Gênesis 44
Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs NTLH
1 Yusufu naxa yi yaamari so a xa banxi walikɛe xunyi yi ra, a naxɛ, «Yi mixie xa bɛkie rafe donse ra e nɔma naxan xaninde. I man xa e xa kɔbiri sa e xa bɛkie kui.
1 Depois disso José deu ao administrador da sua casa a seguinte ordem: — Encha de mantimento os sacos que esses homens trouxeram, o quanto puderem carregar, e ponha na boca dos sacos o dinheiro de cada um.
2 I xa n ma ye minse gbeti daaxi fan sa e birin xunya dɔnxɔɛ xa bɛki kui, a nun a xa mɛngi sara kɔbiri.» Yusufu fe naxan birin fala a xa walikɛ bɛ, a naxa a birin naba.
2 E, na boca do saco de mantimentos que pertence ao irmão mais moço, ponha o meu copo de prata, junto com o dinheiro que ele pagou pelo seu mantimento. O administrador fez tudo como José havia mandado.
3 Kuye to iba gɛɛsɛgɛ, Yaxuba xa die naxa siga, e nun e xa sofalee ra.
3 De manhã bem cedo os irmãos de José saíram de viagem, com os seus jumentos.
4 E naxa keli taa kui, kɔnɔ beenun e xa makuya, Yusufu naxa a fala a xa walikɛ bɛ, «Keli, i siga na mixie fɔxɔ ra, i xa e suxu. I na e li, a fala e bɛ, ‹Wo fe fanyi masaraxi fe kobi ra munfe ra?
4 Quando eles já tinham saído da cidade, mas ainda não estavam longe, José disse ao seu administrador: — Vá depressa atrás daqueles homens e, quando os alcançar, diga o seguinte: “Por que vocês pagaram o bem com o mal?
5 Munfe ra wo n ma mangɛ xa ye minse gbeti daaxi se matose muɲaxi? Na fe mɔɔli mu fan.›»
5 Por que roubaram o copo de prata do meu patrão? Ele usa esse copo para beber e para adivinhar as coisas. Vocês cometeram um crime.”
6 Mangɛ xa walikɛ to e yire li, a naxa na birin fala e bɛ.
6 Quando o administrador os alcançou e disse o que José havia ordenado,
7 E naxa a yaabi, «Mangɛ, i wɔyɛnma yi mɔɔli ra munfe ra? Muxu tan, i xa konyie mu nɔma na mɔɔli rabade.
7 eles responderam: — Por que o senhor está falando desse jeito? Nós não seríamos capazes de fazer uma coisa dessas!
8 Muxu kɔbiri naxan to bɛkie kui Kanaan, muxu bara fa a ra. Munfe ra muxu gbeti, xa na mu a ra xɛɛma, muɲama i xa mangɛ xa banxi kui?
8 Nós lhe trouxemos de volta do país de Canaã o dinheiro que encontramos na boca dos sacos de mantimentos de cada um de nós. Então por que iríamos roubar prata ou ouro da casa do seu patrão?
9 I na sese to muxu yi ra naxan findixi Misira mangɛ gbe ra, i xa na kanyi faxa, i xa muxu tan dɔnxɔɛe fan findi i xa konyie ra.»
9 Se o senhor encontrar o copo com algum de nós, ele será morto, e nós ficaremos seus escravos.
10 Mangɛ xa konyi naxa a fala, «Na bara fan. Wo naxan falaxi yi ki, n fan bara tin na ra. N na se keren to mixi naxan yi ra, na tan bara findi n ma konyi ra, wo tan dɔnxɔɛe bara kisi.»
10 O administrador disse: — Concordo com vocês, mas só aquele com quem estiver o copo é que será meu escravo; os outros poderão ir embora.
11 E birin naxa e xa bɛkie ragoro mafuren, e naxa e rafulun.
11 Então eles puseram depressa os sacos de mantimentos no chão, e cada um abriu o seu.
12 Mangɛ xa konyi naxa e fɛtɛnkɛn fɔlɔ fori ma a sa dɔxɔ dimɛdi ra. Na ye minse gbeti daaxi naxa to Bunyamin xa bɛki kui.
12 O administrador de José procurou em cada saco de mantimentos, começando pelo do mais velho até o do mais moço; e o copo foi encontrado na boca do saco de mantimentos de Benjamim.
13 Na kui Yaxuba xa die naxa e xa donmae ibɔɔ. E birin naxa e xa kote baki sofalee fari, e man naxa gbilen taa kui.
13 Então os irmãos rasgaram as suas roupas em sinal de tristeza, colocaram de novo as cargas em cima dos jumentos e voltaram para a cidade.
14 Yuda nun a xunyae to Yusufu xɔnyi li, e naxa e felen a bun bɔxi ma.
14 Quando Judá e os seus irmãos chegaram à casa de José, ele ainda estava ali. Eles se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
15 Yusufu naxa a fala e bɛ, «Wo yi rabaxi munfe ra? Wo mu a kolon, mixi alɔ n tan a nɔma se matode fe birin ma?»
15 Aí José perguntou: — Por que foi que vocês fizeram isso? Vocês não sabiam que um homem como eu é capaz de adivinhar as coisas?
16 Yuda naxa a yaabi, «N munse falama n ma mangɛ bɛ? N lan n xa munse fala? Muxu nɔma fiixɛde di? Ala bara i xa konyie to fe kobi xun ma. Muxu bara findi n ma mangɛ xa konyie ra, muxu tan nun yi ye minse gbeti daaxi toxi mixi naxan yi.»
16 Judá respondeu: — Senhor, o que podemos falar ou responder? Como podemos provar que somos inocentes? Deus descobriu o nosso pecado. Aqui estamos e somos todos seus escravos, nós e aquele com quem estava o copo.
17 Yusufu naxa a fala, «N mu nɔma na mɔɔli rabade. Yi ye minse gbeti daaxi toxi mixi naxan yi ra, na nan na n ma konyi ra, kɔnɔ wo tan, wo siga xaxilisa kui wo baba yire.»
17 José disse: — De jeito nenhum! Eu nunca faria uma coisa dessas! Só aquele que estava com o meu copo é que será meu escravo. Os outros podem voltar em paz para a casa do pai.
18 Na xanbi Yuda naxa makɔrɛ mangɛ ra, a naxa a fala a bɛ, «N bara i mayandi n ma mangɛ, a lu n xa masenyi nde ti i bɛ. I bɔɲɛ naxa te n tan i xa konyi xili ma, barima i luxi nɛ alɔ Misira mangɛ.
18 Então Judá chegou perto de José e disse: — Senhor, me dê licença para lhe falar com franqueza. Não fique aborrecido comigo, pois o senhor é como se fosse o próprio rei.
19 A singe ra i muxu maxɔrin nɛ, fa a fala, ‹Wo baba na na? Wo xunya nde na na?›
19 O senhor perguntou: “Vocês têm pai ou outro irmão?”
20 Muxu naxa i yaabi, ‹Muxu baba forixi na na, a nun muxu xunya, a naxan sɔtɔxi a xa xɛmɛforiɲa kui. Bunyamin taara bara faxa, a keren nan fa luxi a nga xa die ya ma, a tan nan nafan muxu baba ma.›»
20 Nós respondemos assim: “Temos pai, já velho, e um irmão mais moço, que nasceu quando o nosso pai já estava velho. O irmão do rapazinho morreu. Agora ele é o único filho da sua mãe que está vivo, e o seu pai o ama muito.”
21 «I bara a fala muxu tan i xa konyie bɛ, ‹Wo fa a ra n xɔn ma alako n xa a to n ya ra.›
21 Aí o senhor nos disse para trazer o rapazinho porque desejava vê-lo.
22 Muxu naxa n ma mangɛ yaabi, ‹Yi dimɛdi mu kelima a baba sɛɛti ma, xa na mu a ra a baba faxama nɛ.›
22 Nós respondemos que ele não podia deixar o seu pai, pois, se deixasse, o seu pai morreria.
23 Kɔnɔ i bara a fala i xa konyie bɛ, ‹Xa wo nun wo xunya birin mu fa, n mu n ya tima wo bɛ.›
23 Mas o senhor disse que, se ele não viesse, o senhor não nos receberia.
24 Muxu to siga n baba yire, i xa konyi, muxu naxa mangɛ xa dɛntɛgɛ sa a bɛ.»
24 — Quando chegamos à nossa casa, contamos ao nosso pai tudo o que o senhor tinha dito.
25 «Na dangi xanbi, muxu baba man naxa a fala muxu bɛ, ‹Wo siga, wo xa sa donse nde sara won bɛ.›
25 Depois ele nos mandou voltar para comprarmos mais mantimentos.
26 Muxu naxa a yaabi, ‹Muxu mu nɔma sigade xa muxu nun muxu xunya birin mu a ra. Xa biyaasi lanma, fo muxu nun muxu xunya xa siga. Xa na mu a ra, yi xɛmɛ mu muxu rasɛnɛma.›
26 Nós respondemos: “Não podemos ir; não seremos recebidos por aquele homem se o nosso irmão mais moço não for com a gente. Nós só vamos se o nosso irmão mais moço for junto.”
27 I xa konyi, n baba, a a fala nɛ muxu bɛ, ‹Wo a kolon n ma ginɛ di xɛmɛ firin nan barixi n bɛ.
27 Então o nosso pai disse: “Vocês sabem que a minha mulher Raquel me deu dois filhos.
28 Keren kelixi nɛ n xun ma, n ɲɔxɔ luxi a ma tɛmunde sube nde bara a ibɔɔ, barima han yakɔsi n mu nu a to.
28 Um deles já me deixou; eu nunca mais o vi. Deve ter sido despedaçado por animais selvagens.
29 Xa wo yi di fan tongo n xun ma, fe ɲaaxi nde naxa a sɔtɔ, n faxama nɛ na sunnunyi ra n fate.›»
29 E, se agora vocês me tirarem este também, e alguma desgraça acontecer com ele, vocês matarão de tristeza este velho.”
30 «Yakɔsi xa n sa gbilen n baba yire, xa muxu nun yi dimɛdi birin xa mu a ra,
30 — ausente —
31 n baba faxama nɛ, barima a nii luuti nan Bunyamin na. A na a to yi dimɛdi mu na muxu fɔxɔ ra, muxu tan i xa konyie bara e baba forixi faxa sunnunyi ra a fate.
31 — ausente —
32 N tan i xa konyi, n dɔxɔxi nɛ sɛɛkɛ ra yi dimɛdi xa fe ra. N nu bara a fala n baba bɛ, ‹Xa n mu gbilen a ra i yire, na bara findi n ma kote ra n ma duniɲɛigiri birin kui.›»
32 E tem mais: eu garanti ao meu pai que seria responsável pelo rapaz. Eu disse assim: “Se eu não lhe trouxer o rapaz de volta, serei culpado diante do senhor pelo resto da minha vida.”
33 «Yakɔsi n bara i mayandi, i xa tin n tan xa lu yi dimɛdi ɲɔxɔɛ ra, n xa findi i xa konyi ra, alako yi dimɛdi nun a taarae birin xa siga.
33 Por isso agora eu peço ao senhor que me deixe ficar aqui como seu escravo em lugar do rapaz. E permita que ele volte com os seus irmãos.
34 N nɔma sigade n baba yire di, xa muxu nun yi dimɛdi birin xa mu a ra? N mu nɔma a lude sunnunyi xa n baba faxa n ya xɔri.»
34 Como posso voltar para casa se o rapaz não for comigo? Eu não quero ver essa desgraça cair sobre o meu pai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.