meia tribo no outro lado do Jordão; mas para os levitas ele não deu nenhuma herança no meio deles.
4 Annabi Yusufu bɔnsɔɛ nu bara itaxun firin na, Manasi nun Efirami. Annabi Munsa mu bɔxi yo fi Lewi bɔnsɔɛ ma naxan findixi e gbe yati ra, fo taae, e sabatima dɛnnaxɛ nun fiilie e xurusee dɛmadonma dɛnnaxɛ.
4 Porque os filhos de José eram duas tribos, Manassés e Efraim; portanto eles não deram parte aos levitas na terra, salvo cidades para habitarem, com os seus arredores para o seu gado e para seus bens.
5 Isirayilakae naxa na bɔxi itaxun e boore tagi alɔ Alatala a masenxi ki naxɛ Annabi Munsa bɛ.
5 Como o SENHOR ordenou a Moisés, assim fizeram os filhos de Israel, e dividiram a terra.
6 Yuda bɔnsɔɛ ndee nun Kenisi xa di Kalebi naxa siga Yosuwe xɔn. Kalebi naxa a fala a bɛ, «I a kolon Alatala naxan fala Annabi Munsa bɛ won firin xa fe ra Kadesi Barineya.
6 Então os filhos de Judá vieram até Josué em Gilgal; e Calebe, o filho de Jefoné, o quenezeu, disse-lhe: Tu sabes o que o SENHOR disse a Moisés, o homem de Deus, em Cades-Barneia acerca de mim e de ti.
7 N ɲɛ tongo naani nan nu a ra, Alatala xa konyi Annabi Munsa n xɛɛxi tɛmui naxɛ kelife Kadesi Barineya sigafe ra Kanaan bɔxi ma mɛnni rabɛnde. N to gɛ na ra, n naxa dɛntɛgɛ fanyi sa a bɛ.
7 Quarenta anos tinha eu, quando Moisés, o servo do SENHOR, enviou-me de Cades-Barneia para espionar a terra; e eu lhe trouxe de volta uma palavra conforme esta estava no meu coração.
8 N nan ngaxakerenyi naxee n mati naa, nee naxa limaniya ba ɲama yi ra, kɔnɔ n tan bira n Marigi Alatala nan tun fɔxɔ ra.
8 Contudo, os meus irmãos que comigo subiram fizeram derreter o coração do povo, mas eu segui com integridade o SENHOR, meu Deus.
9 Na kui Annabi Munsa naxa laayidi tongo n bɛ yi ki, ‹I i ɲɛrɛxi bɔxi naxan ma, na findima nɛ i tan nun i xa die kɛ ra tɛmui birin, barima i bara bira n Marigi Alatala xui fɔxɔ ra a ki ma.›»
9 E Moisés jurou naquele dia, dizendo: Certamente a terra sobre a qual os teus pés pisaram será a tua herança, e dos teus filhos para todo o sempre, porque tu seguiste com integridade o SENHOR meu Deus.
10 «Ɲɛ tongo naani nun suuli bara dangi kabi Alatala naxa na masen Annabi Munsa bɛ, won nu na gbengberenyi ma tɛmui naxɛ. Alatala bara n ma simaya rasiga han ɲɛ tongo solomasaxan a nun suuli.
10 E agora eis que o SENHOR tem me mantido vivo, como declarou, nestes quarenta e cinco anos, verdadeiramente, desde que o SENHOR falou esta palavra a Moisés, enquanto os filhos de Israel vagavam pelo deserto; e agora, vê que nestes dias já tenho oitenta e cinco anos.
11 To, n sɛnbɛ man luxi alɔ Annabi Munsa n xɛɛxi tɛmui naxɛ. N nɔma gere sode yi waxati alɔ n na raba ki naxɛ a singe ra.
11 Como ainda sou tão forte nestes dias como era no dia em que Moisés me enviou; como antes era a minha força, assim também é a minha força agora, para a guerra, tanto para sair, como para entrar.
12 Awa, i xa yi geya bɔxi fi n ma alɔ Alatala laayidi tongo n bɛ ki naxɛ na lɔxɔɛ. Na lɔxɔɛ i nu a kolon Anaki bɔnsɔɛ na mɛnni, e xa taa xungbe makantaxi a fanyi ra. Alatala gbansan xa lu n sɛɛti ma. Na kui n nɔma e keride alɔ Alatala a masen ki naxɛ.»
12 Agora, portanto, dá-me este monte, do qual o SENHOR falou naquele dia, pois tu ouviste naquele dia que os anaquins lá estavam, e que as cidades eram grandes e fortificadas; se assim for, o SENHOR estará comigo, e eu serei capaz de expulsá-los, como disse o SENHOR.
13 Yosuwe naxa duba Yefune xa di Kalebi bɛ, a Xebiron xa fi a ma kɛ ra.
13 E Josué o abençoou, e deu Hebrom a Calebe, o filho de Jefoné, por herança.
14 Na taa na a xa die bɛlɛxɛ han to, barima Yefune Kenisika xa di Kalebi bira Isirayila Marigi Alatala nan fɔxɔ ra.
14 Hebrom, portanto, tornou-se a herança de Calebe, o filho de Jefoné, o quenezeu, até este dia, porque ele seguiu com integridade o SENHOR, Deus de Israel.
15 Kabi na tɛmui bɔɲɛsa naxa lu na bɔxi ma, gere yo mu nu na sɔnɔn. Singe Xebiron xili nu falama nɛ Kiriyati Araba, barima Araba nan nu findixi Anaki mixie xa kuntigi ra.
15 E antes o nome de Hebrom era Quiriate-Arba; sendo que Arba fora um homem afamado entre os anaquins. E a terra teve repouso da guerra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.