Gênesis 39
Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs NTLH
1 Sumayila bɔnsɔɛe to Yusufu xanin Misira, Misira mangɛ kantamae xunyi Potifari naxa a sara konyi ra.
1 José foi levado para o Egito, onde os ismaelitas o venderam a um egípcio chamado Potifar, um oficial que era o capitão da guarda do palácio.
2 Alatala nun Yusufu nan nu a ra. Yusufu nu fe naxan birin nabama a xa mangɛ Misiraka xɔnyi, a birin nu fanma nɛ a yi ra.
2 O Senhor Deus estava com José. Ele morava na casa do seu dono e ia muito bem em tudo.
3 A xa mangɛ naxa a kolon a Yusufu nun Alatala na a ra, barima Alatala nu fe birin sɔɔnɛyama a bɛ.
3 O dono de José viu que o Senhor estava com ele e o abençoava em tudo o que fazia.
4 Potifari naxa ɲɛlɛxin a ra, a naxa a findi a xa banxi mixie xunyi ra. A naxa a harige birin taxu a ra.
4 Assim, José ganhou a simpatia do seu dono, que o pôs como seu ajudante particular. Potifar deu a José a responsabilidade de cuidar da sua casa e tomar conta de tudo o que era seu.
5 Potifari to Yusufu findi a xa banxi nun a harige xunyi ra, Alatala naxa barakɛ sa na Misiraka xa banxi ma Yusufu saabui ra. Alatala naxa barakɛ sa Potifari xa banxi nun a xa xɛe birin ma.
5 Dali em diante, por causa de José, o Senhor abençoou o lar do egípcio e também tudo o que ele tinha em casa e no campo.
6 Na nan a to, Potifari naxa a xa se birin taxu Yusufu ra. A tan mu nu fa a ɲɛngi saxi fefe xɔn ma, fo a nu donse naxan donma.
6 Potifar entregou nas mãos de José tudo o que tinha e não se preocupava com nada, a não ser com a comida que comia. José era um belo tipo de homem e simpático.
7 Tɛmui nde to dangi, Yusufu xa mangɛ xa ginɛ ya naxa sin a i. A naxa a fala a bɛ, «Fa be, won xa fa kafu.»
7 Algum tempo depois, a mulher do seu dono começou a cobiçar José. Um dia ela disse: — Venha, vamos para a cama.
8 Yusufu naxa tondi, a fa a fala a xa mangɛ xa ginɛ bɛ, «Kafi n naxa fa n ma mangɛ xɔnyi a mu a ɲɛngi saxi fefe xɔn ma kɔrɛ a xa banxi kui. A bara a harige birin taxu n na.
8 Ele recusou, dizendo assim: — Escute! O meu dono não precisa se preocupar com nada nesta casa, pois eu estou aqui. Ele me pôs como responsável por tudo o que tem.
9 A xa banxi kui be, n tan nan dangi mixi birin na. A mu sese rafisaxi n bɛ, fo i keren, ba i tan bara findi a xa ginɛ ra. Yakɔsi, n fe ɲaaxi rabama munfe ra naxan findi yunubi fe ra Ala bɛ?»
9 Nesta casa eu mando tanto quanto ele. Aqui eu posso ter o que quiser, menos a senhora, pois é mulher dele. Sendo assim, como poderia eu fazer uma coisa tão imoral e pecar contra Deus?
10 Kɔnɔ na ginɛ naxa bira Yusufu xa fe dalili fɔxɔ ra. A nu a makatama lɔxɔɛ birin, kɔnɔ Yusufu naxa tondi e xa kafu.
10 Todos os dias ela insistia que ele fosse para a cama com ela, mas José não concordava e também evitava estar perto dela.
11 Lɔxɔɛ nde Yusufu naxa so banxi kui a xa wali rabade. Konyi gbɛtɛ yo mu nu na banxi kui na tɛmui.
11 Mas um dia, como de costume, ele entrou na casa para fazer o seu trabalho, e nenhum empregado estava ali.
12 Potifari xa ginɛ naxa a suxu a xa donma ma. A nu fa a fala a bɛ, «Won kafu!» Ginɛ to Yusufu xa donma suxu, Yusufu naxa mini a xa donma kui a a lu ginɛ bɛlɛxɛ, a mini a gi ra tande.
12 Então ela o agarrou pela capa e disse: — Venha, vamos para a cama. Mas ele escapou e correu para fora, deixando a capa nas mãos dela.
13 Ginɛ to bara a kolon a bara a gi, a xa donma lu a yi ra, a naxa mini tande,
13 Quando notou que, ao fugir, ele havia deixado a capa nas suas mãos,
14 a naxa a xa banxi konyie xili, a fa na donma masen e bɛ, «Wo yi to, n ma xɛmɛ faxi Eburu naxan na, na nan wama won mayanfafe kɔɔta ra. A faxi nɛ n yire a muxu xa muxu sa, kɔnɔ n naxa sɔnxɔɛ rate.
14 a mulher chamou os empregados da casa e disse: — Vejam só! Este hebreu, que o meu marido trouxe para casa, está nos insultando. Ele entrou no meu quarto e quis ter relações comigo, mas eu gritei o mais alto que pude.
15 Kabi n bara sɔnxɔɛ rate, a naxa a gi, a xa donma lu n yi ra. A naxa mini a gi ra tande.»
15 Logo que comecei a gritar bem alto, ele fugiu, deixando a sua capa no meu quarto.
16 Potifari xa ginɛ naxa Yusufu xa donma ragata han beenun a xa mangɛ so tɛmui.
16 Ela guardou a capa até que o dono de José voltou.
17 A naxa na fe tagi raba a bɛ, a naxɛ, «I faxi Eburu konyi xɛmɛ naxan na yi ki, a faxi nɛ a xa n mayanfa kɔɔta ra.
17 Aí contou a mesma história, assim: — Esse escravo hebreu, que você trouxe para casa, entrou no meu quarto e quis abusar de mim.
18 Kɔnɔ n to sɔnxɔɛ rate, a naxa a xa donma lu n yi ra, a naxa mini a gi ra tande.
18 Mas eu gritei bem alto, e ele correu para fora, deixando a sua capa no meu quarto.
19 I xa konyi na nan nabaxi n na.» Yusufu xa mangɛ to a xa ginɛ xa wɔyɛnyi mɛ,
19 Veja só de que jeito o seu escravo me tratou! Quando ouviu essa história, o dono de José ficou com muita raiva.
20 a bɔɲɛ naxa te a ɲaaxi ra. A naxa Yusufu balan mangɛ xa geelimanie nu na dɛnnaxɛ.
20 Ele agarrou José e o pôs na cadeia onde ficavam os presos do rei. E José ficou ali.
21 Kɔnɔ mɛnni fan, Alatala mɛɛni nɛ a ma. A naxa a ragiri Yusufu nun geeli mangɛ dɛ xa fan.
21 Mas o Senhor estava com ele e o abençoou, de modo que ele conquistou a simpatia do carcereiro.
22 Geeli mangɛ naxa geelimanie taxu Yusufu ra. Fe naxan birin nu rabama, a nu dangima a tan nan ma.
22 Este pôs José como encarregado de todos os outros presos, e era ele quem mandava em tudo o que se fazia na cadeia.
23 Geeli mangɛ mu nu Yusufu xa wali xun matoma a ra, barima Alatala nun Yusufu birin na a ra. Alatala nu fe birin sɔɔnɛyama Yusufu bɛ.
23 O carcereiro não se preocupava com nada do que estava entregue a José, pois o Senhor estava com ele e o abençoava em tudo o que fazia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.