Êxodo 32

Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Isirayilakae to a to, Munsa bara bu geya fari, ɲama naxa e malan Haruna yire, e fa a fala a bɛ, «I xa kuye yailan naxan tima muxu ya ra. Munsa naxan muxu raminixi Misira bɔxi ra, muxu mu a kolon fe naxan a sɔtɔxi geya fari.»
1 Quando o povo viu que Moisés demorava a descer do monte, reuniu-se ao redor de Arão e disse: “Tome uma providência! Faça para nós deuses que nos guiem. Não sabemos o que aconteceu com esse Moisés, que nos trouxe da terra do Egito para cá”.
2 Haruna naxa e yaabi, «Langa xɛɛma daaxi naxan birin na wo xa ginɛe nun wo xa die tulie ra, wo fa e birin na n xɔn ma.»
2 Arão respondeu: “Tirem as argolas de ouro das orelhas de suas mulheres e de seus filhos e filhas e tragam-nas para mim”.
3 Isirayila ɲama birin naxa e xa langa xɛɛma daaxie ba e tulie ra, e fa e so Haruna yi ra.
3 Todos tiraram as argolas de ouro e as levaram a Arão.
4 Haruna naxa na xɛɛma raxunu, a ninge kuye daaxi yailan a ra. A to gɛ na ra, e naxa a fala e xui itexi ra, «Isirayilakae, won ma ala nan ya naxan won naminixi Misira bɔxi kui.»
4 Ele recebeu o ouro, derreteu-o e trabalhou nele, dando-lhe a forma de um bezerro. Quando o povo viu o bezerro, começou a exclamar: “Ó Israel, estes são os seus deuses que o tiraram da terra do Egito!”.
5 Haruna to na to, a naxa sɛrɛxɛbade yailan na ninge kuye daaxi ya ra, a fa a fala a xui itexi ra, «Tina, xulunyi tima nɛ Alatala bɛ.»
5 Percebendo o entusiasmo do povo, Arão construiu um altar diante do bezerro e anunciou: “Amanhã haverá uma festa para o S enhor !”.
6 Na kuye iba, e naxa keli subaxɛ ma, e sɛrɛxɛ gan daaxi nun xanunteya sɛrɛxɛ ba. Mixie naxa e dɛge, e minsee min, e fa e waxɔnfe raba.
6 Na manhã seguinte, o povo se levantou cedo para apresentar holocaustos e ofertas de paz. Depois, todos comeram e beberam e se entregaram à farra.
7 Na tɛmui Alatala naxa a masen Munsa bɛ, «I xa goro ɲama yire, barima i naxee namini Misira bɔxi kui, e bara fe kana a ɲaaxi ra.
7 O S enhor disse a Moisés: “Rápido! Desça do monte! Seu povo, que você tirou da terra do Egito, se corrompeu.
8 E bara n ma kira bɛɲin yi ikɔrɛxi ra, e bara ninge kuye daaxi yailan wure raxunuxi ra, e na batu, e sɛrɛxɛe ba a bɛ, e a fala, ‹Isirayilakae, won ma ala nan ya naxan won naminixi Misira bɔxi kui.›
8 Como se desviaram depressa do caminho que eu lhes havia ordenado! Derreteram ouro e fizeram um bezerro, curvaram-se diante dele e lhe ofereceram sacrifícios. Dizem: ‘Ó Israel, estes são os seus deuses que o tiraram da terra do Egito!’”.
9 N tan Alatala n xa a masen i bɛ, yi ɲama, ɲama xurutare na a ra.
9 Então o S enhor declarou: “Vi como este povo é teimoso e rebelde.
10 Won naxan nabama, a lu n xa e sɔntɔ n ma xɔnɛ kui, kɔnɔ i tan, i xa makuya e ra, n xa i findi si xungbe ra.»
10 Agora fique de lado, e eu lançarei contra eles minha ira ardente e os destruirei. Depois, farei de você, Moisés, uma grande nação”.
11 Na kui Munsa naxa Alatala maxandi, «Alatala, munfe ra i wama xɔnɔfe i xa ɲama ma, i sɛnbɛ naxan naminixi Misira bɔxi ra?
11 Moisés, porém, tentou apaziguar o S enhor , seu Deus. “Ó S enhor !”, exclamou ele. “Por que estás tão irado com teu próprio povo, que tiraste do Egito com tão grande poder e mão forte?
12 Xa i na raba, Misirakae fama a falade a i yi ɲama raminixi Misira bɔxi kui nɛ alako i xa e faxa geyae fari, e xa fe xa ɲɔn duniɲa. N bara i maxandi, i bɔɲɛ magoro, n Marigi. I naxa yi ɲama sɔntɔ.
12 Por que deixar os egípcios dizerem: ‘O Deus deles os resgatou com a má intenção de exterminá-los nos montes e apagá-los da face da terra’? Deixa de lado tua ira ardente! Arrepende-te quanto a esta calamidade terrível que ameaçaste enviar sobre teu povo!
13 I ratu i xa konyie Iburahima, Isiyaga, nun Isirayila ma, i kalixi naxee ra, a falafe ra, ‹N wo bɔnsɔɛ rawuyama nɛ alɔ tunbui naxee na koore ma. N bɔxi fima wo bɔnsɔɛ ma kɛ ra naxan mu bama wo yi ra abadan.›»
13 Lembra-te dos teus servos Abraão, Isaque e Jacó. Assumiste um compromisso com eles por meio de juramento, dizendo: ‘Tornarei seus descendentes tão numerosos quanto as estrelas do céu. Eu lhes darei toda esta terra que lhes prometi, e eles a possuirão para sempre’.”
14 Na tɛmui Alatala bɔɲɛ naxa goro, a mu a xa ɲama sɔntɔ sɔnɔn.
14 Então o S enhor se arrependeu da calamidade terrível que havia ameaçado enviar sobre seu povo.
15 Munsa naxa goro geya fari na seede walaxɛ firinyie suxuxi a yi ra, sɛbɛli tixi nee sɛɛti firinyi ma.
15 Em seguida, Moisés se virou e desceu o monte. Trazia nas mãos as duas tábuas da aliança, que estavam escritas dos dois lados, frente e verso.
16 Ala nan na walaxɛe yailan, a sɛbɛli masoli e ma.
16 As tábuas eram obra de Deus; cada palavra tinha sido gravada pelo próprio Deus.
17 Yosuwe to ɲama xui itexi mɛ, a naxa a fala Munsa bɛ, «N xui nde mɛma ɲama yire naxan luxi alɔ gere so xui.»
17 Quando Josué ouviu o alvoroço do povo que gritava lá embaixo, disse a Moisés: “Parece que há guerra no acampamento!”.
18 Munsa naxa a yaabi, «Gere geenife xui mu ya, gere lɔɔsife xui fan mu a ra. N xulunyi xui nan mɛma.»
18 Moisés respondeu: “Não são gritos de vitória nem lamentos de derrota. Ouço barulho de festa”.
19 E to makɔrɛ ɲama ra, Munsa naxa mixie to fare boron na kuye yire. A bɔɲɛ naxa te han a fa walaxɛe woli bɔxi ma geya sanbunyi, e naxa kana.
19 Quando se aproximaram do acampamento, Moisés viu o bezerro e as danças e ficou furioso. Jogou as tábuas de pedra no chão e as despedaçou ao pé do monte.
20 A naxa e xa ninge kuye daaxi woli tɛ xɔɔra, a gan han a findi xube ra. A naxa na tɛ xube sa ye xɔɔra, a na fi Isirayilakae ma, e xa a min.
20 Tomou o bezerro que haviam feito e o queimou. Moeu-o até virar pó, jogou-o na água e obrigou os israelitas a bebê-la.
21 A naxa fa Haruna maxɔrin, «Yi ɲama munse rabaxi i ra, naxan a niyaxi i xa e ti yi yunubi xungbe ra?»
21 Por fim, dirigiu-se a Arão e perguntou: “O que este povo lhe fez para que você os levasse a cometer tamanho pecado?”.
22 Haruna naxa a yaabi, «N marigi, i naxa xɔnɔ n ma! I a kolon yi ɲama birama fe kobi fɔxɔ ra ki naxɛ.
22 “Não fique tão furioso comigo, meu senhor”, respondeu Arão. “Você sabe como este povo é mau.
23 E tan nan a falaxi n bɛ, ‹I xa kuye yailan naxan tima muxu ya ra. Munsa naxan muxu raminixi Misira bɔxi ra, muxu mu a kolon fe naxan a sɔtɔxi geya fari.›
23 Eles me disseram: ‘Faça para nós deuses que nos guiem. Não sabemos o que aconteceu com esse Moisés, que nos trouxe da terra do Egito para cá’.
24 N naxa a fala e bɛ, ‹Wo xa fa wo xa xɛɛma ra.› E to fa na xɛɛma ra, n naxa a woli tɛ xɔɔra, yi ninge kuye daaxi fa mini.»
24 Então eu lhes disse: ‘Quem tiver joias de ouro, tire-as’. Quando eles as trouxeram para mim, simplesmente as joguei no fogo e saiu este bezerro!”
25 Munsa naxa a kolon Haruna ɲama luxi nɛ e xa e waxɔnfe raba. Na nu wama findife yaagi ra Isirayilakae bɛ e yaxuie mabiri.
25 Moisés viu que Arão havia permitido que o povo se descontrolasse completamente, dando motivo de zombaria a seus inimigos.
26 Munsa naxa sa ti e xa yonkinde sode dɛ ra, a fa a fala a xui itexi ra, «Naxee na Alatala bɛ, wo xa fa n yire.» Lewi bɔnsɔɛ birin naxa e malan Munsa xanbi ra.
26 Portanto, colocou-se à entrada do acampamento e gritou: “Todos que estiverem do lado do S enhor , venham até aqui e juntem-se a mim!”. E todos os levitas se reuniram ao redor dele.
27 A naxa a fala e bɛ, «Isirayila Marigi Alatala bara wo yamari wo birin xa wo xa santidɛgɛma tongo, wo fa wo ngaxakerenyi birin faxa, a nun wo booree nun wo dɔxɔbooree naxee bara lu yi fe kui.»
27 Moisés lhes disse: “Assim diz o S enhor , o Deus de Israel: ‘Cada um de vocês pegue sua espada e vão e voltem de uma extremidade à outra do acampamento. Matem todos, até mesmo seus irmãos, amigos e vizinhos’”.
28 Na lɔxɔɛ Lewi bɔnsɔɛ naxa Munsa xa yaamari suxu, e fa Isirayilaka mixi wulu saxan faxa.
28 Os levitas obedeceram à ordem de Moisés, e cerca de três mil pessoas morreram naquele dia.
29 Munsa naxa a fala e bɛ, «To wo bara Alatala waxɔnfe raba wo ngaxakerenyie faxafe. Ala xa baraka sa wo xa fe ma.»
29 Então Moisés disse aos levitas: “Hoje vocês se consagraram para o serviço do S enhor , pois lhe obedeceram mesmo quando tiveram de matar seus próprios filhos e irmãos. Hoje vocês receberam dele uma bênção”.
30 Na kuye iba, Munsa naxa a fala ɲama bɛ, «Wo bara yunubi xungbe raba. N xa gbilen Alatala yire geya fari, alako n xa a mayandi wo xa yunubi xafarife ra.»
30 No dia seguinte, Moisés disse ao povo: “Vocês cometeram um pecado terrível, mas eu subirei ao monte e me encontrarei com o S enhor outra vez. Talvez eu consiga fazer expiação por este pecado!”.
31 Munsa naxa siga Alatala yire, a a fala a bɛ, «Alatala, n bara i maxandi yi ɲama bɛ. E bara yunubi xungbe raba kuye yailanfe xɛɛma ra.
31 Moisés voltou ao S enhor e disse: “Que pecado terrível este povo cometeu! Fizeram para si deuses de ouro.
32 N bara i maxandi, i xa diɲɛ e ma. Yandi, xa na mu a ra, i xa n xili ba e ɲɔxɔɛ ra kisi kitaabui kui, i naxan sɛbɛxi.»
32 Agora, porém, eu te suplico que lhes perdoes o pecado; do contrário, apaga meu nome do registro que escreveste!”.
33 Alatala naxa a yaabi, «Ade, n mixie nan xili bama n ma kisi kitaabui kui naxee yunubi rabaxi n na.
33 O S enhor , porém, respondeu a Moisés: “Apagarei o nome de todos que pecaram contra mim.
34 Yakɔsi, siga, i xa ɲama xanin n dɛnnaxɛ masenxi i bɛ. N ma malekɛ tima i ya ra sinden, kɔnɔ kiiti lɔxɔɛ na fa, e e xa yunubie sare fima nɛ.»
34 Agora vá e leve o povo ao lugar do qual eu lhe falei. Veja, meu anjo irá à sua frente. E, no dia do acerto de contas, certamente eu castigarei este povo pelo pecado que cometeram”.
35 Alatala Isirayilakae ratɔn nɛ, barima e a fala nɛ Haruna bɛ, a xa ninge kuye daaxi yailan e bɛ xɛɛma ra.
35 Então o S enhor castigou severamente o povo, por causa do que fizeram com o bezerro que Arão lhes tinha construído.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.