Êxodo 32
Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs NTLH
1 Isirayilakae to a to, Munsa bara bu geya fari, ɲama naxa e malan Haruna yire, e fa a fala a bɛ, «I xa kuye yailan naxan tima muxu ya ra. Munsa naxan muxu raminixi Misira bɔxi ra, muxu mu a kolon fe naxan a sɔtɔxi geya fari.»
1 O povo viu que Moisés estava demorando muito para descer do monte. Então eles se reuniram em volta de Arão e lhe disseram: — Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito. Portanto, faça para nós deuses que vão à nossa frente.
2 Haruna naxa e yaabi, «Langa xɛɛma daaxi naxan birin na wo xa ginɛe nun wo xa die tulie ra, wo fa e birin na n xɔn ma.»
2 Arão lhes disse: — Tirem os brincos de ouro que as suas mulheres, os seus filhos e as suas filhas estão usando e tragam para mim.
3 Isirayila ɲama birin naxa e xa langa xɛɛma daaxie ba e tulie ra, e fa e so Haruna yi ra.
3 Então os israelitas tiraram das orelhas os brincos de ouro e os trouxeram a Arão.
4 Haruna naxa na xɛɛma raxunu, a ninge kuye daaxi yailan a ra. A to gɛ na ra, e naxa a fala e xui itexi ra, «Isirayilakae, won ma ala nan ya naxan won naminixi Misira bɔxi kui.»
4 Ele pegou os brincos, derreteu-os, derramou o ouro dentro de um molde e fez um bezerro de ouro. Então disseram: — Povo de Israel, estes são os nossos deuses, que nos tiraram do Egito!
5 Haruna to na to, a naxa sɛrɛxɛbade yailan na ninge kuye daaxi ya ra, a fa a fala a xui itexi ra, «Tina, xulunyi tima nɛ Alatala bɛ.»
5 Arão construiu um altar diante do bezerro de ouro e anunciou ao povo: — Amanhã haverá uma festa em honra de Deus, o
6 Na kuye iba, e naxa keli subaxɛ ma, e sɛrɛxɛ gan daaxi nun xanunteya sɛrɛxɛ ba. Mixie naxa e dɛge, e minsee min, e fa e waxɔnfe raba.
6 No dia seguinte, de manhã cedo, eles trouxeram alguns animais para serem queimados como sacrifício e outros para serem comidos como ofertas de paz. Depois o povo sentou-se para comer e beber e se levantou para se divertir.
7 Na tɛmui Alatala naxa a masen Munsa bɛ, «I xa goro ɲama yire, barima i naxee namini Misira bɔxi kui, e bara fe kana a ɲaaxi ra.
7 Então o Senhor Deus disse a Moisés: — Desça depressa porque o seu povo, o povo que você tirou do Egito, pecou e me rejeitou.
8 E bara n ma kira bɛɲin yi ikɔrɛxi ra, e bara ninge kuye daaxi yailan wure raxunuxi ra, e na batu, e sɛrɛxɛe ba a bɛ, e a fala, ‹Isirayilakae, won ma ala nan ya naxan won naminixi Misira bɔxi kui.›
8 Eles já deixaram o caminho que eu mandei que seguissem; fizeram um bezerro de ouro fundido, e o adoraram, e lhe ofereceram sacrifícios. Estão dizendo que estes são os deuses deles, os deuses que os tiraram do Egito.
9 N tan Alatala n xa a masen i bɛ, yi ɲama, ɲama xurutare na a ra.
9 Eu conheço este povo e sei que é muito teimoso.
10 Won naxan nabama, a lu n xa e sɔntɔ n ma xɔnɛ kui, kɔnɔ i tan, i xa makuya e ra, n xa i findi si xungbe ra.»
10 Agora não tente me impedir, pois vou descarregar a minha ira sobre esta gente e vou acabar com eles. Depois farei de você e dos seus descendentes uma grande nação.
11 Na kui Munsa naxa Alatala maxandi, «Alatala, munfe ra i wama xɔnɔfe i xa ɲama ma, i sɛnbɛ naxan naminixi Misira bɔxi ra?
11 Porém Moisés fez um pedido ao Senhor , seu Deus. Ele disse: — Ó
12 Xa i na raba, Misirakae fama a falade a i yi ɲama raminixi Misira bɔxi kui nɛ alako i xa e faxa geyae fari, e xa fe xa ɲɔn duniɲa. N bara i maxandi, i bɔɲɛ magoro, n Marigi. I naxa yi ɲama sɔntɔ.
12 Por que deixar que os egípcios venham a dizer que tiraste o teu povo do Egito para matá-lo nos montes e destruí-lo completamente? Não fiques assim irado; muda de ideia e não faças cair sobre o teu povo essa desgraça.
13 I ratu i xa konyie Iburahima, Isiyaga, nun Isirayila ma, i kalixi naxee ra, a falafe ra, ‹N wo bɔnsɔɛ rawuyama nɛ alɔ tunbui naxee na koore ma. N bɔxi fima wo bɔnsɔɛ ma kɛ ra naxan mu bama wo yi ra abadan.›»
13 Lembra dos teus servos Abraão, Isaque e Jacó. Lembra do juramento que fizeste de lhes dar tantos descendentes quantas estrelas há no céu. Lembra também que prometeste que darias aos seus descendentes toda aquela terra para ser propriedade deles para sempre.
14 Na tɛmui Alatala bɔɲɛ naxa goro, a mu a xa ɲama sɔntɔ sɔnɔn.
14 Então o Senhor Deus mudou de ideia e não fez cair sobre o seu povo a desgraça que havia prometido.
15 Munsa naxa goro geya fari na seede walaxɛ firinyie suxuxi a yi ra, sɛbɛli tixi nee sɛɛti firinyi ma.
15 Moisés desceu do monte, carregando as duas placas de pedra com os mandamentos escritos nos dois lados de cada pedra.
16 Ala nan na walaxɛe yailan, a sɛbɛli masoli e ma.
16 O próprio Deus havia feito as placas e tinha gravado nelas os mandamentos.
17 Yosuwe to ɲama xui itexi mɛ, a naxa a fala Munsa bɛ, «N xui nde mɛma ɲama yire naxan luxi alɔ gere so xui.»
17 Josué ouviu o povo gritando e disse a Moisés: — Estou ouvindo um barulho de guerra no acampamento.
18 Munsa naxa a yaabi, «Gere geenife xui mu ya, gere lɔɔsife xui fan mu a ra. N xulunyi xui nan mɛma.»
18 Moisés disse: — Não parece um barulho de vitória, nem um grito de derrota; o que estou ouvindo é gente cantando.
19 E to makɔrɛ ɲama ra, Munsa naxa mixie to fare boron na kuye yire. A bɔɲɛ naxa te han a fa walaxɛe woli bɔxi ma geya sanbunyi, e naxa kana.
19 Quando Moisés chegou perto do acampamento, viu o bezerro de ouro e o povo, que estava dançando, e ficou furioso. Ali, ao pé do monte, ele jogou no chão as placas de pedra que estava carregando e quebrou-as.
20 A naxa e xa ninge kuye daaxi woli tɛ xɔɔra, a gan han a findi xube ra. A naxa na tɛ xube sa ye xɔɔra, a na fi Isirayilakae ma, e xa a min.
20 Então pegou o bezerro de ouro que eles haviam feito, queimou-o no fogo e o moeu até virar pó e espalhou o pó na água. Em seguida mandou que o povo de Israel bebesse daquela água.
21 A naxa fa Haruna maxɔrin, «Yi ɲama munse rabaxi i ra, naxan a niyaxi i xa e ti yi yunubi xungbe ra?»
21 E Moisés disse a Arão: — O que é que esta gente lhe fez, para que você a levasse a cometer esse pecado tão horrível?
22 Haruna naxa a yaabi, «N marigi, i naxa xɔnɔ n ma! I a kolon yi ɲama birama fe kobi fɔxɔ ra ki naxɛ.
22 Arão respondeu: — Não fique com raiva de mim. Você sabe como este povo está sempre pronto para fazer o mal.
23 E tan nan a falaxi n bɛ, ‹I xa kuye yailan naxan tima muxu ya ra. Munsa naxan muxu raminixi Misira bɔxi ra, muxu mu a kolon fe naxan a sɔtɔxi geya fari.›
23 Eles me disseram: “Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito. Portanto, faça para nós deuses que sejam os nossos líderes.”
24 N naxa a fala e bɛ, ‹Wo xa fa wo xa xɛɛma ra.› E to fa na xɛɛma ra, n naxa a woli tɛ xɔɔra, yi ninge kuye daaxi fa mini.»
24 Aí eu mandei que quem tivesse enfeites de ouro os tirasse e me desse. Joguei aqueles enfeites no fogo, e saiu este bezerro!
25 Munsa naxa a kolon Haruna ɲama luxi nɛ e xa e waxɔnfe raba. Na nu wama findife yaagi ra Isirayilakae bɛ e yaxuie mabiri.
25 Moisés viu que Arão havia deixado o povo completamente sem controle, fazendo assim que os seus inimigos zombassem deles.
26 Munsa naxa sa ti e xa yonkinde sode dɛ ra, a fa a fala a xui itexi ra, «Naxee na Alatala bɛ, wo xa fa n yire.» Lewi bɔnsɔɛ birin naxa e malan Munsa xanbi ra.
26 Então ficou na entrada do acampamento e disse: — Quem estiver do lado de Deus, o Então todos os
27 A naxa a fala e bɛ, «Isirayila Marigi Alatala bara wo yamari wo birin xa wo xa santidɛgɛma tongo, wo fa wo ngaxakerenyi birin faxa, a nun wo booree nun wo dɔxɔbooree naxee bara lu yi fe kui.»
27 e ele disse: — O
28 Na lɔxɔɛ Lewi bɔnsɔɛ naxa Munsa xa yaamari suxu, e fa Isirayilaka mixi wulu saxan faxa.
28 Os levitas obedeceram à ordem de Moisés e mataram naquele dia mais ou menos três mil homens.
29 Munsa naxa a fala e bɛ, «To wo bara Alatala waxɔnfe raba wo ngaxakerenyie faxafe. Ala xa baraka sa wo xa fe ma.»
29 Moisés disse aos levitas: — Hoje vocês mataram os seus filhos e os seus irmãos e assim se consagraram como sacerdotes para o serviço de Deus, o
30 Na kuye iba, Munsa naxa a fala ɲama bɛ, «Wo bara yunubi xungbe raba. N xa gbilen Alatala yire geya fari, alako n xa a mayandi wo xa yunubi xafarife ra.»
30 No dia seguinte Moisés disse ao povo: — Vocês cometeram um pecado horrível. Porém agora vou subir outra vez o monte para falar com o
31 Munsa naxa siga Alatala yire, a a fala a bɛ, «Alatala, n bara i maxandi yi ɲama bɛ. E bara yunubi xungbe raba kuye yailanfe xɛɛma ra.
31 Moisés voltou para o lugar onde o Senhor estava e disse: — Este povo cometeu um pecado terrível. Eles fizeram um deus de ouro e o adoraram.
32 N bara i maxandi, i xa diɲɛ e ma. Yandi, xa na mu a ra, i xa n xili ba e ɲɔxɔɛ ra kisi kitaabui kui, i naxan sɛbɛxi.»
32 Por favor, perdoa o pecado deles! Porém, se não quiseres perdoar, então tira o meu nome do teu livro, onde escreveste os nomes dos que são teus.
33 Alatala naxa a yaabi, «Ade, n mixie nan xili bama n ma kisi kitaabui kui naxee yunubi rabaxi n na.
33 Então o Senhor disse a Moisés: — Riscarei do meu livro todos os que pecaram contra mim.
34 Yakɔsi, siga, i xa ɲama xanin n dɛnnaxɛ masenxi i bɛ. N ma malekɛ tima i ya ra sinden, kɔnɔ kiiti lɔxɔɛ na fa, e e xa yunubie sare fima nɛ.»
34 Agora vá e leve o povo para o lugar que eu mandei. Lembre que o meu Anjo guiará você. Porém já está chegando o tempo em que vou castigar este povo pelo seu pecado.
35 Alatala Isirayilakae ratɔn nɛ, barima e a fala nɛ Haruna bɛ, a xa ninge kuye daaxi yailan e bɛ xɛɛma ra.
35 Por isso o Senhor Deus castigou os israelitas com uma doença, pois eles haviam obrigado Arão a fazer o bezerro de ouro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.