Gênesis 39
Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs NVT
1 Sumayila bɔnsɔɛe to Yusufu xanin Misira, Misira mangɛ kantamae xunyi Potifari naxa a sara konyi ra.
1 Quando José foi levado para o Egito pelos negociantes ismaelitas, eles o venderam a Potifar, um oficial egípcio. Potifar era capitão da guarda do faraó, o rei do Egito.
2 Alatala nun Yusufu nan nu a ra. Yusufu nu fe naxan birin nabama a xa mangɛ Misiraka xɔnyi, a birin nu fanma nɛ a yi ra.
2 O S enhor estava com José, por isso ele era bem-sucedido em tudo que fazia no serviço da casa de seu senhor egípcio.
3 A xa mangɛ naxa a kolon a Yusufu nun Alatala na a ra, barima Alatala nu fe birin sɔɔnɛyama a bɛ.
3 Potifar percebeu que o S enhor estava com José e lhe dava sucesso em tudo que ele fazia.
4 Potifari naxa ɲɛlɛxin a ra, a naxa a findi a xa banxi mixie xunyi ra. A naxa a harige birin taxu a ra.
4 Satisfeito com isso, nomeou José seu assistente pessoal e o encarregou de toda a sua casa e de todos os seus bens.
5 Potifari to Yusufu findi a xa banxi nun a harige xunyi ra, Alatala naxa barakɛ sa na Misiraka xa banxi ma Yusufu saabui ra. Alatala naxa barakɛ sa Potifari xa banxi nun a xa xɛe birin ma.
5 A partir do dia em que José foi encarregado de toda a casa e de todas as propriedades de Potifar, o S enhor começou a abençoar a casa do egípcio por causa de José. Tudo corria bem na casa, e as plantações e os animais prosperavam.
6 Na nan a to, Potifari naxa a xa se birin taxu Yusufu ra. A tan mu nu fa a ɲɛngi saxi fefe xɔn ma, fo a nu donse naxan donma.
6 Assim, Potifar entregou tudo que possuía aos cuidados de José e, tendo-o como administrador, não se preocupava com nada, exceto com o que iria comer. José era um rapaz muito bonito, de bela aparência,
7 Tɛmui nde to dangi, Yusufu xa mangɛ xa ginɛ ya naxa sin a i. A naxa a fala a bɛ, «Fa be, won xa fa kafu.»
7 e logo a esposa de Potifar começou a olhar para ele com desejo. “Venha e deite-se comigo”, ordenou ela.
8 Yusufu naxa tondi, a fa a fala a xa mangɛ xa ginɛ bɛ, «Kafi n naxa fa n ma mangɛ xɔnyi a mu a ɲɛngi saxi fefe xɔn ma kɔrɛ a xa banxi kui. A bara a harige birin taxu n na.
8 José recusou e disse: “Meu senhor me confiou todos os bens de sua casa e não precisa se preocupar com nada.
9 A xa banxi kui be, n tan nan dangi mixi birin na. A mu sese rafisaxi n bɛ, fo i keren, ba i tan bara findi a xa ginɛ ra. Yakɔsi, n fe ɲaaxi rabama munfe ra naxan findi yunubi fe ra Ala bɛ?»
9 Ninguém aqui tem mais autoridade que eu. Ele não me negou coisa alguma, exceto a senhora, pois é mulher dele. Como poderia eu cometer tamanha maldade? Estaria pecando contra Deus!”.
10 Kɔnɔ na ginɛ naxa bira Yusufu xa fe dalili fɔxɔ ra. A nu a makatama lɔxɔɛ birin, kɔnɔ Yusufu naxa tondi e xa kafu.
10 A mulher continuava a assediar José diariamente, mas ele se recusava a deitar-se com ela.
11 Lɔxɔɛ nde Yusufu naxa so banxi kui a xa wali rabade. Konyi gbɛtɛ yo mu nu na banxi kui na tɛmui.
11 Certo dia, porém, quando José entrou para fazer seu trabalho, não havia mais ninguém na casa.
12 Potifari xa ginɛ naxa a suxu a xa donma ma. A nu fa a fala a bɛ, «Won kafu!» Ginɛ to Yusufu xa donma suxu, Yusufu naxa mini a xa donma kui a a lu ginɛ bɛlɛxɛ, a mini a gi ra tande.
12 Ela se aproximou, agarrou-o pelo manto e exigiu: “Venha, deite-se comigo!”. José se desvencilhou e fugiu da casa, mas o manto ficou na mão da mulher.
13 Ginɛ to bara a kolon a bara a gi, a xa donma lu a yi ra, a naxa mini tande,
13 Quando ela viu que José tinha fugido, mas que o manto havia ficado na mão dela,
14 a naxa a xa banxi konyie xili, a fa na donma masen e bɛ, «Wo yi to, n ma xɛmɛ faxi Eburu naxan na, na nan wama won mayanfafe kɔɔta ra. A faxi nɛ n yire a muxu xa muxu sa, kɔnɔ n naxa sɔnxɔɛ rate.
14 chamou seus servos. “Vejam!”, disse ela. “Meu marido trouxe esse escravo hebreu para nos fazer de bobos! Ele entrou no meu quarto para me violentar, mas eu gritei.
15 Kabi n bara sɔnxɔɛ rate, a naxa a gi, a xa donma lu n yi ra. A naxa mini a gi ra tande.»
15 Quando ele me ouviu gritar, saiu correndo e escapou, mas largou seu manto comigo.”
16 Potifari xa ginɛ naxa Yusufu xa donma ragata han beenun a xa mangɛ so tɛmui.
16 Ela guardou o manto até o marido voltar para casa.
17 A naxa na fe tagi raba a bɛ, a naxɛ, «I faxi Eburu konyi xɛmɛ naxan na yi ki, a faxi nɛ a xa n mayanfa kɔɔta ra.
17 Então, contou-lhe sua versão da história. “O escravo hebreu que você trouxe para nossa casa tentou aproveitar-se de mim”, disse ela.
18 Kɔnɔ n to sɔnxɔɛ rate, a naxa a xa donma lu n yi ra, a naxa mini a gi ra tande.
18 “Mas, quando eu gritei, ele saiu correndo e largou seu manto comigo!”
19 I xa konyi na nan nabaxi n na.» Yusufu xa mangɛ to a xa ginɛ xa wɔyɛnyi mɛ,
19 Ao ouvir a mulher contar como José a havia tratado, Potifar se enfureceu.
20 a bɔɲɛ naxa te a ɲaaxi ra. A naxa Yusufu balan mangɛ xa geelimanie nu na dɛnnaxɛ.
20 Pegou José e o lançou na prisão onde ficavam os prisioneiros do rei, e ali José permaneceu.
21 Kɔnɔ mɛnni fan, Alatala mɛɛni nɛ a ma. A naxa a ragiri Yusufu nun geeli mangɛ dɛ xa fan.
21 Mas o S enhor estava com ele na prisão e o tratou com bondade. Fez José conquistar a simpatia do carcereiro, que,
22 Geeli mangɛ naxa geelimanie taxu Yusufu ra. Fe naxan birin nu rabama, a nu dangima a tan nan ma.
22 em pouco tempo, encarregou José de todos os outros presos e de todas as tarefas da prisão.
23 Geeli mangɛ mu nu Yusufu xa wali xun matoma a ra, barima Alatala nun Yusufu birin na a ra. Alatala nu fe birin sɔɔnɛyama Yusufu bɛ.
23 O carcereiro não precisava mais se preocupar com nada, pois José cuidava de tudo. O S enhor estava com ele e lhe dava sucesso em tudo que ele fazia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.