Gênesis 44

Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yusufu naxa yi yaamari so a xa banxi walikɛe xunyi yi ra, a naxɛ, «Yi mixie xa bɛkie rafe donse ra e nɔma naxan xaninde. I man xa e xa kɔbiri sa e xa bɛkie kui.
1 José deu esta ordem ao intendente de sua casa: "Enche de víveres os sacos destes homens tanto quanto possam conter, e põe o dinheiro de cada um na boca do saco.
2 I xa n ma ye minse gbeti daaxi fan sa e birin xunya dɔnxɔɛ xa bɛki kui, a nun a xa mɛngi sara kɔbiri.» Yusufu fe naxan birin fala a xa walikɛ bɛ, a naxa a birin naba.
2 Porás minha taça de prata na boca do saco do mais novo, com o preço do seu trigo". E fez o intendente como José lhe mandara.
3 Kuye to iba gɛɛsɛgɛ, Yaxuba xa die naxa siga, e nun e xa sofalee ra.
3 De manhã, ao romper do dia, foram despedidos com seus jumentos.
4 E naxa keli taa kui, kɔnɔ beenun e xa makuya, Yusufu naxa a fala a xa walikɛ bɛ, «Keli, i siga na mixie fɔxɔ ra, i xa e suxu. I na e li, a fala e bɛ, ‹Wo fe fanyi masaraxi fe kobi ra munfe ra?
4 Deixaram a cidade, mas, não tendo ido ainda muito longe, José disse ao seu intendente: "Levanta-te e persegue estes homens e, quando os tiveres alcançado, dir-lhes-ás: Por que pagastes o bem com o mal?
5 Munfe ra wo n ma mangɛ xa ye minse gbeti daaxi se matose muɲaxi? Na fe mɔɔli mu fan.›»
5 {A taça que roubastes} é aquela em que bebe o meu senhor e da qual se serve para suas adivinhações. Fizestes muito mal."
6 Mangɛ xa walikɛ to e yire li, a naxa na birin fala e bɛ.
6 O intendente, tendo-os alcançado, falou-lhes desse modo.
7 E naxa a yaabi, «Mangɛ, i wɔyɛnma yi mɔɔli ra munfe ra? Muxu tan, i xa konyie mu nɔma na mɔɔli rabade.
7 Eles responderam-lhe: "Por que fala assim o meu senhor? Longe de teus servos a idéia de fazerem semelhante coisa!
8 Muxu kɔbiri naxan to bɛkie kui Kanaan, muxu bara fa a ra. Munfe ra muxu gbeti, xa na mu a ra xɛɛma, muɲama i xa mangɛ xa banxi kui?
8 Nós te trouxemos de Canaã o dinheiro que tínhamos encontrado na boca dos sacos. Por que, pois, haveríamos de roubar prata ou ouro na casa de teu senhor?
9 I na sese to muxu yi ra naxan findixi Misira mangɛ gbe ra, i xa na kanyi faxa, i xa muxu tan dɔnxɔɛe fan findi i xa konyie ra.»
9 Que aquele dos teus servos com quem for encontrada a taça morra, e, ao mesmo tempo, nós nos tornemos escravos do meu senhor".
10 Mangɛ xa konyi naxa a fala, «Na bara fan. Wo naxan falaxi yi ki, n fan bara tin na ra. N na se keren to mixi naxan yi ra, na tan bara findi n ma konyi ra, wo tan dɔnxɔɛe bara kisi.»
10 "Está bem! disse-lhes ele. Seja como dissestes! Aquele com quem for encontrada a taça será meu escravo. Vós outros sereis livres."
11 E birin naxa e xa bɛkie ragoro mafuren, e naxa e rafulun.
11 E, imediatamente, pôs cada um o seu saco por terra e o abriu.
12 Mangɛ xa konyi naxa e fɛtɛnkɛn fɔlɔ fori ma a sa dɔxɔ dimɛdi ra. Na ye minse gbeti daaxi naxa to Bunyamin xa bɛki kui.
12 O intendente revistou-os começando pelo mais velho e acabando pelo mais novo; e a taça foi encontrada no saco de Benjamim.
13 Na kui Yaxuba xa die naxa e xa donmae ibɔɔ. E birin naxa e xa kote baki sofalee fari, e man naxa gbilen taa kui.
13 Eles rasgaram suas vestes e, tendo cada um carregado de novo o seu jumento, voltaram para a cidade.
14 Yuda nun a xunyae to Yusufu xɔnyi li, e naxa e felen a bun bɔxi ma.
14 Judá e seus irmãos entraram em casa de José, que estava ainda em sua casa, e prostraram-se por terra diante dele.
15 Yusufu naxa a fala e bɛ, «Wo yi rabaxi munfe ra? Wo mu a kolon, mixi alɔ n tan a nɔma se matode fe birin ma?»
15 José disse-lhes: "Que é isso que fizestes? Não sabíeis que sou um homem dotado da faculdade de adivinhar?"
16 Yuda naxa a yaabi, «N munse falama n ma mangɛ bɛ? N lan n xa munse fala? Muxu nɔma fiixɛde di? Ala bara i xa konyie to fe kobi xun ma. Muxu bara findi n ma mangɛ xa konyie ra, muxu tan nun yi ye minse gbeti daaxi toxi mixi naxan yi.»
16 Judá respondeu: "Que podemos dizer a meu senhor? Que falaremos? Como nos justificar? Deus descobriu o crime de teus servos. Somos os escravos do meu senhor, nós e aquele junto de quem foi encontrada a taça."
17 Yusufu naxa a fala, «N mu nɔma na mɔɔli rabade. Yi ye minse gbeti daaxi toxi mixi naxan yi ra, na nan na n ma konyi ra, kɔnɔ wo tan, wo siga xaxilisa kui wo baba yire.»
17 "Longe de mim, replicou José, o pensamento de agir dessa forma! Mas aquele em poder de quem foi encontrada a taça, esse será o meu escravo. Vós outros, voltai em paz para junto de vosso pai."
18 Na xanbi Yuda naxa makɔrɛ mangɛ ra, a naxa a fala a bɛ, «N bara i mayandi n ma mangɛ, a lu n xa masenyi nde ti i bɛ. I bɔɲɛ naxa te n tan i xa konyi xili ma, barima i luxi nɛ alɔ Misira mangɛ.
18 Então Judá adiantou-se e disse a José: "Rogo-te, meu senhor, que permitas ao teu servo dizer uma palavra aos ouvidos do meu senhor, e não se acenda a tua ira contra o teu servo, porque tu és como o próprio faraó.
19 A singe ra i muxu maxɔrin nɛ, fa a fala, ‹Wo baba na na? Wo xunya nde na na?›
19 Meu senhor havia perguntado aos seus servos: Tendes ainda vosso pai? Tendes um irmão?
20 Muxu naxa i yaabi, ‹Muxu baba forixi na na, a nun muxu xunya, a naxan sɔtɔxi a xa xɛmɛforiɲa kui. Bunyamin taara bara faxa, a keren nan fa luxi a nga xa die ya ma, a tan nan nafan muxu baba ma.›»
20 E nós havíamos respondido ao meu senhor que tínhamos um velho pai e um irmãozinho, filho de sua velhice, do qual o irmão havia morrido; e que, como ele foi deixado o único de sua mãe, seu pai o amava.
21 «I bara a fala muxu tan i xa konyie bɛ, ‹Wo fa a ra n xɔn ma alako n xa a to n ya ra.›
21 Disseste aos teus servos: Trazei-o para junto de mim, a fim de que o veja com meus olhos.
22 Muxu naxa n ma mangɛ yaabi, ‹Yi dimɛdi mu kelima a baba sɛɛti ma, xa na mu a ra a baba faxama nɛ.›
22 Havíamos respondido ao meu senhor que o menino não podia abandonar o seu pai, pois, se o fizesse, seu pai morreria.
23 Kɔnɔ i bara a fala i xa konyie bɛ, ‹Xa wo nun wo xunya birin mu fa, n mu n ya tima wo bɛ.›
23 E disseste aos teus servos: Se vosso irmãozinho não vier convosco, não sereis admitidos na minha presença.
24 Muxu to siga n baba yire, i xa konyi, muxu naxa mangɛ xa dɛntɛgɛ sa a bɛ.»
24 Quando voltamos para a casa do teu servo, nosso pai, referimos-lhe as palavras do meu senhor.
25 «Na dangi xanbi, muxu baba man naxa a fala muxu bɛ, ‹Wo siga, wo xa sa donse nde sara won bɛ.›
25 E, quando nosso pai nos mandou voltar para comprar alguns víveres,
26 Muxu naxa a yaabi, ‹Muxu mu nɔma sigade xa muxu nun muxu xunya birin mu a ra. Xa biyaasi lanma, fo muxu nun muxu xunya xa siga. Xa na mu a ra, yi xɛmɛ mu muxu rasɛnɛma.›
26 respondemos-lhe: Não podemos descer. Mas, se nosso irmão mais novo nos acompanhar, fá-lo-emos, pois que não seremos admitidos na presença do governador, se nosso irmão não for conosco.
27 I xa konyi, n baba, a a fala nɛ muxu bɛ, ‹Wo a kolon n ma ginɛ di xɛmɛ firin nan barixi n bɛ.
27 Teu servo, nosso pai, nos replicou: Sabeis que minha mulher me deu dois filhos.
28 Keren kelixi nɛ n xun ma, n ɲɔxɔ luxi a ma tɛmunde sube nde bara a ibɔɔ, barima han yakɔsi n mu nu a to.
28 Um desapareceu de minha casa, e eu disse: Certamente foi devorado. E não mais o revi até hoje.
29 Xa wo yi di fan tongo n xun ma, fe ɲaaxi nde naxa a sɔtɔ, n faxama nɛ na sunnunyi ra n fate.›»
29 Se me tirais ainda este, e lhe acontecer alguma desgraça, fareis descer os meus cabelos brancos à habitação dos mortos, sob o peso da dor.
30 «Yakɔsi xa n sa gbilen n baba yire, xa muxu nun yi dimɛdi birin xa mu a ra,
30 Se agora volto para junto de teu servo, meu pai, sem levar conosco o menino, ele, cuja vida está ligada à do menino,
31 n baba faxama nɛ, barima a nii luuti nan Bunyamin na. A na a to yi dimɛdi mu na muxu fɔxɔ ra, muxu tan i xa konyie bara e baba forixi faxa sunnunyi ra a fate.
31 desde que notar que ele não está conosco, morrerá. E teus servos terão feito descer à habitação dos mortos, sob o peso da aflição, os cabelos brancos do teu servo, nosso pai.
32 N tan i xa konyi, n dɔxɔxi nɛ sɛɛkɛ ra yi dimɛdi xa fe ra. N nu bara a fala n baba bɛ, ‹Xa n mu gbilen a ra i yire, na bara findi n ma kote ra n ma duniɲɛigiri birin kui.›»
32 Ora, o teu servo respondeu pelo menino junto de meu pai; e disse-lhe que, se ele não lho reconduzisse, seria eternamente culpado para com seu pai.
33 «Yakɔsi n bara i mayandi, i xa tin n tan xa lu yi dimɛdi ɲɔxɔɛ ra, n xa findi i xa konyi ra, alako yi dimɛdi nun a taarae birin xa siga.
33 Rogo-te, pois: aceita que teu servo fique escravo de meu senhor em lugar do menino, para que este possa voltar com seus irmãos.
34 N nɔma sigade n baba yire di, xa muxu nun yi dimɛdi birin xa mu a ra? N mu nɔma a lude sunnunyi xa n baba faxa n ya xɔri.»
34 Como poderia eu apresentar-me diante do meu pai, se o menino não for comigo? Oh, eu não poderia suportar a dor que sobreviria a meu pai!"

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.