Ezequiel 33
Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs NTLH
1 Alatala naxa a masen n bɛ, a naxɛ,
1 O Senhor me disse o seguinte:
2 «Adamadi, a fala i ngaxakerenyie bɛ, ‹N na fa santidɛgɛma ra wo xa bɔxi xili ma, na a lima nɛ wo ɲan bara mixi nde sugandi taa makantama ra.
2 — Homem mortal , diga ao seu povo o que acontece quando eu faço vir a guerra a um lugar. O povo desse lugar escolhe alguém para ser vigia.
3 Xa na taa makantama yaxuie to fa ra, a lanma a xa sara fe ɲama rakolonfe ra.
3 Quando vê o inimigo chegando, o vigia dá o alarme para avisar toda a gente.
4 Xa a na raba, kɔnɔ mixi nde fa a bɔtɛ raba na marakolonyi xui ma, a fa faxa gere kui, a bara na faxɛ ragiri a yɛtɛ ma.
4 Se alguém ouve o aviso, porém não se importa, e o inimigo vem e o mata, esse alguém é responsável pela sua própria morte.
5 A to sara fe xui mɛ, kɔnɔ a fa a bɔtɛ raba, a nii kote na a yɛtɛ nan xun ma. Kɔnɔ mixi naxan na marakolonyi mɛ, a fa a suxu sɔɔbɛ ra, na kanyi a nii rakisima nɛ.
5 Ele é culpado da sua própria morte porque não se importou com o alarme. Se tivesse se importado, poderia ter escapado.
6 Kɔnɔ xa taa makantama yaxuie to fa ra, a mu sara fe a xa mixie rakolon, na tɛmui mixi naxan faxama na gere kui, hali e xa yunubie bara a niya e xa sɔntɔ, n e nii kote sama taa makantama nan xun ma.›»
6 Mas, se o vigia vê o inimigo se aproximando e não dá o alarme, o inimigo vem e mata aqueles pecadores. Nesse caso, eu considerarei o vigia como responsável pela morte deles.
7 «Adamadi, n bara i sugandi taa makantama ra Isirayila bɔnsɔɛ bɛ. I xa i tuli mati n ma masenyi ra, i fa e rakolon a ra n tan xili ra.
7 — Agora, homem mortal, eu estou pondo você como vigia de toda a nação de Israel. Você dará a eles os avisos que eu lhe der.
8 N na a fala mixi kobi bɛ a faxama nɛ, xa i mu a rakolon a xa gbilen a xa kira kobi fɔxɔ ra, na mixi ɲaaxi faxama nɛ a xa yunubi xa fe ra, kɔnɔ n na nii kote sama i tan xun ma.
8 Se eu disser que um homem mau vai morrer, mas você não o avisar para que mude o seu modo de agir e assim salve a sua vida, aí ele morrerá, sendo ainda pecador. Nesse caso, eu considerarei você como responsável pela morte dele.
9 Kɔnɔ xa i a rakolon a xa gbilen a xa kira kobi fɔxɔ ra, a fa lu a mu tin na ra, a faxama a xa yunubi xa fe nan na, kɔnɔ i tan bara i nii rakisi.»
9 Porém, se você avisar o homem mau, e ele não parar de pecar, ele morrerá como pecador, mas você viverá.
10 «Adamadi, a fala Isirayila bɔnsɔɛ bɛ, i naxɛ, ‹Wo yɛtɛ a falama, wo wo xa murutɛ nun wo xa yunubie kolon wo bɔɲɛ kui. Wo wama a kolonfe nɛ wo kisi sɔtɔma ki naxɛ.
10 O Senhor me disse o seguinte: —
11 Wo Marigi Alatala naxɛ, «N bara n kali n yɛtɛ ra, n mu wama mixi kobi xa faxa, n wama nɛ a xa gbilen a xa kira kobi nan fɔxɔ ra, a xa kisi. Yandi, wo xa gbilen wo xa kira kobie fɔxɔ ra. Isirayila bɔnsɔɛ, wo buma faxɛ kira xɔn ma munfe ra?»›»
11 Diga-lhes que juro pela minha vida que eu, o Senhor Deus, não me alegro com a morte de um pecador. Eu gostaria que ele parasse de fazer o mal e vivesse. Povo de Israel, pare de fazer o mal. Por que é que vocês estão querendo morrer?
12 «Adamadi, a fala i ngaxakerenyie bɛ, ‹Tinxintɔɛ xa tinxinyi mu a rakisima a na muruta lɔxɔɛ naxɛ. Mixi tinxintare xa tinxintareya mu a ralɔɛma a na gbilen a xa kira kobi fɔxɔ ra lɔxɔɛ naxɛ. Tinxintɔɛ mu a yɛtɛ rakisima a xa tinxinyi dangixi saabui ra, xa a bira fe kobi fɔxɔ ra.
12 — Agora, homem mortal, diga aos israelitas que, quando um homem correto pecar, o bem que ele fez não o salvará. Se um homem mau parar de fazer o mal, ele não será castigado; e, se um homem correto começar a pecar, ele não continuará vivendo.
13 N na a masen tinxintɔɛ nde bɛ a kisima nɛ, kɔnɔ a fa la a xa tinxinyi dangixi ra, a so fe kobi rabafe, a xa tinxinyi luma nɛ a ma fu. Yakɔsi a faxama nɛ a xa fe kobi xa fe ra.
13 Se eu prometer dar a vida a um homem correto, e se ele começar a pecar porque pensa que a sua bondade passada o salvará, aí eu não lembrarei de nenhuma das boas ações que praticou. Ele morrerá por causa dos seus pecados.
14 N na a masen mixi kobi nde bɛ a mu kisima, kɔnɔ a fa gbilen a xa yunubi fɔxɔ ra, a so fe tinxinxie rabafe,
14 Se eu avisar um homem mau, dizendo que vai morrer, e se ele parar de pecar e fizer o que é bom e correto —
15 alɔ sɛɛkɛ ragbilenfe donima ma, se muɲaxi ragbilenfe a kanyi ma, ɲɛrɛfe sɛriyɛ kui, gbilenfe fe kobi fɔxɔ ra, na tɛmui a kisima nɛ, a mu faxama.
15 por exemplo, se devolver o objeto que lhe deram como garantia de pagamento de uma dívida ou se devolver o que roubou — se ele parar de pecar e seguir as leis que dão vida, ele não morrerá, mas viverá.
16 A yunubi naxan birin naba tɛmui dangixi, na birin xafarima nɛ. Xa a bara ɲɛrɛ sɛriyɛ nun tinxinyi ra, a kisima nɛ.›»
16 Eu perdoarei os pecados que cometeu. Ele viverá porque fez o que é bom e correto.
17 «I ngaxakerenyie a falama, ‹Marigi mu tinxin.› Kɔnɔ n xa a fala i bɛ, e tan nan mu tinxin.
17 — No entanto, o seu povo diz que o que eu, o Senhor, faço não está certo! São eles que não estão certos!
18 Xa tinxintɔɛ a kobe so a xa tinxinyi ra, a so tinxintareya rabafe, a faxama nɛ.
18 Quando um homem correto para de fazer o bem e começa a fazer o mal, ele morrerá por causa disso.
19 Xa mixi tinxintare gbilen a xa fe kobie fɔxɔ ra, a so fe tinxinxie rabafe, a kisima nɛ na saabui ra.
19 Quando um homem mau para de pecar e faz o que é bom e correto, ele salvou a sua vida.
20 N xa a fala e bɛ, ‹Isirayila bɔnsɔɛ naxɛ n mu tinxin, kɔnɔ n fama nɛ wo tan makiitide, kankan xa a ɲɛrɛ ki sare fi.›»
20 Mas você, povo de Israel, diz que o que eu faço não está certo. Eu os julgarei por aquilo que fazem.
21 A ɲɛ fu nun firin nde ra, kike fu, xi fu nun suuli nde ra muxu xa konyiya kui, mixi nde kelife gere yire, a naxa fa, a fala n bɛ, a e bara Darisalamu suxu.
21 No ano décimo segundo do nosso cativeiro , no dia cinco do décimo segundo mês , um homem que havia escapado de Jerusalém veio e me contou que a cidade tinha sido tomada.
22 Na kɔɛ ra beenun na mixi xa fa, Alatala nu bara a bɛlɛxɛ sa n dɛ ma, a n nɛnyi rafulun alako n xa nɔ wɔyɛnde, n naxa lu boboya kui sɔnɔn.
22 Na noite antes da chegada dele, eu tinha sentido a presença poderosa de Deus, o Senhor . E na manhã seguinte, quando o homem chegou, o Senhor me deu de novo a fala .
23 Na tɛmui Alatala naxa a masen n bɛ, a naxɛ,
23 O Senhor me disse o seguinte:
24 «Adamadi, ɲama dɔnxɔɛ naxee sabatixi Darisalamu kanaxi tagi, nee na a falafe, ‹Iburahima naxa nɔ yi bɔxi sɔtɔde a keren. Won tan naxan findixi ɲama ra, Ala tondima yi bɔxi fide won ma?›
24 — Homem mortal , os moradores das cidades arrasadas na terra de Israel estão dizendo o seguinte: “Abraão era um homem só, e toda esta terra foi dada a ele. Nós somos muitos, e por isso agora a terra é nossa.”
25 Na kui a lanma i xa a fala e bɛ, ‹Wo Marigi Alatala yi nan masenxi: Wo to sube donma wuli na a kui, wo to kuye batuma, wo to faxɛ tima, a lanma yi bɔxi xa findi wo gbe ra?
25 — Diga a essa gente o que eu, o Senhor Deus, estou dizendo: “Vocês comem carne com sangue , adoram ídolos e cometem crimes de morte. Por que é que estão pensando que a terra é de vocês?
26 Wo laxi wo xa santidɛgɛma gbansan nan na, wo fe ɲaaxie rabama tɛmui birin, wo yɛnɛ rabama wo dɔxɔboore xa ginɛ ra. Hali wo to na birin nabama, wo wama nɛ yi bɔxi man xa findi wo gbe ra?›»
26 Vocês confiam nas suas espadas. O seu modo de agir é nojento. Todos cometem adultério. Por que estão pensando que a terra é de vocês?”
27 «A fala e bɛ, ‹Wo Marigi Ala yi nan masenxi: N bara n kali n yɛtɛ ra, naxee luxi Darisalamu kanaxi tagi, nee faxama nɛ santidɛgɛma ra. Mixi naxee luxi wulai, burunyi subee nee faxama nɛ. Mixi naxee e nɔxunxi geya fari gɛmɛe longori ra, nee faxama nɛ wuganyi ra.
27 — Diga a essa gente que eu, o Senhor Deus, estou avisando: Juro que os moradores das cidades arrasadas serão mortos. Os que vivem no campo serão comidos por animais selvagens. Os que estão escondidos nas montanhas e cavernas ficarão doentes e morrerão.
28 N na bɔxi findima nɛ yire maxaraxi ra, n yɛtɛ igboe xa fe xun nakana, n a niyama nɛ si gbɛtɛ mixie mu dangi Isirayila geyae ra.
28 Farei com que o país vire um deserto abandonado. O poder de que se orgulhavam acabará. As montanhas de Israel ficarão tão desertas, que ninguém passará por elas.
29 N na na bɔxi kana e xa fe ɲaaxie xa fe ra, e a kolonma nɛ a n tan nan Alatala ra.›»
29 Quando eu castigar o povo pelos seus pecados e fizer com que o país vire um deserto, aí eles ficarão sabendo que eu sou o Senhor .
30 «Adamadi, i tan to a ra, i ngaxakerenyie na a makɔyikɔyife e xɔnyi a falafe ra, ‹Wo fa, wo fa wo tuli mati. Alatala na masenyi mundun tife yi ki?›
30 O Senhor disse: —
31 N ma ɲama fama nɛ i yire, e e tuli mati i xa masenyi ra, kɔnɔ e mu a rabatuma feo. E a falama e wama n ma fe xɔn, kɔnɔ e bɔɲɛ biraxi naafuli tinxintare nan fɔxɔ ra.
31 Assim o meu povo se ajunta em grande número para ouvir o que você tem para dizer, mas eles não querem pôr em prática o que você diz. “Ele fala bonito” — eles dizem, mas o que querem é ganhar dinheiro.
32 I luxi nɛ e bɛ alɔ sigisa xui ɲɔxunmɛ, naxan fe fanyie falama. E i xa masenyi mɛma, kɔnɔ e mu tinma birade a fɔxɔ ra.»
32 Para eles você não passa de um cantor de canções de amor ou tocador de harpa . Eles ouvem o que você diz, porém não fazem nada daquilo que você manda.
33 «N ma masenyi birin na kamali nɔndi ki ma tɛmui naxɛ, e a kolonma nɛ a namiɲɔnmɛ nde nu na e ya ma.»
33 Porém, quando acontecer tudo o que você diz — e vai acontecer mesmo —, aí eles ficarão sabendo que um profeta esteve no meio deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ezequiel 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.